Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
Postquam * consummáti sunt dies octo, ut circumciderétur puer, vocátum est nomen ejus Jesus.
Psalmus 2.
Quare fremuérunt Gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
3 Dirumpámus víncula eórum: * et projiciámus a nobis jugum ipsórum.
4 Qui hábitat in cœlis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
8 Póstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
10 Et nunc reges intellígite: * erudímini qui judicátis terram.
11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
13 Cum exárserit in brevi ira ejus, * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Warum toben die Heiden * und sinnen die Völker auf Eitles?
2 Es stehen auf die Könige der Erde, und kommen zusammen die Fürsten * wider den Herrn und wider Seinen Gesalbten.
3 Lasset uns zerreißen ihre Bande * und von uns werfen ihr Joch!
4 Der im Himmel wohnet, lachet ihrer, * und der Herr spottet ihrer.
5 Dann redet Er zur Ihnen in Seinem Zorne * und verwirrt sie in Seinem Grimme.
6 Ich aber bin als König von Ihn über Sion gesetzt, Seinen heiligen Berg, * und verkündige Sein Gesetz.
7 Der Herr hat zu mir gesagt: * Du bist Mein Sohn! Heute habe Ich dich gezeuget!
8 Begehre von Mir, so will Ich dir geben die Heiden zu deinen Erbe * und zu deinem Eigentume die Enden der Erde.
9 Dir wirst sie beherrschen mit eisernem Zepter * und wie Töpfergefäß sie zertrümmern!
10 Und nun, ihr Könige, verstehet, * lasset euch weisen, die ihr Richter der Erde!
11 Dienet dem Herrn in Furcht * und frohlocket Ihm mit Zittern!
12 Ergreifet die Zucht, dass nicht etwa zürne der Herr, * und ihr zum Untergange gehet vom rechten Wege,
13 Wenn in Kürze Sein Zorn aufbrennt; * selig alle, die vertrauen auf Ihn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Postquam consummáti sunt dies octo, ut circumciderétur puer, vocátum est nomen ejus Jesus.
Factus in agonía, * prolíxius orábat, et factus est sudor ejus sicut guttæ sánguinis decurréntis in terram.
Psalmus 3.
Dómine quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
2 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3 Tu autem Dómine suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
4 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaúdivit me de monte sancto suo.
5 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
6 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge Dómine salvum me fac, Deus meus.
7 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
8 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Herr, wie haben sich gemehret, die mich bedrängen! * Viele stehen auf wider mich.
2 Viele sagen zu meiner Seele: * Für ihn ist kein Heil bei seinem Gott!
3 Du aber, Herr, bist mein Beschützer; * bist meine Ehre und erhebest mein Haupt.
4 Mit meiner Stimme habe ich zum Herrn gerufen, * und Er hat mich erhöret von Seinen heiligen Berge.
5 Ich legte mich nieder und schlief, * und stand wieder auf; denn der Herr beschützte mich.
6 Nicht fürchte ich Tausende des Volkes, das mich umgibt; * erhebe Dich, Herr, erlöse mich, mein Gott!
7 Denn Du hast alle geschlagen, die mir Feind waren ohne Ursache; * hast zermalmet die Zähne der Sünder.
8 Bei dem Herrn ist das Heil, * und über Dein Volk kommet Dein Segen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Factus in agonía, prolíxius orábat, et factus est sudor ejus sicut guttæ sánguinis decurréntis in terram.
Judas, qui eum trádidit, * pœniténtia ductus, rétulit trigínta argénteos, dicens: Peccávi, tradens sánguinem justum.
Psalmus 15.
Consérva me Dómine, quóniam sperávi in te. * Dixi Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonórum meórum non eges.
2 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis.
3 Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
4 Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea.
5 Dóminus pars hæreditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hæreditátem meam mihi.
6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim hæréditas mea præclára est mihi.
7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei.
8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear.
9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
11 Notas mihi fecísti vias vitæ, adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Bewahre mich, Herr, denn ich habe gehofft auf Dich. * Ich sprach zu dem Herrn: Mein Gott bist Du; denn meiner Güter bedarfst Du nicht.
