Psalmus 68.
Salvum me fac Deus: * quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.
2 Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia.
3 Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me.
4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
6 Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
7 Deus tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
8 Non erubéscant in me qui exspéctant te Dómine, * Dómine virtútum.
9 Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël.
10 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam.
11 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ.
12 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi, cecidérunt super me.
13 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi.
14 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam.
15 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum.
16 Ego vero oratiónem meam ad te Dómine: * tempus benepláciti Deus.
17 In multitúdine misericórdiæ tuæ exaúdi me: * in veritáte salútis tuæ:
18 Eripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum.
19 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum.
20 Exaúdi me Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
21 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exaúdi me.
22 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me.
23 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam.
24 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me, * impropérium exspectávit cor meum, et misériam.
25 Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni.
26 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto.
27 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum.
28 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva.
29 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
30 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
31 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.
32 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam.
33 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur.
34 Ego sum pauper et dolens: * salus tua Deus suscépit me.
35 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude:
36 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas.
37 Vídeant paúperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra.
38 Quóniam exaudívit paúperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit.
39 Laudent illum cœli et terra, * mare, et ómnia reptília in eis.
40 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda.
41 Et inhabitábunt ibi, * et hæreditáte acquírent eam.
42 Et semen servórum ejus possidébit eam, * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 69.
Deus in adjutórium meum inténde: * Dómine ad adjuvándum me festína.
2 Confundántur, et revereántur, * qui quærunt ánimam meam:
3 Avertántur retrórsum, et erubéscant, * qui volunt mihi mala:
4 Avertántur statim erubescéntes, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
5 Exsúltent et læténtur in te omnes qui quærunt te, * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
6 Ego vero egénus, et pauper sum: * Deus ádjuva me.
7 Adjútor meus, et liberátor meus es tu: * Dómine ne moréris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Dómine Deus in adjutórium meum inténde.
Psalmus 70.
In te Dómine sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me, et éripe me.
2 Inclína ad me aurem tuam, * et salva me.
3 Esto mihi in Deum protectórem, et in locum munítum: * ut salvum me fácias,
4 Quóniam firmaméntum meum, * et refúgium meum es tu.
5 Deus meus éripe me de manu peccatóris, * et de manu contra legem agéntis et iníqui:
6 Quóniam tu es patiéntia mea Dómine: * Dómine spes mea a juventúte mea.
7 In te confirmátus sum ex útero: * de ventre matris meæ tu es protéctor meus.
8 In te cantátio mea semper: * tamquam prodígium factus sum multis: et tu adjútor fortis.
9 Repleátur os meum laude, ut cantem glóriam tuam: * tota die magnitúdinem tuam.
10 Ne projícias me in témpore senectútis: * cum defécerit virtus mea, ne derelínquas me.
11 Quia dixérunt inimíci mei mihi: * et qui custodiébant ánimam meam, consílium fecérunt in unum.
12 Dicéntes: Deus derelíquit eum, persequímini, et comprehéndite eum: * quia non est qui erípiat.
13 Deus ne elongéris a me: * Deus meus in auxílium meum réspice.
14 Confundántur, et defíciant detrahéntes ánimæ meæ: * operiántur confusióne, et pudóre qui quærunt mala mihi.
15 Ego autem semper sperábo: * et adjíciam super omnem laudem tuam.
16 Os meum annuntiábit justítiam tuam: * tota die salutáre tuum.
17 Quóniam non cognóvi litteratúram, introíbo in poténtias Dómini: * Dómine memorábor justítiæ tuæ solíus.
18 Deus docuísti me a juventúte mea; * et usque nunc pronuntiábo mirabília tua.
19 Et usque in senéctam et sénium: * Deus ne derelínquas me.
20 Donec annúntiem bráchium tuum * generatióni omni, quæ ventúra est:
21 Poténtiam tuam, et justítiam tuam Deus usque in altíssima, quæ fecísti magnália: * Deus quis símilis tibi?
22 Quantas ostendísti mihi tribulatiónes multas et malas: et convérsus vivificásti me: * et de abýssis terræ íterum reduxísti me:
23 Multiplicásti magnificéntiam tuam: * et convérsus consolátus es me.
24 Nam et ego confitébor tibi in vasis psalmi veritátem tuam: * Deus psallam tibi in cíthara, sanctus Israël.
25 Exsultábunt lábia mea cum cantávero tibi: * et ánima mea, quam redemísti.
26 Sed et lingua mea tota die meditábitur justítiam tuam: * cum confúsi et revériti fúerint, qui quærunt mala mihi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 71.
