Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
Angelus Gábriel * nuntiávit Maríæ: et concépit de Spíritu sancto.
Psalmus 8.
Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cœlos.
3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
4 Quóniam vidébo cœlos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
5 Quid est homo, quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
6 Minuísti eum paulo minus ab Angelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
7 Omnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8 Vólucres cœli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
9 Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
2 Denn Deine Herrlichkeit ist erhöhet * über die Himmel.
3 Aus dem Munde der Kinder und der Säuglinge hast Du vollkommenes Lob bereitet, um Deiner Feinde willen, * um den Feind und den Rachgierigen zu stürzen.
4 Denn schaue ich Deine Himmel an, das Werk Deiner Finger, * den Mond und die Sterne, die Du gegründet:
5 Was ist der Mensch, dass Du seiner gedenkest, * oder des Menschen Sohn, dass Du ihn heimsuchst?
6 Du hast ihn nur ein wenig unter die Engel erniedrigt, mit Herrlichkeit und Ehre ihn gekrönet, * und ihn gesetzet über die Werke Deiner Hände.
7 Alles hast Du seinen Füßen unterworfen, * Schafe und Rinder allzumal; dazu auch die Tiere des Feldes;
8 Die Vögel des Himmels und die Fische des Meeres, * welche die Wege des Meeres durchwandeln.
9 Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Angelus Gábriel nuntiávit Maríæ: et concépit de Spíritu sancto.
Intrávit María * in domum Zacharíæ, et salutávit Elísabeth.
Psalmus 18.
Cœli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
2 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
3 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.
4 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.
5 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:
6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cœlo egréssio ejus:
7 Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus.
8 Lex Dómini immaculáta convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum: illúminans óculos.
10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa.
11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.
12 Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.
13 Delícta quis intélligit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.
14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.
15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.
16 Dómine adjútor meus, * et redémptor meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Die Himmel erzählen die Herrlichkeit Gottes, * und das Firmament verkündet die Werke Seiner Hände.
2 Ein Tag bringt dem andern das Wort herfür, * und eine Nacht meldet der andern die Kunde.
3 Es ist keine Sprache, es ist kein Wort, * deren Stimme man nicht hörte.
4 Über die ganze Erde geht aus ihr Schall, * und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.
5 In der Sonne hat Er Seine Wohnung gesetzt, * und sie gehet hervor, wie ein Bräutigam aus Seiner Kammer;
6 Sie frohlockte wie ein Riese, zu laufen den Weg; * vom äußersten Himmel ist ihr Ausgang;
7 Und ihre Rückkehr am Äußersten desselben; * und ist niemand, der sich bergen kann vor ihrer Hitze.
8 Das Gesetz des Herrn ist unbefleckt und bekehret die Seele; * das Zeugnis des Herrn ist getreu und gibt Weisheit den Kleinen.
9 Die Rechte des Herrn sind gerade und erfreuen die Herzen; * das Gebot des Herrn ist hell und erleuchtet die Augen.
10 Die Furcht des Herrn ist heilig und dauert in Ewigkeit; * die Gerichte des Herrn sind wahrhaft, gerechtfertigt in sich selber.
11 Wünschenswerter sind sie, als Gold und viel Edelgestein, * und süßer als Honig und Honigseim.
12 Dein Knecht bewahret sie auch; * in ihrer Beobachtung ist vielfache Vergeltung.
13 Aber die Sünden, wer merket sie? Von meinen verborgenen Sünden reinige mich, * und der fremden wegen schone Deines Knechtes!
14 Wenn sie über mich nicht herrschen, dann werde ich unbefleckt sein * und gereinigt werden von der größten Sünde.
15 Und es werden Dir wohlgefallen die Reden meines Mundes, * und das Sinnen meines Herzens wird in Deiner Gegenwart sein allezeit.
16 Herr, Du bist mein Helfer, * und mein Erlöser.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Intrávit María in domum Zacharíæ, et salutávit Elísabeth.
Péperit * Fílium suum primogénitum, et reclinávit eum in præsépio.
Psalmus 23.
Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
4 Innocens mánibus et mundo corde, † qui non accépit in vano ánimam suam, * nec jurávit in dolo próximo suo.
5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo salutári suo.
6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
7 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
8 Quis est iste Rex glóriæ? † Dóminus fortis et potens: * Dóminus potens in prǽlio.
9 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Des Herrn ist die Erde, und was sie erfüllt; * der Erdkreis, und alle, die darauf wohnen.
2 Denn Er hat ihn auf Meere gegründet * und auf Strömen ihn bereitet.
3 Wer wird hinaufsteigen den Berg des Herrn, * oder wer wird stehen an seinem heiligen Orte?
4 Wer unschuldig an Händen und rein von Herzen, * nicht zum Eiteln gebraucht seine Seele, und nicht fälschlich schwört seinem Nächsten.
