Die 25 Septembris 2026.

Feria VI infra Hebdomadam XVII post Octavam Pentecostes.

Simplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.

Öffne, Herr, meinen Mund zum Preise Deines heiligen Namens. Reinige auch mein Herz von allen eitlen, verkehrten und fremden Gedanken; erleuchte den Verstand, entzünde das Herz, damit ich würdig, aufmerksam und andächtig dieses Stundengebet verrichte, und Erhörung vor den Augen Deiner göttlichen Majestät zu finden verdiene, durch Christus, unsern Herrn. Amen.
Herr, in Vereinigung mit jener gotteswürdigen Absicht, in der Du selbst auf Erden Gott Lob dargebracht hast, will ich dieses Stundengebet (diese Stundengebete) verrichten.

Officium Parvum B.M.V.
Ad Matutinum.

Dicitur secreto

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Invitatorium.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Dóminus tecum.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Dóminus tecum.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Dóminus tecum.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hymnus.

Quem terra, pontus, sídera
Colunt, adórant, prǽdicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ bájulat.




Cui luna, sol, et ómnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cœli grátia,
Gestant puéllæ víscera.

Beáta Mater múnere,
Cujus supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.

Beáta cœli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cujus per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus.

Spécie tua.

Psalmus 44.

Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






















Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

Adjuvábit eam.

Psalmus 45.

Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Adjuvábit eam Deus vultu suo: Deus in médio ejus, non commovébitur.

Sicut læténtium.

Psalmus 86.

Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Sicut læténtium ómnium nostrum habitátio est in te, sancta Dei Génitrix.

Versiculus.

℣. Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
℟. Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Précibus et méritis beátæ Maríæ semper Vírginis, et ómnium Sanctórum, * perdúcat nos Dóminus ad regna cœlórum.
℟. Amen.

Durch die Bitten und Verdienste der seligsten, allzeit jungfräulichen Maria und aller Heiligen führe uns der Herr in das Himmelreich.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Nos cum prole pia * benedícat Virgo María.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Es segne uns, mit ihrem milden Kinde, * die Jungfrau Maria

Eccli. 24.

In ómnibus réquiem quæsívi, et in hæreditáte Dómini morábor. Tunc præcépit, et dixit mihi Creátor ómnium: et qui creávit me, requiévit in tabernáculo meo, et dixit mihi: In Jacob inhábita, et in Israël hæreditáre, et in eléctis meis mitte radíces.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Sancta et immaculáta virgínitas, quibus te laúdibus éfferam néscio: * Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.
℣. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui.
℟. Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Ipsa Virgo vírginum * intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Jungfrau der Jungfrauen selbst * möge fürbitten für uns beim Herrn.

Et sic in Sion firmáta sum, et in civitáte sanctificáta simíliter requiévi, et in Jerúsalem potéstas mea. Et radicávi in pópulo honorificáto, et in parte Dei mei hæréditas illíus, et in plenitúdine sanctórum deténtio mea.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Beáta es Virgo María, quæ Dóminum portásti, Creatórem mundi: * Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
℣. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum.
℟. Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Per Vírginem matrem concédat nobis Dóminus * salútem et pacem.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Jungfrau Mutter verleihe uns der Herr * Heil und Frieden.

Quasi cedrus exaltáta sum in Líbano, et quasi cypréssus in monte Sion: quasi palma exaltáta sum in Cades, et quasi in plantátio rosæ in Jéricho. Quasi olíva speciósa in campis, et quasi plátanus exaltáta sum juxta aquam in platéis. Sicut cinnamómum, et bálsamum aromatízans odórem dedi: quasi myrrha elécta, dedi suavitátem odóris.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima: * Quia ex te ortus est sol justítiæ, * Christus Deus noster.
℣. Ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.
℟. Quia ex te ortus est sol justítiæ,
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Christus Deus noster.





Officium Parvum B.M.V.
Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Psalmi.

Assúmpta est.

Psalmus 92.

Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
2 Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
3 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
4 Elevavérunt flúmina Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
5 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
6 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
7 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo Dómine in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Der Herr regiert, hat Zierde sich angetan; * der Herr hat mit Macht sich angetan und sich umgürtet.
2 Denn Er gründete den Umkreis der Erde, * der nie wanket.
3 Dein Thron ist gegründet seitdem; * von Ewigkeit bist Du!
4 Es erheben die Ströme, o Herr, * es erheben die Ströme ihre Stimme.
5 Es erheben die Ströme ihre Wellen * im Brausen vieler Wasser.
6 Wunderbar ist der Aufruhr des Meeres; * wunderbar der Herr in der Höhe!
7 Deine Zeugnisse sind überaus glaubwürdig geworden; * Deinem Hause ziemt Heiligkeit, o Herr, auf ewige Zeiten!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Assúmpta est María in cœlum: gaudent Angeli, laudántes benedícunt Dóminum.

María Virgo.

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Jubelt Gott, alle Lande; * dienet dem Herrn mit Freuden!
2 Kommet vor Sein Angesicht * mit Jubel!
3 Wisset, dass der Herr, Er, Gott ist; * Er hat uns gemacht, und nicht wir uns selbst.
4 Wir sind Sein Volk und die Schäflein Seiner Weide. * Tretet ein mit Lob in Seine Tore, in Seine Vorhöfe mit Lobgesängen, preiset Ihn!
5 Lobet Seinen Namen, denn lieblich ist der Herr; ewig währet Seine Barmherzigkeit, * und von Geschlecht zu Geschlecht Seine Wahrheit!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

María Virgo assúmpta est ad ætéreum thálamum, in quo Rex regum stelláto sedet sólio.