2 Zu den Heiligen, die in Seinem Lande sind, * hat Er wunderbar alle meine Neigung gerichtet.
3 Es hat sich gemehrt ihr Elend; * darnach eilten sie herbei.
4 Ich will ihre Zusammenkünfte nicht versammeln zu Blutopfern, * noch deren Namen auf meine Lippen bringen.
5 Der Herr ist der Teil meines Erbes und meines Bechers; * Du bist es, der mir zurückgibt mein Erbe.
6 Das Los ist mir gefallen auf Herrliches; * denn ein herrliches Erbe ist mir geworden.
7 Ich will loben den Herrn, der mir Verstand gegeben; * dazu mahnen mich bis in die Nacht meine Nieren.
8 Ich sehe den Herrn allezeit vor Augen; * denn Er ist mir zur Rechten, damit ich nicht wanke.
9 Darum freut sich mein Herz und frohlocket meine Zunge; * und auch mein Fleisch wird ruhen in der Hoffnung.
10 Denn Du wirst meine Seele nicht in der Hölle lassen, * noch Deinem Heiligen zu sehen geben die Verwesung.
11 Du tust mir kund die Wege des Lebens, wirst mir Freude geben vollauf durch Dein Angesicht: * Wonne zu Deiner Rechten ewiglich.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Judas, qui eum trádidit, pœniténtia ductus, rétulit trigínta argénteos, dicens: Peccávi, tradens sánguinem justum.
Versiculus.
℣. Redemísti nos Dómine.
℟. In sánguine tuo.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
De Epístola beáti Pauli Apóstoli ad Hebrǽos.
Hebr. 9. c.
Christus assístens Póntifex futurórum bonórum, per ámplius et perféctius tabernáculum non manufáctum, id est, non hujus creatiónis: neque per sánguinem hircórum, aut vitulórum, sed per próprium sánguinem introívit semel in Sancta, ætérna redemptióne invénta. Si enim sanguis hircórum, et taurórum, et cinis vítulæ aspérsus inquinátos sanctíficat ad emundatiónem carnis: quanto magis sanguis Christi, qui per Spíritum sanctum semetípsum óbtulit immaculátum Deo, emundábit consciéntiam nostram ab opéribus mórtuis, ad serviéndum Deo vivénti? Et ídeo novi testaménti mediátor est: ut morte intercedénte, in redemptiónem eárum prævaricatiónum, quæ erant sub prióri testaménto, repromissiónem accípiant, qui vocáti sunt ætérnæ hæreditátis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Ubi enim testaméntum est: mors necésse est intercédat testatóris. Testaméntum enim in mórtuis confirmátum est: alióquin nondum valet, dum vivit qui testátus est. Unde nec primum quidem sine sánguine dedicátum est. Lecto enim omni mandáto legis a Móyse univérso pópulo: accípiens sánguinem vitulórum, et hircórum cum aqua et lana coccínea, et hyssópo: ipsum quoque librum, et omnem pópulum aspérsit, dicens: Hic sanguis testaménti, quod mandávit ad vos Deus. Etiam tabernáculum, et ómnia vasa ministérii sánguine simíliter aspérsit: et ómnia pene in sánguine secúndum legem mundántur: et sine sánguinis effusióne non fit remíssio.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Hebr. 10. d.
Habéntes ítaque fratres fidúciam in intróitu Sanctórum in sánguine Christi, quam initiávit nobis viam novam, et vivéntem per velámen, id est, carnem suam, et sacerdótem magnum super domum Dei: accedámus cum vero corde in plenitúdine fídei, aspérsi corda a consciéntia mala, et ablúti corpus aqua munda, teneámus spei nostræ confessiónem indeclinábilem, (fidélis enim est qui repromísit) et considerémus ínvicem in provocatiónem caritátis, et bonórum óperum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Pilátus * volens pópulo satisfácere, trádidit illis Jesum flagéllis cæsum.
Psalmus 22.
Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.
2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.
3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum.
4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.
5 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.
6 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.
7 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!
8 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:
9 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Der Herr regiert mich, und nichts wird mir mangeln; * auf einem Weideplatze, da hat Er mich gelagert;
2 Am Wasser der Erquickung hat Er mich erzogen, * hat meine Seele bekehret;
3 Er hat mich geführet auf die Wege der Gerechtigkeit * um Seines Namens willen.
4 Denn wenn ich auch wandle mitten im Todesschatten, so will ich nichts Übels fürchten, * weil Du bei mir bist.
5 Deine Rute und Dein Stab, * die haben mich getröstet.
6 Bereitet hast Du vor meinem Angesichte einen Tisch, * wider die, so mich quälen.
7 Du hast gesalbet mit Öl mein Haupt, * und mein berauschender Becher, wie herrlich ist er!
8 Und Deine Barmherzigkeit folgt mir * alle Tage meines Lebens,
9 Dass ich wohne im Hause des Herrn * auf lange Zeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Pilátus volens pópulo satisfácere, trádidit illis Jesum flagéllis cæsum.