5 Der wird erlangen den Segen vom Herrn * und Barmherzigkeit von Gott, seinem Heilande.
6 Dies ist das Geschlecht, das sich nach Ihm sehnt, * die sich sehnen nach dem Angesichte des Gottes Jakobs.
7 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
8 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr, der Starke und Mächtige; der Herr, mächtig im Kriege.
9 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
10 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr der Heerscharen, dieser ist der König der Herrlichkeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Péperit Fílium suum primogénitum, et reclinávit eum in præsépio.
Versiculus.
℣. Sancta Dei Génitrix semper Virgo María.
℟. Intercéde pro nobis ad Dóminum Deum nostrum.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
Eccli. 24.
In ómnibus réquiem quæsívi, et in hæreditáte Dómini morábor. Tunc præcépit, et dixit mihi Creátor ómnium: et qui creávit me, requiévit in tabernáculo meo, et dixit mihi: In Jacob inhábita, et in Israël hæreditáre, et in eléctis meis mitte radíces. Ab inítio, et ante sǽcula creáta sum, et usque ad futúrum sǽculum non désinam, et in habitatióne sancta coram ipso ministrávi. Et sic in Sion firmáta sum, et in civitáte sanctificáta simíliter requiévi, et in Jerúsalem potéstas mea. Et radicávi in pópulo honorificáto, et in parte Dei mei hæréditas illíus, et in plenitúdine Sanctórum deténtio mea.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Quasi cedrus exaltáta sum in Líbano, et quasi cypréssus in monte Sion: quasi palma exaltáta sum in Cades, et quasi plantátio rosæ in Jéricho: Quasi olíva speciósa in campis, et quasi plátanus exaltáta sum juxta aquam in platéis. Sicut cinammómum, et bálsamum aromatízans odórem dedi: quasi myrrha elécta dedi suavitátem odóris: et quasi storax, et gálbanus, et úngula, et gutta, et quasi Líbanus non incísus vaporávi habitatiónem meam, et quasi bálsamum non mixtum odor meus. Ego quasi terebínthus exténdi ramos meos, et rami mei honóris et grátiæ.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Ego mater pulchræ dilectiónis, et timóris, et agnitiónis, et sanctæ spei. In me grátia omnis viæ et veritátis, in me omnis spes vitæ et virtútis. Transíte ad me omnes qui concupíscitis me, et a generatiónibus meis implémini: Spíritus enim meus super mel dulcis, et hæréditas mea super mel dulcis, et hæréditas mea super mel et favum: Memória mea in generatiónes sæculórum. Qui edunt me, adhuc esúrient: et qui bibunt me, adhuc sítient. Qui audit me, non confundétur: et qui operántur in me, non peccábunt. Qui elúcidant me, vitam ætérnam habébunt.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Cum indúcerent * Jesum paréntes ejus, ut sísterent eum Dómino, Símeon accépit eum in ulnas suas, et benedíxit Deum.
Psalmus 44.
Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cum indúcerent Jesum paréntes ejus, ut sísterent eum Dómino, Símeon accépit eum in ulnas suas, et benedíxit Deum.
Requiréntes Jesum * paréntes ejus, invenérunt illum post tríduum in médio doctórum.
Psalmus 45.
Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Requiréntes Jesum paréntes ejus, invenérunt illum post tríduum in médio doctórum.
Cœpit contristári, * et factus est sudor ejus in horto, sicut guttæ sánguinis.
Psalmus 86.
Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cœpit contristári, et factus est sudor ejus in horto, sicut guttæ sánguinis.
Versiculus.
℣. Post partum Virgo invioláta permansísti.
