Die 26 Februarii 2027.

Feria VI infra Hebdomadam II Quadragesimæ.

Simplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.

Öffne, Herr, meinen Mund zum Preise Deines heiligen Namens. Reinige auch mein Herz von allen eitlen, verkehrten und fremden Gedanken; erleuchte den Verstand, entzünde das Herz, damit ich würdig, aufmerksam und andächtig dieses Stundengebet verrichte, und Erhörung vor den Augen Deiner göttlichen Majestät zu finden verdiene, durch Christus, unsern Herrn. Amen.
Herr, in Vereinigung mit jener gotteswürdigen Absicht, in der Du selbst auf Erden Gott Lob dargebracht hast, will ich dieses Stundengebet (diese Stundengebete) verrichten.

Officium Parvum B.M.V.
Ad Matutinum.

Dicitur secreto

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Invitatorium.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Dóminus tecum.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Dóminus tecum.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Dóminus tecum.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Ave María, grátia plena, * Dóminus tecum.

Hymnus.

Quem terra, pontus, sídera
Colunt, adórant, prǽdicant,
Trinam regéntem máchinam,
Claustrum Maríæ bájulat.




Cui luna, sol, et ómnia
Desérviunt per témpora,
Perfúsa cœli grátia,
Gestant puéllæ víscera.

Beáta Mater múnere,
Cujus supérnus ártifex
Mundum pugíllo cóntinens,
Ventris sub arca clausus est.

Beáta cœli núntio,
Fœcúnda sancto Spíritu,
Desiderátus géntibus,
Cujus per alvum fusus est.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus.

Spécie tua.

Psalmus 44.

Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






















Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

Adjuvábit eam.

Psalmus 45.

Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Adjuvábit eam Deus vultu suo: Deus in médio ejus, non commovébitur.

Sicut læténtium.

Psalmus 86.

Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Sicut læténtium ómnium nostrum habitátio est in te, sancta Dei Génitrix.

Versiculus.

℣. Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
℟. Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Précibus et méritis beátæ Maríæ semper Vírginis, et ómnium Sanctórum, * perdúcat nos Dóminus ad regna cœlórum.
℟. Amen.

Durch die Bitten und Verdienste der seligsten, allzeit jungfräulichen Maria und aller Heiligen führe uns der Herr in das Himmelreich.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Nos cum prole pia * benedícat Virgo María.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Es segne uns, mit ihrem milden Kinde, * die Jungfrau Maria

Eccli. 24.

In ómnibus réquiem quæsívi, et in hæreditáte Dómini morábor. Tunc præcépit, et dixit mihi Creátor ómnium: et qui creávit me, requiévit in tabernáculo meo, et dixit mihi: In Jacob inhábita, et in Israël hæreditáre, et in eléctis meis mitte radíces.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Sancta et immaculáta virgínitas, quibus te laúdibus éfferam néscio: * Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.
℣. Benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui.
℟. Quia quem cœli cápere non póterant, tuo grémio contulísti.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Ipsa Virgo vírginum * intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Jungfrau der Jungfrauen selbst * möge fürbitten für uns beim Herrn.

Et sic in Sion firmáta sum, et in civitáte sanctificáta simíliter requiévi, et in Jerúsalem potéstas mea. Et radicávi in pópulo honorificáto, et in parte Dei mei hæréditas illíus, et in plenitúdine sanctórum deténtio mea.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Beáta es Virgo María, quæ Dóminum portásti, Creatórem mundi: * Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
℣. Ave María, grátia plena, Dóminus tecum.
℟. Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Per Vírginem matrem concédat nobis Dóminus * salútem et pacem.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Durch die Jungfrau Mutter verleihe uns der Herr * Heil und Frieden.

Quasi cedrus exaltáta sum in Líbano, et quasi cypréssus in monte Sion: quasi palma exaltáta sum in Cades, et quasi in plantátio rosæ in Jéricho. Quasi olíva speciósa in campis, et quasi plátanus exaltáta sum juxta aquam in platéis. Sicut cinnamómum, et bálsamum aromatízans odórem dedi: quasi myrrha elécta, dedi suavitátem odóris.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Felix namque es, sacra Virgo María, et omni laude digníssima: * Quia ex te ortus est sol justítiæ, * Christus Deus noster.
℣. Ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.
℟. Quia ex te ortus est sol justítiæ,
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Christus Deus noster.





Officium Parvum B.M.V.
Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Psalmi.

Assúmpta est.

Psalmus 92.

Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
2 Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
3 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
4 Elevavérunt flúmina Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
5 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
6 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
7 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo Dómine in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Der Herr regiert, hat Zierde sich angetan; * der Herr hat mit Macht sich angetan und sich umgürtet.
2 Denn Er gründete den Umkreis der Erde, * der nie wanket.
3 Dein Thron ist gegründet seitdem; * von Ewigkeit bist Du!
4 Es erheben die Ströme, o Herr, * es erheben die Ströme ihre Stimme.
5 Es erheben die Ströme ihre Wellen * im Brausen vieler Wasser.
6 Wunderbar ist der Aufruhr des Meeres; * wunderbar der Herr in der Höhe!
7 Deine Zeugnisse sind überaus glaubwürdig geworden; * Deinem Hause ziemt Heiligkeit, o Herr, auf ewige Zeiten!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Assúmpta est María in cœlum: gaudent Angeli, laudántes benedícunt Dóminum.

María Virgo.

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Jubelt Gott, alle Lande; * dienet dem Herrn mit Freuden!
2 Kommet vor Sein Angesicht * mit Jubel!
3 Wisset, dass der Herr, Er, Gott ist; * Er hat uns gemacht, und nicht wir uns selbst.
4 Wir sind Sein Volk und die Schäflein Seiner Weide. * Tretet ein mit Lob in Seine Tore, in Seine Vorhöfe mit Lobgesängen, preiset Ihn!
5 Lobet Seinen Namen, denn lieblich ist der Herr; ewig währet Seine Barmherzigkeit, * und von Geschlecht zu Geschlecht Seine Wahrheit!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

María Virgo assúmpta est ad ætéreum thálamum, in quo Rex regum stelláto sedet sólio.

In odórem.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In odórem unguentórum tuórum cúrrimus: adolescéntulæ dilexérunt te nimis.

Benedícta fília.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.

Preiset den Herrn, alle Werke des Herrn, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
2 Preiset den Herrn, ihr Engel des Herrn! * Preiset, ihr Himmel, den Herrn!
3 Preiset, alle Wasser über dem Himmel, den Herrn! * Preiset den Herrn, alle Kräfte des Herrn!
4 Preiset den Herrn, Sonne und Mond! * Preiset den Herrn, Sterne des Himmels!
5 Preiset den Herrn, aller Regen und Tau! * Preiset den Herrn, alle Winde Gottes!
6 Preiset den Herrn, Feuer und Hitze! * Preiset den Herrn, Kälte und Hitze!
7 Preiset den Herrn, Tau und Reif! * Preiset den Herrn, Frost und Kälte!
8 Preiset den Herrn, Eis und Schnee! * Preiset den Herrn, Nacht und Tag!
9 Preiset den Herrn, Licht und Finsternis! * Preiset den Herrn, Blitze und Wolken!
10 Preise den Herrn, die Erde, * sie lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
11 Preiset den Herrn, Berge und Hügel! * Preiset den Herrn, alle Gewächse auf Erden!
12 Preiset den Herrn, ihr Brunnen! * Preiset den Herrn, Meere und Flüsse!
13 Preiset den Herrn, ihr Walfische und alles, was sich in den Wassern regt! * Preiset den Herrn, alle Vögel des Himmels!
14 Preiset den Herrn, alle wilden und zahmen Tiere! * Preiset den Herrn, ihr Menschenkinder!
15 Preise den Herrn, Israel, lobe und hocherhebe Ihn in Ewigkeit!
16 Preiset den Herrn, ihr Priester des Herrn! * Preiset den Herrn, ihr Diener des Herrn!
17 Preiset den Herrn, ihr Geister und Seelen der Gerechten! * Preiset den Herrn, ihr Heiligen und von Herzen Demütigen!
18 Preiset den Herrn, Ananias, Azarias, Misael, * lobet und hocherhebet Ihn in Ewigkeit!
19 Lasset uns preisen den Vater und den Sohne mit dem heiligen Geiste! * Lasset uns Ihn loben und hocherheben in Ewigkeit!
20 Gepriesen seist Du, Herr, am Himmelsgewölbe * und preiswürdig, glorreich und hocherhaben in Ewigkeit!