Videns autem * quia nihil profíceret, accépta aqua, lavit manus coram pópulo, dicens: Innocens ego sum a sánguine Justi hujus.
Psalmus 29.
Exaltábo te Dómine quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.
2 Dómine Deus meus clamávi ad te, * et sanásti me.
3 Dómine eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
4 Psállite Dómino sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
5 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
8 Dómine in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
9 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
10 Ad te Dómine clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
11 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
12 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
13 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
14 Convertísti planctum meum in gaúdium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
15 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine Deus meus in ætérnum confitébor tibi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Videns autem quia nihil profíceret, accépta aqua, lavit manus coram pópulo, dicens: Innocens ego sum a sánguine Justi hujus.
Et respóndens * univérsus pópulus, dixit: Sanguis ejus super nos, et super fílios nostros.
Psalmus 63.
Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Et respóndens univérsus pópulus, dixit: Sanguis ejus super nos, et super fílios nostros.
Versiculus.
℣. Sanguis Jesu Christi Fílii Dei.
℟. Emúndat nos ab omni peccáto.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
Sermo sancti Joánnis Chrysóstomi.
Homilia 84. in Joannem, cap. 19.
Vultis sánguinis Christi audíre virtútem? Redeámus ad ejus exémplum, et priórem typum recordémur, et prístinam Scriptúram narrémus. In Ægýpto, nocte média, Ægýptiis Deus plagam décimam minabátur, ut eórum primogénita deperírent, quia primogénitum ejus pópulum detinébant. Sed ne amáta plebs Judæórum una cum illis periclitarétur, quia unus locus continébat univérsos, remédium discretiónis invéntum est. Proínde exémplum mirábile, ut discas in veritáte virtútem. Ira divínæ indignatiónis sperabátur, et domos síngulas mórtifer circuíbat. Quid ígitur Móyses? Occídite, inquit, agnum annículum, et sánguine ejus liníte jánuas. Quid ais, Móyses? Sanguis ovis rationálem hóminem liberáre consuévit? Valde, inquit; non eo quod sanguis est, sed quia Domínici sánguinis per eum demonstrátur exémplum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Nam sicut regnántium státuæ, quæ sine causa sunt, et sermóne, nonnúmquam ad se confugiéntibus homínibus ánima, et ratióne decorátis, subveníre consuevérunt, non quia sunt ære conféctæ, sed quia rétinent imáginem principálem: ita et sanguis ille, qui irrationális fuit, ánimas habéntes hómines liberávit: non quia sanguis fuit, sed quia hujus sánguinis ostendébat advéntum. Et tunc Angelus ille vastátor, cum linítos postes, atque áditus pervidéret, transjécit gressus, et non est ausus intráre. Nunc ergo si víderit inimícus, non póstibus impósitum sánguinem typi, sed fidélium ore lucéntem sánguinem veritátis Christi, templi póstibus dedicátum, multo magis se súbtrahet. Si enim Angelus cessit exémplo, quanto magis terrébitur inimícus, si ipsam perspéxerit veritátem? Vis et áliam hujus sánguinis scrutári virtútem? Volo. Unde primum cucúrrit inspícias, et de quo fonte manávit. De ipsa primum cruce procéssit: latus illud Domínicum inítium fuit. Mórtuo enim, ait, Jesu, et adhuc in cruce pendénte, appróximat miles, latus láncea percússit, et exínde aqua fluxit, et sanguis. Unum baptísmatis sýmbolum, áliud sacraménti. Ideo non ait: Exiit sanguis et aqua; sed éxiit aqua primum et sanguis, quia primum baptísmate dilúimur, et póstea mystério dedicámur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Latus miles apéruit, et templi sancti paríetem patefécit. Et ego thesaúrum præclárum invéni, et fulgéntes divítias me grátulor reperíre. Sic et de illo agno factum est. Judǽi ovem occidérunt, et ego fructum de sacraménto cognóvi. De látere sanguis et aqua. Nolo tam fácile, audítor tránseas tanti secréta mystérii. Restat enim mihi mýstica, atque secretális orátio. Dixi baptísmatis sýmbolum et mysteriórum aquam illam, et sánguinem demonstráre. Ex his enim sancta fundáta est Ecclésia per lavácri regeneratiónem, et renovatiónem Spíritus sancti. Per baptísma, inquam, et mystéria, quæ ex látere vidéntur esse proláta. Ex látere ígitur suo Christus ædificávit Ecclésiam, sicut de látere Adam ejus conjux Heva proláta est. Nam hac de causa Paulus quoque testátur, dicens: De córpore ejus, et de óssibus ejus sumus; latus vidélicet illud signíficans. Nam sicut de illo látere Deus fecit féminam procreári, sic et de suo látere Christus aquam nobis et sánguinem dedit, unde repararétur Ecclésia.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Exívit ergo Jesus * portans corónam spíneam, et purpúreum vestiméntum, et dixit eis: Ecce homo.
