Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
In omnem terram * exívit sonus eórum, et in fines orbis terræ verba eórum.
Psalmus 18.
Cœli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
2 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
3 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.
4 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.
5 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:
6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cœlo egréssio ejus:
7 Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus.
8 Lex Dómini immaculáta convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum: illúminans óculos.
10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa.
11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.
12 Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.
13 Delícta quis intélligit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.
14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.
15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.
16 Dómine adjútor meus, * et redémptor meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Die Himmel erzählen die Herrlichkeit Gottes, * und das Firmament verkündet die Werke Seiner Hände.
2 Ein Tag bringt dem andern das Wort herfür, * und eine Nacht meldet der andern die Kunde.
3 Es ist keine Sprache, es ist kein Wort, * deren Stimme man nicht hörte.
4 Über die ganze Erde geht aus ihr Schall, * und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.
5 In der Sonne hat Er Seine Wohnung gesetzt, * und sie gehet hervor, wie ein Bräutigam aus Seiner Kammer;
6 Sie frohlockte wie ein Riese, zu laufen den Weg; * vom äußersten Himmel ist ihr Ausgang;
7 Und ihre Rückkehr am Äußersten desselben; * und ist niemand, der sich bergen kann vor ihrer Hitze.
8 Das Gesetz des Herrn ist unbefleckt und bekehret die Seele; * das Zeugnis des Herrn ist getreu und gibt Weisheit den Kleinen.
9 Die Rechte des Herrn sind gerade und erfreuen die Herzen; * das Gebot des Herrn ist hell und erleuchtet die Augen.
10 Die Furcht des Herrn ist heilig und dauert in Ewigkeit; * die Gerichte des Herrn sind wahrhaft, gerechtfertigt in sich selber.
11 Wünschenswerter sind sie, als Gold und viel Edelgestein, * und süßer als Honig und Honigseim.
12 Dein Knecht bewahret sie auch; * in ihrer Beobachtung ist vielfache Vergeltung.
13 Aber die Sünden, wer merket sie? Von meinen verborgenen Sünden reinige mich, * und der fremden wegen schone Deines Knechtes!
14 Wenn sie über mich nicht herrschen, dann werde ich unbefleckt sein * und gereinigt werden von der größten Sünde.
15 Und es werden Dir wohlgefallen die Reden meines Mundes, * und das Sinnen meines Herzens wird in Deiner Gegenwart sein allezeit.
16 Herr, Du bist mein Helfer, * und mein Erlöser.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
In omnem terram exívit sonus eórum, et in fines orbis terræ verba eórum.
Clamavérunt justi, * et Dóminus exaudívit eos.
Psalmus 33.
Benedícam Dóminum in omni témpore: * semper laus ejus in ore meo.
2 In Dómino laudábitur ánima mea: * aúdiant mansuéti, et læténtur.
3 Magnificáte Dóminum mecum: * et exaltémus nomen ejus in idípsum.
4 Exquisívi Dóminum, et exaudívit me: * et ex ómnibus tribulatiónibus meis erípuit me.
5 Accédite ad eum, et illuminámini: * et fácies vestræ non confundéntur.
6 Iste pauper clamávit, et Dóminus exaudívit eum: * et de ómnibus tribulatiónibus ejus salvávit eum.
7 Immíttet Angelus Dómini in circúitu timéntium eum: * et erípiet eos.
8 Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus: * beátus vir, qui sperat in eo.
9 Timéte Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam non est inópia timéntibus eum.
10 Dívites eguérunt et esuriérunt: * inquiréntes autem Dóminum non minuéntur omni bono.
11 Veníte fílii audíte me: * timórem Dómini docébo vos.
12 Quis est homo qui vult vitam: * díligit dies vidére bonos?
13 Próhibe linguam tuam a malo: * et lábia tua ne loquántur dolum.
14 Divérte a malo, et fac bonum: * inquíre pacem, et perséquere eam.
15 Oculi Dómini super justos: * et aures ejus in preces eórum.
16 Vultus autem Dómini super faciéntes mala: * ut perdat de terra memóriam eórum.
17 Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos: * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos.
18 Juxta est Dóminus iis, qui tribuláto sunt corde: * et húmiles spíritu salvábit.
19 Multæ tribulatiónes justórum: * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus.
20 Custódit Dóminus ómnia ossa eórum: * unum ex his non conterétur.
21 Mors peccatórum péssima: * et qui odérunt justum, delínquent.
22 Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum: * et non delínquent omnes qui sperant in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos.