℟. Dei Génitrix, intercéde pro nobis.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
Cum Albigénsium hǽresis per Tolosátium regiónem ímpie grassarétur, atque áltius in dies radíces ágeret, sanctus Domínicus, qui nuper Prædicatórum órdinis fundaménta jécerat, ad eam convelléndam totus incúbuit. Id ut præstáret valídius, auxílium beátæ Vírginis, cujus dígnitas illis erróribus impudentíssime petebátur, cuíque datum est cunctas hǽreses interímere in univérso mundo, eníxis précibus implorávit. A qua (ut memóriæ próditum est) cum mónitus esset ut Rosárium pópulis prædicáret, velut singuláre advérsus hǽreses ac vítia præsídium; mirum est, quanto mentis fervóre et quam felíci succéssu injúnctum sibi munus sit exsecútus. Est autem Rosárium certa prædicándi fórmula, qua quíndecim angelicárum salutatiónum decádes, oratióne domínica interjécta distínguimus, et ad eárum síngulas tótidem nostræ reparatiónis mystéria pia meditatióne recólimus. Ex eo ergo témpore pius hic orándi modus mirabíliter per sanctum Domínicum promulgári augeríque cœpit; quem ejúsdem institutórem auctorémque fuísse Summi Pontífices apostólicis lítteris passim affirmárunt.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Innumerábiles porro fructus ex hac tam salutári institutióne in christiánam rempúblicam dimanárunt, inter quos victória illa mérito numerátur, quam sanctíssimus Póntifex Pius quintus, et ab eo inflammáti christiáni príncipes apud Echínadas ínsulas de Turcárum tyránno potentíssimo reportárunt. Nam cum illa ipsa die sanctíssimi Rosárii sodalitátes per univérsum orbem consuétas supplicatiónes perágerent, statutásque preces de more fúnderent, iis précibus haud immérito refértur accépta. Quod quidem cum étiam Gregórius tértius décimus testátus esset, ut pro tam singulári benefício beátæ Vírgini sub appellatióne Rosárii perénnes grátiæ ubíque terrárum haberéntur, in ecclésiis ómnibus, in quibus altáre Rosárii foret, prima quaque Octóbris Domínica Offícium ritu dúplici majóri perpétuo celebrándum indíxit: aliíque Pontífices Rosárium recitántibus, ejusdémque Rosárii sodalitátibus indulgéntias pene innúmeras concessére.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Clemens vero undécimus ánimo réputans insígnem páriter victóriam anno millésimo septingentésimo décimo sexto in Hungáriæ regno a Cárolo sexto in imperatórem Romanórum elécto de innúmeris Turcárum cópiis relátam, eo die contigísse quo festum Dedicatiónis sanctæ Maríæ ad Nives celebrarétur, atque eódem ferme témpore, quo sanctíssimi Rosárii confrátres públicam solemnémque supplicatiónem in alma Urbe ingénti pópuli concúrsu magnáque religióne peragéntes, férvidas ad Deum preces pro Turcárum depressióne fúnderent, ac poténtem opem Deíparæ Vírginis in auxílium Christianórum humíliter implorárent: eam ob rem, victóriam illam, nec non liberátam paulo post eorúmque Turcárum obsidióne Corcyrénsem ínsulam, ejúsdem beátæ Vírginis patrocínio pie cénsuit adscribéndam. Quamóbrem ut hujus quoque tam insígnis benefícii perénnis semper et memória exstáret et grátia, sanctíssimi Rosárii festum eádem die eodémque ritu celebrándum ad Ecclésiam univérsam exténdit. Hæc ómnia Benedíctus décimus tértius in Breviário Románo appóni jussit. Leo autem tértius décimus in turbulentíssimis Ecclésiæ tempóribus, diúque preméntium malórum sæva tempestáte, cunctos in Orbe fidéles, iterátis Apostólicis lítteris ad Mariális Rosárii, præsértim per Octóbrem mensem, frequéntiam veheménter incéndit, aucto quoque ánnui festi solemnitátis ritu, additáque Litaníis Lauretánis Regínæ sacratíssimi Rosárii invocatióne, et offício de eádem solemnitáte próprio Ecclésiæ univérsæ concésso. Sanctíssimam ergo Dei Genitrícem cultu hoc eídem gratíssimo júgiter venerémur: ut quæ tóties Christi fidélibus, Rosárii précibus exoráta, terrénos hostes profligáre dedit ac pérdere, inférnos páriter superáre concédat.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Apprehéndit * Pilátus Jesum, et flagellávit.
Psalmus 95.
Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Apprehéndit Pilátus Jesum, et flagellávit.
Mílites * plecténtes corónam de spinis, imposuérunt super caput ejus.
Psalmus 96.
Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Mílites plecténtes corónam de spinis, imposuérunt super caput ejus.
Crucis impérium * super húmerum ejus: regnávit a ligno Deus.
Psalmus 97.
Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
2 Salvávit sibi déxtera ejus: * et bráchium sanctum ejus.
3 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu Géntium revelávit justítiam suam.
4 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
5 Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
6 Jubiláte Deo omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
7 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
8 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
9 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
10 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Crucis impérium super húmerum ejus: regnávit a ligno Deus.
Versiculus.
℣. Speciósa facta es et suávis.
℟. In delíciis tuis, sancta Dei Génitrix.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 1. c.
In illo témpore: Missus est Angelus Gábriel a Deo in civitátem Galilǽæ, cui nomen Názareth, ad Vírginem desponsátam viro, cui nomen erat Joseph de domo David, et nomen Vírginis María. Et réliqua.
Homilía sancti Bernárdi Abbátis.
Sermo de S. Maria.