In odórem.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In odórem unguentórum tuórum cúrrimus: adolescéntulæ dilexérunt te nimis.

Benedícta fília.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.

Preiset den Herrn, alle Werke des Herrn, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
2 Preiset den Herrn, ihr Engel des Herrn! * Preiset, ihr Himmel, den Herrn!
3 Preiset, alle Wasser über dem Himmel, den Herrn! * Preiset den Herrn, alle Kräfte des Herrn!
4 Preiset den Herrn, Sonne und Mond! * Preiset den Herrn, Sterne des Himmels!
5 Preiset den Herrn, aller Regen und Tau! * Preiset den Herrn, alle Winde Gottes!
6 Preiset den Herrn, Feuer und Hitze! * Preiset den Herrn, Kälte und Hitze!
7 Preiset den Herrn, Tau und Reif! * Preiset den Herrn, Frost und Kälte!
8 Preiset den Herrn, Eis und Schnee! * Preiset den Herrn, Nacht und Tag!
9 Preiset den Herrn, Licht und Finsternis! * Preiset den Herrn, Blitze und Wolken!
10 Preise den Herrn, die Erde, * sie lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
11 Preiset den Herrn, Berge und Hügel! * Preiset den Herrn, alle Gewächse auf Erden!
12 Preiset den Herrn, ihr Brunnen! * Preiset den Herrn, Meere und Flüsse!
13 Preiset den Herrn, ihr Walfische und alles, was sich in den Wassern regt! * Preiset den Herrn, alle Vögel des Himmels!
14 Preiset den Herrn, alle wilden und zahmen Tiere! * Preiset den Herrn, ihr Menschenkinder!
15 Preise den Herrn, Israel, lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
16 Preiset den Herrn, ihr Priester des Herrn! * Preiset den Herrn, ihr Diener des Herrn!
17 Preiset den Herrn, ihr Geister und Seelen der Gerechten! * Preiset den Herrn, ihr Heiligen und von Herzen Demütigen!
18 Preiset den Herrn, Ananias, Azarias, Misael, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
19 Lasset uns preisen den Vater und den Sohne mit dem heiligen Geiste! * Lasset uns Ihn loben und hocherheben in Ewigkeit!
20 Gepriesen seist Du, Herr, am Himmelsgewölbe * und preiswürdig, glorreich und hocherhaben in Ewigkeit!

Benedícta fília tu a Dómino: quia per te fructum vitæ communicávimus.

Pulchra es,

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Pulchra es, et decóra, fília Jerúsalem: terríbilis ut castrórum ácies ordináta.

Capitulum & Versiculus.

Capitulum. Cant. 6. c.

Vidérunt eam fíliæ Sion, † et beatíssimam prædicavérunt, * et regínæ laudavérunt eam.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O gloriósa vírginum,
Sublímis inter sídera,
Qui te creávit, párvulum
Lacténte nutris úbere.




Quod Heva tristis ábstulit,
Tu reddis almo gérmine:
Intrent ut astra flébiles,
Cœli reclúdis cárdines.

Tu regis alti jánua,
Et aula lucis fúlgida:
Vitam datam per Vírginem
Gentes redémptæ plaúdite.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Versiculus.

℣. Benedícta tu in muliéribus.
℟. Et benedíctus fructus ventris tui.


Canticum Zachariæ.

Beáta Dei Génitrix María,

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Beáta Dei Génitrix María, Virgo perpétua, templum Dómini, sacrárium Spíritus sancti: sola sine exémplo placuísti Dómino nostro Jesu Christo: ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu.

Preces.

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui de beátæ Maríæ Vírginis útero Verbum tuum, Angelo nuntiánte, carnem suscípere voluísti: * præsta supplícibus tuis; ut qui vere eam Genitrícem Dei crédimus, ejus apud te intercessiónibus adjuvémur.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.


Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Commemorationes.

Pro Sanctis.

Sancti Dei omnes * intercédere dignémini pro nostra omniúmque salúte.

O all ihr Heiligen Gottes, * würdiget euch zu bitten für unser und aller Menschen Heil.

℣. Lætámini in Dómino, et exsultáte justi.
℟. Et gloriámini omnes recti corde.

℣. Erfreuet euch in dem Herrn, und frohlocket ihr Gerechten.
℟. Und rühmet euch alle, die ihr geraden Herzens seid.

Orémus.

Lasset uns beten.