Psalmus 73.
Ut quid Deus repulísti in finem: * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
2 Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.
3 Redemísti virgam hæreditátis tuæ: * mons Sion, in quo habitásti in eo.
4 Leva manus tuas in supérbias eórum in finem: * quanta malignátus est inimícus in sancto!
5 Et gloriáti sunt qui odérunt te: * in médio solemnitátis tuæ.
6 Posuérunt signa sua, signa: * et non cognovérunt sicut in éxitu super summum.
7 Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum: * in secúri et áscia dejecérunt eam.
8 Incendérunt igni sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui.
9 Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul: * Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra.
10 Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta: * et nos non cognóscet ámplius.
11 Usquequo Deus improperábit inimícus: * irrítat adversárius nomen tuum in finem?
12 Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam, * de médio sinu tuo in finem?
13 Deus autem Rex noster ante sǽcula: * operátus est salútem in médio terræ.
14 Tu confirmásti in virtúte tua mare: * contribulásti cápita dracónum in aquis.
15 Tu confregísti cápita dracónis: * dedísti eum escam pópulis Æthíopum.
16 Tu dirupísti fontes, et torréntes: * tu siccásti flúvios Ethan.
17 Tuus est dies, et tua est nox: * tu fabricátus es auróram et solem.
18 Tu fecísti omnes términos terræ: * æstátem et ver tu plasmásti ea.
19 Memor esto hujus, inimícus improperávit Dómino: * et pópulus insípiens incitávit nomen tuum.
20 Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi, * et ánimas paúperum tuórum ne obliviscáris in finem.
21 Réspice in testaméntum tuum: * quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum.
22 Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum.
23 Exsúrge Deus, júdica causam tuam: * memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die.
24 Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum: * supérbia eórum, qui te odérunt, ascéndit semper.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Exívit ergo Jesus portans corónam spíneam, et purpúreum vestiméntum, et dixit eis: Ecce homo.
Et bájulans sibi crucem, * exívit in eum, qui dícitur Calváriæ, locum: ubi crucifixérunt eum.
Psalmus 87.
Dómine Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te.
2 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam:
3 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit.
4 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
5 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt.
6 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis.
7 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me.
8 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi.
9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia.
10 Clamávi ad te Dómine tota die: * expándi ad te manus meas.
11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
12 Numquid narrábit áliquis in sepúlchro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne?
13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua: * et justítia tua in terra obliviónis?
14 Et ego ad te Dómine clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te.
15 Ut quid Dómine repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me?
16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me.
18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul.
19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Et bájulans sibi crucem, exívit in eum, qui dícitur Calváriæ, locum: ubi crucifixérunt eum.
Ut vidérunt eum jam mórtuum, * non fregérunt ejus crura, sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Psalmus 93.
Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
2 Exaltáre qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
3 Usquequo peccatóres Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
5 Pópulum tuum Dómine humiliavérunt: * et hæreditátem tuam vexavérunt.
6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélliget Deus Jacob.
8 Intellígite insipiéntes in pópulo: * et stulti aliquándo sápite.
9 Qui plantávit aurem, non aúdiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
10 Qui córripit Gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
12 Beátus homo, quem tu erudíeris Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hæreditátem suam non derelínquet.
15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua Dómine adjuvábat me.
19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ut vidérunt eum jam mórtuum, non fregérunt ejus crura, sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.
Versiculus.
℣. Christus diléxit nos.
℟. Et lavit nos in sánguine suo.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 19. f.
In illo témpore: Cum accepísset Jesus acétum, dixit: Consummátum est. Et inclináto cápite, trádidit spíritum. Et réliqua.
Homilía sancti Augustíni Epíscopi.
