Die 17 Decembris 2025.

Feria IV Quatuor Temporum Adventus.

Simplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.

Öffne, Herr, meinen Mund zum Preise Deines heiligen Namens. Reinige auch mein Herz von allen eitlen, verkehrten und fremden Gedanken; erleuchte den Verstand, entzünde das Herz, damit ich würdig, aufmerksam und andächtig dieses Stundengebet verrichte, und Erhörung vor den Augen Deiner göttlichen Majestät zu finden verdiene, durch Christus, unsern Herrn. Amen.
Herr, in Vereinigung mit jener gotteswürdigen Absicht, in der Du selbst auf Erden Gott Lob dargebracht hast, will ich dieses Stundengebet (diese Stundengebete) verrichten.

Officium Parvum B.M.V.
Ad Matutinum.

Dicitur secreto

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Invitatorium.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Dóminus tecum.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Dóminus tecum.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Dóminus tecum.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hymnus.

Quem terra, pontus, sídera
Colunt, adórant, prǽdicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ bájulat.




Cui luna, sol, et ómnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cœli grátia,
Gestant puéllæ víscera.

Beáta Mater múnere,
Cujus supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.

Beáta cœli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cujus per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus.

Gaude María Virgo,

Psalmus 95.

Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Gaude María Virgo, cunctas hǽreses sola interemísti in univérso mundo.

Dignáre me.

Psalmus 96.

Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta: da mihi virtútem contra hostes tuos.

Post partum.

Psalmus 97.

Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu Géntium revelávit justítiam suam.
4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
6 Jubiláte Deo omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Post partum Virgo invioláta permansísti, Dei Génitrix intercéde pro nobis.

Versiculus.

℣. Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
℟. Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Précibus et méritis beátæ Maríæ semper Vírginis, et ómnium Sanctórum, * perdúcat nos Dóminus ad regna cœlórum.
℟. Amen.

Durch die Bitten und Verdienste der seligsten, allzeit jungfräulichen Maria und aller Heiligen führe uns der Herr in das Himmelreich.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Nos cum prole pia * benedícat Virgo María.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Es segne uns, mit ihrem milden Kinde, * die Jungfrau Maria

Luc. 1. c.

Missus est Angelus Gábriel a Deo in civitátem Galilǽæ, cui nomen Názareth, ad Vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David, et nomen Vírginis María. Et ingréssus Angelus ad eam dixit: Ave grátia plena: Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Missus est Gábriel Angelus ad Maríam Vírginem desponsátam Joseph, núntians ei verbum; et expavéscit Virgo de lúmine: ne tímeas, María, invenísti grátiam apud Dóminum: * Ecce concípies et páries, et vocábitur Altíssimi Fílius.
℣. Dabit ei Dóminus Deus sedem David, patris ejus, et regnábit in domo Jacob in ætérnum.
℟. Ecce concípies et páries, et vocábitur Altíssimi Fílius.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Ipsa Virgo vírginum * intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Jungfrau der Jungfrauen selbst * möge fürbitten für uns beim Herrn.

Quæ cum audísset, turbáta est in sermóne ejus, et cogitábat qualis esset ista salutátio. Et ait Angelus ei: Ne tímeas María: invenísti enim grátiam apud Deum: ecce concípies in útero, et páries fílium, et vocábis nomen ejus Jesum. Hic erit magnus, et Fílius Altíssimi vocábitur: et dabit illi Dóminus Deus sedem David patris ejus: et regnábit in domo Jacob in ætérnum, et regni ejus non erit finis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: * Spíritus sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi: quod enim ex te nascétur Sanctum, vocábitur Fílius Dei.
℣. Quómodo fiet istud, quóniam virum non cognósco? Et respóndens Angelus, dixit ei.
℟. Spíritus sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi: quod enim ex te nascétur Sanctum, vocábitur Fílius Dei.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Per Vírginem matrem concédat nobis Dóminus * salútem et pacem.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Jungfrau Mutter verleihe uns der Herr * Heil und Frieden.

Dixit autem María ad Angelum: Quómodo fiet istud, quóniam virum non cognósco? Et respóndens Angelus dixit ei: Spíritus sanctus supervéniet in te, et virtus Altíssimi obumbrábit tibi. Ideóque et quod nascétur ex te Sanctum, vocábitur Fílius Dei. Et ecce Elísabeth cognáta tua, et ipsa concépit fílium in senectúte sua: et hic mensis sextus est illi, quæ vocátur stérilis: quia non erit impossíbile apud Deum omne verbum. Dixit autem María: Ecce ancílla Dómini, fiat mihi secúndum verbum tuum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Súscipe verbum Virgo María, quod tibi a Dómino per Angelum transmíssum est: concípies et páries Deum páriter et hóminem, * Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres.
℣. Páries quidem fílium, et virginitátis non patiéris detriméntum: efficiéris grávida, et eris mater semper intácta.
℟. Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres.





Officium Parvum B.M.V.
Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Psalmi.

Missus est.

Psalmus 92.

Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
2 Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
3 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
4 Elevavérunt flúmina Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
5 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
6 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
7 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo Dómine in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Der Herr regiert, hat Zierde sich angetan; * der Herr hat mit Macht sich angetan und sich umgürtet.
2 Denn Er gründete den Umkreis der Erde, * der nie wanket.
3 Dein Thron ist gegründet seitdem; * von Ewigkeit bist Du!
4 Es erheben die Ströme, o Herr, * es erheben die Ströme ihre Stimme.
5 Es erheben die Ströme ihre Wellen * im Brausen vieler Wasser.
6 Wunderbar ist der Aufruhr des Meeres; * wunderbar der Herr in der Höhe!
7 Deine Zeugnisse sind überaus glaubwürdig geworden; * Deinem Hause ziemt Heiligkeit, o Herr, auf ewige Zeiten!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Missus est Gábriel Angelus ad Maríam Vírginem desponsátam Joseph.