Ad commendatiónem grátiæ suæ et ad destructiónem humánæ sapiéntiæ, Deus de fémina, sed Vírgine dignátus est carnem assúmere, ut símilem símili rédderet, contrárium contrário curáret, pestíferam spinam evélleret, peccáti chirógraphum potentíssime deléret. Eva spina fuit, María rosa éxstitit. Eva spina vulnerándo, María rosa ómnium afféctus mulcéndo. Eva spina infígens ómnibus mortem, María rosa reddens salutíferam ómnibus sortem. María rosa fuit cándida per virginitátem, rubicúnda per caritátem. Cándida carne, rubicúnda mente, cándida virtútem sectándo, rubicúnda vítia calcándo. Cándida afféctum purificándo, rubicúnda carnem mortificándo: cándida Deum diligéndo, rubicúnda próximo compatiéndo.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Cujus festum cólimus, * ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die, deren Fest wir feiern, * die Jungfrau der Jungfrauen selbst, möge fürbitten für uns beim Herrn.
In serm. de Aquæductu.
Verbum caro factum est, et hábitat jam in nobis. Hábitat in memória nostra, hábitat in cogitatióne, quia usque ad ipsam descéndit imaginatiónem. Quonam modo, inquis? Nimírum jacens in præsépio, in virgináli grémio cubans, in monte prǽdicans, in oratióne pernóctans, in cruce pendens, in morte pallens, liber inter mórtuos et in inférno ímperans, seu étiam tértia die resúrgens et Apóstolis loca clavórum, victóriæ signa demónstrans, novíssime coram eis cœli secréta conscéndens. Quid horum non vere non pie non sancte cogitátur? ¶ Quidquid horum cógito, Deum cógito, et per ómnia est Deus meus. Hæc ego meditári dixi sapiéntiam, et prudéntiam judicávi eructáre memóriam suavitátis: quóniam in hujuscémodi núcleis virga sacerdotális copiósa prodúxit, quam in supérnis haúriens, ubérius nobis María refúdit. In supérnis plane et ultra Angelos, quæ Verbum ex ipso Patris corde suscépit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Worte des Evangeliums * mögen getilgt werden unsere Sünden.
Dominica XIX post Pentecosten.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 22.
In illo témpore: Loquebátur Jesus princípibus sacerdótum et pharisǽis in parábolis, dicens: Símile factum est regnum cœlórum hómini regi, qui fecit núptias fílio suo. Et réliqua.
Homilía sancti Gregórii Papæ.
Homilia 38. in Evangelia, post initium.
Sæpe jam me dixísse mémini, quod plerúmque in sancto Evangélio regnum cœlórum præsens Ecclésia nominátur: congregátio quippe justórum, regnum cœlórum dícitur. Quia enim per Prophétam Dóminus dicit: Cœlum mihi sedes est: et Sálomon ait: Anima justi sedes sapiéntiæ: Paulus étiam dicit Christum Dei virtútem, et Dei sapiéntiam: líquido collígere debémus, quia si Deus sapiéntia, ánima autem justi, sedes sapiéntiæ, dum cœlum dícitur sedes Dei, cœlum ergo est ánima justi. Hinc per Psalmístam de sanctis prædicatóribus dícitur: Cœli enárrant glóriam Dei. ¶ Regnum ergo cœlórum est Ecclésia justórum: quia dum eórum corda in terra nil ámbiunt, per hoc quod ad supérna suspírant, jam in eis Dóminus quasi in cœléstibus regnat. Dicátur ergo: Símile est regnum cœlórum hómini regi, qui fecit núptias fílio suo. Jam intélligit cáritas vestra, quis est iste Rex Regis fílii pater: ille nimírum, cui Psalmísta ait: Deus judícium tuum Regi da, et justítiam tuam fílio Regis. Qui fecit núptias fílio suo. Tunc enim Deus Pater Deo Fílio suo núptias fecit, quando hunc in útero Vírginis humánæ natúræ conjúnxit, quando Deum ante sǽcula fíeri vóluit hóminem in fine sæculórum. ¶ Sed quia ex duábus persónis fíeri solet ista nuptiális conjúnctio; absit hoc ab intelléctibus nostris, ut persónam Dei et hóminis Redemptóris nostri Jesu Christi, ex duábus persónis credámus unítam. Ex duábus quippe, atque in duábus hunc natúris exsístere dícimus: sed ex duábus persónis compósitum credi, ut nefas, vitámus. Apértius ergo atque secúrius dici potest, quia in hoc Pater Regi Fílio núptias fecit, quo ei per incarnatiónis mystérium sanctam Ecclésiam sociávit. Uterus autem Genitrícis Vírginis, hujus sponsi thálamus fuit. Unde et Psalmísta dicit: In sole pósuit tabernáculum suum, et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.