Die 28 Februarii 2026.

Sabbato Quatuor Temporum Quadragesimæ.

Simplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.

Öffne, Herr, meinen Mund zum Preise Deines heiligen Namens. Reinige auch mein Herz von allen eitlen, verkehrten und fremden Gedanken; erleuchte den Verstand, entzünde das Herz, damit ich würdig, aufmerksam und andächtig dieses Stundengebet verrichte, und Erhörung vor den Augen Deiner göttlichen Majestät zu finden verdiene, durch Christus, unsern Herrn. Amen.
Herr, in Vereinigung mit jener gotteswürdigen Absicht, in der Du selbst auf Erden Gott Lob dargebracht hast, will ich dieses Stundengebet (diese Stundengebete) verrichten.

Officium Parvum B.M.V.
Ad Matutinum.

Dicitur secreto

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Invitatorium.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Dóminus tecum.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Dóminus tecum.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Dóminus tecum.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hymnus.

Quem terra, pontus, sídera
Colunt, adórant, prǽdicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ bájulat.




Cui luna, sol, et ómnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cœli grátia,
Gestant puéllæ víscera.

Beáta Mater múnere,
Cujus supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.

Beáta cœli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cujus per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus.

Gaude María Virgo,

Psalmus 95.

Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Gaude María Virgo, cunctas hǽreses sola interemísti in univérso mundo.

Dignáre me.

Psalmus 96.

Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta: da mihi virtútem contra hostes tuos.

Post partum.

Psalmus 97.

Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu Géntium revelávit justítiam suam.
4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
6 Jubiláte Deo omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Post partum Virgo invioláta permansísti, Dei Génitrix intercéde pro nobis.

Versiculus.

℣. Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
℟. Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Précibus et méritis beátæ Maríæ semper Vírginis, et ómnium Sanctórum, * perdúcat nos Dóminus ad regna cœlórum.
℟. Amen.

Durch die Bitten und Verdienste der seligsten, allzeit jungfräulichen Maria und aller Heiligen führe uns der Herr in das Himmelreich.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Nos cum prole pia * benedícat Virgo María.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Es segne uns, mit ihrem milden Kinde, * die Jungfrau Maria

Eccli. 24.

In ómnibus réquiem quæsívi, et in hæreditáte Dómini morábor. Tunc præcépit, et dixit mihi Creátor ómnium: et qui creávit me, requiévit in tabernáculo meo, et dixit mihi: In Jacob inhábita, et in Israël hæreditáre, et in eléctis meis mitte radíces.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Sancta et immaculáta virgínitas, quibus te laúdibus éfferam néscio: * Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.
℣. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui.
℟. Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Ipsa Virgo vírginum * intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Jungfrau der Jungfrauen selbst * möge fürbitten für uns beim Herrn.

Et sic in Sion firmáta sum, et in civitáte sanctificáta simíliter requiévi, et in Jerúsalem potéstas mea. Et radicávi in pópulo honorificáto, et in parte Dei mei hæréditas illíus, et in plenitúdine sanctórum deténtio mea.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Beáta es Virgo María, quæ Dóminum portásti, Creatórem mundi: * Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
℣. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum.
℟. Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Per Vírginem matrem concédat nobis Dóminus * salútem et pacem.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Jungfrau Mutter verleihe uns der Herr * Heil und Frieden.

Quasi cedrus exaltáta sum in Líbano, et quasi cypréssus in monte Sion: quasi palma exaltáta sum in Cades, et quasi in plantátio rosæ in Jéricho. Quasi olíva speciósa in campis, et quasi plátanus exaltáta sum juxta aquam in platéis. Sicut cinnamómum, et bálsamum aromatízans odórem dedi: quasi myrrha elécta, dedi suavitátem odóris.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima: * Quia ex te ortus est sol justítiæ, * Christus Deus noster.
℣. Ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.
℟. Quia ex te ortus est sol justítiæ,
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Christus Deus noster.





Officium Parvum B.M.V.
Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Psalmi.

Assúmpta est.

Psalmus 92.

Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
2 Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
3 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
4 Elevavérunt flúmina Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
5 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
6 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
7 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo Dómine in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Der Herr regiert, hat Zierde sich angetan; * der Herr hat mit Macht sich angetan und sich umgürtet.
2 Denn Er gründete den Umkreis der Erde, * der nie wanket.
3 Dein Thron ist gegründet seitdem; * von Ewigkeit bist Du!
4 Es erheben die Ströme, o Herr, * es erheben die Ströme ihre Stimme.
5 Es erheben die Ströme ihre Wellen * im Brausen vieler Wasser.
6 Wunderbar ist der Aufruhr des Meeres; * wunderbar der Herr in der Höhe!
7 Deine Zeugnisse sind überaus glaubwürdig geworden; * Deinem Hause ziemt Heiligkeit, o Herr, auf ewige Zeiten!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Assúmpta est María in cœlum: gaudent Angeli, laudántes benedícunt Dóminum.

María Virgo.

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Jubelt Gott, alle Lande; * dienet dem Herrn mit Freuden!
2 Kommet vor Sein Angesicht * mit Jubel!
3 Wisset, dass der Herr, Er, Gott ist; * Er hat uns gemacht, und nicht wir uns selbst.
4 Wir sind Sein Volk und die Schäflein Seiner Weide. * Tretet ein mit Lob in Seine Tore, in Seine Vorhöfe mit Lobgesängen, preiset Ihn!
5 Lobet Seinen Namen, denn lieblich ist der Herr; ewig währet Seine Barmherzigkeit, * und von Geschlecht zu Geschlecht Seine Wahrheit!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

María Virgo assúmpta est ad ætéreum thálamum, in quo Rex regum stelláto sedet sólio.

In odórem.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In odórem unguentórum tuórum cúrrimus: adolescéntulæ dilexérunt te nimis.

Benedícta fília.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.

Preiset den Herrn, alle Werke des Herrn, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
2 Preiset den Herrn, ihr Engel des Herrn! * Preiset, ihr Himmel, den Herrn!
3 Preiset, alle Wasser über dem Himmel, den Herrn! * Preiset den Herrn, alle Kräfte des Herrn!
4 Preiset den Herrn, Sonne und Mond! * Preiset den Herrn, Sterne des Himmels!
5 Preiset den Herrn, aller Regen und Tau! * Preiset den Herrn, alle Winde Gottes!
6 Preiset den Herrn, Feuer und Hitze! * Preiset den Herrn, Kälte und Hitze!
7 Preiset den Herrn, Tau und Reif! * Preiset den Herrn, Frost und Kälte!
8 Preiset den Herrn, Eis und Schnee! * Preiset den Herrn, Nacht und Tag!
9 Preiset den Herrn, Licht und Finsternis! * Preiset den Herrn, Blitze und Wolken!
10 Preise den Herrn, die Erde, * sie lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
11 Preiset den Herrn, Berge und Hügel! * Preiset den Herrn, alle Gewächse auf Erden!
12 Preiset den Herrn, ihr Brunnen! * Preiset den Herrn, Meere und Flüsse!
13 Preiset den Herrn, ihr Walfische und alles, was sich in den Wassern regt! * Preiset den Herrn, alle Vögel des Himmels!
14 Preiset den Herrn, alle wilden und zahmen Tiere! * Preiset den Herrn, ihr Menschenkinder!
15 Preise den Herrn, Israel, lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
16 Preiset den Herrn, ihr Priester des Herrn! * Preiset den Herrn, ihr Diener des Herrn!
17 Preiset den Herrn, ihr Geister und Seelen der Gerechten! * Preiset den Herrn, ihr Heiligen und von Herzen Demütigen!
18 Preiset den Herrn, Ananias, Azarias, Misael, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
19 Lasset uns preisen den Vater und den Sohne mit dem heiligen Geiste! * Lasset uns Ihn loben und hocherheben in Ewigkeit!
20 Gepriesen seist Du, Herr, am Himmelsgewölbe * und preiswürdig, glorreich und hocherhaben in Ewigkeit!