Prótege Dómine pópulum tuum, * et Apostolórum tuórum Petri et Pauli, et aliórum Apostolórum patrocínio confidéntem, perpétua defensióne consérva.
Omnes Sancti tui, quǽsumus Dómine, nos ubíque ádjuvent: ut dum eórum mérita recólimus, patrocínia sentiámus: * et pacem tuam nostris concéde tempóribus, et ab Ecclésia tua cunctam repélle nequítiam: ** iter, actus, et voluntátes nostras, et ómnium famulórum tuórum, in salútis tuæ prosperitáte dispóne: * benefactóribus nostris sempitérna bona retríbue, et ómnibus fidélibus defúnctis réquiem ætérnam concéde.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Behüte, o Herr, Dein Volk, welches auf die Fürbitte Deiner Apostel Petrus und Paulus und der übrigen Apostel vertraut, und erhalte daselbe durch Deinen immerwährenden Schutz.
Alle Deine Heiligen, so bitten wir Dich, o Herr, uns allenthalb behilflich sein, auf dass wir, indem wir ihre Verdienste ehren, auch ihren Schutz erfahren mögen; * und Deinen Frieden verleihe uns in unseren Zeiten, und halte fern von Deiner Kirche jegliche Nachstellung der Bosheit; * unser Weg, Werk und Willen, und aller Deiner Diener, leite in Wohlfahrt Deines Heiles; unseren Wohltätern vergelte mit ewigen Güter, und allen verstorbenen Gläubigen verleihe die ewige Ruhe.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Invitatorium.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Quóniam ipse fecit nos.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Quóniam ipse fecit nos.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Quóniam ipse fecit nos.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Hymnus.

Tu Trinitátis Unitas,
Orbem poténter quæ regis,
Atténde laudis cánticum,
Quod excubántes psállimus.




Nam léctulo consúrgimus
Noctis quiéto témpore,
Ut flagitémus ómnium
A te medélam vúlnerum.

Quo fraude quidquid dǽmonum
In nóctibus delíquimus,
Abstérgat illud cœ́litus
Tuæ potéstas glóriæ.

Ne corpus astet sórdidum,
Nec torpor instet córdium,
Ne críminis contágio
Tepéscat ardor spíritus.

Ob hoc Redémptor, quǽsumus,
Reple tuo nos lúmine,
Per quod diérum círculis
Nullis ruámus áctibus.

Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Unice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.

Amen.

Nocturnus.

Psalmi.

Exsultáte.

Psalmus 80.

Exsultáte Deo adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
2 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
3 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
4 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
5 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
6 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
7 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
8 Audi pópulus meus, et contestábor te: * Israël si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
9 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
10 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
11 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum, * ibunt in adinventiónibus suis.
12 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
13 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
14 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
15 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

















Psalmus 81.

Deus stetit in synagóga deórum: * in médio autem deos dijúdicat.
2 Usquequo judicátis iniquitátem: * et fácies peccatórum súmitis?
3 Judicáte egéno, et pupíllo: * húmilem, et paúperem justificáte.
4 Erípite paúperem: * et egénum de manu peccatóris liberáte.
5 Nesciérunt, neque intellexérunt, in ténebris ámbulant: * movebúntur ómnia fundaménta terræ.
6 Ego dixi: Dii estis, * et fílii Excélsi omnes.
7 Vos autem sicut hómines moriémini: * et sicut unus de princípibus cadétis.
8 Surge Deus, júdica terram: * quóniam tu hæreditábis in ómnibus Géntibus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Exsultáte Deo adjutóri nostro.

Tu solus.

Psalmus 82.

Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris Deus:
2 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te, extulérunt caput.
3 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
4 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
5 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
6 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Amalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
7 Etenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.
8 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.
9 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
10 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee et Sálmana:
11 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hæreditáte possideámus Sanctuárium Dei.
12 Deus meus pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
13 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
14 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
15 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum Dómine.
16 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
17 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.



















Psalmus 83.

Quam dilécta tabernácula tua Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
2 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum.
3 Etenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos.
4 Altária tua Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus.
5 Beáti, qui hábitant in domo tua Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te.
6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco quem pósuit.
7 Etenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion.
8 Dómine Deus virtútum exaúdi oratiónem meam: * aúribus pércipe Deus Jacob.
9 Protéctor noster áspice Deus: * et réspice in fáciem Christi tui:
10 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia.
11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus.
13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Tu solus Altíssimus super omnem terram.

Benedixísti.

Psalmus 84.

Benedixísti Dómine terram tuam: * avertísti captivitátem Jacob.
2 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum.
3 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ.
4 Convérte nos Deus salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis.
5 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?
6 Deus tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te.
7 Osténde nobis Dómine misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis.
8 Aúdiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam.
9 Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor.
10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra.
11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * justítia, et pax osculátæ sunt.
12 Véritas de terra orta est: * et justítia de cœlo prospéxit.
13 Etenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum.
14 Justítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
















Psalmus 85.

Inclína Dómine aurem tuam, et exaúdi me: * quóniam inops, et pauper sum ego.
2 Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum: * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.
3 Miserére mei Dómine, quóniam ad te clamávi tota die: * lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te Dómine ánimam meam levávi.
4 Quóniam tu Dómine suávis, et mitis: * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.
5 Aúribus pércipe Dómine oratiónem meam: * et inténde voci deprecatiónis meæ.
6 In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me.
7 Non est símilis tui in diis Dómine: * et non est secúndum ópera tua.
8 Omnes Gentes quascúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te Dómine: * et glorificábunt nomen tuum.
9 Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília: * tu es Deus solus.
10 Deduc me Dómine in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum.
11 Confitébor tibi Dómine Deus meus in toto corde meo, * et glorificábo nomen tuum in ætérnum:
12 Quia misericórdia tua magna est super me: * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.
13 Deus, iníqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt te in conspéctu suo.
14 Et tu Dómine Deus miserátor et miséricors, * pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax,
15 Réspice in me, et miserére mei: * da impérium tuum púero tuo: et salvum fac fílium ancíllæ tuæ.
16 Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur: * quóniam tu Dómine adjuvísti me, et consolátus es me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


















Benedixísti Dómine terram tuam.

