Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
Admirábile est nomen tuum * Dómine in univérsa terra, quia in Vírgine María dignum tibi habitáculum præparásti.
Psalmus 8.
Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cœlos.
3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
4 Quóniam vidébo cœlos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
5 Quid est homo, quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
6 Minuísti eum paulo minus ab Angelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
7 Omnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8 Vólucres cœli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
9 Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
2 Denn Deine Herrlichkeit ist erhöhet * über die Himmel.
3 Aus dem Munde der Kinder und der Säuglinge hast Du vollkommenes Lob bereitet, um Deiner Feinde willen, * um den Feind und den Rachgierigen zu stürzen.
4 Denn schaue ich Deine Himmel an, das Werk Deiner Finger, * den Mond und die Sterne, die Du gegründet:
5 Was ist der Mensch, dass Du seiner gedenkest, * oder des Menschen Sohn, dass Du ihn heimsuchst?
6 Du hast ihn nur ein wenig unter die Engel erniedrigt, mit Herrlichkeit und Ehre ihn gekrönet, * und ihn gesetzet über die Werke Deiner Hände.
7 Alles hast Du seinen Füßen unterworfen, * Schafe und Rinder allzumal; dazu auch die Tiere des Feldes;
8 Die Vögel des Himmels und die Fische des Meeres, * welche die Wege des Meeres durchwandeln.
9 Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Admirábile est nomen tuum Dómine in univérsa terra, quia in Vírgine María dignum tibi habitáculum præparásti.
In sole * pósuit Deus tabernáculum suum.
Psalmus 18.
Cœli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
2 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
3 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.
4 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.
5 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:
6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cœlo egréssio ejus:
7 Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus.
8 Lex Dómini immaculáta convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum: illúminans óculos.
10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa.
11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.
12 Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.
13 Delícta quis intélligit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.
14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.
15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.
16 Dómine adjútor meus, * et redémptor meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Die Himmel erzählen die Herrlichkeit Gottes, * und das Firmament verkündet die Werke Seiner Hände.
2 Ein Tag bringt dem andern das Wort herfür, * und eine Nacht meldet der andern die Kunde.
3 Es ist keine Sprache, es ist kein Wort, * deren Stimme man nicht hörte.
4 Über die ganze Erde geht aus ihr Schall, * und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.
5 In der Sonne hat Er Seine Wohnung gesetzt, * und sie gehet hervor, wie ein Bräutigam aus Seiner Kammer;
6 Sie frohlockte wie ein Riese, zu laufen den Weg; * vom äußersten Himmel ist ihr Ausgang;
7 Und ihre Rückkehr am Äußersten desselben; * und ist niemand, der sich bergen kann vor ihrer Hitze.
8 Das Gesetz des Herrn ist unbefleckt und bekehret die Seele; * das Zeugnis des Herrn ist getreu und gibt Weisheit den Kleinen.
9 Die Rechte des Herrn sind gerade und erfreuen die Herzen; * das Gebot des Herrn ist hell und erleuchtet die Augen.
10 Die Furcht des Herrn ist heilig und dauert in Ewigkeit; * die Gerichte des Herrn sind wahrhaft, gerechtfertigt in sich selber.
11 Wünschenswerter sind sie, als Gold und viel Edelgestein, * und süßer als Honig und Honigseim.
12 Dein Knecht bewahret sie auch; * in ihrer Beobachtung ist vielfache Vergeltung.
13 Aber die Sünden, wer merket sie? Von meinen verborgenen Sünden reinige mich, * und der fremden wegen schone Deines Knechtes!
14 Wenn sie über mich nicht herrschen, dann werde ich unbefleckt sein * und gereinigt werden von der größten Sünde.
15 Und es werden Dir wohlgefallen die Reden meines Mundes, * und das Sinnen meines Herzens wird in Deiner Gegenwart sein allezeit.
16 Herr, Du bist mein Helfer, * und mein Erlöser.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
In sole pósuit Deus tabernáculum suum.
In Conceptióne sua * accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo.
Psalmus 23.
Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
4 Innocens mánibus et mundo corde, † qui non accépit in vano ánimam suam, * nec jurávit in dolo próximo suo.
5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo salutári suo.
6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
7 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
8 Quis est iste Rex glóriæ? † Dóminus fortis et potens: * Dóminus potens in prǽlio.
9 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Des Herrn ist die Erde, und was sie erfüllt; * der Erdkreis, und alle, die darauf wohnen.