Benedícta fília tu a Dómino: quia per te fructum vitæ communicávimus.

Pulchra es,

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Pulchra es, et decóra, fília Jerúsalem: terríbilis ut castrórum ácies ordináta.

Capitulum & Versiculus.

Capitulum. Cant. 6. c.

Vidérunt eam fíliæ Sion, † et beatíssimam prædicavérunt, * et regínæ laudavérunt eam.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O gloriósa vírginum,
Sublímis inter sídera,
Qui te creávit, párvulum
Lacténte nutris úbere.




Quod Heva tristis ábstulit,
Tu reddis almo gérmine:
Intrent ut astra flébiles,
Cœli reclúdis cárdines.

Tu regis alti jánua,
Et aula lucis fúlgida:
Vitam datam per Vírginem
Gentes redémptæ plaúdite.

Jesu, tibi sit glória,
Qui natus es de Vírgine,
Cum Patre, et almo Spíritu
In sempitérna sǽcula.

Amen.

Versiculus.

℣. Benedícta tu in muliéribus.
℟. Et benedíctus fructus ventris tui.


Canticum Zachariæ.

Beáta Dei Génitrix María,

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Beáta Dei Génitrix María, Virgo perpétua, templum Dómini, sacrárium Spíritus sancti: sola sine exémplo placuísti Dómino nostro Jesu Christo: ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu.

Preces.

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui de beátæ Maríæ Vírginis útero Verbum tuum, Angelo nuntiánte, carnem suscípere voluísti: * præsta supplícibus tuis; ut qui vere eam Genitrícem Dei crédimus, ejus apud te intercessiónibus adjuvémur.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.


Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Commemorationes.

Pro Sanctis.

Sancti Dei omnes * intercédere dignémini pro nostra omniúmque salúte.

O all ihr Heiligen Gottes, * würdiget euch zu bitten für unser und aller Menschen Heil.

℣. Lætámini in Dómino, et exsultáte justi.
℟. Et gloriámini omnes recti corde.

℣. Erfreuet euch in dem Herrn, und frohlocket ihr Gerechten.
℟. Und rühmet euch alle, die ihr geraden Herzens seid.

Orémus.

Lasset uns beten.

Prótege Dómine pópulum tuum, * et Apostolórum tuórum Petri et Pauli, et aliórum Apostolórum patrocínio confidéntem, perpétua defensióne consérva.
Omnes Sancti tui, quǽsumus Dómine, nos ubíque ádjuvent: ut dum eórum mérita recólimus, patrocínia sentiámus: * et pacem tuam nostris concéde tempóribus, et ab Ecclésia tua cunctam repélle nequítiam: ** iter, actus, et voluntátes nostras, et ómnium famulórum tuórum, in salútis tuæ prosperitáte dispóne: * benefactóribus nostris sempitérna bona retríbue, et ómnibus fidélibus defúnctis réquiem ætérnam concéde.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Behüte, o Herr, Dein Volk, welches auf die Fürbitte Deiner Apostel Petrus und Paulus und der übrigen Apostel vertraut, und erhalte daselbe durch Deinen immerwährenden Schutz.
Alle Deine Heiligen, so bitten wir Dich, o Herr, uns allenthalb behilflich sein, auf dass wir, indem wir ihre Verdienste ehren, auch ihren Schutz erfahren mögen; * und Deinen Frieden verleihe uns in unseren Zeiten, und halte fern von Deiner Kirche jegliche Nachstellung der Bosheit; * unser Weg, Werk und Willen, und aller Deiner Diener, leite in Wohlfahrt Deines Heiles; unseren Wohltätern vergelte mit ewigen Güter, und allen verstorbenen Gläubigen verleihe die ewige Ruhe.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Invitatorium.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Quóniam ipse fecit nos.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Quóniam ipse fecit nos.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.

Quóniam ipse fecit nos.

Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen.

Adorémus Dóminum, * Quóniam ipse fecit nos.

Hymnus.

Ex more docti mýstico
Servémus hoc jejúnium,
Deno diérum círculo
Ducto quater notíssimo.




Lex et prophétæ prímitus
Hoc prætulérunt, póstmodum
Christus sacrávit, ómnium
Rex atque factor témporum.

Utámur ergo párcius
Verbis, cibis et pótibus,
Somno, jocis, et árctius
Perstémus in custódia.

Vitémus autem nóxia,
Quæ súbruunt mentes vagas:
Nullúmque demus cállidi
Hostis locum tyránnidi.

Flectámus iram víndicem,
Plorémus ante júdicem,
Clamémus ore súpplici,
Dicámus omnes cérnui:

Nostris malis offéndimus
Tuam Deus cleméntiam:
Effúnde nobis désuper,
Remíssor, indulgéntiam.

Meménto quod sumus tui,
Licet cadúci, plásmatis:
Ne des honórem nóminis
Tui, precámur, álteri.

Laxa malum quod fécimus,
Auge bonum quod póscimus:
Placére quo tandem tibi
Possímus hic, et pérpetim.

Præsta beáta Trínitas,
Concéde simplex Unitas,
Ut fructuósa sint tuis
Jejuniórum múnera.

Amen.

Nocturnus.

Psalmi.

Exsultáte.

Psalmus 80.

Exsultáte Deo adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
2 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
3 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
4 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
5 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
6 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
7 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
8 Audi pópulus meus, et contestábor te: * Israël si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
9 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
10 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
11 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum, * ibunt in adinventiónibus suis.
12 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
13 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
14 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
15 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

















Psalmus 81.

Deus stetit in synagóga deórum: * in médio autem deos dijúdicat.
2 Usquequo judicátis iniquitátem: * et fácies peccatórum súmitis?
3 Judicáte egéno, et pupíllo: * húmilem, et paúperem justificáte.
4 Erípite paúperem: * et egénum de manu peccatóris liberáte.
5 Nesciérunt, neque intellexérunt, in ténebris ámbulant: * movebúntur ómnia fundaménta terræ.
6 Ego dixi: Dii estis, * et fílii Excélsi omnes.
7 Vos autem sicut hómines moriémini: * et sicut unus de princípibus cadétis.
8 Surge Deus, júdica terram: * quóniam tu hæreditábis in ómnibus Géntibus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Exsultáte Deo adjutóri nostro.

Tu solus.

Psalmus 82.

Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris Deus:
2 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te, extulérunt caput.
3 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
4 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
5 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
6 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Amalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
7 Etenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.
8 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.
9 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
10 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee et Sálmana:
11 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hæreditáte possideámus Sanctuárium Dei.
12 Deus meus pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
13 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
14 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
15 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum Dómine.
16 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
17 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.



















Psalmus 83.

Quam dilécta tabernácula tua Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
2 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum.
3 Etenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos.
4 Altária tua Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus.
5 Beáti, qui hábitant in domo tua Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te.
6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco quem pósuit.
7 Etenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion.
8 Dómine Deus virtútum exaúdi oratiónem meam: * aúribus pércipe Deus Jacob.
9 Protéctor noster áspice Deus: * et réspice in fáciem Christi tui:
10 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia.
11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus.
13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Tu solus Altíssimus super omnem terram.

Benedixísti.

Psalmus 84.

Benedixísti Dómine terram tuam: * avertísti captivitátem Jacob.
2 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum.
3 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ.
4 Convérte nos Deus salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis.
5 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?
6 Deus tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te.
7 Osténde nobis Dómine misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis.
8 Aúdiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam.
9 Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor.
10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra.
11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * justítia, et pax osculátæ sunt.
12 Véritas de terra orta est: * et justítia de cœlo prospéxit.
13 Etenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum.
14 Justítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
















Psalmus 85.