Benedícta fília tu a Dómino: quia per te fructum vitæ communicávimus.

Pulchra es,

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Pulchra es, et decóra, fília Jerúsalem: terríbilis ut castrórum ácies ordináta.

Capitulum & Versiculus.

Capitulum. Cant. 6. c.

Vidérunt eam fíliæ Sion, † et beatíssimam prædicavérunt, * et regínæ laudavérunt eam.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O gloriósa vírginum,
Sublímis inter sídera,
Qui te creávit, párvulum
Lacténte nutris úbere.




Quod Heva tristis ábstulit,
Tu reddis almo gérmine:
Intrent ut astra flébiles,
Cœli reclúdis cárdines.

Tu regis alti jánua,
Et aula lucis fúlgida:
Vitam datam per Vírginem
Gentes redémptæ plaúdite.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Versiculus.

℣. Benedícta tu in muliéribus.
℟. Et benedíctus fructus ventris tui.


Canticum Zachariæ.

Beáta Dei Génitrix María,

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Beáta Dei Génitrix María, Virgo perpétua, templum Dómini, sacrárium Spíritus sancti: sola sine exémplo placuísti Dómino nostro Jesu Christo: ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu.

Preces.

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui de beátæ Maríæ Vírginis útero Verbum tuum, Angelo nuntiánte, carnem suscípere voluísti: * præsta supplícibus tuis; ut qui vere eam Genitrícem Dei crédimus, ejus apud te intercessiónibus adjuvémur.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.


Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Commemorationes.

Pro Sanctis.

Sancti Dei omnes * intercédere dignémini pro nostra omniúmque salúte.

O all ihr Heiligen Gottes, * würdiget euch zu bitten für unser und aller Menschen Heil.

℣. Lætámini in Dómino, et exsultáte justi.
℟. Et gloriámini omnes recti corde.

℣. Erfreuet euch in dem Herrn, und frohlocket ihr Gerechten.
℟. Und rühmet euch alle, die ihr geraden Herzens seid.

Orémus.

Lasset uns beten.

Prótege Dómine pópulum tuum, * et Apostolórum tuórum Petri et Pauli, et aliórum Apostolórum patrocínio confidéntem, perpétua defensióne consérva.
Omnes Sancti tui, quǽsumus Dómine, nos ubíque ádjuvent: ut dum eórum mérita recólimus, patrocínia sentiámus: * et pacem tuam nostris concéde tempóribus, et ab Ecclésia tua cunctam repélle nequítiam: ** iter, actus, et voluntátes nostras, et ómnium famulórum tuórum, in salútis tuæ prosperitáte dispóne: * benefactóribus nostris sempitérna bona retríbue, et ómnibus fidélibus defúnctis réquiem ætérnam concéde.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Behüte, o Herr, Dein Volk, welches auf die Fürbitte Deiner Apostel Petrus und Paulus und der übrigen Apostel vertraut, und erhalte daselbe durch Deinen immerwährenden Schutz.
Alle Deine Heiligen, so bitten wir Dich, o Herr, uns allenthalb behilflich sein, auf dass wir, indem wir ihre Verdienste ehren, auch ihren Schutz erfahren mögen; * und Deinen Frieden verleihe uns in unseren Zeiten, und halte fern von Deiner Kirche jegliche Nachstellung der Bosheit; * unser Weg, Werk und Willen, und aller Deiner Diener, leite in Wohlfahrt Deines Heiles; unseren Wohltätern vergelte mit ewigen Güter, und allen verstorbenen Gläubigen verleihe die ewige Ruhe.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Invitatorium.

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Veníte, adorémus.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Dóminum Deum nostrum * Veníte, adorémus.

Hymnus.

Ex more docti mýstico
Servémus hoc jejúnium,
Deno diérum círculo
Ducto quater notíssimo.




Lex et prophétæ prímitus
Hoc prætulérunt, póstmodum
Christus sacrávit, ómnium
Rex atque factor témporum.

Utámur ergo párcius
Verbis, cibis et pótibus,
Somno, jocis, et árctius
Perstémus in custódia.

Vitémus autem nóxia,
Quæ súbruunt mentes vagas:
Nullúmque demus cállidi
Hostis locum tyránnidi.

Flectámus iram víndicem,
Plorémus ante júdicem,
Clamémus ore súpplici,
Dicámus omnes cérnui:

Nostris malis offéndimus
Tuam Deus cleméntiam:
Effúnde nobis désuper,
Remíssor, indulgéntiam.

Meménto quod sumus tui,
Licet cadúci, plásmatis:
Ne des honórem nóminis
Tui, precámur, álteri.

Laxa malum quod fécimus,
Auge bonum quod póscimus:
Placére quo tandem tibi
Possímus hic, et pérpetim.

Præsta beáta Trínitas,
Concéde simplex Unitas,
Ut fructuósa sint tuis
Jejuniórum múnera.

Amen.

Nocturnus.

Psalmi.

Quia mirabília.

Psalmus 97.

Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu Géntium revelávit justítiam suam.
4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
6 Jubiláte Deo omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Psalmus 98.

Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra.
2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos.
3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis judícium díligit.
4 Tu parásti directiónes: * judícium et justítiam in Jacob tu fecísti.
5 Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum ejus: * quóniam sanctum est.
6 Móyses et Aaron in sacerdótibus ejus: * et Sámuël inter eos, qui ínvocant nomen ejus:
7 Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos.
8 Custodiébant testimónia ejus, * et præcéptum quod dedit illis.
9 Dómine Deus noster tu exaudiébas eos: * Deus tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum.
10 Exaltáte Dóminum Deum nostrum, et adoráte in monte sancto ejus: * quóniam sanctus Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Quia mirabília fecit Dóminus.

Jubiláte.

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Jubelt Gott, alle Lande; * dienet dem Herrn mit Freuden!
2 Kommet vor Sein Angesicht * mit Jubel!
3 Wisset, dass der Herr, Er, Gott ist; * Er hat uns gemacht, und nicht wir uns selbst.
4 Wir sind Sein Volk und die Schäflein Seiner Weide. * Tretet ein mit Lob in Seine Tore, in Seine Vorhöfe mit Lobgesängen, preiset Ihn!
5 Lobet Seinen Namen, denn lieblich ist der Herr; ewig währet Seine Barmherzigkeit, * und von Geschlecht zu Geschlecht Seine Wahrheit!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 100.