Fundaménta ejus.

Psalmus 86.

Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Psalmus 87.

Dómine Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te.
2 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam:
3 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit.
4 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
5 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt.
6 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis.
7 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me.
8 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi.
9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia.
10 Clamávi ad te Dómine tota die: * expándi ad te manus meas.
11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
12 Numquid narrábit áliquis in sepúlchro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne?
13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua: * et justítia tua in terra obliviónis?
14 Et ego ad te Dómine clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te.
15 Ut quid Dómine repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me?
16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me.
18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul.
19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















Fundaménta ejus in móntibus sanctis.

Benedíctus.

Psalmus 88.

Misericórdias Dómini * in ætérnum cantábo.
2 In generatiónem et generatiónem * annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
3 Quóniam dixísti: In ætérnum misericórdia ædificábitur in cœlis: * præparábitur véritas tua in eis.
4 Dispósui testaméntum eléctis meis, jurávi David servo meo: * usque in ætérnum præparábo semen tuum.
5 Et ædificábo in generatiónem et generatiónem * sedem tuam.
6 Confitebúntur cœli mirabília tua Dómine: * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
7 Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino: * símilis erit Deo in fíliis Dei?
8 Deus, qui glorificátur in consílio sanctórum: * magnus et terríbilis super omnes qui in circúitu ejus sunt.
9 Dómine Deus virtútum quis símilis tibi? * potens es Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
10 Tu domináris potestáti maris: * motum autem flúctuum ejus tu mítigas.
11 Tu humiliásti sicut vulnerátum, supérbum: * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
12 Tui sunt cœli, et tua est terra, orbem terræ et plenitúdinem ejus tu fundásti: * Aquilónem, et mare tu creásti.
13 Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt: * tuum bráchium cum poténtia.
14 Firmétur manus tua, et exaltétur déxtera tua: * justítia et judícium præparátio sedis tuæ.
15 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam: * beátus pópulus, qui scit jubilatiónem.
16 Dómine in lúmine vultus tui ambulábunt, et in nómine tuo exsultábunt tota die: * et in justítia tua exaltabúntur.
17 Quóniam glória virtútis eórum tu es: * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
18 Quia Dómini est assúmptio nostra: * et sancti Israël regis nostri.
19 Tunc locútus es in visióne sanctis tuis, et dixísti: * Pósui adjutórium in poténte: et exaltávi eléctum de plebe mea.
20 Invéni David servum meum: * óleo sancto meo unxi eum.
21 Manus enim mea auxiliábitur ei: * et bráchium meum confortábit eum.
22 Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non appónet nocére ei.
23 Et concídam a fácie ipsíus inimícos ejus: * et odiéntes eum in fugam convértam.
24 Et véritas mea, et misericórdia mea cum ipso: * et in nómine meo exaltábitur cornu ejus.
25 Et ponam in mari manum ejus: * et in flumínibus déxteram ejus.
26 Ipse invocábit me: Pater meus es tu: * Deus meus, et suscéptor salútis meæ.
27 Et ego primogénitum ponam illum * excélsum præ régibus terræ.
28 In ætérnum servábo illi misericórdiam meam: * et testaméntum meum fidéle ipsi.
29 Et ponam in sǽculum sǽculi semen ejus: * et thronum ejus sicut dies cœli.
30 Si autem derelíquerint fílii ejus legem meam: * et in judíciis meis non ambuláverint:
31 Si justítias meas profanáverint: * et mandáta mea non custodíerint:
32 Visitábo in virga iniquitátes eórum: * et in verbéribus peccáta eórum.
33 Misericórdiam autem meam non dispérgam ab eo: * neque nocébo in veritáte mea:
34 Neque profanábo testaméntum meum: * et quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
35 Semel jurávi in sancto meo, si David méntiar: * semen ejus in ætérnum manébit.
36 Et thronus ejus sicut sol in conspéctu meo, * et sicut luna perfécta in ætérnum: et testis in cœlo fidélis.
37 Tu vero repulísti et despexísti: * distulísti christum tuum.
38 Evertísti testaméntum servi tui: * profanásti in terra Sanctuárium ejus.
39 Destruxísti omnes sepes ejus: * posuísti firmaméntum ejus formídinem.
40 Diripuérunt eum omnes transeúntes viam: * factus est oppróbrium vicínis suis.
41 Exaltásti déxteram depriméntium eum: * lætificásti omnes inimícos ejus.
42 Avertísti adjutórium gládii ejus: * et non es auxiliátus ei in bello.
43 Destruxísti eum ab emundatióne: * et sedem ejus in terram collisísti.
44 Minorásti dies témporis ejus: * perfudísti eum confusióne.
45 Usquequo Dómine avértis in finem: * exardéscet sicut ignis ira tua?
46 Memoráre quæ mea substántia: * numquid enim vane constituísti omnes fílios hóminum?
47 Quis est homo, qui vivet, et non vidébit mortem: * éruet ánimam suam de manu ínferi?
48 Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ Dómine, * sicut jurásti David in veritáte tua?
49 Memor esto Dómine oppróbrii servórum tuórum * (quod contínui in sinu meo) multárum Géntium.
50 Quod exprobravérunt inimíci tui Dómine, * quod exprobravérunt commutatiónem Christi tui.
51 Benedíctus Dóminus in ætérnum: * fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















































Psalmus 93.

Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
2 Exaltáre qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
3 Usquequo peccatóres Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
5 Pópulum tuum Dómine humiliavérunt: * et hæreditátem tuam vexavérunt.
6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélliget Deus Jacob.
8 Intellígite insipiéntes in pópulo: * et stulti aliquándo sápite.
9 Qui plantávit aurem, non aúdiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
10 Qui córripit Gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
12 Beátus homo, quem tu erudíeris Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hæreditátem suam non derelínquet.
15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua Dómine adjuvábat me.
19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

























Benedíctus Dóminus in ætérnum.

Cantáte.

Psalmus 95.

Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 96.

Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Cantáte Dómino, et benedícite nómini ejus.

Versiculus.

℣. Intret orátio mea in conspéctu tuo Dómine.
℟. Inclína aurem tuam ad precem meam.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.

De libro Judith.

Judith 15.

Cumque omnis exércitus decollátum Holoférnem audísset, fugit mens et consílium ab eis, et solo tremóre et metu agitáti, fugæ præsídium sumunt, ita ut nullus loquerétur cum próximo suo, sed inclináto cápite, relíctis ómnibus, evádere festinábant Hebrǽos, quos armátos super se veníre audiébant, fugiéntes per vias campórum et sémitas cóllium. Vidéntes ítaque fílii Israël fugiéntes, secúti sunt illos. Descenderúntque clangéntes tubis, et ululántes post ipsos.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Nos álium Deum nescímus præter Dóminum, in quo sperámus: * Qui non déspicit nos, nec ámovet salútem suam a génere nostro.
℣. Indulgéntiam ipsíus fusis lácrimis postulémus, et humiliémus illi ánimas nostras.
℟. Qui non déspicit nos, nec ámovet salútem suam a génere nostro.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.

Misit ítaque Ozías núntios per omnes civitátes et regiónes Israël. Omnis ítaque régio, omnísque urbs eléctam juventútem armátam misit post eos, et persecúti sunt eos in ore gládii, quoúsque pervenírent ad extremitátem fínium suórum. Réliqui autem, qui erant in Bethúlia, ingréssi sunt castra Assyriórum, et prædam, quam fugiéntes Assýrii relíquerant, abstulérunt, et onustáti sunt valde.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Dominátor Dómine cœlórum et terræ, Creátor aquárum, Rex univérsæ creatúræ: * Exaúdi oratiónem servórum tuórum.
℣. Tu Dómine, cui humílium semper et mansuetórum plácuit deprecátio.
℟. Exaúdi oratiónem servórum tuórum.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.

Jóachim autem summus póntifex de Jerúsalem venit in Bethúliam cum univérsis presbýteris suis, ut vidéret Judith. Quæ cum exísset ad illum, benedixérunt eam omnes una voce, dicéntes: Tu glória Jerúsalem, tu lætítia Israël, tu honorificéntia pópuli nostri: quia fecísti viríliter, et confortátum est cor tuum, eo quod castitátem amáveris, et post virum tuum, álterum nescíeris: ídeo et manus Dómini confortávit te, et ídeo eris benedícta in ætérnum. Et dixit omnis pópulus: Fiat, fiat.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Dómine Deus, qui cónteris bella ab inítio, éleva bráchium tuum super Gentes, quæ cógitant servis tuis mala: * Et déxtera tua glorificétur in nobis.
℣. Allíde virtútem eórum in virtúte tua: cadat robur eórum in iracúndia tua.
℟. Et déxtera tua glorificétur in nobis.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Et déxtera tua glorificétur in nobis.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Alleluia.

Psalmi.

Spíritu principáli.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Spíritu principáli confírma cor meum Deus.

In veritáte.

Psalmus 142.