Deus judícium tuum regi da: * et justítiam tuam fílio regis:
2 Judicáre pópulum tuum in justítia, * et paúperes tuos in judício.
3 Suscípiant montes pacem pópulo: * et colles justítiam.
4 Judicábit paúperes pópuli, et salvos fáciet fílios paúperum: * et humiliábit calumniatórem.
5 Et permanébit cum sole, et ante lunam, * in generatióne et generatiónem.
6 Descéndet sicut plúvia in vellus: * et sicut stillicídia stillántia super terram.
7 Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis: * donec auferátur luna.
8 Et dominábitur a mari usque ad mare: * et a flúmine usque ad términos orbis terrárum.
9 Coram illo prócident Æthíopes: * et inimíci ejus terram lingent.
10 Reges Tharsis, et ínsulæ múnera ófferent: * reges Arabum et Saba dona addúcent:
11 Et adorábunt eum omnes reges terræ: * omnes Gentes sérvient ei:
12 Quia liberábit paúperem a poténte: * et paúperem, cui non erat adjútor.
13 Parcet paúperi et ínopi: * et ánimas paúperum salvas fáciet.
14 Ex usúris et iniquitáte rédimet ánimas eórum: * et honorábile nomen eórum coram illo.
15 Et vivet, et dábitur ei de auro Arábiæ, et adorábunt de ipso semper: * tota die benedícent ei.
16 Et erit firmaméntum in terra in summis móntium, superextollétur super Líbanum fructus ejus: * et florébunt de civitáte sicut fœnum terræ.
17 Sit nomen ejus benedíctum in sǽcula: * ante solem pérmanet nomen ejus.
18 Et benedicéntur in ipso omnes tribus terræ: * omnes Gentes magnificábunt eum.
19 Benedíctus Dóminus Deus Israël, * qui facit mirabília solus:
20 Et benedíctum nomen majestátis ejus in ætérnum: * et replébitur majestáte ejus omnis terra: fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Esto mihi Dómine in Deum protectórem.
Psalmus 72.
Quam bonus Israël Deus * his qui recto sunt corde!
2 Mei autem pene moti sunt pedes: * pene effúsi sunt gressus mei.
3 Quia zelávi super iníquos, * pacem peccatórum videns.
4 Quia non est respéctus morti eórum: * et firmaméntum in plaga eórum.
5 In labóre hóminum non sunt, * et cum homínibus non flagellabúntur:
6 Ideo ténuit eos supérbia, * opérti sunt iniquitáte et impietáte sua.
7 Pródiit quasi ex ádipe iníquitas eórum: * transiérunt in afféctum cordis.
8 Cogitavérunt, et locúti sunt nequítiam: * iniquitátem in excélso locúti sunt.
9 Posuérunt in cœlum os suum: * et lingua eórum transívit in terra.
10 Ideo convertétur pópulus meus hic: * et dies pleni inveniéntur in eis.
11 Et dixérunt: Quómodo scit Deus, * et si est sciéntia in excélso?
12 Ecce ipsi peccatóres, et abundántes in sǽculo, * obtinuérunt divítias.
13 Et dixi: Ergo sine causa justificávi cor meum, * et lavi inter innocéntes manus meas:
14 Et fui flagellátus tota die, * et castigátio mea in matutínis.
15 Si dicébam: Narrábo sic: * ecce natiónem filiórum tuórum reprobávi.
16 Existimábam ut cognóscerem hoc, * labor est ante me:
17 Donec intrem in Sanctuárium Dei: * et intélligam in novíssimis eórum.
18 Verúmtamen propter dolos posuísti eis: * dejecísti eos dum allevaréntur.
19 Quómodo facti sunt in desolatiónem, súbito defecérunt: * periérunt propter iniquitátem suam.
20 Velut sómnium surgéntium Dómine, * in civitáte tua imáginem ipsórum ad níhilum rédiges.
21 Quia inflammátum est cor meum, et renes mei commutáti sunt: * et ego ad níhilum redáctus sum, et nescívi.
22 Ut juméntum factus sum apud te: * et ego semper tecum.
23 Tenuísti manum déxteram meam: et in voluntáte tua deduxísti me, * et cum glória suscepísti me.
24 Quid enim mihi est in cœlo? * et a te quid vólui super terram?
25 Defécit caro mea, et cor meum: * Deus cordis mei, et pars mea Deus in ætérnum.
26 Quia ecce, qui elóngant se a te, períbunt: * perdidísti omnes, qui fornicántur abs te.
27 Mihi autem adhærére Deo bonum est: * pónere in Dómino Deo spem meam:
28 Ut annúntiem omnes prædicatiónes tuas, * in portis fíliæ Sion.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 73.