Misericórdiam, et judícium * cantábo tibi Dómine:
2 Psallam, et intélligam in via immaculáta, * quando vénies ad me.
3 Perambulábam in innocéntia cordis mei, * in médio domus meæ.
4 Non proponébam ante óculos meos rem injústam: * faciéntes prævaricatiónes odívi.
5 Non adhǽsit mihi cor pravum: * declinántem a me malígnum non cognoscébam.
6 Detrahéntem secréto próximo suo, * hunc persequébar.
7 Supérbo óculo, et insatiábili corde, * cum hoc non edébam.
8 Oculi mei ad fidéles terræ ut sédeant mecum: * ámbulans in via immaculáta, hic mihi ministrábat.
9 Non habitábit in médio domus meæ qui facit supérbiam: * qui lóquitur iníqua, non diréxit in conspéctu oculórum meórum.
10 In matutíno interficiébam omnes peccatóres terræ: * ut dispérderem de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Jubiláte Deo omnis terra.

Clamor meus.

Psalmus 101.

Dómine exaúdi oratiónem meam: * et clamor meus ad te véniat.
2 Non avértas fáciem tuam a me: * in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam.
3 In quacúmque die invocávero te, * velóciter exaúdi me.
4 Quia defecérunt sicut fumus dies mei: * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
5 Percússus sum ut fœnum, et áruit cor meum: * quia oblítus sum comédere panem meum.
6 A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
7 Símilis factus sum pellicáno solitúdinis: * factus sum sicut nyctícorax in domicílio.
8 Vigilávi, * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
9 Tota die exprobrábant mihi inimíci mei: * et qui laudábant me, advérsum me jurábant.
10 Quia cínerem tamquam panem manducábam, * et potum meum cum fletu miscébam.
11 A fácie iræ et indignatiónis tuæ: * quia élevans allisísti me.
12 Dies mei sicut umbra declinavérunt: * et ego sicut fœnum árui.
13 Tu autem Dómine in ætérnum pérmanes: * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
14 Tu exsúrgens miseréberis Sion: * quia tempus miseréndi ejus, quia venit tempus.
15 Quóniam placuérunt servis tuis lápides ejus: * et terræ ejus miserebúntur.
16 Et timébunt Gentes nomen tuum Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam.
17 Quia ædificávit Dóminus Sion: * et vidébitur in glória sua.
18 Respéxit in oratiónem humílium: * et non sprevit precem eórum.
19 Scribántur hæc in generatióne áltera: * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum:
20 Quia prospéxit de excélso sancto suo: * Dóminus de cœlo in terram aspéxit:
21 Ut audíret gémitus compeditórum: * ut sólveret fílios interemptórum:
22 Ut annúntient in Sion nomen Dómini: * et laudem ejus in Jerúsalem.
23 In conveniéndo pópulos in unum, * et reges ut sérviant Dómino.
24 Respóndit ei in via virtútis suæ: * Paucitátem diérum meórum núntia mihi.
25 Ne révoces me in dimídio diérum meórum: * in generatiónem et generatiónem anni tui.
26 Inítio tu Dómine terram fundásti: * et ópera mánuum tuárum sunt cœli.
27 Ipsi períbunt, tu autem pérmanes: * et omnes sicut vestiméntum veteráscent.
28 Et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient.
29 Fílii servórum tuórum habitábunt: * et semen eórum in sǽculum dirigétur.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.































Psalmus 102.

Bénedic ánima mea Dómino: * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto ejus.
2 Bénedic ánima mea Dómino: * et noli oblivísci omnes retributiónes ejus.
3 Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis: * qui sanat omnes infirmitátes tuas.
4 Qui rédimit de intéritu vitam tuam: * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus.
5 Qui replet in bonis desidérium tuum: * renovábitur ut áquilæ juvéntus tua:
6 Fáciens misericórdias Dóminus: * et judícium ómnibus injúriam patiéntibus.
7 Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israël voluntátes suas.
8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * longánimis, et multum miséricors.
9 Non in perpétuum irascétur: * neque in ætérnum comminábitur.
10 Non secúndum peccáta nostra fecit nobis: * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.
11 Quóniam secúndum altitúdinem cœli a terra: * corroborávit misericórdiam suam super timéntes se.
12 Quantum distat ortus ab occidénte: * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.
13 Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se: * quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum.
14 Recordátus est quóniam pulvis sumus: * homo, sicut fœnum dies ejus, tamquam flos agri sic efflorébit.
15 Quóniam spíritus pertransíbit in illo, et non subsístet: * et non cognóscet ámplius locum suum.
16 Misericórdia autem Dómini ab ætérno, * et usque in ætérnum super timéntes eum.
17 Et justítia illíus in fílios filiórum, * his qui servant testaméntum ejus:
18 Et mémores sunt mandatórum ipsíus, * ad faciéndum ea.
19 Dóminus in cœlo parávit sedem suam: * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.
20 Benedícite Dómino omnes Angeli ejus: * poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus, ad audiéndam vocem sermónum ejus.
21 Benedícite Dómino omnes virtútes ejus: * minístri ejus, qui fácitis voluntátem ejus.
22 Benedícite Dómino ómnia ópera ejus: * in omni loco dominatiónis ejus, bénedic ánima mea Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
























Clamor meus ad te véniat Deus.

Bénedic.

Psalmus 103.