Dómine exaúdi oratiónem meam: aúribus pércipe obsecratiónem meam in veritáte tua: * exaúdi me in tua justítia.
2 Et non intres in judícium cum servo tuo: * quia non justificábitur in conspéctu tuo omnis vivens.
3 Quia persecútus est inimícus ánimam meam: * humiliávit in terra vitam meam.
4 Collocávit me in obscúris sicut mórtuos sǽculi: * et anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum.
5 Memor fui diérum antiquórum, meditátus sum in ómnibus opéribus tuis: * in factis mánuum tuárum meditábar.
6 Expándi manus meas ad te: * ánima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Velóciter exaúdi me Dómine: * defécit spíritus meus.
8 Non avértas fáciem tuam a me: * et símilis ero descendéntibus in lacum.
9 Audítam fac mihi mane misericórdiam tuam: * quia in te sperávi.
10 Notam fac mihi viam, in qua ámbulem: * quia ad te levávi ánimam meam.
11 Eripe me de inimícis meis Dómine, ad te confúgi: * doce me fácere voluntátem tuam, quia Deus meus es tu.
12 Spíritus tuus bonus dedúcet me in terram rectam: * propter nomen tuum Dómine vivificábis me, in æquitáte tua.
13 Edúces de tribulatióne ánimam meam: * et in misericórdia tua dispérdes inimícos meos.
14 Et perdes omnes, qui tríbulant ánimam meam: * quóniam ego servus tuus sum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, erhöre mein Gebet, nimm zu Ohren mein Flehen nach Deiner Wahrheit; * erhöre mich nach Deiner Gerechtigkeit!
2 Und gehe nicht ins Gericht mit Deinem Knechte; * denn vor Deinem Angesichte ist kein Lebender gerecht.
3 Denn der Feind verfolgt meine Seele, * erniedrigt zur Erde mein Leben;
4 Er versetzt mich ins Finstere wie die Toten der Vorzeit; * und mein Geist ist in mir geängstigt, mein Herz in mir verstöret.
5 Ich gedenke der alten Zeiten; ich betrachte alle Deine Werke; * die Werke Deiner Hände betrachte ich.
6 Ich breite meine Hände aus zu Dir; * meine Seele, wie Land ohne Wasser, dürstet nach Dir.
7 Geschwind erhöre mich, Herr, * mein Geist verschmachtet!
8 Wende Dein Angesicht nicht ab von mir, * dass ich nicht gleich werde denen, die in die Grube fahren.
9 Lass mich frühe Deine Barmherzigkeit hören; * denn auf Dich hoffe ich.
10 Tue mir kund den Weg, auf dem ich wandeln soll; * denn zu Dir erhebe ich meine Seele.
11 Errette mich von meinen Feinden, Herr, zu Dir bin ich geflohen! * Lehre mich tun nach Deinem Willen, denn mein Gott bist Du!
12 Dein guter Geist führe mich auf rechter Bahn. * Um Deines Namens willen, Herr, belebe mich nach Deiner Gerechtigkeit.
13 Führe aus der Trübsal meine Seele * und nach Deiner Barmherzigkeit zerstreue meine Feinde!
14 Und vertilge alle, die meine Seele quälen; * denn ich bin Dein Knecht!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In veritáte tua exaúdi me Dómine.

Illúmina Dómine.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Illúmina Dómine vultum tuum super nos.

Dómine.

Canticum Habacuc.

Dómine audívi auditiónem tuam, * et tímui.
2 Dómine opus tuum, * in médio annórum vivífica illud:
3 In médio annórum notum fácies: * cum irátus fúeris, misericórdiæ recordáberis.
4 Deus ab Austro véniet, * et sanctus de monte Pharan:
5 Opéruit cœlos glória ejus: * et laudis ejus plena est terra.
6 Splendor ejus ut lux erit: * córnua in mánibus ejus:
7 Ibi abscóndita est fortitúdo ejus: * ante fáciem ejus ibit mors.
8 Et egrediétur diábolus ante pedes ejus. * Stetit, et mensus est terram.
9 Aspéxit, et dissólvit Gentes: * et contríti sunt montes sǽculi.
10 Incurváti sunt colles mundi, * ab itinéribus æternitátis ejus.
11 Pro iniquitáte vidi tentória Æthiópiæ, * turbabúntur pelles terræ Mádian.
12 Numquid in flumínibus irátus es Dómine? * aut in flumínibus furor tuus? vel in mari indignátio tua?
13 Qui ascéndes super equos tuos: * et quadrígæ tuæ salvátio.
14 Súscitans suscitábis arcum tuum: * juraménta tríbubus quæ locútus es.
15 Flúvios scindes terræ: vidérunt te, et doluérunt montes: * gurges aquárum tránsiit.
16 Dedit abýssus vocem suam: * altitúdo manus suas levávit.
17 Sol, et luna stetérunt in habitáculo suo, * in luce sagittárum tuárum, ibunt in splendóre fulgurántis hastæ tuæ.
18 In frémitu conculcábis terram: * et in furóre obstupefácies Gentes.
19 Egréssus es in salútem pópuli tui: * in salútem cum Christo tuo.
20 Percussísti caput de domo ímpii: * denudásti fundaméntum ejus usque ad collum.
21 Maledixísti sceptris ejus, cápiti bellatórum ejus, * veniéntibus ut turbo ad dispergéndum me.
22 Exsultátio eórum * sicut ejus, qui dévorat paúperem in abscóndito.
23 Viam fecísti in mari equis tuis, * in luto aquárum multárum.
24 Audívi, et conturbátus est venter meus: * a voce contremuérunt lábia mea.
25 Ingrediátur putrédo in óssibus meis, * et subter me scáteat.
26 Ut requiéscam in die tribulatiónis: * ut ascéndam ad pópulum accínctum nostrum.
27 Ficus enim non florébit: * et non erit germen in víneis.
28 Mentiétur opus olívæ: * et arva non áfferent cibum.
29 Abscindétur de ovíli pecus: * et non erit arméntum in præsépibus.
30 Ego autem in Dómino gaudébo: * et exsultábo in Deo Jesu meo.
31 Deus Dóminus fortitúdo mea: * et ponet pedes meos quasi cervórum.
32 Et super excélsa mea dedúcet me victor * in psalmis canéntem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, ich habe Deine Kunde vernommen, * und mich gefürchtet.
2 Herr, Dein Werk, * belebe im Mitte der Jahre.
3 Im Mitte der Jahre tue es kund, * wenn Du zürnest, gedenke Barmherzigkeit.
4 Gott wird vom Mittag kommen, * und der Heilige vom Berge Pharan.
5 Er bedeckte die Himmel mit Seiner Herrlichkeit, * und Seines Lobes ist die Erde voll.
6 Sein Glanz ist wie das Licht, * die Hörner sind in Seinen Händen.
7 Dort verborgen ist Seine Stärke; * vor Seinem Angesichte her gehet der Tod.
8 Und ausziehen wird der Teufel vor Seinen Füßen. * Er stund, und maß die Erde.
9 Er sah, und zerstreute die Völker: * und zerborstet wurden die ewigen Berge.
10 Gebückt waren die Hügel der Welt, * bei Seinem ewigen Gange.
11 Unter Unheil sah ich die Zelte Äthiopiens, * beben werden die Zelte des Landes Madians.
12 Bist Du denn wider die Ströme zornig, o Herr, * oder gilt den Flüssen Deinen Zorn, oder dem Meere Deine Ungnade?
13 Der Du steigen wirst auf Deine Rosse, * und Deine Wagen sind Heil.
14 Du spannest kräftig Deinen Bogen, * nach den Schwüren, die Du den Stämmen versprochen hast.
15 Die Ströme der Erde spaltest Du; Dich sahen die Berge, und bebten, * Wasserflut schwillt über.
16 Die Tiefe gab ihre Stimme her, * die Höhe erhob ihre Hände.
17 Sonne und Mond bleiben in ihrer Wohnung; * im Lichte Deiner Pfeile schwinden sie, im Glanze Deines blitzenden Speeres.
18 Im Grimme wirst Du zertreten die Erde, * und im Zorne erstarren die Völker.
19 Ausgezogen bist Du zum Heile Deines Volkes, * zum Heile mit Deinem Gesalbten.
20 Zerschlagen hast Du das Haupt vom Hause des Gottlosen, * entblößt sein Fundament bis zum Hals.
21 Verflucht hast Du seinem Zepter, dem Haupte seiner Krieger, * die heranschreiten wie ein Sturmwind, mich zu zerstreuen.
22 Ihr Jubel * ist wie dessen, der verschlingt den Armen im Verborgenen.
23 Geschaffen hast Du einen Weg im Meere Deinen Rossen, * im Schlamme großer Wasser.
24 Ich hörte es, und es erbebte mein Inneres, * vor der Stimme zitterten meine Lippen.
25 Fäulnis dringe in mein Gebein, * und wimmele unter mir.
26 Damit ich ruhe am Tage der Trübsal, dass ich aufsteige zu unserem gerüsteten Volke.
27 Denn der Feigenbaum wird nicht blühen, * keine Frucht bringen die Reben.
28 Es trüget des Ölbaums Arbeit, * und die Felder geben keine Nahrung.
29 Entrissen vom Stalle sind die Schafe, * und kein Rind wird an der Krippe sein.
30 Doch ich will mich freuen in dem Herrn, * und frohlocken in Gott, meinem Heiland.
31 Gott, der Herr, ist meine Stärke; * Er gibt mir Füße gleich den Hirschen.
32 Und Er führet mich auf Höhen, der Sieger, * zum Psalmgesang.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Dómine audívi audítum tuum et tímui.