Ave María,

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Jubelt Gott, alle Lande; * dienet dem Herrn mit Freuden!
2 Kommet vor Sein Angesicht * mit Jubel!
3 Wisset, dass der Herr, Er, Gott ist; * Er hat uns gemacht, und nicht wir uns selbst.
4 Wir sind Sein Volk und die Schäflein Seiner Weide. * Tretet ein mit Lob in Seine Tore, in Seine Vorhöfe mit Lobgesängen, preiset Ihn!
5 Lobet Seinen Namen, denn lieblich ist der Herr; ewig währet Seine Barmherzigkeit, * und von Geschlecht zu Geschlecht Seine Wahrheit!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus.

Ne tímeas María:

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ne tímeas María: invenísti grátiam apud Dóminum: ecce concípies et páries fílium.

Dabit ei Dóminus.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.

Preiset den Herrn, alle Werke des Herrn, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
2 Preiset den Herrn, ihr Engel des Herrn! * Preiset, ihr Himmel, den Herrn!
3 Preiset, alle Wasser über dem Himmel, den Herrn! * Preiset den Herrn, alle Kräfte des Herrn!
4 Preiset den Herrn, Sonne und Mond! * Preiset den Herrn, Sterne des Himmels!
5 Preiset den Herrn, aller Regen und Tau! * Preiset den Herrn, alle Winde Gottes!
6 Preiset den Herrn, Feuer und Hitze! * Preiset den Herrn, Kälte und Hitze!
7 Preiset den Herrn, Tau und Reif! * Preiset den Herrn, Frost und Kälte!
8 Preiset den Herrn, Eis und Schnee! * Preiset den Herrn, Nacht und Tag!
9 Preiset den Herrn, Licht und Finsternis! * Preiset den Herrn, Blitze und Wolken!
10 Preise den Herrn, die Erde, * sie lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
11 Preiset den Herrn, Berge und Hügel! * Preiset den Herrn, alle Gewächse auf Erden!
12 Preiset den Herrn, ihr Brunnen! * Preiset den Herrn, Meere und Flüsse!
13 Preiset den Herrn, ihr Walfische und alles, was sich in den Wassern regt! * Preiset den Herrn, alle Vögel des Himmels!
14 Preiset den Herrn, alle wilden und zahmen Tiere! * Preiset den Herrn, ihr Menschenkinder!
15 Preise den Herrn, Israel, lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
16 Preiset den Herrn, ihr Priester des Herrn! * Preiset den Herrn, ihr Diener des Herrn!
17 Preiset den Herrn, ihr Geister und Seelen der Gerechten! * Preiset den Herrn, ihr Heiligen und von Herzen Demütigen!
18 Preiset den Herrn, Ananias, Azarias, Misael, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
19 Lasset uns preisen den Vater und den Sohne mit dem heiligen Geiste! * Lasset uns Ihn loben und hocherheben in Ewigkeit!
20 Gepriesen seist Du, Herr, am Himmelsgewölbe * und preiswürdig, glorreich und hocherhaben in Ewigkeit!

Dabit ei Dóminus sedem David patris ejus, et regnábit in ætérnum.

Ecce ancílla Dómini:

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ecce ancílla Dómini: fiat mihi secúndum verbum tuum.

Capitulum & Versiculus.

Capitulum, Responsorium Breve & Versiculus.

Capitulum. Isaiæ 11.

Egrediétur virga de radíce Jesse, † et flos de radíce ejus ascéndet. * Et requiéscet super eum Spíritus Dómini.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O gloriósa vírginum,
Sublímis inter sídera,
Qui te creávit, párvulum
Lacténte nutris úbere.




Quod Heva tristis ábstulit,
Tu reddis almo gérmine:
Intrent ut astra flébiles,
Cœli reclúdis cárdines.

Tu regis alti jánua,
Et aula lucis fúlgida:
Vitam datam per Vírginem
Gentes redémptæ plaúdite.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Versiculus.

℣. Benedícta tu in muliéribus.
℟. Et benedíctus fructus ventris tui.


Canticum Zachariæ.

Spíritus sanctus.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Spíritus sanctus in te descéndet María: ne tímeas, habébis in útero Fílium Dei, allelúja.

Preces.

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui de beátæ Maríæ Vírginis útero Verbum tuum, Angelo nuntiánte, carnem suscípere voluísti: † præsta supplícibus tuis; ut qui vere eam Genitrícem Dei crédimus, * ejus apud te intercessiónibus adjuvémur.
Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch Ihn, unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

Commemorationes.

Pro Sanctis.

Sancti Dei omnes * intercédere dignémini pro nostra omniúmque salúte.

O all ihr Heiligen Gottes, * würdiget euch zu bitten für unser und aller Menschen Heil.

℣. Lætámini in Dómino, et exsultáte justi.
℟. Et gloriámini omnes recti corde.

℣. Erfreuet euch in dem Herrn, und frohlocket ihr Gerechten.
℟. Und rühmet euch alle, die ihr geraden Herzens seid.

Orémus.

Lasset uns beten.

Prótege Dómine pópulum tuum, * et Apostolórum tuórum Petri et Pauli, et aliórum Apostolórum patrocínio confidéntem, perpétua defensióne consérva.
Omnes Sancti tui, quǽsumus Dómine, nos ubíque ádjuvent: ut dum eórum mérita recólimus, patrocínia sentiámus: * et pacem tuam nostris concéde tempóribus, et ab Ecclésia tua cunctam repélle nequítiam: ** iter, actus, et voluntátes nostras, et ómnium famulórum tuórum, in salútis tuæ prosperitáte dispóne: * benefactóribus nostris sempitérna bona retríbue, et ómnibus fidélibus defúnctis réquiem ætérnam concéde.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Behüte, o Herr, Dein Volk, welches auf die Fürbitte Deiner Apostel Petrus und Paulus und der übrigen Apostel vertraut, und erhalte daselbe durch Deinen immerwährenden Schutz.
Alle Deine Heiligen, so bitten wir Dich, o Herr, uns allenthalb behilflich sein, auf dass wir, indem wir ihre Verdienste ehren, auch ihren Schutz erfahren mögen; * und Deinen Frieden verleihe uns in unseren Zeiten, und halte fern von Deiner Kirche jegliche Nachstellung der Bosheit; * unser Weg, Werk und Willen, und aller Deiner Diener, leite in Wohlfahrt Deines Heiles; unseren Wohltätern vergelte mit ewigen Güter, und allen verstorbenen Gläubigen verleihe die ewige Ruhe.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Invitatorium.