2 Denn Er hat ihn auf Meere gegründet * und auf Strömen ihn bereitet.
3 Wer wird hinaufsteigen den Berg des Herrn, * oder wer wird stehen an seinem heiligen Orte?
4 Wer unschuldig an Händen und rein von Herzen, * nicht zum Eiteln gebraucht seine Seele, und nicht fälschlich schwört seinem Nächsten.
5 Der wird erlangen den Segen vom Herrn * und Barmherzigkeit von Gott, seinem Heilande.
6 Dies ist das Geschlecht, das sich nach Ihm sehnt, * die sich sehnen nach dem Angesichte des Gottes Jakobs.
7 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
8 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr, der Starke und Mächtige; der Herr, mächtig im Kriege.
9 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
10 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr der Heerscharen, dieser ist der König der Herrlichkeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
In Conceptióne sua accépit María benedictiónem a Dómino, et misericórdiam a Deo salutári suo.
Versiculus.
℣. Deus omnípotens præcínxit me virtúte.
℟. Et pósuit immaculátam viam meam.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
Gen. 3.
Serpens erat callídior cunctis animántibus terræ quæ fécerat Dóminus Deus. Qui dixit ad mulíerem: Cur præcépit vobis Deus ut non comederétis de omni ligno paradísi? Cui respóndit múlier: De fructu lignórum, quæ sunt in paradíso, véscimur: de fructu vero ligni, quod est in médio paradísi, præcépit nobis Deus ne comederémus: et ne tangerémus illud, ne forte moriámur. Dixit autem serpens ad mulíerem: Nequáquam morte moriémini. Scit enim Deus quod in quocúmque die comedéritis ex eo, aperiéntur óculi vestri: et éritis sicut dii, sciéntes bonum et malum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Vidit ígitur múlier quod bonum esset lignum ad vescéndum, et pulchrum óculis, aspectúque delectábile: et tulit de fructu illíus, et comédit: dedítque viro suo, qui comédit. Et apérti sunt óculi ambórum: cumque cognovíssent se esse nudos, consuérunt fólia ficus, et fecérunt sibi perizómata. Et cum audíssent vocem Dómini Dei deambulántis in paradíso ad auram post merídiem, abscóndit se Adam et uxor ejus a fácie Dómini Dei in médio ligni paradísi.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Vocavítque Dóminus Deus Adam, et dixit ei: Ubi es? Qui ait: Vocem tuam audívi in paradíso: et tímui, eo quod nudus essem, et abscóndi me. Cui dixit: Quis enim indicávit tibi quod nudus esses, nisi quod ex ligno de quo præcéperam tibi ne coméderes, comedísti? Dixítque Adam: Múlier, quam dedísti mihi sóciam, dedit mihi de ligno, et comédi. Et dixit Dóminus Deus ad mulíerem: Quare hoc fecísti? Quæ respóndit: Serpens decépit me, et comédi. Et ait Dóminus Deus ad serpéntem: Quia fecísti hoc, maledíctus es inter ómnia animántia, et béstias terræ: super pectus tuum gradiéris, et terram cómedes cunctis diébus vitæ tuæ. Inimicítias ponam inter te et mulíerem, et semen tuum et semen illíus: ipsa cónteret caput tuum, et tu insidiáberis calcáneo ejus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Diffúsa est grátia * in Conceptióne ejus, et speciósa appáruit inter fílias hóminum.
Psalmus 44.
Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Diffúsa est grátia in Conceptióne ejus, et speciósa appáruit inter fílias hóminum.
Adjúvit eam * Deus mane dilúculo; sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
Psalmus 45.
Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Adjúvit eam Deus mane dilúculo; sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
Gloriósa * dicta sunt de te, cívitas Dei: fundávit te Dóminus in móntibus sanctis.
Psalmus 86.
Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Gloriósa dicta sunt de te, cívitas Dei: fundávit te Dóminus in móntibus sanctis.
Versiculus.
℣. In hoc cognóvi quóniam voluísti me.
℟. Quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
Sermo sancti Hierónymi Presbýteri.
De Assumptione B.M.V.