Inclína Dómine aurem tuam, et exaúdi me: * quóniam inops, et pauper sum ego.
2 Custódi ánimam meam, quóniam sanctus sum: * salvum fac servum tuum, Deus meus, sperántem in te.
3 Miserére mei Dómine, quóniam ad te clamávi tota die: * lætífica ánimam servi tui, quóniam ad te Dómine ánimam meam levávi.
4 Quóniam tu Dómine suávis, et mitis: * et multæ misericórdiæ ómnibus invocántibus te.
5 Aúribus pércipe Dómine oratiónem meam: * et inténde voci deprecatiónis meæ.
6 In die tribulatiónis meæ clamávi ad te: * quia exaudísti me.
7 Non est símilis tui in diis Dómine: * et non est secúndum ópera tua.
8 Omnes Gentes quascúmque fecísti, vénient, et adorábunt coram te Dómine: * et glorificábunt nomen tuum.
9 Quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília: * tu es Deus solus.
10 Deduc me Dómine in via tua, et ingrédiar in veritáte tua: * lætétur cor meum ut tímeat nomen tuum.
11 Confitébor tibi Dómine Deus meus in toto corde meo, * et glorificábo nomen tuum in ætérnum:
12 Quia misericórdia tua magna est super me: * et eruísti ánimam meam ex inférno inferióri.
13 Deus, iníqui insurrexérunt super me, et synagóga poténtium quæsiérunt ánimam meam: * et non proposuérunt te in conspéctu suo.
14 Et tu Dómine Deus miserátor et miséricors, * pátiens, et multæ misericórdiæ, et verax,
15 Réspice in me, et miserére mei: * da impérium tuum púero tuo: et salvum fac fílium ancíllæ tuæ.
16 Fac mecum signum in bonum, ut vídeant qui odérunt me, et confundántur: * quóniam tu Dómine adjuvísti me, et consolátus es me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


















Benedixísti Dómine terram tuam.

Fundaménta ejus.

Psalmus 86.

Fundaménta ejus in móntibus sanctis: * díligit Dóminus portas Sion super ómnia tabernácula Jacob.
2 Gloriósa dicta sunt de te, * cívitas Dei.
3 Memor ero Rahab, et Babylónis * sciéntium me.
4 Ecce alienígenæ, et Tyrus, et pópulus Æthíopum, * hi fuérunt illic.
5 Numquid Sion dicet: Homo, et homo natus est in ea: * et ipse fundávit eam Altíssimus?
6 Dóminus narrábit in scriptúris populórum, et príncipum: * horum, qui fuérunt in ea.
7 Sicut lætántium ómnium * habitátio est in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Psalmus 87.

Dómine Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te.
2 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam:
3 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit.
4 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
5 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt.
6 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis.
7 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me.
8 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi.
9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia.
10 Clamávi ad te Dómine tota die: * expándi ad te manus meas.
11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
12 Numquid narrábit áliquis in sepúlchro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne?
13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua: * et justítia tua in terra obliviónis?
14 Et ego ad te Dómine clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te.
15 Ut quid Dómine repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me?
16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me.
18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul.
19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















Fundaménta ejus in móntibus sanctis.

Benedíctus.

Psalmus 88.

Misericórdias Dómini * in ætérnum cantábo.
2 In generatiónem et generatiónem * annuntiábo veritátem tuam in ore meo.
3 Quóniam dixísti: In ætérnum misericórdia ædificábitur in cœlis: * præparábitur véritas tua in eis.
4 Dispósui testaméntum eléctis meis, jurávi David servo meo: * usque in ætérnum præparábo semen tuum.
5 Et ædificábo in generatiónem et generatiónem * sedem tuam.
6 Confitebúntur cœli mirabília tua Dómine: * étenim veritátem tuam in ecclésia sanctórum.
7 Quóniam quis in núbibus æquábitur Dómino: * símilis erit Deo in fíliis Dei?
8 Deus, qui glorificátur in consílio sanctórum: * magnus et terríbilis super omnes qui in circúitu ejus sunt.
9 Dómine Deus virtútum quis símilis tibi? * potens es Dómine, et véritas tua in circúitu tuo.
10 Tu domináris potestáti maris: * motum autem flúctuum ejus tu mítigas.
11 Tu humiliásti sicut vulnerátum, supérbum: * in bráchio virtútis tuæ dispersísti inimícos tuos.
12 Tui sunt cœli, et tua est terra, orbem terræ et plenitúdinem ejus tu fundásti: * Aquilónem, et mare tu creásti.
13 Thabor et Hermon in nómine tuo exsultábunt: * tuum bráchium cum poténtia.
14 Firmétur manus tua, et exaltétur déxtera tua: * justítia et judícium præparátio sedis tuæ.
15 Misericórdia et véritas præcédent fáciem tuam: * beátus pópulus, qui scit jubilatiónem.
16 Dómine in lúmine vultus tui ambulábunt, et in nómine tuo exsultábunt tota die: * et in justítia tua exaltabúntur.
17 Quóniam glória virtútis eórum tu es: * et in beneplácito tuo exaltábitur cornu nostrum.
18 Quia Dómini est assúmptio nostra: * et sancti Israël regis nostri.
19 Tunc locútus es in visióne sanctis tuis, et dixísti: * Pósui adjutórium in poténte: et exaltávi eléctum de plebe mea.
20 Invéni David servum meum: * óleo sancto meo unxi eum.
21 Manus enim mea auxiliábitur ei: * et bráchium meum confortábit eum.
22 Nihil profíciet inimícus in eo, * et fílius iniquitátis non appónet nocére ei.
23 Et concídam a fácie ipsíus inimícos ejus: * et odiéntes eum in fugam convértam.
24 Et véritas mea, et misericórdia mea cum ipso: * et in nómine meo exaltábitur cornu ejus.
25 Et ponam in mari manum ejus: * et in flumínibus déxteram ejus.
26 Ipse invocábit me: Pater meus es tu: * Deus meus, et suscéptor salútis meæ.
27 Et ego primogénitum ponam illum * excélsum præ régibus terræ.
28 In ætérnum servábo illi misericórdiam meam: * et testaméntum meum fidéle ipsi.
29 Et ponam in sǽculum sǽculi semen ejus: * et thronum ejus sicut dies cœli.
30 Si autem derelíquerint fílii ejus legem meam: * et in judíciis meis non ambuláverint:
31 Si justítias meas profanáverint: * et mandáta mea non custodíerint:
32 Visitábo in virga iniquitátes eórum: * et in verbéribus peccáta eórum.
33 Misericórdiam autem meam non dispérgam ab eo: * neque nocébo in veritáte mea:
34 Neque profanábo testaméntum meum: * et quæ procédunt de lábiis meis, non fáciam írrita.
35 Semel jurávi in sancto meo, si David méntiar: * semen ejus in ætérnum manébit.
36 Et thronus ejus sicut sol in conspéctu meo, * et sicut luna perfécta in ætérnum: et testis in cœlo fidélis.
37 Tu vero repulísti et despexísti: * distulísti christum tuum.
38 Evertísti testaméntum servi tui: * profanásti in terra Sanctuárium ejus.
39 Destruxísti omnes sepes ejus: * posuísti firmaméntum ejus formídinem.
40 Diripuérunt eum omnes transeúntes viam: * factus est oppróbrium vicínis suis.
41 Exaltásti déxteram depriméntium eum: * lætificásti omnes inimícos ejus.
42 Avertísti adjutórium gládii ejus: * et non es auxiliátus ei in bello.
43 Destruxísti eum ab emundatióne: * et sedem ejus in terram collisísti.
44 Minorásti dies témporis ejus: * perfudísti eum confusióne.
45 Usquequo Dómine avértis in finem: * exardéscet sicut ignis ira tua?
46 Memoráre quæ mea substántia: * numquid enim vane constituísti omnes fílios hóminum?
47 Quis est homo, qui vivet, et non vidébit mortem: * éruet ánimam suam de manu ínferi?
48 Ubi sunt misericórdiæ tuæ antíquæ Dómine, * sicut jurásti David in veritáte tua?
49 Memor esto Dómine oppróbrii servórum tuórum * (quod contínui in sinu meo) multárum Géntium.
50 Quod exprobravérunt inimíci tui Dómine, * quod exprobravérunt commutatiónem Christi tui.
51 Benedíctus Dóminus in ætérnum: * fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















































Psalmus 93.

Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
2 Exaltáre qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
3 Usquequo peccatóres Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
5 Pópulum tuum Dómine humiliavérunt: * et hæreditátem tuam vexavérunt.
6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélliget Deus Jacob.
8 Intellígite insipiéntes in pópulo: * et stulti aliquándo sápite.
9 Qui plantávit aurem, non aúdiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
10 Qui córripit Gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
12 Beátus homo, quem tu erudíeris Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hæreditátem suam non derelínquet.
15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua Dómine adjuvábat me.
19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

























Benedíctus Dóminus in ætérnum.

Cantáte.

Psalmus 95.

Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 96.

Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Cantáte Dómino, et benedícite nómini ejus.

Versiculus.

℣. Scápulis suis obumbrábit tibi.
℟. Et sub pennis ejus sperábis.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.

Matth. 21. d.

In illo témpore: Dixit Jesus turbis Judæórum, et princípibus sacerdótum parábolam hanc: Homo erat paterfamílias, qui plantávit víneam, et sepem circúmdedit ei. Et réliqua.

Homilía sancti Ambrósii Epíscopi.

Lib. 9. in cap. 20. Lucæ.

Pleríque várias significatiónes de víneæ appellatióne derívant: sed evidénter Isaías víneam Dómini Sábaoth, domum Israël esse memorávit. Hanc víneam quis álius, nisi Deus, cóndidit? Hic est ergo qui eam locávit colónis, et ipse péregre fuit: non quia ex loco ad locum proféctus est Dóminus, qui ubíque semper præsens est: sed quia est præséntior diligéntibus, negligéntibus abest. Multis tempóribus ábfuit, ne præprópera viderétur exáctio. Nam quo indulgéntior liberálitas, eo inexcusabílior pervicácia.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Dum exíret Jacob de terra sua, vidit glóriam Dei, et ait: Quam terríbilis est locus iste! * Non est hic áliud, nisi domus Dei, et porta cœli.
℣. Vere Deus est in loco isto, et ego nesciébam.
℟. Non est hic áliud, nisi domus Dei, et porta cœli.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Die göttliche Hilfe * bleibe allezeit mit uns.

Unde bene secúndum Matthǽum habes, quia et sepem circúmdedit: hoc est, divínæ custódiæ munitióne vallávit, ne fácile spiritálium patéret incúrsibus bestiárum. Et fodit in ea tórcular. Quómodo intellígimus quid sit tórcular, nisi forte quia Psalmi pro torculáribus inscribúntur; eo quod in his mystéria Domínicæ passiónis, modo musti sancto fervéntis Spíritu, redundántius æstuáverint? Unde ébrii putabántur, quibus Spíritus sanctus inundábat. Ergo et hic fodit tórcular, in quod uvæ rationábilis fructus intérior spiritáli infusióne deflúeret.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Si Dóminus Deus meus fúerit mecum in via ista, per quam ego ámbulo, et custodíerit me, et déderit mihi panem ad edéndum, et vestiméntum quo opériar, et revocáverit me cum salúte: * Erit mihi Dóminus in refúgium, et lapis iste in signum.
℣. Surgens ergo mane Jacob, tulit lápidem quem supposúerat cápiti suo, et eréxit in títulum, fundénsque óleum désuper, dixit.
℟. Erit mihi Dóminus in refúgium, et lapis iste in signum.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.

Ædificávit turrim, vérticem scílicet legis attóllens: atque ita hanc víneam munítam, instrúctam, ornátam, locávit Judǽis. Et témpore frúctuum sérvulos misit. Bene tempus frúctuum pósuit, non provéntuum. Nullus enim fructus éxstitit Judæórum, nullus víneæ hujus provéntus, de qua Dóminus ait: Exspectávi ut fáceret uvas, fecit autem spinas. Itaque non lætítiæ vino, non spiritáli musto, sed cruénto prophetárum sánguine torculária redundárunt.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Erit mihi Dóminus in Deum, et lapis iste quem eréxi in títulum, vocábitur domus Dei: et de univérsis quæ déderis mihi, * Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.
℣. Si revérsus fúero próspere ad domum patris mei.
℟. Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Psalmi.

Spíritu principáli.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Spíritu principáli confírma cor meum Deus.

In veritáte.

Psalmus 142.

Dómine exaúdi oratiónem meam: aúribus pércipe obsecratiónem meam in veritáte tua: * exaúdi me in tua justítia.
2 Et non intres in judícium cum servo tuo: * quia non justificábitur in conspéctu tuo omnis vivens.
3 Quia persecútus est inimícus ánimam meam: * humiliávit in terra vitam meam.
4 Collocávit me in obscúris sicut mórtuos sǽculi: * et anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum.
5 Memor fui diérum antiquórum, meditátus sum in ómnibus opéribus tuis: * in factis mánuum tuárum meditábar.
6 Expándi manus meas ad te: * ánima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Velóciter exaúdi me Dómine: * defécit spíritus meus.
8 Non avértas fáciem tuam a me: * et símilis ero descendéntibus in lacum.
9 Audítam fac mihi mane misericórdiam tuam: * quia in te sperávi.
10 Notam fac mihi viam, in qua ámbulem: * quia ad te levávi ánimam meam.
11 Eripe me de inimícis meis Dómine, ad te confúgi: * doce me fácere voluntátem tuam, quia Deus meus es tu.
12 Spíritus tuus bonus dedúcet me in terram rectam: * propter nomen tuum Dómine vivificábis me, in æquitáte tua.
13 Edúces de tribulatióne ánimam meam: * et in misericórdia tua dispérdes inimícos meos.
14 Et perdes omnes, qui tríbulant ánimam meam: * quóniam ego servus tuus sum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, erhöre mein Gebet, nimm zu Ohren mein Flehen nach Deiner Wahrheit; * erhöre mich nach Deiner Gerechtigkeit!
2 Und gehe nicht ins Gericht mit Deinem Knechte; * denn vor Deinem Angesichte ist kein Lebender gerecht.
3 Denn der Feind verfolgt meine Seele, * erniedrigt zur Erde mein Leben;
4 Er versetzt mich ins Finstere wie die Toten der Vorzeit; * und mein Geist ist in mir geängstigt, mein Herz in mir verstöret.
5 Ich gedenke der alten Zeiten; ich betrachte alle Deine Werke; * die Werke Deiner Hände betrachte ich.
6 Ich breite meine Hände aus zu Dir; * meine Seele, wie Land ohne Wasser, dürstet nach Dir.
7 Geschwind erhöre mich, Herr, * mein Geist verschmachtet!
8 Wende Dein Angesicht nicht ab von mir, * dass ich nicht gleich werde denen, die in die Grube fahren.
9 Lass mich frühe Deine Barmherzigkeit hören; * denn auf Dich hoffe ich.
10 Tue mir kund den Weg, auf dem ich wandeln soll; * denn zu Dir erhebe ich meine Seele.
11 Errette mich von meinen Feinden, Herr, zu Dir bin ich geflohen! * Lehre mich tun nach Deinem Willen, denn mein Gott bist Du!
12 Dein guter Geist führe mich auf rechter Bahn. * Um Deines Namens willen, Herr, belebe mich nach Deiner Gerechtigkeit.
13 Führe aus der Trübsal meine Seele * und nach Deiner Barmherzigkeit zerstreue meine Feinde!
14 Und vertilge alle, die meine Seele quälen; * denn ich bin Dein Knecht!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In veritáte tua exaúdi me Dómine.

Illúmina Dómine.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Illúmina Dómine vultum tuum super nos.