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Veníte adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Veníte adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Veníte adorémus.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Prope est jam Dóminus: * Veníte adorémus.

Hymnus.

Verbum supérnum pródiens,
E Patris ætérni sinu
Qui natus orbi súbvenis,
Labénte cursu témporis.




Illúmina nunc péctora,
Tuóque amóre cóncrema;
Ut cor cadúca déserens
Cœli volúptas ímpleat:

Ut, cum tribúnal Júdicis
Damnábit igni nóxios,
Et vox amíca débitum
Vocábit ad cœlum pios.

Non esca flammárum nigros
Volvámur inter túrbines,
Vultu Dei sed cómpotes
Cœli fruámur gaúdiis.

Patri simúlque Fílio,
Tibíque sancte Spíritus,
Sicut fuit, sit júgiter
Sæclum per omne glória.

Amen.

Nocturnus.

Psalmi.

Avértit Dóminus.

Psalmus 52.

Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus.
2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in iniquitátibus: * non est qui fáciat bonum.
3 Dóminus de cœlo prospéxit super fílios hóminum: * ut vídeat si est intélligens, aut requírens Deum.
4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
5 Nonne scient omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis?
6 Deum non invocavérunt: * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
7 Quóniam Deus dissipávit ossa eórum qui homínibus placent: * confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos.
8 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Psalmus 54.

Exaúdi Deus oratiónem meam, et ne despéxeris deprecatiónem meam: * inténde mihi, et exaúdi me.
2 Contristátus sum in exercitatióne mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatióne peccatóris.
3 Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: * et in ira molésti erant mihi.
4 Cor meum conturbátum est in me: * et formído mortis cécidit super me.
5 Timor et tremor venérunt super me: * et contexérunt me ténebræ.
6 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo, et requiéscam?
7 Ecce elongávi fúgiens: * et mansi in solitúdine.
8 Exspectábam eum, qui salvum me fecit * a pusillanimitáte spíritus et tempestáte.
9 Præcípita Dómine, dívide linguas eórum: * quóniam vidi iniquitátem et contradictiónem in civitáte.
10 Die ac nocte circúmdabit eam super muros ejus iníquitas: * et labor in médio ejus, et injustítia.
11 Et non defécit de platéis ejus * usúra, et dolus.
12 Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique.
13 Et si is, qui óderat me, super me magna locútus fuísset: * abscondíssem me fórsitan ab eo.
14 Tu vero homo unánimis: * dux meus, et notus meus.
15 Qui simul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulávimus cum consénsu.
16 Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vivéntes:
17 Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum: * in médio eórum.
18 Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit me.
19 Véspere, et mane, et merídie narrábo et annuntiábo: * et exaúdiet vocem meam.
20 Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi: * quóniam inter multos erant mecum.
21 Exaúdiet Deus, et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
22 Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum: * exténdit manum suam in retribuéndo.
23 Contaminavérunt testaméntum ejus, divísi sunt ab ira vultus ejus: * et appropinquávit cor illíus.
24 Mollíti sunt sermónes ejus super óleum: * et ipsi sunt jácula.
25 Jacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet: * non dabit in ætérnum fluctuatiónem justo.
26 Tu vero Deus dedúces eos, * in púteum intéritus.
27 Viri sánguinum, et dolósi non dimidiábunt dies suos: * ego autem sperábo in te Dómine.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





























Avértit Dóminus captivitátem plebis suæ.

Quóniam.

Psalmus 55.

Miserére mei Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
2 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
3 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
4 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
5 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
6 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
7 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
8 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo,
9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
10 In quacúmque die invocávero te: * ecce cognóvi quóniam Deus meus es.
11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
12 In me sunt Deus vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 56.

Miserére mei Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea.
2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas.
3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi.
4 Misit de cœlo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me.
5 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus.
6 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus.
7 Exaltáre super cœlos Deus: * et in omnem terram glória tua.
8 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam.
9 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam.
10 Parátum cor meum Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam.
11 Exsúrge glória mea, exsúrge psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
12 Confitébor tibi in pópulis Dómine: * et psalmum dicam tibi in Géntibus:
13 Quóniam magnificáta est usque ad cœlos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua.
14 Exaltáre super cœlos Deus: * et super omnem terram glória tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
















Quóniam in te confídit ánima mea.

Justa judicáte.

Psalmus 57.

Si vere útique justítiam loquímini: * recta judicáte fílii hóminum.
2 Etenim in corde iniquitátes operámini: * in terra injustítias manus vestræ concínnant.
3 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa.
4 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas:
5 Quæ non exaúdiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter.
6 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus.
7 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur.
8 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem.
9 Priúsquam intellígerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos.
10 Lætábitur justus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris.
11 Et dicet homo: Si útique est fructus justo: * útique est Deus júdicans eos in terra.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Psalmus 58.

Eripe me de inimícis meis Deus meus: * et ab insurgéntibus in me líbera me.
2 Eripe me de operántibus iniquitátem: * et de viris sánguinum salva me.
3 Quia ecce cepérunt ánimam meam: * irruérunt in me fortes.
4 Neque iníquitas mea, neque peccátum meum Dómine: * sine iniquitáte cucúrri, et diréxi.
5 Exsúrge in occúrsum meum, et vide: * et tu Dómine Deus virtútum, Deus Israël,
6 Inténde ad visitándas omnes Gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniquitátem.
7 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem.
8 Ecce loquéntur in ore suo, et gládius in lábiis eórum: * quóniam quis audívit?
9 Et tu Dómine deridébis eos: * ad níhilum dedúces omnes Gentes.
10 Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia ejus prævéniet me.
11 Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscántur pópuli mei.
12 Dispérge illos in virtúte tua: * et depóne eos protéctor meus Dómine:
13 Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum: * et comprehendántur in supérbia sua.
14 Et de exsecratióne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne: * in ira consummatiónis, et non erunt.
15 Et scient quia Deus dominábitur Jacob: * et fínium terræ.
16 Converténtur ad vésperam et famem patiéntur ut canes: * et circuíbunt civitátem.
17 Ipsi dispergéntur ad manducándum: * si vero non fúerint saturáti et murmurábunt.
18 Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exsultábo mane misericórdiam tuam.
19 Quia factus es suscéptor meus, * et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ.
20 Adjútor meus tibi psallam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus misericórdia mea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






















Justa judicáte fílii hóminum.