Bénedic ánima mea Dómino: * Dómine Deus meus magnificátus es veheménter.
2 Confessiónem, et decórem induísti: * amíctus lúmine sicut vestiménto:
3 Exténdens cœlum sicut pellem * qui tegis aquis superióra ejus.
4 Qui ponis nubem ascénsum tuum: * qui ámbulas super pennas ventórum.
5 Qui facis Angelos tuos, spíritus: * et minístros tuos ignem uréntem.
6 Qui fundásti terram super stabilitátem suam: * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
7 Abýssus, sicut vestiméntum amíctus ejus: * super montes stabunt aquæ.
8 Ab increpatióne tua fúgient: * a voce tonítrui tui formidábunt.
9 Ascéndunt montes: et descéndunt campi * in locum, quem fundásti eis.
10 Términum posuísti, quem non transgrediéntur: * neque converténtur operíre terram.
11 Qui emíttis fontes in convállibus: * inter médium móntium pertransíbunt aquæ.
12 Potábunt omnes béstiæ agri: * exspectábunt ónagri in siti sua.
13 Super ea vólucres cœli habitábunt: * de médio petrárum dabunt voces.
14 Rigans montes de superióribus suis: * de fructu óperum tuórum satiábitur terra:
15 Prodúcens fœnum juméntis, * et herbam servitúti hóminum:
16 Ut edúcas panem de terra: * et vinum lætíficet cor hóminis:
17 Ut exhílaret fáciem in óleo: * et panis cor hóminis confírmet.
18 Saturabúntur ligna campi, et cedri Líbani, quas plantávit: * illic pásseres nidificábunt.
19 Heródii domus dux est eórum: * montes excélsi cervis: petra refúgium herináciis.
20 Fecit lunam in témpora: * sol cognóvit occásum suum.
21 Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa pertransíbunt omnes béstiæ silvæ.
22 Cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant, * et quærant a Deo escam sibi.
23 Ortus est sol, et congregáti sunt: * et in cubílibus suis collocabúntur.
24 Exíbit homo ad opus suum: * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
25 Quam magnificáta sunt ópera tua Dómine! * ómnia in sapiéntia fecísti: impléta est terra possessióne tua.
26 Hoc mare magnum, et spatiósum mánibus: * illic reptília, quorum non est númerus.
27 Animália pusílla cum magnis: * illic naves pertransíbunt.
28 Draco iste, quem formásti ad illudéndum ei: * ómnia a te exspéctant ut des illis escam in témpore.
29 Dante te illis, cólligent: * aperiénte te manum tuam, ómnia implebúntur bonitáte.
30 Averténte autem te fáciem, turbabúntur: * aúferes spíritum eórum, et defícient, et in púlverem suum reverténtur.
31 Emíttes spíritum tuum, et creabúntur: * et renovábis fáciem terræ.
32 Sit glória Dómini in sǽculum: * lætábitur Dóminus in opéribus suis.
33 Qui réspicit terram, et facit eam trémere: * qui tangit montes, et fúmigant.
34 Cantábo Dómino in vita mea: * psallam Deo meo, quámdiu sum.
35 Jucúndum sit ei elóquium meum: * ego vero delectábor in Dómino.
36 Defíciant peccatóres a terra, et iníqui ita ut non sint: * bénedic ánima mea Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






































Psalmus 104.

Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter Gentes ópera ejus.
2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
6 Semen Abraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
9 Quod dispósuit ad Abraham: * et juraménti sui ad Isaac:
10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
11 Dicens: tibi dabo terram Chánaan, * funículum hæreditátis vestræ.
12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus.
13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus, * donec veníret verbum ejus.
19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
20 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
21 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
22 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
23 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
24 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
25 Misit Móysen servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
26 Pósuit in eis verba signórum suórum, * et prodigiórum in terra Cham.
27 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
28 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
29 Edidit terra eórum ranas * in penetrálibus regum ipsórum.
30 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
31 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
32 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
33 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus.
34 Et comédit omne fœnum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
35 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
36 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
37 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
38 Expándit nubem in protectiónem eórum, * et ignem ut lucéret eis per noctem.
39 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cœli saturávit eos.
40 Dirúpit petram, et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
41 Quóniam memor fuit verbi sancti sui, * quod hábuit ad Abraham púerum suum.
42 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
43 Et dedit illis regiónes Géntium: * et labóres populórum possedérunt:
44 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.














































Bénedic ánima mea Dómino.

Vísita nos.

Psalmus 105.

Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
4 Meménto nostri Dómine in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hæreditáte tua.
6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
8 Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare rubrum.
9 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
10 Et incrépuit Mare rubrum, et exsiccátum est: * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
11 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
12 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
13 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
14 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
15 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
16 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
17 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron sanctum Dómini.
18 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
19 Et exársit ignis in synagóga eórum: * flamma combússit peccatóres.
20 Et fecérunt vítulum in Horeb: * et adoravérunt scúlptile.
21 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fœnum.
22 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari rubro.
23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses eléctus ejus stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
27 Et ut dejíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
31 Et reputátum est ei in justítiam, * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
32 Et irritavérunt eum ad Aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt Gentes, quas dixit Dóminus illis.
34 Et commísti sunt inter Gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
35 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
36 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
37 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
38 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hæreditátem suam.
39 Et trádidit eos in manus Géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
40 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
41 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
42 Et vidit cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
43 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
44 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
45 Salvos nos fac Dómine Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
46 Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
47 Benedíctus Dóminus Deus Israël a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

















































Psalmus 106.

Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
26 Ascéndunt usque ad cœlos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur, * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
34 Terram fructíferam in salsúginem, * a malítia inhabitántium in ea.
35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
41 Et adjúvit paúperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélliget misericórdias Dómini?
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













































Vísita nos Dómine in salutári tuo.

Confitébor Dómino.

Psalmus 107.

Parátum cor meum Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea.
2 Exsúrge glória mea, exsúrge psaltérium, et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
3 Confitébor tibi in pópulis Dómine: * et psallam tibi in natiónibus.
4 Quia magna est super cœlos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua.
5 Exaltáre super cœlos Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui.
6 Salvum fac déxtera tua, et exaúdi me: * Deus locútus est in sancto suo:
7 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar.
8 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Ephraïm suscéptio cápitis mei.
9 Juda rex meus: * Moab lebes spei meæ.
10 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt.
11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam?
12 Nonne tu Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis Deus in virtútibus nostris?
13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
















Psalmus 108.

Deus laudem meam ne tacúeris: * quia os peccatóris, et os dolósi super me apértum est.
2 Locúti sunt advérsum me lingua dolósa, et sermónibus ódii circumdedérunt me: * et expugnavérunt me gratis.
3 Pro eo ut me dilígerent, detrahébant mihi: * ego autem orábam.
4 Et posuérunt advérsum me mala pro bonis: * et ódium pro dilectióne mea.
5 Constítue super eum peccatórem: * et diábolus stet a dextris ejus.
6 Cum judicátur, éxeat condemnátus: * et orátio ejus fiat in peccátum.
7 Fiant dies ejus pauci: * et episcopátum ejus accípiat alter.
8 Fiant fílii ejus órphani: * et uxor ejus vídua.
9 Nutántes transferántur fílii ejus, et mendícent: * et ejiciántur de habitatiónibus suis.
10 Scrutétur fœnerátor omnem substántiam ejus: * et dirípiant aliéni labóres ejus.
11 Non sit illi adjútor: * nec sit qui misereátur pupíllis ejus.
12 Fiant nati ejus in intéritum: * in generatióne una deleátur nomen ejus.
13 In memóriam rédeat iníquitas patrum ejus in conspéctu Dómini: * et peccátum matris ejus non deleátur.
14 Fiant contra Dóminum semper, et dispéreat de terra memória eórum: * pro eo quod non est recordátus fácere misericórdiam.
15 Et persecútus est hóminem ínopem, et mendícum, * et compúnctum corde mortificáre.
16 Et diléxit maledictiónem, et véniet ei: * et nóluit benedictiónem, et elongábitur ab eo.
17 Et índuit maledictiónem sicut vestiméntum, * et intrávit sicut aqua in interióra ejus, et sicut óleum in óssibus ejus.
18 Fiat ei sicut vestiméntum, quo operítur: * et sicut zona, qua semper præcíngitur.
19 Hoc opus eórum, qui détrahunt mihi apud Dóminum: * et qui loquúntur mala advérsus ánimam meam.
20 Et tu Dómine, Dómine fac mecum propter nomen tuum: * quia suávis est misericórdia tua.
21 Líbera me quia egénus, et pauper ego sum: * et cor meum conturbátum est intra me.
22 Sicut umbra cum declínat, ablátus sum: * et excússus sum sicut locústæ.
23 Génua mea infirmáta sunt a jejúnio: * et caro mea immutáta est propter óleum.
24 Et ego factus sum oppróbrium illis: * vidérunt me, et movérunt cápita sua.
25 Adjuva me Dómine Deus meus: * salvum me fac secúndum misericórdiam tuam.
26 Et sciant quia manus tua hæc: * et tu Dómine fecísti eam.
27 Maledícent illi, et tu benedíces: * qui insúrgunt in me, confundántur: servus autem tuus lætábitur.
28 Induántur qui détrahunt mihi, pudóre: * et operiántur sicut diplóide confusióne sua.
29 Confitébor Dómino nimis in ore meo: * et in médio multórum laudábo eum.
30 Quia ástitit a dextris paúperis, * ut salvam fáceret a persequéntibus ánimam meam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
