Qualis et quanta esset beáta, et gloriósa semper Virgo María, ab Angelo divínitus declarátur, cum dícitur: Ave grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus. Tálibus namque decébat Vírginem oppignorári munéribus, ut esset grátia plena, quæ dedit cœlis glóriam, terris Dóminum, pacémque refúdit, fidem Géntibus, finem vítiis, vitæ órdinem, móribus disciplínam. Et bene plena, quia céteris per partes præstátur: Maríæ vero simul se tota infúdit plenitúdo grátiæ. Vere plena, quia etsi in sanctis Pátribus, et Prophétis grátia fuísse créditur, non tamen eátenus plena: in Maríam vero totíus grátiæ, quæ in Christo est, plenitúdo venit, quamquam áliter. Et ídeo inquit: Benedícta tu in muliéribus: id est plus benedícta, quam omnes mulíeres. Ac per hoc quidquid maledictiónis infúsum est per Hevam, totum ábstulit benedíctio Maríæ. De ipsa Sálomon in Cánticis, quasi in laudem ejus: Veni, inquit, colúmba mea, immaculáta mea. Jam enim hiems tránsiit, imber ábiit, et recéssit. Ac deínde inquit: Veni de Líbano, veni, coronáberis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Non immérito ígitur veníre de Líbano jubétur, quia Líbanus candidátio interpretátur. Erat enim candidáta multis meritórum virtútibus, et dealbáta nive candídior, Spíritus sancti munéribus, simplicitátem colúmbæ in ómnibus repræséntans, quóniam, quidquid in ea gestum est, totum púritas et simplícitas, totum véritas et grátia fuit; totum misericórdia et justítia, quæ de cœlo prospéxit: et ídeo immaculáta, quia in nullo corrúpta. Circúmdedit enim virum in útero, sicut Jeremías sanctus testátur, et non aliúnde accépit. Fáciet, inquit, Dóminus novum super terram, et múlier circúmdabit virum. Vere novum, et ómnium novitátum superéminens nóvitas virtútum, quando Deus (quem ferre non potest mundus, neque vidére áliquis, ut vívere possit) sic ingréssus est hospítium ventris, ut córporis claustrum nescíret: sicque gestátus, ut totus Deus in eo esset: et sic exívit inde, ut esset (sicut Ezéchiel fatétur) porta omníno clausa. Unde cánitur in eísdem Cánticis de ea: Hortus conclúsus, fons signátus, emissiónes tuæ paradísus. Vere hortus deliciárum, in quo cónsita sunt univérsa florum génera, et odoraménta virtútum: sicque conclúsus, ut nésciat violári, neque corrúmpi ullis insidiárum fraúdibus. Fons ítaque signátus sigíllo totíus Trinitátis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Ex Actis Pii Papæ IX.
Deíparæ autem Vírginis in sua Conceptióne de tetérrimo humáni géneris hoste victóriam, quam divína elóquia, veneránda tradítio, perpétuus Ecclésiæ sensus, singuláris episcopórum ac fidélium conspirátio, insígnia quoque summórum Pontíficum acta atque constitutiónes mirífice jam illustrábant, Pius nonus Póntifex Máximus totíus Ecclésiæ votis ánnuens státuit suprémo suo atque infallíbili oráculo solémniter proclamáre. Itaque sexto Idus Decémbris anni millésimi octingentésimi quinquagésimi quarti in basílica Vaticána ingénti sanctæ Románæ Ecclésiæ patrum Cardinálium, et Episcopórum ex díssitis étiam regiónibus astánte cœtu, universóque plaudénte orbe solémniter pronuntiávit ac definívit: Doctrínam quæ tenet beatíssimam Vírginem Maríam in primo instánti suæ Conceptiónis fuísse, singulári Dei privilégio, ab omni originális culpæ labe præservátam immúnem, esse a Deo revelátam, ac proínde ab ómnibus fidélibus fírmiter constantérque credéndam.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Responsorium VI.
Sanctimónia et magnificéntia * in Conceptióne ejus; annuntiáte in ómnibus pópulis glóriam ejus.
Psalmus 95.
Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sanctimónia et magnificéntia in Conceptióne ejus; annuntiáte in ómnibus pópulis glóriam ejus.
Lætamini omnes * in Dómino: et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Psalmus 96.
Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Lætamini omnes in Dómino: et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Notum fecit * Dóminus opus suum: in conspéctu Géntium revelávit glóriam Genitrícis suæ.
Psalmus 97.
Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu Géntium revelávit justítiam suam.
4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
6 Jubiláte Deo omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Notum fecit Dóminus opus suum: in conspéctu Géntium revelávit glóriam Genitrícis suæ.
Versiculus.
℣. Exaltábo te Dómine, quóniam suscepísti me.
℟. Nec delectásti inimícos meos super me.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 1. c.
In illo témpore: Missus est Angelus Gábriel a Deo in civitátem Galilǽæ, cui nomen Názareth, ad Vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David, et nomen Vírginis María. Et réliqua.