Da nobis.

Psalmus 59.

Deus repulísti nos, et destruxísti nos: * irátus es, et misértus es nobis.
2 Commovísti terram, et conturbásti eam: * sana contritiónes ejus, quia commóta est.
3 Ostendísti pópulo tuo dura: * potásti nos vino compunctiónis.
4 Dedísti metuéntibus te significatiónem: * ut fúgiant a fácie arcus:
5 Ut liberéntur dilécti tui: * salvum fac déxtera tua, et exaúdi me.
6 Deus locútus est in sancto suo: * Lætábor, et partíbor Síchimam: et convállem tabernaculórum metíbor.
7 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Ephraïm fortitúdo cápitis mei.
8 Juda rex meus: * Moab olla spei meæ.
9 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ súbditi sunt.
10 Quis dedúcet me in civitátem munítam: * quis dedúcet me usque in Idumǽam?
11 Nonne tu Deus, qui repulísti nos: * et non egrediéris Deus in virtútibus nostris?
12 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
13 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet tribulántes nos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 60.

Exaúdi Deus deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
2 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
3 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
4 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
5 Quóniam tu Deus meus exaudísti oratiónem meam: * dedísti hæreditátem timéntibus nomen tuum.
6 Dies super dies regis adjícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
7 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
8 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Da nobis Dómine auxílium de tribulatióne.

Nonne Deo.

Psalmus 61.

Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
2 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
3 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
4 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
5 Verúmtamen Deo subjécta esto ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
6 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
7 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
8 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
9 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
10 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
11 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi Dómine misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Psalmus 63.

Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Nonne Deo subjécta erit ánima mea?

Benedícite.

Psalmus 65.

Jubiláte Deo omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus.
2 Dícite Deo, quam terribília sunt ópera tua Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.
3 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.
4 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.
5 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.
6 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super Gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.
7 Benedícite Gentes Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus,
8 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.
9 Quóniam probásti nos Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.
10 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.
11 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.
12 Introíbo in domum tuam in holocaústis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.
13 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.
14 Holocaústa medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.
15 Veníte, audíte, et narrábo, omnes qui timétis Deum, * quanta fecit ánimæ meæ.
16 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.
17 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exaúdiet Dóminus.
18 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.
19 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















Psalmus 67.

Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus.
2 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
3 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
4 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (Fit reverentia) Dóminus nomen illi.
5 Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum, et júdicis viduárum.
6 Deus in loco sancto suo: * Deus qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine: * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlchris.
8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
9 Terra mota est, étenim cœli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
10 Plúviam voluntáriam segregábis Deus hæreditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua paúperi Deus.
12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
13 Rex virtútum dilécti dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri.
15 Dum discérnit cœléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus:
20 Etenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
21 Benedíctus Dóminus die quotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
22 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
23 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
24 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
25 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum inimícis, ab ipso.
26 Vidérunt ingréssus tuos Deus, * ingréssus Dei mei: Regis mei qui est in sancto.
27 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus, * in médio juvenculárum tympanistriárum.
28 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
29 Ibi Bénjamin adolescéntulus, * in mentis excéssu.
30 Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
31 Manda Deus virtúti tuæ: * confírma hoc Deus, quod operátus es in nobis.
32 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
33 Increpa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
34 Díssipa Gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo.
35 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
36 Psállite Deo, qui ascéndit super cœlum cœli, * ad Oriéntem.
37 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus.
38 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.








































Benedícite Gentes Deum nostrum.

Versiculus.

℣. Egrediétur Dóminus de loco sancto suo.
℟. Véniet, ut salvet pópulum suum.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.

Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam.

Luc. 1. c.

In illo témpore: Missus est Angelus Gábriel a Deo in civitátem Galilǽæ, cui nomen Názareth, ad Vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David, et nomen Vírginis María. Et réliqua.

Homilía sancti Ambrósii Epíscopi.

Lib. 2. in Lucam.

Latent quidem divína mystéria, nec fácile, juxta prophéticum dictum, quisquam hóminum potest scire consílium Dei. Sed tamen ex céteris factis, atque præcéptis Dómini Salvatóris póssumus intellígere, et hoc propensióris fuísse consílii, quod ea potíssimum elécta est, ut Dóminum páraret, quæ erat desponsáta viro. Cur autem non ántequam desponsarétur, impléta est? Fortásse ne dicerétur, quod concéperat ex adultério.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Clama in fortitúdine, qui annúntias pacem in Jerúsalem: * Dic civitátibus Judæ, et habitatóribus Sion: Ecce Deus noster, quem exspectabámus, advéniet.
℣. Supra montem excélsum ascénde tu, qui evangelízas Sion, exálta in fortitúdine vocem tuam.
℟. Dic civitátibus Judæ, et habitatóribus Sion: Ecce Deus noster, quem exspectabámus, advéniet.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die göttliche Hilfe * bleibe allezeit mit uns.

Et ingréssus ad eum Angelus. Disce vírginem móribus, disce vírginem verecúndia, disce oráculo, disce mystério. Trepidáre vírginum est, et ad omnes viri ingréssus pavére, omnes viri affátus veréri. Discant mulíeres propósitum pudóris imitári. Sola in penetrálibus, quam nemo virórum víderit, solus Angelus repérerit: sola sine cómite, sola sine teste, ne quo degénere depravarétur affátu, ab Angelo salutátur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Oriétur stella ex Jacob, et exsúrget homo de Israël, et confrínget omnes duces alienigenárum: * Et erit omnis terra posséssio ejus.
℣. Adorábunt eum omnes reges terræ, omnes gentes sérvient ei.
℟. Et erit omnis terra posséssio ejus.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.