Confitébor Dómino nimis in ore meo.

Versiculus.

℣. Scuto circúmdabit te véritas ejus.
℟. Non timébis a timóre noctúrno.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.

Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.

Matth. 17.

In illo témpore: Assúmpsit Jesus Petrum, et Jacóbum, et Joánnem fratrem ejus, et duxit illos in montem excélsum seórsum: et transfigurátus est ante eos. Et réliqua.

Homilía sancti Leónis Papæ.

Homilia de Transfiguratione Domini.

Evangélica léctio, dilectíssimi, quæ per aures córporis interiórem méntium nostrárum pulsávit audítum, ad magni sacraménti nos intelligéntiam vocat: quam aspiránte grátia Dei, facílius assequémur, si consideratiónem nostram ad ea, quæ paulo supérius sunt narráta, referámus. Salvátor enim humáni géneris Jesus Christus, condens eam fidem, quæ et ímpios ad justítiam, et mórtuos révocat ad vitam, ad hoc discípulos suos doctrínæ mónitis, et óperum miráculis imbuébat, ut idem Christus et Unigénitus Dei, et hóminis Fílius crederétur. Nam unum horum sine áltero non próderat ad salútem: et æquális erat perículi, Dóminum Jesum Christum aut Deum tantúmmodo sine hómine, aut sine Deo solum hóminem credidísse; cum utrúmque esset páriter confiténdum; quia sicut Deo vera humánitas, ita hómini ínerat vera divínitas.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Scíndite corda vestra, et non vestiménta vestra: et convertímini ad Dóminum Deum vestrum: * Quia benígnus et miséricors est.
℣. Derelínquat ímpius viam suam, et vir iníquus cogitatiónes suas, et revertétur ad Dóminum, et miserébitur ejus.
℟. Quia benígnus et miséricors est.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die göttliche Hilfe * bleibe allezeit mit uns.

Ad confirmándam ergo hujus fídei salubérrimam cognitiónem interrogáverat discípulos suos Dóminus, inter divérsas aliórum opiniónes quid ipsi de eo créderent, quidve sentírent. Ubi Petrus Apóstolus, per revelatiónem summi Patris corpórea súperans, et humána transcéndens, vidit mentis óculis Fílium Dei vivi, et conféssus est glóriam Deitátis; quia non ad solam respéxit substántiam carnis et sánguinis: tantúmque in hac fídei sublimitáte complácuit, ut beatitúdinis felicitáte donátus, sacram inviolábilis petræ accíperet firmitátem: super quam fundáta Ecclésia, portis ínferi et mortis légibus prævaléret: nec in solvéndis aut ligándis quorumcúmque causis, áliud ratum esset in cœlis, quam quod Petri sedísset arbítrio.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Frange esuriénti panem tuum, et egénos vagósque induc in domum tuam: * Tunc erúmpet quasi mane lumen tuum, et anteíbit fáciem tuam justítia tua.
℣. Cum víderis nudum, óperi eum, et carnem tuam ne despéxeris.
℟. Tunc erúmpet quasi mane lumen tuum, et anteíbit fáciem tuam justítia tua.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.

Hæc autem, dilectíssimi, laudátæ intelligéntiæ celsitúdo instruénda erat de inferióris substántiæ sacraménto: ne apostólica fides ad glóriam confiténdæ in Christo Deitátis evécta, infirmitátis nostræ receptiónem indígnam impassíbili Deo atque incóngruam judicáret: et ita jam in Christo humánam créderet glorificátam esse natúram, ut nec supplício posset áffici, nec morte dissólvi. Et ídeo dicénte Dómino, quod oportéret eum ire Jerosólymam, et multa pati a senióribus et scribis, ac princípibus sacerdótum, et occídi, et tértia die resúrgere: cum beátus Petrus, qui supérno illustrátus lúmine, de ardentíssima Fílii Dei confessióne fervébat, contumélias illusiónum et crudelíssimæ mortis oppróbrium religióso, ut putábat, et líbero fastídio respuísset; benígna a Jesu increpatióne corréptus, et ad cupiditátem participándæ cum eo passiónis animátus est.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Abscóndite eleemósynam in sinu paúperum, et ipsa orábit pro vobis ad Dóminum: * Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum.
℣. Date eleemósynam, et ecce ómnia munda sunt vobis.
℟. Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Quia sicut aqua exstínguit ignem, ita eleemósyna exstínguit peccátum.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Psalmi.

Benígne fac.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Benígne fac in bona voluntáte tua Dómine.

Bonum est.

Psalmus 91.

Bonum est confitéri Dómino: * et psállere nómini tuo Altíssime.
2 Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam: * et veritátem tuam per noctem.
3 In decachórdo, psaltério: * cum cántico, in cíthara.
4 Quia delectásti me Dómine in factúra tua: * et in opéribus mánuum tuárum exsultábo.
5 Quam magnificáta sunt ópera tua Dómine! * nimis profúndæ factæ sunt cogitatiónes tuæ.
6 Vir insípiens non cognóscet: * et stultus non intélliget hæc.
7 Cum exórti fúerint peccatóres sicut fœnum: * et apparúerint omnes, qui operántur iniquitátem:
8 Ut intéreant in sǽculum sǽculi: * tu autem Altíssimus in ætérnum Dómine.
9 Quóniam ecce inimíci tui Dómine, quóniam ecce inimíci tui períbunt: * et dispergéntur omnes, qui operántur iniquitátem.
10 Et exaltábitur sicut unicórnis cornu meum: * et senéctus mea in misericórdia úberi.
11 Et despéxit óculus meus inimícos meos: * et in insurgéntibus in me malignántibus aúdiet auris mea.
12 Justus, ut palma florébit: * sicut cedrus Líbani multiplicábitur.
13 Plantáti in domo Dómini, * in átriis domus Dei nostri florébunt.
14 Adhuc multiplicabúntur in senécta úberi: * et bene patiéntes erunt, ut annúntient:
15 Quóniam rectus Dóminus Deus noster: * et non est iníquitas in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

















Bonum est confíteri Dómino.