Ut quid Deus repulísti in finem: * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
2 Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.
3 Redemísti virgam hæreditátis tuæ: * mons Sion, in quo habitásti in eo.
4 Leva manus tuas in supérbias eórum in finem: * quanta malignátus est inimícus in sancto!
5 Et gloriáti sunt qui odérunt te: * in médio solemnitátis tuæ.
6 Posuérunt signa sua, signa: * et non cognovérunt sicut in éxitu super summum.
7 Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum: * in secúri et áscia dejecérunt eam.
8 Incendérunt igni sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui.
9 Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul: * Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra.
10 Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta: * et nos non cognóscet ámplius.
11 Usquequo Deus improperábit inimícus: * irrítat adversárius nomen tuum in finem?
12 Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam, * de médio sinu tuo in finem?
13 Deus autem Rex noster ante sǽcula: * operátus est salútem in médio terræ.
14 Tu confirmásti in virtúte tua mare: * contribulásti cápita dracónum in aquis.
15 Tu confregísti cápita dracónis: * dedísti eum escam pópulis Æthíopum.
16 Tu dirupísti fontes, et torréntes: * tu siccásti flúvios Ethan.
17 Tuus est dies, et tua est nox: * tu fabricátus es auróram et solem.
18 Tu fecísti omnes términos terræ: * æstátem et ver tu plasmásti ea.
19 Memor esto hujus, inimícus improperávit Dómino: * et pópulus insípiens incitávit nomen tuum.
20 Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi, * et ánimas paúperum tuórum ne obliviscáris in finem.
21 Réspice in testaméntum tuum: * quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum.
22 Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum.
23 Exsúrge Deus, júdica causam tuam: * memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die.
24 Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum: * supérbia eórum, qui te odérunt, ascéndit semper.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Liberásti virgam hæreditátis tuæ.
Psalmus 74.
Confitébimur tibi Deus: * confitébimur, et invocábimus nomen tuum.
2 Narrábimus mirabília tua: * cum accépero tempus, ego justítias judicábo.
3 Liquefácta est terra, et omnes qui hábitant in ea: * ego confirmávi colúmnas ejus.
4 Dixi iníquis: Nolíte iníque ágere: * et delinquéntibus: Nolíte exaltáre cornu:
5 Nolíte extóllere in altum cornu vestrum: * nolíte loqui advérsus Deum iniquitátem.
6 Quia neque ab Oriénte, neque ab Occidénte, neque a desértis móntibus: * quóniam Deus judex est.
7 Hunc humíliat, et hunc exáltat: * quia calix in manu Dómini vini meri plenus misto.
8 Et inclinávit ex hoc in hoc: verúmtamen fæx ejus non est exinaníta: * bibent omnes peccatóres terræ.
9 Ego autem annuntiábo in sǽculum: * cantábo Deo Jacob.
10 Et ómnia córnua peccatórum confríngam: * et exaltabúntur córnua justi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 75.
Notus in Judǽa Deus: * in Israël magnum nomen ejus.
2 Et factus est in pace locus ejus: * et habitátio ejus in Sion.
3 Ibi confrégit poténtias árcuum, * scutum, gládium, et bellum.
4 Illúminans tu mirabíliter a móntibus ætérnis: * turbáti sunt omnes insipiéntes corde.
5 Dormiérunt somnum suum: * et nihil invenérunt omnes viri divitiárum in mánibus suis.
6 Ab increpatióne tua Deus Jacob * dormitavérunt qui ascendérunt equos.
7 Tu terríbilis es, et quis resístet tibi? * ex tunc ira tua.
8 De cœlo audítum fecísti judícium: * terra trémuit et quiévit.
9 Cum exsúrgeret in judícium Deus, * ut salvos fáceret omnes mansuétos terræ.
10 Quóniam cogitátio hóminis confitébitur tibi: * et relíquiæ cogitatiónis diem festum agent tibi.
11 Vovéte, et réddite Dómino Deo vestro: * omnes qui in circúitu ejus affértis múnera.
12 Terríbili et ei qui aufert spíritum príncipum, * terríbili apud reges terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Et invocábimus nomen tuum Dómine.