Tanti namque mandáti mystérium non hóminis fuit, sed Angeli ore proméndum. Hódie primum audítur: Spíritus sanctus supervéniet in te. Et audítur, et créditur. Dénique, Ecce, inquit, ancílla Dómini: contíngat mihi secúndum verbum tuum. Vide humilitátem, vide devotiónem. Ancíllam se dicit Dómini, quæ mater elígitur, nec repentíno exaltáta promísso est.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Modo véniet Dominátor Dóminus: * Et nomen ejus Emmánuel vocábitur.
℣. Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis.
℟. Et nomen ejus Emmánuel vocábitur.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Et nomen ejus Emmánuel vocábitur.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Psalmi.

Prophétæ prædicavérunt.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Prophétæ prædicavérunt nasci Salvatórem de Vírgine María.

Spíritus.

Psalmus 64.

Te decet hymnus Deus in Sion: * et tibi reddétur votum in Jerúsalem.
2 Exaúdi oratiónem meam: * ad te omnis caro véniet.
3 Verba iniquórum prævaluérunt super nos: * et impietátibus nostris tu propitiáberis.
4 Beátus, quem elegísti, et assumpsísti: * inhabitábit in átriis tuis.
5 Replébimur in bonis domus tuæ: * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte.
6 Exaúdi nos Deus salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe.
7 Prǽparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia: * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum ejus.
8 Turbabúntur Gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis: * éxitus matutíni, et véspere delectábis.
9 Visitásti terram, et inebriásti eam: * multiplicásti locupletáre eam.
10 Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio ejus.
11 Rivos ejus inébria, multíplica genímina ejus: * in stillicídiis ejus lætábitur gérminans.
12 Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte.
13 Pinguéscent speciósa desérti: * et exsultatióne colles accingéntur.
14 Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto: * clamábunt, étenim hymnum dicent.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Dir ziemet ein Loblied, Gott, auf Sion, * und Dir zahle man Gelübde in Jerusalem.
2 Erhöre mein Gebet, * zu Dir kommet alles Fleisch.
3 Gottlose Werke überwältigten uns, * aber unserer Missetaten erbarmest Du Dich.
4 Selig ist der, den Du erwählest und annimmst, * er wird wohnen in Deinen Vorhöfen.
5 Wir werden satt werden von den Gütern Deines Hauses, * Dein Tempel ist heilig, wunderbar durch Gerechtigkeit.
6 Erhöre uns Gott, unser Heiland, * du Hoffnung aller Enden der Erde und des Meeres in der Ferne.
7 Du bereitest die Berge in Deiner Kraft, bist umgürtet mit Macht, * Du bewegest den Grund des Meeres, das Brausen seiner Wellen.
8 Es erschrecken die Heiden und die äußersten Bewohner fürchten sich vor Deinen Zeichen; * da, wo ausgehet der Morgen und Abend, spendest Du Freude.
9 Du siehest nach der Erde, und berauschest sie, * machest sie reich überaus.
10 Gottes Strom ist voll des Wassers, Du bereitest ihnen Speise; denn also ist die Einrichtung der Erde.
11 Du tränkest ihre Furchen, vermehrst ihr Gewächs, * an ihren Regentropfen ergötzt sie sich, und sprosst.
12 Du segnest den Umlauf des Jahres mit Deiner Güte, * und Deine Felder werden voll des Segens.
13 Es werden feiste die Triften der Wüste, * und mit Jubel gürten sich die Hügel.
14 Es kleiden sich die Widder und Schafe, * und die Täler haben Überfluss an Korn: Alles rufet, und lobsinget.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Spíritus Dómini super me, evangelizáre paupéribus misit me.

Propter Sion.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Propter Sion non tacébo, donec egrediátur ut splendor justus ejus.

Ecce véniet Dóminus,

Canticum Annae.

Exsultávit cor meum in Dómino, * et exaltátum est cornu meum in Deo meo.
2 Dilatátum est os meum super inimícos meos: * quia lætáta sum in salutári tuo.
3 Non est sanctus, ut est Dóminus: neque enim est álius extra te, * et non est fortis sicut Deus noster.
4 Nolíte multiplicáre loqui sublímia, * gloriántes:
5 Recédant vétera de ore vestro: quia Deus scientiárum, Dóminus est, * et ipsi præparántur cogitatiónes.
6 Arcus fórtium superátus est, * et infírmi accíncti sunt róbore.
7 Repléti prius, pro pánibus se locavérunt: * et famélici saturáti sunt.
8 Donec stérilis péperit plúrimos: * et quæ multos habébat fílios, infirmáta est.
9 Dóminus mortíficat et vivíficat, * dedúcit ad ínferos et redúcit.
10 Dóminus paúperem facit et ditat, * humíliat et súblevat.
11 Súscitat de púlvere egénum, * et de stércore élevat paúperem:
12 Ut sédeat cum princípibus, * et sólium glóriæ téneat.
13 Dómini enim sunt cárdines terræ, * et pósuit super eos orbem.
14 Pedes sanctórum suórum servábit, et ímpii in ténebris conticéscent: * quia non in fortitúdine sua roborábitur vir.
15 Dóminum formidábunt adversárii ejus: * et super ipsos in cœlis tonábit:
16 Dóminus judicábit fines terræ, et dabit impérium regi suo, * et sublimábit cornu Christi sui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Es frohlocket mein Herz im Herrn, * und erhoben ist mein Horn in meinem Gott:
2 Es dehnt sich mein Mund aus über meine Feinde: * denn ich freute mich in Deinem Heile.
3 Niemand ist heilig, wie der Herr: und kein anderer außer Dir, * und niemand ist stark wie unser Gott.
4 Häufet nicht, euch rühmend, * hohe Reden:
5 Es weiche das Alte von eurem Munde; denn ein Gott des Wissens ist der Herr, * und vor Ihm liegen offen die Gedanken.
6 Der Bogen der Starken ward überwunden, * und die Schwachen wurden umgürtet mit Kraft.
7 Die ehemals Satten haben sich um Brot verdungen, * und die Hungrigen sind gesättigt:
8 So hat die Unfruchtbare viele Kinder geboren, * und die viele Kinder hatte, schwach ward.
9 Der Herr tötet und belebet, * führet in die Hölle und zurück.
10 Der Herr machet arm und reich, * erniedriget und erhöhet.
11 Er hebet aus dem Staub den Dürftigen, * erhöhet aus dem Kot den Armen,
12 Dass er sitze bei den Fürsten, * und den Thron der Herrlichkeit einnehme.
13 Denn des Herrn sind die Vesten der Erde, * und Er hat den Erdkreis darauf gegründet.
14 Er wird die Füße Seiner Heiligen behüten, und die Gottlosen in Finsternis verstummen; * denn nicht durch eigene Stärke wird stark der Mensch.
15 Den Herrn werden fürchten Seine Feinde, * und über sie wird Er im Himmel donnern:
16 Der Herr wird richten die Enden der Erde, und überreichen die Herrschaft Seinem Könige, * und erhöhen das Horn Seines Gesalbten.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ecce véniet Dóminus, ut sédeat cum princípibus, et sólium glóriæ téneat.