Métuant Dóminum.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Métuant Dóminum omnes fines terræ.

Date magnitúdinem.

Canticum Moysi 2.

Audíte cœli quæ loquor: * aúdiat terra verba oris mei.
2 Concréscat ut plúvia doctrína mea, * fluat ut ros elóquium meum,
3 Quasi imber super herbam, et quasi stillæ super grámina. * Quia nomen Dómini invocábo:
4 Date magnificéntiam Deo nostro. * Dei perfécta sunt ópera, et omnes viæ ejus judícia:
5 Deus fidélis, et absque ulla iniquitáte, justus et rectus. * Peccavérunt ei, et non fílii ejus in sórdibus:
6 Generátio prava atque pervérsa. * Hǽccine reddis Dómino pópule stulte et insípiens?
7 Numquid non ipse est pater tuus, * qui possédit te, et fecit, et creávit te?
8 Meménto diérum antiquórum, * cógita generatiónes síngulas:
9 Intérroga patrem tuum, et annuntiábit tibi: * majóres tuos, et dicent tibi.
10 Quando dividébat Altíssimus Gentes: * quando separábat fílios Adam,
11 Constítuit términos populórum * juxta númerum filiórum Israël.
12 Pars autem Dómini, pópulus ejus: * Jacob funículus hæreditátis ejus.
13 Invénit eum in terra desérta, * in loco horróris, et vastæ solitúdinis:
14 Circumdúxit eum, et dócuit: * et custodívit quasi pupíllam óculi sui.
15 Sicut áquila próvocans ad volándum pullos suos, * et super eos vólitans,
16 Expándit alas suas, et assúmpsit eum, * atque portávit in húmeris suis.
17 Dóminus solus dux ejus fuit: * et non erat cum eo deus aliénus.
18 Constítuit eum super excélsam terram: * ut coméderet fructus agrórum,
19 Ut súgeret mel de petra, * oleúmque de saxo duríssimo.
20 Butýrum de arménto, et lac de óvibus * cum ádipe agnórum, et aríetum filiórum Basan:
21 Et hircos cum medúlla trítici, * et sánguinem uvæ bíberet meracíssimum.
22 Incrassátus est diléctus, et recalcitrávit: * incrassátus, impinguátus, dilatátus,
23 Derelíquit Deum factórem suum, * et recéssit a Deo salutári suo.
24 Provocavérunt eum in diis aliénis, * et in abominatiónibus ad iracúndiam concitavérunt.
25 Immolavérunt dæmóniis, et non Deo, * diis, quos ignorábant:
26 Novi recentésque venérunt, * quos non coluérunt patres eórum.
27 Deum qui te génuit dereliquísti, * et oblítus es Dómini creatóris tui.
28 Vidit Dóminus, et ad iracúndiam concitátus est: * quia provocavérunt eum fílii sui et fíliæ.
29 Et ait: Abscóndam fáciem meam ab eis, * et considerábo novíssima eórum:
30 Generátio enim pervérsa est, * et infidéles fílii.
31 Ipsi me provocavérunt in eo, qui non erat Deus, * et irritavérunt in vanitátibus suis:
32 Et ego provocábo eos in eo, qui non est pópulus, * et in gente stulta irritábo illos.
33 Ignis succénsus est in furóre meo, * et ardébit usque ad inférni novíssima:
34 Devorabítque terram cum gérmine suo, * et móntium fundaménta combúret.
35 Congregábo super eos mala, * et sagíttas meas complébo in eis.
36 Consuméntur fame, * et devorábunt eos aves morsu amaríssimo:
37 Dentes bestiárum immíttam in eos, * cum furóre trahéntium super terram, atque serpéntium.
38 Foris vastábit eos gládius, et intus pavor, * júvenem simul ac vírginem, lacténtem cum hómine sene.
39 Dixi: Ubinam sunt? * cessáre fáciam ex homínibus memóriam eórum.
40 Sed propter iram inimicórum dístuli: * ne forte superbírent hostes eórum,
41 Et dícerent: Manus nostra excélsa, et non Dóminus, * fecit hæc ómnia.
42 Gens absque consílio est, et sine prudéntia. * Utinam sáperent, et intellígerent, ac novíssima providérent.
43 Quómodo persequátur unus mille, * et duo fugent decem míllia?
44 Nonne ídeo, quia Deus suus véndidit eos, * et Dóminus conclúsit illos?
45 Non enim est Deus noster ut dii eórum: * et inimíci nostri sunt júdices.
46 De vínea Sodomórum, vínea eórum, * et de suburbánis Gomórrhæ:
47 Uva eórum uva fellis, * et botri amaríssimi.
48 Fel dracónum vinum eórum, * et venénum áspidum insanábile.
49 Nonne hæc cóndita sunt apud me, * et signáta in thesaúris meis?
50 Mea est últio, et ego retríbuam in témpore, * ut labátur pes eórum:
51 Juxta est dies perditiónis, * et adésse festínant témpora.
52 Judicábit Dóminus pópulum suum, * et in servis suis miserébitur:
53 Vidébit quod infirmáta sit manus, * et clausi quoque defecérunt, residuíque consúmpti sunt.
54 Et dicet: Ubi sunt dii eórum, * in quibus habébant fidúciam?
55 De quorum víctimis comedébant ádipes, * et bibébant vinum libáminum:
56 Surgant, et opituléntur vobis, * et in necessitáte vos prótegant.
57 Vidéte quod ego sim solus, * et non sit álius Deus præter me:
58 Ego occídam, et ego vívere fáciam: percútiam, et ego sanábo, * et non est qui de manu mea possit erúere.
59 Levábo ad cœlum manum meam, et dicam: * Vivo ego in ætérnum.
60 Si acúero ut fulgur gládium meum, * et arripúerit judícium manus mea:
61 Reddam ultiónem hóstibus meis, * et his qui odérunt me retríbuam.
62 Inebriábo sagíttas meas sánguine, * et gládius meus devorábit carnes,
63 De cruóre occisórum, * et de captivitáte, nudáti inimicórum cápitis.
64 Laudáte Gentes pópulum ejus, * quia sánguinem servórum suórum ulciscétur:
65 Et vindíctam retríbuet in hostes eórum, * et propítius erit terræ pópuli sui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Höret, ihr Himmel, was ich rede: * höre, du Erde, die Worte meines Mundes.
2 Es triefe zusammen wie Regen meine Lehre, * es fließe wie Tau meine Rede.
3 Wie Regenschauer auf Gras, und wie Regentropfen auf Kraut. * Denn des Herrn Namen will ich anrufen:
4 Gebet die Herrlichkeit unserm Gott. * Gottes Werke sind vollkommen, und alle Seine Wege gerecht:
5 Ein treuer Gott ist Er und ohne alle Bosheit, gerecht und gerade. * Sie sündigten wider Ihn, sie, nicht Seine Söhne, durch Unfläterei:
6 Das böse und verkehrte Geschlecht. * Vergiltst du dieses dem Herrn, töricht und unverständig Volk?
7 Ist Er nicht dein Vater, * der dich erworben, der dich gemacht und erschaffen?
8 Gedenke der alten Tage, * betrachte alle Geschlechter:
9 Frage deinen Vater, er wird dir es verkünden: * deine Ahnen, sie werden dir es sagen.
10 Als der Höchste zerteilte die Völker: * als Er sonderte die Söhne Adams,
11 Da setzte Er die Grenzen der Völker * nach der Zahl der Söhne Israels.
12 Aber des Herrn Anteil ist Sein Volk: * Jakob die Schnur Seines Erbes.
13 Er fand es im wüsten Lande, * im Orte des Grauens, der weiten Öde:
14 Führte und lehrte es: * und bewahrte es wie Seinen Augapfel.
15 Wie der Adler seine Jungen zum Fluge locket, * und über ihnen schwebet,
16 So breitete Er Seine Flügel aus, und nahm es, * und trug es auf Seinen Schultern.
17 Der Herr allein war Sein Führer: * und kein fremder Gott war mit ihm.
18 Er setzte es auf ein hohes Land: * dass es esse die Früchte des Feldes,
19 Und den Honig sauge aus Felsen, * und Öl aus harten Steinen.
20 Die Butter esse von den Kühen, und die Milch von den Schafen * samt dem Fette der Lämmer und der Widder, der Söhne Basans:
21 Und die Böcke samt dem Marke des Weizens: * dass es trinke das Blut der Trauben, das lauterste.
22 Aber der Liebling ward fett, und schlug aus: * er ward dick, fett, und breit,
23 Verlies Gott, seinen Schöpfer, * und wich von Gott, seinem Heil.
24 Sie reizten Ihn durch fremde Götter, * und in ihren Greueln reizten sie Ihn zum Zorne.
25 Sie opferten den Teufeln und nicht Gott, * Göttern, die sie nicht kannten:
26 Neuen, die jüngst gekommen, * die ihre Väter nicht verehrten.
27 Gott, der dich gezeuget, hast du verlassen, * und den Herrn, deinen Schöpfer, vergessen.
28 Und der Herr sah es, und ward zum Zorne erreget: * weil Ihn reizten Seine Söhne und Töchter.
29 Und Er sprach: Ich will Mein Angesicht vor ihnen bergen, * und ihr Ende schauen:
30 Denn sie sind ein verkehrt Geschlecht * und treulose Kinder.
31 Sie reizten mich mit dem, was nicht Gott war, * und erzürnten mich mit ihren Eitelkeiten:
32 So will ich sie auch reizen mit dem, was kein Volk ist, * und durch ein töricht Volk sie erzürnen.
33 Ein brennend Feuer ist mein Zorn, * und wird brennen bis in die unterste Hölle:
34 Und wird fressen die Erde mit ihrem Gewächs, * und verbrennen die Grundfesten der Berge.
35 Häufen will ich über sie Unglück, * und meine Pfeile an ihnen verschießen.
36 Verschmachten werden sie vor Hunger, * und Raubvögel werden sie auffressen mit dem Bisse, dem überbittern:
37 Die Zähne der Wildtiere will ich über sie senden, * samt der Wut derer die schleichen auf Erden, und der Schlangen.
38 Draußen wird sie das Schwert verwüsten, und drinnen der Schrecken, * den Jüngling wie die Jungfrau, den Säugling wie den Greis.
39 Ich sprach: Wo sind sie? * Ich will ihr Andenken aufheben unter den Menschen.
40 Aber um des Zornes der Feinde willen habe ich verzogen: * auf dass nicht etwa übermütig ihre Feinde würden,
41 Und sagten: Unsere hohe Hand, und nicht der Herr * hat all dieses getan.
42 Es ist ein Volk ohne Rat, und ohne Verstand. * O wären sie weise und einsichtig, und erkannten ihr Ende.
43 Wie könnte Einer tausende verfolgen, * und Zwei zehntausend jagen?
44 Wenn nicht darum, weil ihr Gott sie verkaufet, * und der Herr sie übergeben hat?
45 Denn unser Gott ist nicht wie ihre Götter: * und des sind unsere Feinde selbst Richter.
46 Vom Weinstocke Sodoms ist ihr Weinstock, * und von den Äckern Gomorrhas:
47 Ihre Trauben sind Trauben von Galle, * ihre Beeren bitter.
48 Drachengalle ist ihr Wein * und unheilbares Natterngift.
49 Ist dies nicht beschlossen bei mir, * und versiegelt in meinen Schätzen?
50 Mein ist die Rache, und ich will vergelten zu Seiner Zeit, * auf dass ihr Fuß wanke:
51 Nahe ist der Tag des Verderbens, * und die Zeiten eilen herzu.
52 Richten wird der Herr Sein Volk, * und sich über Seine Knechte erbarmen:
53 Er wird sehen, wie ihre Hand entkräftet, * wie das Verschlossene dahin ist und das Übrige verzehrt.
54 Und Er wird sagen: Wo sind ihre Götter, * in welche sie Vertrauen hatten?
55 Von deren Schlachtopfern sie Fett aßen, * und von deren Trankopfern sie Wein tranken?
56 Sie mögen aufstehen, und euch helfen, * und in der Not euch beschirmen.
57 So sehet nun, dass Ich allein es bin, * und dass kein andrer Gott ist außer Mir:
58 Ich töte, und ich belebe; ich schlage, und ich heile, * und Keiner kann aus meiner Hand erretten.
59 Ich erhebe zum Himmel meine Hand, und spreche: * Ich lebe in Ewigkeit.
60 Wenn ich mein Schwert wie den Blitz schärfe, * und meine Hand zum Gerichte greifet:
61 Will ich Rache an meinen Feinden üben, * und denen, die mich hassen, vergelten.
62 Ich will berauschen meine Pfeile mit Blut, * und mein Schwert soll Fleisch fressen,
63 Blut der Erschlagenen * und Gefangenen, Blut der Feinde entblößten Hauptes.
64 Preiset ihr Völker Sein Volk, * denn Er rächet das Blut Seiner Knechte;
65 Und vergilt Rache Seinen Feinden, * und ist gnädig dem Lande Seines Volkes.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Date magnitúdinem Deo nostro.