Dómine.

Canticum Habacuc.

Dómine audívi auditiónem tuam, * et tímui.
2 Dómine opus tuum, * in médio annórum vivífica illud:
3 In médio annórum notum fácies: * cum irátus fúeris, misericórdiæ recordáberis.
4 Deus ab Austro véniet, * et sanctus de monte Pharan:
5 Opéruit cœlos glória ejus: * et laudis ejus plena est terra.
6 Splendor ejus ut lux erit: * córnua in mánibus ejus:
7 Ibi abscóndita est fortitúdo ejus: * ante fáciem ejus ibit mors.
8 Et egrediétur diábolus ante pedes ejus. * Stetit, et mensus est terram.
9 Aspéxit, et dissólvit Gentes: * et contríti sunt montes sǽculi.
10 Incurváti sunt colles mundi, * ab itinéribus æternitátis ejus.
11 Pro iniquitáte vidi tentória Æthiópiæ, * turbabúntur pelles terræ Mádian.
12 Numquid in flumínibus irátus es Dómine? * aut in flumínibus furor tuus? vel in mari indignátio tua?
13 Qui ascéndes super equos tuos: * et quadrígæ tuæ salvátio.
14 Súscitans suscitábis arcum tuum: * juraménta tríbubus quæ locútus es.
15 Flúvios scindes terræ: vidérunt te, et doluérunt montes: * gurges aquárum tránsiit.
16 Dedit abýssus vocem suam: * altitúdo manus suas levávit.
17 Sol, et luna stetérunt in habitáculo suo, * in luce sagittárum tuárum, ibunt in splendóre fulgurántis hastæ tuæ.
18 In frémitu conculcábis terram: * et in furóre obstupefácies Gentes.
19 Egréssus es in salútem pópuli tui: * in salútem cum Christo tuo.
20 Percussísti caput de domo ímpii: * denudásti fundaméntum ejus usque ad collum.
21 Maledixísti sceptris ejus, cápiti bellatórum ejus, * veniéntibus ut turbo ad dispergéndum me.
22 Exsultátio eórum * sicut ejus, qui dévorat paúperem in abscóndito.
23 Viam fecísti in mari equis tuis, * in luto aquárum multárum.
24 Audívi, et conturbátus est venter meus: * a voce contremuérunt lábia mea.
25 Ingrediátur putrédo in óssibus meis, * et subter me scáteat.
26 Ut requiéscam in die tribulatiónis: * ut ascéndam ad pópulum accínctum nostrum.
27 Ficus enim non florébit: * et non erit germen in víneis.
28 Mentiétur opus olívæ: * et arva non áfferent cibum.
29 Abscindétur de ovíli pecus: * et non erit arméntum in præsépibus.
30 Ego autem in Dómino gaudébo: * et exsultábo in Deo Jesu meo.
31 Deus Dóminus fortitúdo mea: * et ponet pedes meos quasi cervórum.
32 Et super excélsa mea dedúcet me victor * in psalmis canéntem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, ich habe Deine Kunde vernommen, * und mich gefürchtet.
2 Herr, Dein Werk, * belebe im Mitte der Jahre.
3 Im Mitte der Jahre tue es kund, * wenn Du zürnest, gedenke Barmherzigkeit.
4 Gott wird vom Mittag kommen, * und der Heilige vom Berge Pharan.
5 Er bedeckte die Himmel mit Seiner Herrlichkeit, * und Seines Lobes ist die Erde voll.
6 Sein Glanz ist wie das Licht, * die Hörner sind in Seinen Händen.
7 Dort verborgen ist Seine Stärke; * vor Seinem Angesichte her gehet der Tod.
8 Und ausziehen wird der Teufel vor Seinen Füßen. * Er stund, und maß die Erde.
9 Er sah, und zerstreute die Völker: * und zerborstet wurden die ewigen Berge.
10 Gebückt waren die Hügel der Welt, * bei Seinem ewigen Gange.
11 Unter Unheil sah ich die Zelte Äthiopiens, * beben werden die Zelte des Landes Madians.
12 Bist Du denn wider die Ströme zornig, o Herr, * oder gilt den Flüssen Deinen Zorn, oder dem Meere Deine Ungnade?
13 Der Du steigen wirst auf Deine Rosse, * und Deine Wagen sind Heil.
14 Du spannest kräftig Deinen Bogen, * nach den Schwüren, die Du den Stämmen versprochen hast.
15 Die Ströme der Erde spaltest Du; Dich sahen die Berge, und bebten, * Wasserflut schwillt über.
16 Die Tiefe gab ihre Stimme her, * die Höhe erhob ihre Hände.
17 Sonne und Mond bleiben in ihrer Wohnung; * im Lichte Deiner Pfeile schwinden sie, im Glanze Deines blitzenden Speeres.
18 Im Grimme wirst Du zertreten die Erde, * und im Zorne erstarren die Völker.
19 Ausgezogen bist Du zum Heile Deines Volkes, * zum Heile mit Deinem Gesalbten.
20 Zerschlagen hast Du das Haupt vom Hause des Gottlosen, * entblößt sein Fundament bis zum Hals.
21 Verflucht hast Du seinem Zepter, dem Haupte seiner Krieger, * die heranschreiten wie ein Sturmwind, mich zu zerstreuen.
22 Ihr Jubel * ist wie dessen, der verschlingt den Armen im Verborgenen.
23 Geschaffen hast Du einen Weg im Meere Deinen Rossen, * im Schlamme großer Wasser.
24 Ich hörte es, und es erbebte mein Inneres, * vor der Stimme zitterten meine Lippen.
25 Fäulnis dringe in mein Gebein, * und wimmele unter mir.
26 Damit ich ruhe am Tage der Trübsal, dass ich aufsteige zu unserem gerüsteten Volke.
27 Denn der Feigenbaum wird nicht blühen, * keine Frucht bringen die Reben.
28 Es trüget des Ölbaums Arbeit, * und die Felder geben keine Nahrung.
29 Entrissen vom Stalle sind die Schafe, * und kein Rind wird an der Krippe sein.
30 Doch ich will mich freuen in dem Herrn, * und frohlocken in Gott, meinem Heiland.
31 Gott, der Herr, ist meine Stärke; * Er gibt mir Füße gleich den Hirschen.
32 Und Er führet mich auf Höhen, der Sieger, * zum Psalmgesang.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Dómine audívi audítum tuum et tímui.

In týmpano.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

In týmpano et choro, in chordis et órgano laudáte Deum.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. Isaiæ 18.

Clama, ne cesses, quasi tuba exálta vocem tuam, † et annúntia pópulo meo scélera eórum, * et dómui Jacob peccáta eórum.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

O sol salútis, íntimis
Jesu refúlge méntibus,
Dum nocte pulsa grátior
Orbi dies renáscitur.




Dans tempus acceptábile,
Da, lacrimárum rívulis
Laváre cordis víctimam,
Quam læta adúrat cáritas.

Quo fonte manávit nefas,
Fluent perénnes lácrimæ,
Si virga pœniténtiæ
Cordis rigórem cónterat.

Dies venit, dies tua,
In qua reflórent ómnia:
Lætémur et nos in viam
Tua redúcti déxtera.

Te prona mundi máchina
Clemens adóret Trínitas,
Et nos novi per grátiam
Novum canámus cánticum.

Amen.

Versiculus.

℣. Angelis suis Deus mandávit de te.
℟. Ut custódiant te in ómnibus viis tuis.


Canticum Zachariæ.

Quæréntes eum tenére,

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Quæréntes eum tenére, timuérunt turbam, quia sicut prophétam eum habébunt.

Preces.