Constítues * eos príncipes super omnem terram: mémores erunt nóminis tui Dómine.
Psalmus 44.
Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Constítues eos príncipes super omnem terram: mémores erunt nóminis tui Dómine.
Versiculus.
℣. In omnem terram exívit sonus eórum.
℟. Et in fines orbis terræ verba eórum.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
Act. 1. c.
In diébus illis exsúrgens Petrus in médio fratrum, dixit (erat autem turba hóminum simul, fere centum vigínti): Viri fratres, opórtet impléri Scriptúram, quam prædíxit Spíritus sanctus per os David de Juda, qui fuit dux eórum, qui comprehendérunt Jesum: qui connumerátus erat in nobis, et sortítus est sortem ministérii hujus. Et hic quidem possédit agrum de mercéde iniquitátis, et suspénsus crépuit médius: et diffúsa sunt ómnia víscera ejus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Et notum factum est ómnibus habitántibus Jerúsalem, ita ut appellarétur ager ille, lingua eórum, Hacéldama, hoc est, ager sánguinis. Scriptum est enim in libro Psalmórum: Fiat commorátio eórum desérta, et non sit qui inhábitet in ea: et episcopátum ejus accípiat alter. Opórtet ergo ex his viris, qui nobíscum sunt congregáti in omni témpore, quo intrávit et exívit inter nos Dóminus Jesus, incípiens a baptísmate Joánnis, usque in diem, qua assúmptus est a nobis, testem resurrectiónis ejus nobíscum fíeri unum ex istis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Et statuérunt duos, Joseph, qui vocabátur Bársabas, qui cognominátus est Justus, et Mathíam. Et orántes dixérunt: Tu Dómine, qui corda nosti ómnium, osténde, quem elégeris ex his duóbus unum accípere locum ministérii hujus, et apostolátus, de quo prævaricátus est Judas, ut abíret in locum suum. Et dedérunt sortes eis, et cécidit sors super Mathíam, et annumerátus est cum úndecim Apóstolis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Príncipes populórum * congregáti sunt cum Deo Abraham.
Psalmus 46.
Omnes Gentes plaúdite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis.
2 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
3 Subjécit pópulos nobis: * et Gentes sub pédibus nostris.
4 Elégit nobis hæreditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit.
5 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
6 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
7 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
8 Regnábit Deus super Gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
9 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Abraham: * quóniam dii fortes terræ, veheménter eleváti sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Abraham.
Dedísti hæreditátem * timéntibus nomen tuum Dómine.
Psalmus 60.
Exaúdi Deus deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
2 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
3 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
4 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
5 Quóniam tu Deus meus exaudísti oratiónem meam: * dedísti hæreditátem timéntibus nomen tuum.
6 Dies super dies regis adjícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
7 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
8 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Dedísti hæreditátem timéntibus nomen tuum Dómine.
Annuntiavérunt * ópera Dei, et facta ejus intellexérunt.
Psalmus 63.
Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Annuntiavérunt ópera Dei, et facta ejus intellexérunt.
Versiculus.
℣. Constítues eos príncipes super omnem terram.
℟. Mémores erunt nóminis tui Dómine.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
De Expositióne sancti Augustíni Epíscopi super Psalmum octogésimum sextum.
Ante medium.