In cýmbalis benesonántibus.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In cýmbalis benesonántibus laudáte Deum.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. Isaiæ 18.

Clama, ne cesses, quasi tuba exálta vocem tuam, † et annúntia pópulo meo scélera eórum, * et dómui Jacob peccáta eórum.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O sol salútis, íntimis
Jesu refúlge méntibus,
Dum nocte pulsa grátior
Orbi dies renáscitur.




Dans tempus acceptábile,
Da, lacrimárum rívulis
Laváre cordis víctimam,
Quam læta adúrat cáritas.

Quo fonte manávit nefas,
Fluent perénnes lácrimæ,
Si virga pœniténtiæ
Cordis rigórem cónterat.

Dies venit, dies tua,
In qua reflórent ómnia:
Lætémur et nos in viam
Tua redúcti déxtera.

Te prona mundi máchina
Clemens adóret Trínitas,
Et nos novi per grátiam
Novum canámus cánticum.

Amen.

Versiculus.

℣. Angelis suis Deus mandávit de te.
℟. Ut custódiant te in ómnibus viis tuis.


Canticum Zachariæ.

Assúmpsit Jesus.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Assúmpsit Jesus discípulos suos, et ascéndit in montem, et transfigurátus est ante eos.

Preces.

Flexis genibus

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Pater noster. totum dicitur clara voce.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
℣. Ego dixi: Dómine miserére mei.
℟. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
℣. Convértere Dómine úsquequo.
℟. Et deprecábilis esto super servos tuos.
℣. Fiat misericórdia tua Dómine super nos.
℟. Quemádmodum sperávimus in te.
℣. Sacerdótes tui induántur justítiam.
℟. Et sancti tui exsúltent.
℣. Dómine salvum fac regem.
℟. Et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
℣. Salvum fac pópulum tuum Dómine, et bénedic hæreditáti tuæ.
℟. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
℣. Meménto congregatiónis tuæ.
℟. Quam possedísti ab inítio.
℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.
℣. Orémus pro fidélibus defúnctis.
℟. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Pro frátribus nostris abséntibus.
℟. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
℣. Pro afflíctis et captívis.
℟. Líbera eos Deus Israël ex ómnibus tribulatiónibus suis.
℣. Mitte eis Dómine auxílium de sancto.
℟. Et de Sion tuére eos.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.



























Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Dómine Deus virtútum convérte nos.
℟. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
℣. Exsúrge Christe, ádjuva nos.
℟. Et líbera nos propter nomen tuum.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.




℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Pópulum tuum, quǽsumus Dómine, propítius réspice: * atque ab eo flagélla tuæ iracúndiæ cleménter avérte.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

De S. Maria.

Sancta María * succúrre míseris, juva pusillánimes, réfove flébiles, ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.


Orémus.

Lasset uns beten.

Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, † et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, * a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.

De S. Joseph.

Ipse Jesus * erat incípiens quasi annórum trigínta, ut putabátur fílius Joseph.

Jesus war, * als er anfing, ungefähr dreißig Jahre alt, und wurde für einen Sohn Josephs gehalten.

℣. Os justi meditábitur sapiéntiam.
℟. Et lingua ejus loquétur judícium.

℣. Der Mund des Gerechten, spricht sinnige Weisheit.
℟. Und seine Zunge redet, was recht ist.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Joseph sanctíssimæ Genetrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: † præsta quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, * intercessórem habére mereámur in cœlis:

Gott, der Du in unaussprechlicher Vorsehung den heiligen Joseph Deiner heiligsten Mutter zum Bräutigam würdig auserwählt hast, † so bitten wir Dich, ihn, den wir als Beschützer auf Erden verehren, * als Fürsprecher im Himmel zu haben verdienen.

De Apostolis.

Gloriósi príncipes terræ, * quómodo in vita sua dilexérunt se, ita et in morte non sunt separáti.

Glorreiche Fürsten der Erde, wie sie sich im Leben liebten, so sind sie auch im Tode nicht geschieden.

℣. In omnem terram exívit sonus eórum.
℟. Et in fines orbis terræ verba eórum.

℣. Über die ganze Erde geht aus ihr Schall.
℟. Und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulántem in flúctibus, ne mergerétur, eréxit, et coapóstolum ejus Paulum, tértio naufragántem, de profúndo pélagi liberávit: † exaúdi nos propítius, et concéde; * ut ambórum méritis æternitátis glóriam consequámur:

Gott, dessen Rechte den heiligen Petrus, da er auf den Wogen einherwandelte, emporhielt, dass er nicht untersank, und seinen Mitapostel Paulus in dreimaligem Schiffbruch aus dem Abgrund des Meeres rettete, † erhöre uns gnädig und verleihe, * dass wir um der beiden Verdienste willen, die ewige Herrlichkeit erlangen.

De Pace.

Da pacem Dómine * in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.

Verleihe Frieden, Herr, in unseren Tagen; * denn es ist niemand, der für uns streitet, als Du, unser Gott.

℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.

℣. Es werde Friede in deiner Kraft.
℟. Und Überfluss in deinen Türmen.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: † da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem: * ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Gott, von dem alle heiligen Wünsche, guten Entschlüsse und gerechten Werke kommen, † verleihe Deinen Dienern jenen Frieden, den die Welt nicht geben kann, * damit unsere Herzen Deinen Geboten ergeben, und unsere Tage, von der Furcht der Feinde frei, durch Deinen Schutz ruhig sein mögen.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.

Die Seelen der verstorbenen Gläubigen mögen durch die Barmherzigkeit Gottes in Frieden ruhen.

Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Antiphona B.M.V.

Deinde si discedendum sit a Choro, dicitur Antiphona B.M.V.

℣. Dóminus det nobis suam pacem.
℟. Et vitam ætérnam. Amen.

℣. Der Herr gebe uns Seinen Frieden.
℟. Und das ewige Leben. Amen.

Flexis genibus

Ave Regína cœlórum, *
Ave Dómina Angelórum:
Salve radix, salve porta,
Ex qua mundo lux est orta.
Gaude Virgo gloriósa,
Super omnes speciósa,
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra.

Gegrüßet seist, du Himmelskönigin, *
Sei gegrüßt, du Engel Herrin.
Heil dir, Wurzel, heil dir, Pforte
aus der der Welt das Licht aufging!
Freue dich, ruhmreiche Jungfrau,
über alle schön!
Wohl dir, du Frau, so anmutsreich!
Und bitte Christus für uns!

℣. Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta.
℟. Da mihi virtútem contra hostes tuos.

℣. Würdige mich, dich zu loben, heilige Jungfrau!
℟. Gib mir Kraft wider deine Feinde!

Orémus.

Concéde, misericórs Deus, fragilitáti nostræ præsídium: † ut qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus, * intercessiónibus ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.

Verleihe, barmherziger Gott, unserer Gebrechlichkeit Schutz, damit wir, die wir das Andenken der heiligen Gottesgebärerin begehen, durch die Hilfe ihrer Fürbitte von unsern Missetaten auferstehen.
Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Die göttliche Hilfe bleibe allezeit mit uns.

Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.

Der hochheiligen und ungeteilten Dreifaltigkeit, der Menschheit unseres gekreuzigten Herrn Jesus Christus, der fruchtbaren Unversehrtheit der seligsten und glorwürdigsten, allzeit jungfräulichen Maria und allen Heiligen sei stets Lob, Ehre, Kraft und Ruhm von jeglichem Geschöpfe, uns aber Nachlass aller Sünden, von immerwährender Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen.
Selig ist der Schoß der Jungfrau Maria, der getragen hat des ewigen Vaters Sohn.
Und selig die Brust, die genährt hat Christus den Herrn.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.