Annuntiáte.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Annuntiáte pópulis, et dícite: Ecce Deus Salvátor noster véniet.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. Isaiæ 2.

Veníte, et ascendámus ad montem Dómini, et ad domum Dei Jacob, † et docébit nos vias suas, et ambulábimus in sémitis ejus: * quia de Sion exíbit lex, et verbum Dómini de Jerúsalem.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

En clara vox redárguit
Obscúra quæque, pérsonans:
Procul fugéntur sómnia:
Ab alto Jesus prómicat.




Mens jam resúrgat tórpida,
Non ámplius jacens humi;
Sidus refúlget jam novum,
Ut tollat omne nóxium.

En Agnus ad nos míttitur
Laxáre gratis débitum:
Omnes simul cum lácrimis
Precémur indulgéntiam.

Ut, cum secúndo fúlserit,
Metúque mundum cínxerit,
Non pro reátu púniat,
Sed nos pius tunc prótegat.

Virtus, honor, laus, glória
Deo Patri cum Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sæculórum sǽcula.

Amen.

Versiculus.

℣. Vox clamántis in desérto, Paráte viam Dómini.
℟. Rectas fácite sémitas ejus.


Canticum Zachariæ.

Missus est Gábriel.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Missus est Gábriel Angelus ad Maríam Vírginem desponsátam Joseph.

Preces.

Flexis genibus

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Pater noster. totum dicitur clara voce.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
℣. Ego dixi: Dómine miserére mei.
℟. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
℣. Convértere Dómine úsquequo.
℟. Et deprecábilis esto super servos tuos.
℣. Fiat misericórdia tua Dómine super nos.
℟. Quemádmodum sperávimus in te.
℣. Sacerdótes tui induántur justítiam.
℟. Et sancti tui exsúltent.
℣. Dómine salvum fac regem.
℟. Et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
℣. Salvum fac pópulum tuum Dómine, et bénedic hæreditáti tuæ.
℟. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
℣. Meménto congregatiónis tuæ.
℟. Quam possedísti ab inítio.
℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.
℣. Orémus pro fidélibus defúnctis.
℟. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Pro frátribus nostris abséntibus.
℟. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
℣. Pro afflíctis et captívis.
℟. Líbera eos Deus Israël ex ómnibus tribulatiónibus suis.
℣. Mitte eis Dómine auxílium de sancto.
℟. Et de Sion tuére eos.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.



























Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Dómine Deus virtútum convérte nos.
℟. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
℣. Exsúrge Christe, ádjuva nos.
℟. Et líbera nos propter nomen tuum.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.




℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Præsta, quǽsumus omnípotens Deus: † ut redemptiónis nostræ ventúra solémnitas, et præséntis nobis vitæ subsídia cónferat, * et ætérnæ beatúdinis prǽmia largiátur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Officium Defunctorum.
Ad Matutinum.

Nocturnus III.

Compláceat.

Psalmus 39.

Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.
2 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos.
4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.
5 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino.
6 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas.
7 Multa fecísti tu Dómine Deus meus mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
8 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum.
9 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi.
10 Holocaústum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce vénio.
11 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus vólui, et legem tuam in médio cordis mei.
12 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce lábia mea non prohibébo: Dómine tu scisti.
13 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
14 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo.
15 Tu autem Dómine ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me.
16 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem.
17 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me.
18 Compláceat tibi Dómine ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice.
19 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut aúferant eam.
20 Convertántur retrórsum, et revereántur * qui volunt mihi mala.
21 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
22 Exsúltent, et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
23 Ego autem mendícus sum et pauper: * Dóminus sollícitus est mei.
24 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.


























Compláceat tibi Dómine, ut erípias me: Dómine ad adjuvándum me réspice.

Sana Dómine.

Psalmus 40.

Beátus qui intélligit super egénum, et paúperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
2 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
3 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
4 Ego dixi: Dómine miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
5 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
6 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur, * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adjíciet ut resúrgat?
10 Etenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
11 Tu autem Dómine miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
14 Benedíctus Dóminus Deus Israël a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.
















Sana Dómine ánimam meam, quia peccávi tibi.

Sitívit.

Psalmus 41.

Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te Deus.
2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
6 Quare tristis es ánima mea? * et quare contúrbas me?
7 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
8 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
9 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
10 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
11 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
12 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
13 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
14 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
15 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me?
16 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.


















Sitívit ánima mea ad Deum vivum: quando véniam, et apparébo ante fáciem Dómini?

Versiculus.

℣. Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi.
℟. Et ánimas paúperum tuórum ne obliviscáris in finem.


Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Lectio VII.