Psalmus 76.
Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Deum, et inténdit mihi.
2 In die tribulatiónis meæ Deum exquisívi, mánibus meis nocte contra eum: * et non sum decéptus.
3 Rénuit consolári ánima mea: * memor fui Dei, et delectátus sum, et exercitátus sum: et defécit spíritus meus.
4 Anticipavérunt vigílias óculi mei: * turbátus sum, et non sum locútus.
5 Cogitávi dies antíquos: * et annos ætérnos in mente hábui.
6 Et meditátus sum nocte cum corde meo, * et exercitábar, et scopébam spíritum meum.
7 Numquid in ætérnum projíciet Deus: * aut non appónet ut complacítior sit adhuc?
8 Aut in finem misericórdiam suam abscíndet, * a generatióne in generatiónem?
9 Aut obliviscétur miseréri Deus? * aut continébit in ira sua misericórdias suas?
10 Et dixi: Nunc cœpi: * hæc mutátio déxteræ Excélsi.
11 Memor fui óperum Dómini: * quia memor ero ab inítio mirabílium tuórum,
12 Et meditábor in ómnibus opéribus tuis: * et in adinventiónibus tuis exercébor.
13 Deus in sancto via tua: quis Deus magnus sicut Deus noster? * tu es Deus qui facis mirabília.
14 Notam fecísti in pópulis virtútem tuam: * redemísti in bráchio tuo pópulum tuum, fílios Jacob, et Joseph.
15 Vidérunt te aquæ Deus, vidérunt te aquæ: * et timuérunt, et turbátæ sunt abýssi.
16 Multitúdo sónitus aquárum: * vocem dedérunt nubes.
17 Etenim sagíttæ tuæ tránseunt: * vox tonítrui tui in rota.
18 Illuxérunt coruscatiónes tuæ orbi terræ: * commóta est, et contrémuit terra.
19 In mari via tua, et sémitæ tuæ in aquis multis: * et vestígia tua non cognoscéntur.
20 Deduxísti sicut oves pópulum tuum, * in manu Móysi et Aaron.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 77.
Atténdite pópule meus legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.
2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.
3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.
4 Non sunt occultáta a fíliis eórum, * in generatióne áltera.
5 Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus, * et mirabília ejus, quæ fecit.
6 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël.
7 Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.
8 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis,
9 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant.
10 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.
11 Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus.
12 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.
13 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre.
14 Et oblíti sunt benefactórum ejus, * et mirabílium ejus quæ osténdit eis.
15 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti, * in campo Táneos.
16 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.
17 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.
18 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.
19 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.
20 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.
21 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.
22 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?
23 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ, * et torréntes inundavérunt.
24 Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?
25 Ideo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël:
26 Quia non credidérunt in Deo, * nec speravérunt in salutári ejus:
27 Et mandávit núbibus désuper, * et jánuas cœli apéruit.
28 Et pluit illis manna ad manducándum, * et panem cœli dedit eis.
29 Panem Angelórum manducávit homo: * cibária misit eis in abundántia.
30 Tránstulit Austrum de cœlo: * et indúxit in virtúte sua Africum.
31 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.
32 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.
33 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.
34 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.
35 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.
36 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus.
37 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.
38 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.
39 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.
40 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei:
41 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus.
42 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.
43 Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:
44 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens, et non rédiens.
45 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?
46 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et sanctum Israël exacerbavérunt.
47 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis,
48 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.
49 Et convértit in sánguinem flúmina eórum, * et imbres eórum, ne bíberent.
50 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.
51 Et dedit ærúgini fructus eórum, * et labóres eórum locústæ.
52 Et occídit in grándine víneas eórum, * et moros eórum in pruína.
53 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni.
54 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.
55 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum, * et juménta eórum in morte conclúsit.
56 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.
57 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
58 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.
59 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ, * montem, quem acquisívit déxtera ejus.
60 Et ejécit a fácie eórum Gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.
61 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum * tribus Israël.
62 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt.
63 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum * quemádmodum patres eórum, convérsi sunt in arcum pravum.
64 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.
65 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.
66 Et répulit tabernáculum Silo, * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.
67 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.
68 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hæreditátem suam sprevit.
69 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.
70 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.
71 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus, * tamquam potens crapulátus a vino.
72 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.
73 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Ephraïm non elégit:
74 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit.