Flexis genibus

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Pater noster. totum dicitur clara voce.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
℣. Ego dixi: Dómine miserére mei.
℟. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
℣. Convértere Dómine úsquequo.
℟. Et deprecábilis esto super servos tuos.
℣. Fiat misericórdia tua Dómine super nos.
℟. Quemádmodum sperávimus in te.
℣. Sacerdótes tui induántur justítiam.
℟. Et sancti tui exsúltent.
℣. Dómine salvum fac regem.
℟. Et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
℣. Salvum fac pópulum tuum Dómine, et bénedic hæreditáti tuæ.
℟. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
℣. Meménto congregatiónis tuæ.
℟. Quam possedísti ab inítio.
℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.
℣. Orémus pro fidélibus defúnctis.
℟. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Pro frátribus nostris abséntibus.
℟. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
℣. Pro afflíctis et captívis.
℟. Líbera eos Deus Israël ex ómnibus tribulatiónibus suis.
℣. Mitte eis Dómine auxílium de sancto.
℟. Et de Sion tuére eos.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.



























Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Dómine Deus virtútum convérte nos.
℟. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
℣. Exsúrge Christe, ádjuva nos.
℟. Et líbera nos propter nomen tuum.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.




℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Da, quǽsumus omnípotens Deus: † ut sacro nos purificánte jejúnio, * sincéris méntibus ad sancta ventúra fácias perveníre.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

De S. Maria.

Sancta María * succúrre míseris, juva pusillánimes, réfove flébiles, ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.


Orémus.

Lasset uns beten.

Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, † et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, * a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.

De S. Joseph.

Ipse Jesus * erat incípiens quasi annórum trigínta, ut putabátur fílius Joseph.

Jesus war, * als er anfing, ungefähr dreißig Jahre alt, und wurde für einen Sohn Josephs gehalten.

℣. Os justi meditábitur sapiéntiam.
℟. Et lingua ejus loquétur judícium.

℣. Der Mund des Gerechten, spricht sinnige Weisheit.
℟. Und seine Zunge redet, was recht ist.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Joseph sanctíssimæ Genetrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: † præsta quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, * intercessórem habére mereámur in cœlis:

Gott, der Du in unaussprechlicher Vorsehung den heiligen Joseph Deiner heiligsten Mutter zum Bräutigam würdig auserwählt hast, † so bitten wir Dich, ihn, den wir als Beschützer auf Erden verehren, * als Fürsprecher im Himmel zu haben verdienen.

De Apostolis.

Gloriósi príncipes terræ, * quómodo in vita sua dilexérunt se, ita et in morte non sunt separáti.

Glorreiche Fürsten der Erde, wie sie sich im Leben liebten, so sind sie auch im Tode nicht geschieden.

℣. In omnem terram exívit sonus eórum.
℟. Et in fines orbis terræ verba eórum.

℣. Über die ganze Erde geht aus ihr Schall.
℟. Und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulántem in flúctibus, ne mergerétur, eréxit, et coapóstolum ejus Paulum, tértio naufragántem, de profúndo pélagi liberávit: † exaúdi nos propítius, et concéde; * ut ambórum méritis æternitátis glóriam consequámur:

Gott, dessen Rechte den heiligen Petrus, da er auf den Wogen einherwandelte, emporhielt, dass er nicht untersank, und seinen Mitapostel Paulus in dreimaligem Schiffbruch aus dem Abgrund des Meeres rettete, † erhöre uns gnädig und verleihe, * dass wir um der beiden Verdienste willen, die ewige Herrlichkeit erlangen.

De Pace.

Da pacem Dómine * in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.

Verleihe Frieden, Herr, in unseren Tagen; * denn es ist niemand, der für uns streitet, als Du, unser Gott.

℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.

℣. Es werde Friede in deiner Kraft.
℟. Und Überfluss in deinen Türmen.

Orémus.

Lasset uns beten.

Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: † da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem: * ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Gott, von dem alle heiligen Wünsche, guten Entschlüsse und gerechten Werke kommen, † verleihe Deinen Dienern jenen Frieden, den die Welt nicht geben kann, * damit unsere Herzen Deinen Geboten ergeben, und unsere Tage, von der Furcht der Feinde frei, durch Deinen Schutz ruhig sein mögen.
Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Septem Psalmi Pœnitentiales cum Litaniis.

Dicuntur omnino flexis genibus.

Ne reminiscáris.

Psalmus 6.

Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
2 Miserére mei Dómine quóniam infírmus sum: * sana me Dómine quóniam conturbáta sunt ossa mea.
3 Et ánima mea turbáta est valde: * sed tu Dómine úsquequo?
4 Convértere Dómine, et éripe ánimam meam: * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
5 Quóniam non est in morte qui memor sit tui: * in inférno autem quis confitébitur tibi?
6 Laborávi in gémitu meo, lavábo per síngulas noctes lectum meum: * lácrimis meis stratum meum rigábo.
7 Turbátus est a furóre óculus meus: * inveterávi inter omnes inimícos meos.
8 Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem: * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
9 Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
10 Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei: * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, strafe mich nicht in Deinem Grimme * und züchtige mich nicht in Deinem Zorne!
2 Erbarme Dich meiner, o Herr, denn ich bin schwach; * heile mich, Herr, denn meine Gebeine zittern;
3 Und meine Seele ist sehr bestürzt; * aber Du, o Herr, wie lange?
4 Wende Dich, Herr, und errette meine Seele! * Hilf mir um Deiner Barmherzigkeit willen!
5 Denn im Tode ist keiner, der Deiner gedenket; * und in der Hölle, wer wird Dich da loben?
6 Ich habe mich abgemühet in meinem Seufzen; wasche jede Nacht mein Bette * und benetze mit Tränen mein Lager.
7 Vom Grame ist verdunkelt mein Auge; * veraltet bin ich unter allen meinen Feinden.
8 Weichet von mir alle, die ihr Böses tut, * denn der Herr hat die Stimme meines Weinens erhöret.
9 Erhöret hat der Herr mein Flehen; * der Herr hat aufgenommen mein Gebet.
10 Es sollen sich schämen und heftig erschrecken alle meine Feinde; * sie sollen sich wenden und schämen gar schnell!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 31.

Beáti quorum remíssæ sunt iniquitátes: * et quorum tecta sunt peccáta.
2 Beátus vir, cui non imputávit Dóminus peccátum, * nec est in spíritu ejus dolus.
3 Quóniam tácui, inveteravérunt ossa mea, * dum clamárem tota die.
4 Quóniam die ac nocte graváta est super me manus tua: * convérsus sum in ærúmna mea, dum confígitur spina.
5 Delíctum meum cógnitum tibi feci: * et injustítiam meam non abscóndi.
6 Dixi: Confitébor advérsum me injustítiam meam Dómino: * et tu remisísti impietátem peccáti mei.
7 Pro hac orábit ad te omnis sanctus, * in témpore opportúno.
8 Verúmtamen in dilúvio aquárum multárum, * ad eum non approximábunt.
9 Tu es refúgium meum a tribulatióne, quæ circúmdedit me: * exsultátio mea érue me a circumdántibus me.
10 Intelléctum tibi dabo, et ínstruam te in via hac, qua gradiéris: * firmábo super te óculos meos.
11 Nolíte fíeri sicut equus et mulus, * quibus non est intelléctus.
12 In camo et fræno maxíllas eórum constrínge, * qui non appróximant ad te.
13 Multa flagélla peccatóris, * sperántem autem in Dómino misericórdia circúmdabit.
14 Lætámini in Dómino et exsultáte justi, * et gloriámini omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Selig diejenigen, deren Missetaten nachgelassen, * und deren Sünden bedeckt sind!
2 Selig der Mann, welchem der Herr die Sünden nicht zugerechnet hat, * und in dessen Geiste keine Falschheit ist!
3 Weil ich geschwiegen, veralteten meine Gebeine, * während ich schrie den ganzen Tag.
4 Denn Tag und Nacht lag schwer auf mir Deine Hand; * in meinem Elende habe ich mich bekehrt, während der Stachel in mir haftete.
5 Meine Sünde habe ich Dir kundgetan * und meine Ungerechtigkeit nicht verborgen.
6 Ich habe gesagt: Ich will bekennen wider mich meine Ungerechtigkeit dem Herrn; * und Du hast nachgelassen die Gottlosigkeit meiner Sünde.
7 Um das soll zu Dir bitten jeder Heilige * zur rechten Zeit;
8 Und in der Flut vieler Wasser, * die wird ihn nicht erreichen.
9 Du bist meine Zuflucht vor der Trübsal, die mich umrungen hat; * Du mein Frohlocken! Errette mich von denen, die mich umringen!
10 „Ich will dir Verstand geben und dich unterrichten in diesem Wege, den du wandeln sollst; * Ich will Meine Augen auf dich heften!"
11 Werdet nicht wie Pferd und Maultier, * die keinen Verstand haben!
12 Mit Zaum und Gebiss bezwinge die Backen derer, * die nicht nahen zu Dir!
13 Viele Geißeln kommen über den Sünder; * wer aber auf den Herrn vertraut, den wird Barmherzigkeit umfangen.
14 Freuet euch in dem Herrn und frohlocket, ihr Gerechte, * und jauchzet alle, die ihr aufrichtigen Herzens seid!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 37.