Spíritus meus attenuábitur, dies mei breviabúntur, et solum mihi súperest sepúlchrum. Non peccávi, et in amaritudínibus morátur óculus meus. Líbera me Dómine, et pone me juxta te, et cujúsvis manus pugnet contra me. Dies mei transiérunt, cogitatiónes meæ dissipátæ sunt, torquéntes cor meum. Noctem vertérunt in diem, et rursum post ténebras spero lucem. Si sustinúero, inférnus domus mea est, et in ténebris stravi léctulum meum. Putrédini dixi: Pater meus es, mater mea, et soror mea, vérmibus. Ubi est ergo nunc præstolátio mea, et patiéntiam meam quis consíderat?

Responsorium VII.

℟. Peccántem me quotídie, et non me pœniténtiam, timor mortis contúrbat me: * Quia in inférno nulla est redémptio, miserére mei Deus, et salva me.
℣. Deus in nómine tuo salvum me fac, et in virtúte tua líbera me.
℟. Quia in inférno nulla est redémptio, miserére mei Deus, et salva me.



Lectio VIII.

Pelli meæ, consúmptis cárnibus, adhǽsit os meum, et derelícta sunt tantúmmodo lábia circa dentes meos. Miserémini mei, miserémini mei, saltem vos amíci mei, quia manus Dómini tétigit me. Quare persequímini me sicut Deus, et cárnibus meis saturámini? Quis mihi tríbuat ut scribántur sermónes mei? quis mihi det ut exaréntur in libro stylo férreo, et plumbi lámina, vel certe sculpántur in sílice? Scio enim quod Redémptor meus vivit, et in novíssimo die de terra surrectúrus sum: et rursum circúmdabor pelle mea, et in carne mea vidébo Deum meum. Quem visúrus sum ego ipse, et óculi mei conspectúri sunt, et non álius: repósita est hæc spes mea in sinu meo.

Responsorium VIII.

℟. Dómine secúndum actum meum noli me judicáre: nihil dignum in conspéctu tuo egi: ídeo déprecor majestátem tuam, * Ut tu Deus déleas iniquitátem meam.
℣. Amplius lava me Dómine ab injustítia mea, et a delícto meo munda me.
℟. Ut tu Deus déleas iniquitátem meam.



Lectio IX.

Quare de vulva eduxísti me? qui útinam consúmptus essem ne óculus me vidéret. Fuíssem quasi non essem, de útero translátus ad túmulum. Numquid non paúcitas diérum meórum finiétur brevi? dimítte ergo me, ut plangam paúlulum dolórem meum: ántequam vadam, et non revértar, ad terram tenebrósam et opértam mortis calígine: terram misériæ et tenebrárum, ubi umbra mortis, et nullus ordo, sed sempitérnus horror inhábitat.

Responsorium IX.

℟. Líbera me Dómine de viis inférni, qui portas ǽreas confregísti: et visitásti inférnum, et dedísti eis lumen, ut vidérent te: * Qui erant in pœnis tenebrárum.
℣. Clamántes et dicéntes: Advenísti Redémptor noster.
℟. Qui erant in pœnis tenebrárum.
℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine: et lux perpétua lúceat eis.
℟. Qui erant in pœnis tenebrárum.





Officium Defunctorum.
Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Psalmi.

Exsultábunt.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

Exsultábunt Dómino ossa humiliáta.

Exaúdi Dómine.

Psalmus 64.

Te decet hymnus Deus in Sion: * et tibi reddétur votum in Jerúsalem.
2 Exaúdi oratiónem meam: * ad te omnis caro véniet.
3 Verba iniquórum prævaluérunt super nos: * et impietátibus nostris tu propitiáberis.
4 Beátus, quem elegísti, et assumpsísti: * inhabitábit in átriis tuis.
5 Replébimur in bonis domus tuæ: * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte.
6 Exaúdi nos Deus salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe.
7 Prǽparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia: * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum ejus.
8 Turbabúntur Gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis: * éxitus matutíni, et véspere delectábis.
9 Visitásti terram, et inebriásti eam: * multiplicásti locupletáre eam.
10 Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio ejus.
11 Rivos ejus inébria, multíplica genímina ejus: * in stillicídiis ejus lætábitur gérminans.
12 Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte.
13 Pinguéscent speciósa desérti: * et exsultatióne colles accingéntur.
14 Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto: * clamábunt, étenim hymnum dicent.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

Dir ziemet ein Loblied, Gott, auf Sion, * und Dir zahle man Gelübde in Jerusalem.
2 Erhöre mein Gebet, * zu Dir kommet alles Fleisch.
3 Gottlose Werke überwältigten uns, * aber unserer Missetaten erbarmest Du Dich.
4 Selig ist der, den Du erwählest und annimmst, * er wird wohnen in Deinen Vorhöfen.
5 Wir werden satt werden von den Gütern Deines Hauses, * Dein Tempel ist heilig, wunderbar durch Gerechtigkeit.
6 Erhöre uns Gott, unser Heiland, * du Hoffnung aller Enden der Erde und des Meeres in der Ferne.
7 Du bereitest die Berge in Deiner Kraft, bist umgürtet mit Macht, * Du bewegest den Grund des Meeres, das Brausen seiner Wellen.
8 Es erschrecken die Heiden und die äußersten Bewohner fürchten sich vor Deinen Zeichen; * da, wo ausgehet der Morgen und Abend, spendest Du Freude.
9 Du siehest nach der Erde, und berauschest sie, * machest sie reich überaus.
10 Gottes Strom ist voll des Wassers, Du bereitest ihnen Speise; denn also ist die Einrichtung der Erde.
11 Du tränkest ihre Furchen, vermehrst ihr Gewächs, * an ihren Regentropfen ergötzt sie sich, und sprosst.
12 Du segnest den Umlauf des Jahres mit Deiner Güte, * und Deine Felder werden voll des Segens.
13 Es werden feiste die Triften der Wüste, * und mit Jubel gürten sich die Hügel.
14 Es kleiden sich die Widder und Schafe, * und die Täler haben Überfluss an Korn: Alles rufet, und lobsinget.
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

Exaúdi Dómine oratiónem meam: ad te omnis caro véniet.