Homilía sancti Germáni Epíscopi.
In Præsentatione Deiparæ.
Ave María, grátia plena, Sanctis sánctior, et cœlis excélsior, et Chérubim gloriósior, et Séraphim honorabílior, et super omnem creatúram venerabílior. Ave colúmba, quæ nobis et fructum fers olívæ, et servatórem a spiritáli dilúvio, ac portum salútis annúntias, cujus pennæ deargentátæ, et posterióra dorsi in pallóre auri sanctíssimi et illuminántis Spíritus fulgóre irradiántur. Ave amœníssimus et rationális Dei paradísus, benevolentíssima et omnipoténti ejúsdem dextra hódie ad Oriéntem plantátus, et ipsi suáve olens lílium, et rosam immarcescíbilem gérminans in eórum medélam, qui pestíferam animǽque exitiálem amaritúdinem mortis ad Occidéntem ebíberant: paradísus, in quo ad veritátis agnitiónem lignum vivíficum effloréscit, e quo qui gustáverint, immortalitátem consequúntur. Ave sacrosáncte ædificátum, immaculátum, purissimúmque Dei summi Regis palátium, ejúsdem Dei Regis magnificéntia circumornátum, omnésque hospítio recípiens, ac mýsticis refíciens delíciis; in quo non manufáctus et vário decóre nitens situs est spirituális sponsi thálamus; in quo Verbum errántem humánam stirpem revocáre volens, carnem sibi desponsávit, ut eos, qui voluntáte própria extórres facti fúerant, Patri reconciliáret.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Cujus festum cólimus, * ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die, deren Fest wir feiern, * die Jungfrau der Jungfrauen selbst, möge fürbitten für uns beim Herrn.
Ave Dei mons præpínguis et umbrósus in quo enutrítus agnus rationális peccáta atque infirmitátes nostras portávit: mons, e quo devolútus ille, nulla manu præcísus lapis, contrívit aras idolórum, et factus est in caput ánguli, mirábilis in óculis nostris. Ave sanctus Dei thronus, divínum donárium, domus glóriæ, perpúlchrum ornaméntum, cimélium eléctum, et totíus orbis propitiatórium, cœlúmque Dei glóriam enárrans. Ave urna ex puro auro confláta, et suavíssimam animárum nostrárum dulcédinem, Christum scílicet, qui manna est, cóntinens. O puríssima et omni laude et obséquio digníssima Virgo, Deo dicátum donárium omni creaturárum conditióni præcéllens, terra non secta, inarátus ager, vitis floridíssima, fons aquas effúndens, virgo génerans: et mater viri néscia, innocéntiæ thesaúrus abscónditus, et sanctimóniæ decus; acceptíssimis tuis ac matérna auctoritáte válidis précibus ad Dóminum ac Deum ómnium Conditórem Fílium tuum ex te sine patre génitum, ecclesiástici órdinis gubernácula fac dírigas, et ad portum tranquíllum perdúcas.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.
Sacerdótes justítia, et probátæ, immaculátæ ac sincéræ fídei exsultatióne splendidíssime indúito. Orthodóxis princípibus, qui præ omni púrpuræ aut auri splendóre, et præ margarítis ac lapídibus pretiósis, te nacti sunt diadéma et induméntum ac firmíssimum regni sui ornaméntum, in tranquíllo ac próspero statu sceptra dírige. Male fidas natiónes in te, ac Deum ex te génitum blasphemántes, eórum pédibus sternens subjícito: subjectúmque pópulum, ut secúndum Dei præcéptum in suávi obediéntiæ obséquio persevéret, confirmáto. Tuam hanc civitátem, quæ te tamquam turrim ac fundaméntum habet, victóriæ triúmphis coronáto, et fortitúdine circumcíngens custodíto Dei habitatiónem, templi decórem semper conserváto; laudatóres tuos ab omni discrímine et ánimi angóre éxime; captívis redemptiónem tribúito; peregrínis tecto, et quovis præsídio destitútis, solámen te éxhibe. Univérso mundo auxiliatrícem manum tuam pórrige, ut in lætítia et exsultatióne solemnitátes tuas simul cum ista, quam modo celebrámus, festivitáte splendidíssimo éxitu transigámus, in Christo Jesu universórum Rege ac vero Deo nostro, cui glória et fortitúdo una cum sancto vitǽque princípio Patre, et coætérno et consubstantiáli et conregnánte Spíritu, nunc et semper et in sǽcula sæculórum. Amen.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.