Tractatus 120. in Joannem.
Vigilánti verbo Evangelísta usus est, ut non díceret: Latus ejus percússit, aut vulnerávit, aut quid áliud, sed apéruit; ut illic quodámmodo vitæ óstium panderétur, unde sacraménta Ecclésiæ manavérunt, sine quibus ad vitam, quæ vera vita est, non intrátur. Ille sanguis qui fusus est, in remissiónem fusus est peccatórum. Aqua illa salutáre témperat póculum: hæc et lavácrum præstat, et potum. Hoc prænuntiábat quod Noë in látere arcæ óstium fácere jussus est, quo intrárent animália, quæ non erant dilúvio peritúra, quibus præfigurabátur Ecclésia. Propter hoc prima múlier facta est de látere viri dormiéntis, et appelláta est vita, matérque vivórum. Magnum quippe significávit bonum, ante magnum prævaricatiónis malum. Hic secúndus Adam, inclináto cápite, in cruce dormívit, ut inde formarétur ei conjux, quæ de látere dormiéntis efflúxit. O mors, unde mórtui revivíscunt! Quid isto sánguine múndius? Quid vúlnere isto salúbrius?
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die göttliche Hilfe * bleibe allezeit mit uns.
Tenebántur hómines captívi sub diábolo, et dæmónibus serviébant, sed redémpti sunt a captivitáte. Véndere enim se potuérunt, sed redímere non potuérunt. Venit Redémptor, et dedit prétium: fudit sánguinem suum, et emit orbem terrárum. Quǽritis quid émerit? Vidéte quid déderit, et inveniétis quid émerit. Sanguis Christi prétium est. Tanti quid valet? Quid, nisi totus orbis? Quid, nisi omnes gentes? Valde ingráti sunt prétio suo, aut multum supérbi sunt, qui dicunt, aut illud tam parum esse, ut solos Afros émerit, aut se tam magnos esse, pro quibus solis illud sit datum. Non ergo exsúltent, non supérbiant. Pro toto dedit, quantum dedit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Worte des Evangeliums * mögen getilgt werden unsere Sünden.
Dominica V post Pentecosten.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 5. c.
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nisi abundáverit justítia vestra plus quam scribárum et pharisæórum, non intrábitis in regnum cœlórum. Et réliqua.
Homilía sancti Augustíni Epíscopi.
Liber 1. de Sermone Domini in monte. cap. 9.
Justítia pharisæórum est, ut non occídant: justítia eórum qui intratúri sunt in regnum cœlórum, ut non irascántur sine causa. Mínimum est ergo, non occídere: et qui illud sólverit, mínimus vocábitur in regno cœlórum. Qui autem illud impléverit, ut non occídat, non contínuo magnus erit, et idóneus regno cœlórum; sed tamen ascéndit áliquem gradum: perficiétur autem, si nec irascátur sine causa: quod si perfécerit, multo remótior erit ab homicídio. Quaprópter qui docet ut non irascámur, non solvit legem ne occidámus, sed implet pótius: ut et foris, dum non occídimus; et in corde, dum non iráscimur, innocéntiam custodiámus. ¶ Gradus ítaque sunt in istis peccátis: ut primo quisque irascátur, et eum motum retíneat corde concéptum. Jam si extórserit vocem indignántis ipsa commótio, non significántem áliquid, sed illum ánimi motum ipsa eruptióne testántem, qua feriátur ille, cui iráscitur: plus est útique quam si surgens ira siléntio premerétur. Si vero non solum vox indignántis audiátur, sed étiam verbum, quo jam certam ejus vituperatiónem, in quem profértur, desígnet et notet: quis dúbitet, ámplius hoc esse, quam si solus indignatiónis sonus ederétur? ¶ Vide nunc étiam tres reátus, judícii, concílii, et gehénnæ ignis. Nam in judício adhuc defensióni datur locus. In concílio autem, quamquam et judícium esse sóleat, tamen quia interésse áliquid hoc loco fatéri cogit ipsa distínctio, vidétur ad concílium pertinére senténtiæ prolátio: quando non jam cum ipso reo ágitur, utrum damnándus sit; sed inter se, qui júdicant, cónferunt quo supplício damnári opórteat, quem constat esse damnándum. Gehénna vero ignis, nec damnatiónem habet dúbiam, sicut judícium; nec damnáti pœnam, sicut concílium: in gehénna quippe ignis, certa est damnátio, et pœna damnáti.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.