Me suscépit.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

Me suscépit déxtera tua Dómine.

A porta ínferi.

Canticum Ezechiae.

Ego dixi: In dimídio diérum meórum * vadam ad portas ínferi.
2 Quæsívi resíduum annórum meórum. * Dixi: Non vidébo Dóminum Deum in terra vivéntium.
3 Non aspíciam hóminem ultra, * et habitatórem quiétis.
4 Generátio mea abláta est, et convolúta est a me, * quasi tabernáculum pastórum.
5 Præcísa est velut a texénte, vita mea: dum adhuc ordírer, succídit me: * de mane usque ad vésperam fínies me.
6 Sperábam usque ad mane, * quasi leo sic contrívit ómnia ossa mea:
7 De mane usque ad vésperam fínies me: * sicut pullus hirúndinis sic clamábo, meditábor ut colúmba:
8 Attenuáti sunt óculi mei, * suspiciéntes in excélsum:
9 Dómine vim pátior, respónde pro me. * Quid dicam, aut quid respondébit mihi, cum ipse fécerit?
10 Recogitábo tibi omnes annos meos * in amaritúdine ánimæ meæ.
11 Dómine si sic vívitur, et in tálibus vita spíritus mei, corrípies me, et vivificábis me. * Ecce in pace amaritúdo mea amaríssima:
12 Tu autem eruísti ánimam meam ut non períret: * projecísti post tergum tuum ómnia peccáta mea.
13 Quia non inférnus confitébitur tibi, neque mors laudábit te: * non exspectábunt qui descéndunt in lacum, veritátem tuam.
14 Vivens vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie: * pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.
15 Dómine salvum me fac, * et psalmos nostros cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ in domo Dómini.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

Ich sprach: In der Mitte meiner Tage * muss ich scheiden in des Totenreiches Pforten,
2 Vermissend den Rest meiner Jahre. * Ich sprach: Nimmer schaue ich Gott den Herrn im Lande der Lebendigen.
3 Nimmer erblicke ich ferner Menschen * und Bewohner des ruhigen Landes.
4 Mein Leben wird von mir genommen * und zusammengewickelt wie ein Hirtenzelt.
5 Mein Leben wird abgeschnitten wie vom Weber; da ich noch kaum begonnen, schneidet Er mich ab; * vom Morgen bis zum Abend bringst Du mich zum Ende.
6 Ich hoffte bis zum Morgen,* aber wie ein Löwe zerbricht Er mir alle Gebeine.
7 Vom Morgen bis zum Abend bringst Du mich zum Ende; * wie eine junge Schwalbe schrie ich, gurrte wie eine Taube.
8 Meine Augen wurden schwach * vor Schauen in die Höhe.
9 Herr, ich leide gewaltig; nimm dich meiner an! * Was soll ich sagen? Oder was wird Er mir entgegnen, da Er es selbst getan?
10 Ich will vor dir alle meine Jahre überdenken * in der Bitterkeit meiner Seele.
11 Herr, lebt man durch solches, und ist darin meines Geistes Leben, so magst Du mich strafen und beleben. * Siehe, meine bitterste Bitterkeit ist mir zum Frieden geworden.
12 Du rettetest meine Seele, dass sie nicht umkäme, * warfest hinter Dich alle meine Sünden.
13 Denn nicht preiset Dich die Unterwelt, noch lobsinget Dir der Tod; * nicht hoffen, die in die Grube fahren, auf Deine Treue.
14 Wer lebt, wer lebt, der preiset Dich, wie ich heute; * der Vater tut den Kindern Deine Treue kund.
15 Herr, schaffe mir Heil, * so wollen wir unsere Psalmen singen alle Tage unseres Lebens im Hause des Herrn.
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

A porta ínferi érue Dómine ánimam meam.

Omnis spíritus.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

Omnis spíritus laudet Dóminum.

Versiculus.

℣. Audívi vocem de cœlo dicéntem mihi.
℟. Beáti mórtui qui in Dómino moriúntur.


Canticum Zachariæ.

Ego sum.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.

Ego sum resurréctio et vita: qui credit in me, étiam si mórtuus fúerit, vivet: et omnis qui vivit et credit in me, non moriétur in ætérnum.

Preces.

Flexis genibus

Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Réquiem ætérnam * dona eis Dómine.
Et lux perpétua * lúceat eis.
℣. A porta ínferi.
℟. Erue Dómine ánimas eórum.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Herr gib ihnen * die ewige Ruhe.
Und das ewige Licht * leuchte ihnen.




℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui inter apostólicos sacerdótes, fámulos tuos pontificáli seu sacerdotáli vigére: † præsta quǽsumus; * ut eórum quoque perpétuo aggregéntur consórtio.
Deus, véniæ largítor et humánæ salútis amátor: † quǽsumus cleméntiam tuam; ut nostræ congregatiónis fratres, propínquos et benefactóres, qui ex hoc sǽculo transiérunt, * beáta María semper Vírgine intercedénte cum ómnibus Sanctis tuis, ad perpétuæ beatitúdinis consórtium perveníre concédas.
Fidélium Deus ómnium cónditor et redémptor, animábus famulórum famularúmque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: † ut indulgéntiam quam semper optavérunt, * piis supplicatiónibus consequántur:
Qui vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.





℣. Réquiem ætérnam dona eis Dómine.
℟. Et lux perpétua lúceat eis.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.

Der hochheiligen und ungeteilten Dreifaltigkeit, der Menschheit unseres gekreuzigten Herrn Jesus Christus, der fruchtbaren Unversehrtheit der seligsten und glorwürdigsten, allzeit jungfräulichen Maria und allen Heiligen sei stets Lob, Ehre, Kraft und Ruhm von jeglichem Geschöpfe, uns aber Nachlass aller Sünden, von immerwährender Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen.
Selig ist der Schoß der Jungfrau Maria, der getragen hat des ewigen Vaters Sohn.
Und selig die Brust, die genährt hat Christus den Herrn.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.