Fundaménta ejus in móntibus sanctis: díligit Dóminus portas Sion. Quare sunt fundaménta Apóstoli, et Prophétæ? Quia eórum auctóritas portat infirmitátem nostram. Quare sunt portæ? Quia per ipsos intrámus ad regnum Dei. Prǽdicant enim nobis: et cum per ipsos intrámus, per Christum intrámus. Ipse est enim jánua. Et cum dicúntur duódecim portæ Jerúsalem, et una porta Christus, et duódecim portæ Christus, quia in duódecim portis Christus: et ídeo duodenárius númerus Apostolórum. Sacraméntum magnum hujus duodenárii significátio est númeri. Sedébitis, inquit, super duódecim sedes, judicántes duódecim tribus Israël.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Si duódecim sellæ ibi sunt, non est ubi sédeat tertiusdécimus Paulus Apóstolus, et non erit quómodo júdicet: et ipse se judicatúrum dixit, non hómines tantum, sed et ángelos. Quos ángelos, nisi apóstatas ángelos? Nescítis, inquit, quia ángelos judicábimus? Respondéret ergo turba: Quid te jactas judicatúrum? Ubi sedébis? Duódecim sedes dixit Dóminus duódecim Apóstolis: unus cécidit Judas, in locum ipsíus sanctus Mathías ordinátus est: implétus est duodenárius númerus sédium. Primo locum ínveni, ubi sédeas, et sic te mináre judicatúrum. Duódecim ergo sedes quid sibi velint, videámus. Sacraméntum est cujúsdam universitátis, quia per totum orbem terrárum futúra erat Ecclésia: unde vocátur hoc ædifícium ad Christi compágem.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Et ídeo quia úndique venítur ad judicándum, duódecim sedes sunt: sicut quia úndique intrátur in illam civitátem, duódecim portæ sunt. Non solum ergo illi duódecim et Apóstolus Paulus, sed quotquot judicatúri sunt, propter significatiónem universitátis ad sedes duódecim pértinent: quemádmodum quotquot intrábunt, ad duódecim portas pértinent. Partes enim mundi quátuor sunt, Oriens, Occidens, Aquilo et Merídies. Istæ quátuor partes assídue nominántur in Scriptúris. Ab istis quátuor ventis, sicut dicit Dóminus in Evangélio, a quátuor ventis se collectúrum eléctos suos: ab ómnibus ergo istis quátuor ventis vocátur Ecclésia. Quómodo vocátur? Undique in Trinitáte vocátur. Non vocátur nisi per baptísmum in nómine Patris, et Fílii, et Spíritus sancti. Quátuor ergo ter ducta duódecim inveniúntur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Exaltabúntur * córnua justi.
Psalmus 74.
Confitébimur tibi Deus: * confitébimur, et invocábimus nomen tuum.
2 Narrábimus mirabília tua: * cum accépero tempus, ego justítias judicábo.
3 Liquefácta est terra, et omnes qui hábitant in ea: * ego confirmávi colúmnas ejus.
4 Dixi iníquis: Nolíte iníque ágere: * et delinquéntibus: Nolíte exaltáre cornu:
5 Nolíte extóllere in altum cornu vestrum: * nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem.
6 Quia neque ab Oriénte, neque ab Occidénte, neque a desértis móntibus: * quóniam Deus judex est.
7 Hunc humíliat, et hunc exáltat: * quia calix in manu Dómini vini meri plenus misto.
8 Et inclinávit ex hoc in hoc: verúmtamen fæx ejus non est exinaníta: * bibent omnes peccatóres terræ.
9 Ego autem annuntiábo in sǽculum: * cantábo Deo Jacob.
10 Et ómnia córnua peccatórum confríngam: * et exaltabúntur córnua justi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Exaltabúntur córnua justi.
Lux orta est * justo, rectis corde lætítia.
Psalmus 96.
Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Lux orta est justo, rectis corde lætítia.
Custodiébant * testimónia ejus, et præcépta ejus.
Psalmus 98.
Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra.
2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos.
3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis judícium díligit.
4 Tu parásti directiónes: * judícium et justítiam in Jacob tu fecísti.
5 Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum ejus: * quóniam sanctum est.
6 Móyses et Aaron in sacerdótibus ejus: * et Sámuël inter eos, qui ínvocant nomen ejus:
7 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos.
8 Custodiébant testimónia ejus, * et præcéptum quod dedit illis.
9 Dómine Deus noster tu exaudiébas eos: * Deus tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum.
10 Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte in monte sancto ejus: * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Custodiébant testimónia ejus, et præcépta ejus.
Versiculus.
℣. Nimis honoráti sunt amíci tui Deus.
℟. Nimis confortátus est principátus eórum.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 11. d.
In illo témpore: Respóndens Jesus dixit: Confíteor tibi Pater, Dómine cœli et terræ, quia abscondísti hæc a sapiéntibus, et prudéntibus, et revelásti ea párvulis. Et réliqua.
Homilía sancti Augustíni Epíscopi.
Serm. 10. de Verbis Domini.
Veníte ad me omnes qui laborátis. Quare enim omnes laborámus, nisi quia sumus hómines mortáles, frágiles, infírmi, lútea vasa portántes, quæ fáciunt ínvicem angústias? Sed si angustiántur vasa carnis, dilaténtur spátia caritátis. Quid ergo dicit, Veníte ad me omnes qui laborátis, nisi ut non laborétis? Dénique promíssio ejus in promptu est, quóniam laborántes vocávit. Quærent forte, qua mercéde vocáti sunt. Et ego vos, inquit, refíciam. Tóllite jugum meum super vos, et díscite a me, non mundum fabricáre, non cuncta visibília et invisibília creáre, non in ipso mundo mirabília fácere, et mórtuos suscitáre: sed, Quóniam mitis sum, et húmilis corde.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Cujus festum cólimus, * ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der, dessen Fest wir feiern, * möge fürbitten für uns beim Herrn.