75 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.
76 Et elégit David servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,
77 Páscere Jacob servum suum, * et Israël hæreditátem suam:
78 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Tu es Deus, qui facis mirabília.
Psalmus 78.
Deus venérunt Gentes in hæreditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam.
2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cœli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.
3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret.
4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.
5 Usquequo Dómine irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?
6 Effúnde iram tuam in Gentes, quæ te non novérunt: * et in regna, quæ nomen tuum non invocavérunt:
7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt.
8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia paúperes facti sumus nimis.
9 Adjuva nos Deus salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui Dómine líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:
10 Ne forte dicant in Géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.
11 Ultio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróëat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.
12 Secúndum magnitúdinem bráchii tui, * pósside fílios mortificatórum.
13 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi Dómine.
14 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.
15 In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 79.
Qui regis Israël, inténde: * qui dedúcis velut ovem Joseph.
2 Qui sedes super Chérubim, * manifestáre coram Ephraïm, Bénjamin et Manásse.
3 Excita poténtiam tuam, et veni, * ut salvos fácias nos.
4 Deus convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
5 Dómine Deus virtútum, * quoúsque irascéris super oratiónem servi tui?
6 Cibábis nos pane lacrimárum: * et potum dabis nobis in lácrimis in mensúra?
7 Posuísti nos in contradictiónem vicínis nostris: * et inimíci nostri subsannavérunt nos.
8 Deus virtútum convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
9 Víneam de Ægýpto transtulísti: * ejecísti Gentes, et plantásti eam.
10 Dux itíneris fuísti in conspéctu ejus: * plantásti radíces ejus, et implévit terram.
11 Opéruit montes umbra ejus: * et arbústa ejus cedros Dei.
12 Exténdit pálmites suos usque ad mare: * et usque ad flumen propágines ejus.
13 Ut quid destruxísti macériam ejus: * et vindémiant eam omnes, qui prætergrediúntur viam?
14 Exterminávit eam aper de silva: * et singuláris ferus depástus est eam.
15 Deus virtútum convértere: * réspice de cœlo, et vide, et vísita víneam istam.
16 Et pérfice eam, quam plantávit déxtera tua: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi.
17 Incénsa igni, et suffóssa * ab increpatióne vultus tui períbunt.
18 Fiat manus tua super virum déxteræ tuæ: * et super fílium hóminis, quem confirmásti tibi.
19 Et non discédimus a te, vivificábis nos: * et nomen tuum invocábimus.
20 Dómine Deus virtútum, convérte nos: * et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Propítius esto peccátis nostris Dómine.
Versiculus.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Luc. 16. e.
Homilia 40. in Evangelia.
Quem, fratres caríssimi, quem dives iste, qui induebátur púrpura et bysso, et epulabátur quotídie spléndide, nisi Judáicum pópulum signat: qui cultum vitæ extérius hábuit, qui accéptæ legis delíciis ad nitórem usus est, non ad utilitátem? Quem vero Lázarus ulcéribus plenus, nisi Gentílem pópulum figuráliter éxprimit? Qui dum convérsus ad Deum peccáta confitéri sua non erúbuit, huic vulnus in cute fuit. In cutis quippe vúlnere virus a viscéribus tráhitur, et foras erúmpit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Quid est ergo peccatórum conféssio, nisi quædam vúlnerum rúptio? Quia peccáti virus salúbriter aperítur in confessióne, quod pestífere latébat in mente. Vúlnera étenim cutis in superfíciem trahunt humórem putrédinis. Et confiténdo peccáta, quid áliud ágimus, nisi malum, quod in nobis latébat, aperímus? Sed Lázarus vulnerátus cupiébat saturári de micis, quæ cadébant de mensa dívitis, et nemo illi dabat: quia Gentílium quemque ad cognitiónem legis admíttere supérbus ille pópulus despiciébat.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Qui dum doctrínam legis non ad caritátem hábuit, sed ad elatiónem, quasi de accéptis ópibus túmuit: et quia ei verba defluébant de sciéntia, quasi micæ cadébant de mensa. At contra, jacéntis paúperis vúlnera lingébant canes. Nonnúmquam solent in sacro elóquio, per canes prædicatóres intélligi. Canum étenim lingua, vulnus dum lingit, curat: quia et doctóres sancti, dum in confessióne peccáti nostri nos ínstruunt, quasi vulnus mentis per linguam tangunt.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.