Dómine ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
2 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
3 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
4 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
5 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
6 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
7 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
8 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
9 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
10 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
11 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
12 Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
15 Et factus sum sicut homo non aúdiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
16 Quóniam in te Dómine sperávi: * tu exaúdies me Dómine Deus meus.
17 Quia dixi: Nequándo supergaúdeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
22 Ne derelínquas me Dómine Deus meus: * ne discésseris a me.
23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine Deus salútis meæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, strafe mich nicht in Deinem Grimme * und züchtige mich nicht in Deinem Zorne!
2 Denn Deine Pfeile stecken in mir, * und Du hast über mir stark gemacht Deine Hand.
3 Es ist nichts Gesundes an meinem Fleische vor dem Angesichte Deines Zornes; * kein Frieden ist in meinen Gebeinen vor dem Angesichte meiner Sünden.
4 Denn meine Missetaten haben mein Haupt überstiegen, * und gleich einer schweren Bürde lasten sie auf mir.
5 Meine Wundmale sind faul * und verderbt worden vor meiner Torheit.
6 Ich bin elend geworden und vollends gebeugt, * den ganzen Tag betrübt einhergegangen.
7 Denn meine Lenden sind voll der Täuschungen, * und nichts Gesundes ist in meinem Fleische.
8 Ich bin geplaget und gar sehr gedemütiget; * ich stöhnte vor Seufzen meines Herzens.
9 Herr, vor Dir ist all meine Sehnsucht, * und mein Seufzen ist vor Dir nicht verborgen.
10 Mein Herz ist verwirrt, meine Kraft hat mich verlassen, * und das Licht meiner Augen ist nicht bei mir.
11 Meine Freunde und meine Nächsten * haben sich genahet wider mich und sich aufgestellt;
12 Und die bei mir waren, sind ferne gestanden, * und die meiner Seele nachstellten, übten Gewalt.
13 Die mir Böses wollten, haben Eitles geredet * und List ersonnen den ganzen Tag.
14 Ich aber, einem Tauben gleich, hörte nicht, * und wie ein Stummer, der seinen Mund nicht auftut.
15 Und ich ward wie ein Mensch, der nicht höret, * und der in seinem Munde keine Widerrede hat.
16 Denn auf Dich, Herr, harre ich; * Du wirst mich erhören, Herr, mein Gott!
17 Denn ich habe gesagt, dass meine Feinde sich ja nicht freuen über mich! * Wenn meine Füße wanken, sprechen sie groß über mich.
18 Denn für die Geißeln bin ich bereit, * und mein Schmerz ist immer vor meinem Angesichte.
19 Ich will anzeigen meine Missetat * und meiner Sünde gedenken.
20 Dagegen leben meine Feinde und sind mächtig geworden über mich; * und zahlreich sind geworden, die mich ungerecht hassen.
21 Die Gutes mit Bösem vergelten, redeten mir übel nach, * weil ich dem Guten nachstrebte.
22 Verlass mich nicht, Herr, mein Gott, * weiche nicht von mir!
23 Habe acht auf meine Hilfe, Herr, * Du Gott meines Heiles!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 101.

Dómine exaúdi oratiónem meam: * et clamor meus ad te véniat.
2 Non avértas fáciem tuam a me: * in quacúmque die tríbulor, inclína ad me aurem tuam.
3 In quacúmque die invocávero te, * velóciter exaúdi me.
4 Quia defecérunt sicut fumus dies mei: * et ossa mea sicut crémium aruérunt.
5 Percússus sum ut fœnum, et áruit cor meum: * quia oblítus sum comédere panem meum.
6 A voce gémitus mei * adhǽsit os meum carni meæ.
7 Símilis factus sum pellicáno solitúdinis: * factus sum sicut nyctícorax in domicílio.
8 Vigilávi, * et factus sum sicut passer solitárius in tecto.
9 Tota die exprobrábant mihi inimíci mei: * et qui laudábant me, advérsum me jurábant.
10 Quia cínerem tamquam panem manducábam, * et potum meum cum fletu miscébam.
11 A fácie iræ et indignatiónis tuæ: * quia élevans allisísti me.
12 Dies mei sicut umbra declinavérunt: * et ego sicut fœnum árui.
13 Tu autem Dómine in ætérnum pérmanes: * et memoriále tuum in generatiónem et generatiónem.
14 Tu exsúrgens miseréberis Sion: * quia tempus miseréndi ejus, quia venit tempus.
15 Quóniam placuérunt servis tuis lápides ejus: * et terræ ejus miserebúntur.
16 Et timébunt Gentes nomen tuum Dómine, * et omnes reges terræ glóriam tuam.
17 Quia ædificávit Dóminus Sion: * et vidébitur in glória sua.
18 Respéxit in oratiónem humílium: * et non sprevit precem eórum.
19 Scribántur hæc in generatióne áltera: * et pópulus, qui creábitur, laudábit Dóminum:
20 Quia prospéxit de excélso sancto suo: * Dóminus de cœlo in terram aspéxit:
21 Ut audíret gémitus compeditórum: * ut sólveret fílios interemptórum:
22 Ut annúntient in Sion nomen Dómini: * et laudem ejus in Jerúsalem.
23 In conveniéndo pópulos in unum, * et reges ut sérviant Dómino.
24 Respóndit ei in via virtútis suæ: * Paucitátem diérum meórum núntia mihi.
25 Ne révoces me in dimídio diérum meórum: * in generatiónem et generatiónem anni tui.
26 Inítio tu Dómine terram fundásti: * et ópera mánuum tuárum sunt cœli.
27 Ipsi períbunt, tu autem pérmanes: * et omnes sicut vestiméntum veteráscent.
28 Et sicut opertórium mutábis eos, et mutabúntur: * tu autem idem ipse es, et anni tui non defícient.
29 Fílii servórum tuórum habitábunt: * et semen eórum in sǽculum dirigétur.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.































Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Psalmus 142.