In týmpano.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In týmpano et choro, in chordis et órgano laudáte Deum.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. Rom. 13. d.

Nox præcéssit, dies autem appropinquávit. † Abjiciámus ergo ópera tenebrárum, et induámur arma lucis. * Sicut in die honéste ambulémus.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

Ætérna cœli glória,
Beáta spes mortálium,
Summi Tonántis Unice,
Castǽque proles Vírginis:




Da déxteram surgéntibus,
Exsúrgat ut mens sóbria,
Flagrans et in laudem Dei
Grates repéndat débitas.

Ortus refúlget lúcifer,
Præítque solem núntius:
Cadunt tenébræ nóctium:
Lux sancta nos illúminet.

Manénsque nostris sénsibus,
Noctem repéllat sǽculi,
Omníque fine témporis
Purgáta servet péctora.

Quæsíta jam primum fides
In corde radíces agat:
Secúnda spes congaúdeat,
Qua major exstat cáritas.

Deo Patri sit glória,
Ejúsque soli Fílio,
Cum Spíritu Paráclito,
Nunc, et per omne sǽculum.

Amen.

Versiculus.

℣. Repléti sumus mane misericórdia tua.
℟. Exsultávimus, et delectáti sumus.


Canticum Zachariæ.

Per víscera.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Per víscera misericórdiæ Dei nostri visitávit nos Oriens ex alto.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Da, quǽsumus Dómine, pópulo tuo diabólica vitáre contágia: * et te solum Deum pura mente sectári.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

De Cruce.

Per signum Crucis * de inimícis nostris líbera nos Deus noster.

Durch das Zeichen des Kreuzes, * erlöse uns von unseren Feinden, Du unser Gott.

℣. Omnis terra adóret te, et psallat tibi.
℟. Psalmum dicat nómini tuo Dómine.

℣. Die ganze Erde bete Dich an und lobsinge Dir.
℟. Einen Lobpsalm singe sie Deinem Namen, o Herr!

Orémus.

Lasset uns beten.

Perpétua nos, quǽsumus Dómine, pace custódi: * quos per lignum sanctæ Crucis redímere dignátus es.

Bewahre uns, so bitten wir, o Herr, im ewigen Frieden, * uns, die Du gnädig durch das Holz Deines heiligen Kreuzes erlöset hast.

De S. Maria.

Sancta María * succúrre míseris, juva pusillánimes, réfove flébiles, ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.


Orémus.

Lasset uns beten.

Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, † et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, * a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.

De S. Joseph.