Magnus esse vis? a mínimo íncipe. Cógitas magnam fábricam constrúere celsitúdinis? de fundaménto prius cógita humilitátis. Et quantam quisque vult, et dispónit superimpónere molem ædifícii, quanto erit majus ædifícium, tanto áltius fodit fundaméntum. Et fábrica quidem cum constrúitur, in supérna consúrgit; qui autem fodit fundaméntum, ad ima deprímitur. Ergo et fábrica ante celsitúdinem humiliátur, et fastígium post humiliatiónem erígitur. ¶ Quod est fastígium construéndæ fábricæ, quam molímur? quo perventúrum est cacúmen ædifícii? Cito dico, usque ad conspéctum Dei. Vidétis quam excélsum est, quanta res est conspícere Deum. Qui desíderat, et quod dico, et quod audit intélligit. Promíttitur nobis conspéctus Dei, veri Dei, summi Dei. Hoc enim bonum est, vidéntem vidére. Nam qui colunt falsos deos, fácile illos vident: sed eos vident, qui óculos habent, et non vident. Nobis autem promíttitur vísio Dei vivéntis, et vidéntis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Worte des Evangeliums * mögen getilgt werden unsere Sünden.
Feria III infra Hebdomadam I Quadragesimæ.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 21. b.
In illo témpore: Cum intrásset Jesus Jerosólymam, commóta est univérsa cívitas, dicens: Quis est hic? Et réliqua.
Homilía venerábilis Bedæ Presbýteri.
Homil. 7. in Quadrag. tom. 7
Quod maledicéndo ficum infructuósam per figúram fecit Dóminus, hoc idem mox apértius osténdit, ejiciéndo ímprobos e templo. Neque enim áliquid peccávit arbor, quod esuriénte Dómino poma non hábuit, quorum necdum tempus advénerat: sed peccavére sacerdótes qui in domo Dómini negótia sæculária gerébant, et fructum pietátis, quem debúerant, quemque in eis Dóminus esuriébat, ferre superséderant. Arefécit Dóminus árborem maledícto, ut hómines hæc vidéntes, sive audiéntes, multo magis intellígerent sese divíno condemnándos esse judício, si absque óperum fructu, de plausu tantum sibi religiósi sermónis, velut de sónitu et teguménto blandiréntur viridántium foliórum. ¶ Verum quia non intellexérunt, in ipsos consequénter districtiónem méritæ ultiónis exércuit: et ejécit commércia rerum humanárum de domo illa, in qua divínas tantum res agi, hóstias et oratiónes Deo offérri, verbum Dei legi, audíri, et decantári præcéptum erat. Et quidem credéndum est, quia ea tantum vendi vel emi repérerit in templo, quæ ad ministérium necessária essent ejúsdem templi, juxta hoc quod álias factum légimus, cum idem templum ingrédiens, invénit in eo vendéntes et eméntes oves, et boves, et colúmbas: quia nimírum hæc ómnia non nisi ut offerréntur in domo Dómini, eos qui de longe vénerant, ab indígenis comparáre credéndum est. ¶ Si ergo Dóminus nec ea volébat venúmdari in templo, quæ in templo volébat offérri, vidélicet propter stúdium avarítiæ, sive fraudis, quod próprium solet esse negotiántium fácinus: quanta putas animadversióne puníret, si invenísset ibi áliquos rísui vel vanilóquio vacántes, aut álii cuílibet vítio mancipátos? Si enim ea quæ álibi líbere geri póterant, Dóminus in domo sua temporália negótia geri non pátitur: quanto magis ea quæ nusquam fíeri licet, plus cœléstis iræ meréntur, si in ǽdibus Deo sacrátis agúntur. Verum quia Spíritus sanctus in colúmba super Dóminum appáruit, recte per colúmbas sancti Spíritus charísmata signántur. Qui autem sunt in templo Dei hódie, qui colúmbas vendunt, nisi qui in Ecclésia prétium de impositióne manus accípiunt, per quam vidélicet impositiónem Spíritus sanctus cœ́litus datur?
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.