Ipse Jesus * erat incípiens quasi annórum trigínta, ut putabátur fílius Joseph.

Jesus war, * als er anfing, ungefähr dreißig Jahre alt, und wurde für einen Sohn Josephs gehalten.

℣. Os justi meditábitur sapiéntiam.
℟. Et lingua ejus loquétur judícium.

℣. Der Mund des Gerechten, spricht sinnige Weisheit.
℟. Und seine Zunge redet, was recht ist.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Joseph sanctíssimæ Genetrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: † præsta quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, * intercessórem habére mereámur in cœlis:

Gott, der Du in unaussprechlicher Vorsehung den heiligen Joseph Deiner heiligsten Mutter zum Bräutigam würdig auserwählt hast, † so bitten wir Dich, ihn, den wir als Beschützer auf Erden verehren, * als Fürsprecher im Himmel zu haben verdienen.

De Apostolis.

Gloriósi príncipes terræ, * quómodo in vita sua dilexérunt se, ita et in morte non sunt separáti.

Glorreiche Fürsten der Erde, wie sie sich im Leben liebten, so sind sie auch im Tode nicht geschieden.

℣. In omnem terram exívit sonus eórum.
℟. Et in fines orbis terræ verba eórum.

℣. Über die ganze Erde geht aus ihr Schall.
℟. Und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulántem in flúctibus, ne mergerétur, eréxit, et coapóstolum ejus Paulum, tértio naufragántem, de profúndo pélagi liberávit: † exaúdi nos propítius, et concéde; * ut ambórum méritis æternitátis glóriam consequámur:

Gott, dessen Rechte den heiligen Petrus, da er auf den Wogen einherwandelte, emporhielt, dass er nicht untersank, und seinen Mitapostel Paulus in dreimaligem Schiffbruch aus dem Abgrund des Meeres rettete, † erhöre uns gnädig und verleihe, * dass wir um der beiden Verdienste willen, die ewige Herrlichkeit erlangen.

De Pace.

Da pacem Dómine * in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.

Verleihe Frieden, Herr, in unseren Tagen; * denn es ist niemand, der für uns streitet, als Du, unser Gott.

℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.

℣. Es werde Friede in deiner Kraft.
℟. Und Überfluss in deinen Türmen.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: † da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem: * ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Gott, von dem alle heiligen Wünsche, guten Entschlüsse und gerechten Werke kommen, † verleihe Deinen Dienern jenen Frieden, den die Welt nicht geben kann, * damit unsere Herzen Deinen Geboten ergeben, und unsere Tage, von der Furcht der Feinde frei, durch Deinen Schutz ruhig sein mögen.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.

Die Seelen der verstorbenen Gläubigen mögen durch die Barmherzigkeit Gottes in Frieden ruhen.

Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Antiphona B.M.V.

Deinde si discedendum sit a Choro, dicitur Antiphona B.M.V.

℣. Dóminus det nobis suam pacem.
℟. Et vitam ætérnam. Amen.

℣. Der Herr gebe uns Seinen Frieden.
℟. Und das ewige Leben. Amen.

Flexis genibus

Salve Regína, * mater misericórdiæ, vita, dulcédo et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Hevæ. Ad te suspirámus, geméntes et flentes in hac lacrimárum valle. Eja ergo, advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis post hoc exsílium osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo María.

Sei gegrüßt, o Königin, Mutter der Barmherzigkeit, unser Leben, unsere Wonne und unsere Hoffnung, sei gegrüßt. Zu dir rufen wir verbannte Kinder Evas; zu dir seufzen wir trauernd und weinend in diesem Tale der Tränen. Wohlan denn, unsere Fürsprecherin, deine barmherzigen Augen wende uns zu und nach diesem Elende zeige uns Jesus, die gebenedeite Frucht deines Leibes. O gütige, o milde, o süße Jungfrau Maria.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

℣. Bitte für uns, heilige Gottesgebärerin.
℟. Auf dass wir würdig werden der Verheißungen Christi.

Orémus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui gloriósæ Vírginis Matris Maríæ corpus et ánimam, ut dignum Fílii tui habitáculum éffici mererétur, Spíritu sancto cooperánte, præparásti: † da, ut, cujus commemoratióne lætámur, * ejus pia intercessióne, ab instántibus malis, et a morte perpétua liberémur.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.

Allmächtiger, ewiger Gott, der Du den Leib und die Seele der ruhmreichen Jungfrau und Mutter Maria durch die Mitwirkung des Heiligen Geistes zu einer würdigen Wohnstätte Deines Sohnes bereitet hast, † gib, dass wir, die wir freudig ihr Andenken begehen, * durch ihre milde Fürbitte von den bevorstehenden Übeln und dem ewigen Tode befreit werden.
Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Die göttliche Hilfe bleibe allezeit mit uns.

Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.

Der hochheiligen und ungeteilten Dreifaltigkeit, der Menschheit unseres gekreuzigten Herrn Jesus Christus, der fruchtbaren Unversehrtheit der seligsten und glorwürdigsten, allzeit jungfräulichen Maria und allen Heiligen sei stets Lob, Ehre, Kraft und Ruhm von jeglichem Geschöpfe, uns aber Nachlass aller Sünden, von immerwährender Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen.
Selig ist der Schoß der Jungfrau Maria, der getragen hat des ewigen Vaters Sohn.
Und selig die Brust, die genährt hat Christus den Herrn.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.