Dómine exaúdi oratiónem meam: aúribus pércipe obsecratiónem meam in veritáte tua: * exaúdi me in tua justítia.
2 Et non intres in judícium cum servo tuo: * quia non justificábitur in conspéctu tuo omnis vivens.
3 Quia persecútus est inimícus ánimam meam: * humiliávit in terra vitam meam.
4 Collocávit me in obscúris sicut mórtuos sǽculi: * et anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum.
5 Memor fui diérum antiquórum, meditátus sum in ómnibus opéribus tuis: * in factis mánuum tuárum meditábar.
6 Expándi manus meas ad te: * ánima mea sicut terra sine aqua tibi.
7 Velóciter exaúdi me Dómine: * defécit spíritus meus.
8 Non avértas fáciem tuam a me: * et símilis ero descendéntibus in lacum.
9 Audítam fac mihi mane misericórdiam tuam: * quia in te sperávi.
10 Notam fac mihi viam, in qua ámbulem: * quia ad te levávi ánimam meam.
11 Eripe me de inimícis meis Dómine, ad te confúgi: * doce me fácere voluntátem tuam, quia Deus meus es tu.
12 Spíritus tuus bonus dedúcet me in terram rectam: * propter nomen tuum Dómine vivificábis me, in æquitáte tua.
13 Edúces de tribulatióne ánimam meam: * et in misericórdia tua dispérdes inimícos meos.
14 Et perdes omnes, qui tríbulant ánimam meam: * quóniam ego servus tuus sum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Herr, erhöre mein Gebet, nimm zu Ohren mein Flehen nach Deiner Wahrheit; * erhöre mich nach Deiner Gerechtigkeit!
2 Und gehe nicht ins Gericht mit Deinem Knechte; * denn vor Deinem Angesichte ist kein Lebender gerecht.
3 Denn der Feind verfolgt meine Seele, * erniedrigt zur Erde mein Leben;
4 Er versetzt mich ins Finstere wie die Toten der Vorzeit; * und mein Geist ist in mir geängstigt, mein Herz in mir verstöret.
5 Ich gedenke der alten Zeiten; ich betrachte alle Deine Werke; * die Werke Deiner Hände betrachte ich.
6 Ich breite meine Hände aus zu Dir; * meine Seele, wie Land ohne Wasser, dürstet nach Dir.
7 Geschwind erhöre mich, Herr, * mein Geist verschmachtet!
8 Wende Dein Angesicht nicht ab von mir, * dass ich nicht gleich werde denen, die in die Grube fahren.
9 Lass mich frühe Deine Barmherzigkeit hören; * denn auf Dich hoffe ich.
10 Tue mir kund den Weg, auf dem ich wandeln soll; * denn zu Dir erhebe ich meine Seele.
11 Errette mich von meinen Feinden, Herr, zu Dir bin ich geflohen! * Lehre mich tun nach Deinem Willen, denn mein Gott bist Du!
12 Dein guter Geist führe mich auf rechter Bahn. * Um Deines Namens willen, Herr, belebe mich nach Deiner Gerechtigkeit.
13 Führe aus der Trübsal meine Seele * und nach Deiner Barmherzigkeit zerstreue meine Feinde!
14 Und vertilge alle, die meine Seele quälen; * denn ich bin Dein Knecht!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ne reminiscáris Dómine delícta nostra, vel paréntum nostrórum: neque vindíctam sumas de peccátis nostris.

Litaniæ Sanctorum.

Kýrie eléison.
Christe eléison.
Kýrie eléison.
Christe audi nos.
Christe exaúdi nos.
Pater de cœlis Deus, miserére nobis.
Fili Redémptor mundi Deus, miserére nobis.
Spíritus sancte Deus, miserére nobis.
Sancta Trínitas unus Deus, miserére nobis.
Sancta María, ora pro nobis.
Sancta Dei Génitrix, ora pro nobis.
Sancta Virgo vírginum, ora pro nobis.
Sancte Míchaël, ora pro nobis.
Sancte Gábriel, ora pro nobis.
Sancte Ráphaël, ora pro nobis.
Omnes sancti Angeli et Archángeli, oráte pro nobis.
Omnes sancti beatórum spirítuum órdines, oráte pro nobis.
Sancte Joánnes Baptísta, ora pro nobis.
Sancte Joseph, ora pro nobis.
Omnes sancti Patriárchæ et Prophétæ, oráte pro nobis.
Sancte Petre, ora pro nobis.
Sancte Paule, ora pro nobis.
Sancte Andréa, ora pro nobis.
Sancte Jacóbe, ora pro nobis.
Sancte Joánnes, ora pro nobis.
Sancte Thoma, ora pro nobis.
Sancte Jacóbe, ora pro nobis.
Sancte Philíppe, ora pro nobis.
Sancte Bartholomǽe, ora pro nobis.
Sancte Matthǽe, ora pro nobis.
Sancte Simon, ora pro nobis.
Sancte Thaddǽe, ora pro nobis.
Sancte Mathía, ora pro nobis.
Sancte Bárnaba, ora pro nobis.
Sancte Luca, ora pro nobis.
Sancte Marce, ora pro nobis.
Omnes sancti Apóstoli et Evangelístæ, oráte pro nobis.
Omnes sancti Discípuli Dómini, oráte pro nobis.
Omnes sancti Innocéntes, oráte pro nobis.
Sancte Stéphane, ora pro nobis.
Sancte Laurénti, ora pro nobis.
Sancte Vincénti, ora pro nobis.
Sancti Fabiáne et Sebastiáne, oráte pro nobis.
Sancti Joánnes et Paule, oráte pro nobis.
Sancti Cosma et Damiáne, oráte pro nobis.
Sancti Gervási et Protási, oráte pro nobis.
Omnes sancti Mártyres, oráte pro nobis.
Sancte Silvéster, ora pro nobis.
Sancte Gregóri, ora pro nobis.
Sancte Ambrósi, ora pro nobis.
Sancte Augustíne, ora pro nobis.
Sancte Hierónyme, ora pro nobis.
Sancte Martíne, ora pro nobis.
Sancte Nicoláe, ora pro nobis.
Omnes sancti Pontífices et Confessóres, oráte pro nobis.
Omnes sancti Doctóres, oráte pro nobis.
Sancte Antóni, ora pro nobis.
Sancte Benedícte, ora pro nobis.
Sancte Bernárde, ora pro nobis.
Sancte Domínice, ora pro nobis.
Sancte Francísce, ora pro nobis.
Omnes sancti Sacerdótes et Levítæ, oráte pro nobis.
Omnes sancti Mónachi et Eremítæ, oráte pro nobis.
Sancta María Magdaléna, ora pro nobis.
Sancta Agatha, ora pro nobis.
Sancta Lúcia, ora pro nobis.
Sancta Agnes, ora pro nobis.
Sancta Cæcília, ora pro nobis.
Sancta Catharína, ora pro nobis.
Sancta Anastásia, ora pro nobis.
Omnes sanctæ Vírgines et Víduæ, oráte pro nobis.
Omnes Sancti et Sanctæ Dei, intercédite pro nobis.
Propítius esto, parce nobis Dómine,
Propítius esto, exaúdi nos Dómine.
Ab omni malo, líbera nos Dómine.
Ab omni peccáto, líbera nos Dómine.
Ab ira tua, líbera nos Dómine.
A subitánea et improvísa morte, líbera nos Dómine.
Ab insídiis diáboli, líbera nos Dómine.
Ab ira, et ódio, et omni mala voluntáte, líbera nos Dómine.
A spíritu fornicatiónis, líbera nos Dómine.
A fúlgure et tempestáte, líbera nos Dómine.
A flagéllo terræmótus, líbera nos Dómine.
A peste, fame, et bello, líbera nos Dómine.
A morte perpétua, líbera nos Dómine.
Per mystérium sanctæ Incarnatiónis tuæ, líbera nos Dómine.
Per advéntum tuum, líbera nos Dómine.
Per nativitátem tuam, líbera nos Dómine.
Per baptísmum et sanctum jejúnium tuum, líbera nos Dómine.
Per crucem et passiónem tuam, líbera nos Dómine.
Per mortem et sepultúram tuam, líbera nos Dómine.
Per sanctam resurrectiónem tuam, líbera nos Dómine.
Per admirábilem ascensiónem tuam, líbera nos Dómine.
Per advéntum Spíritus sancti Parácliti, líbera nos Dómine.
In die judícii, líbera nos Dómine.
Peccatóres, te rogámus audi nos.
Ut nobis parcas, te rogámus audi nos.
Ut nobis indúlgeas, te rogámus audi nos.
Ut ad veram pœniténtiam nos perdúcere dignéris, te rogámus audi nos.
Ut Ecclésiam tuam sanctam régere et conserváre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut domnum Apostólicum et omnes ecclesiásticos órdines in sancta religióne conserváre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut inimícos sanctæ Ecclésiæ humiliáre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut régibus et princípibus chrisiánis pacem et veram concórdiam donáre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut cuncto pópulo christiáno pacem et unitátem largíri dignéris, te rogámus audi nos.
Ut nosmetípsos in tuo sancto servítio confortáre et conserváre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut mentes nostras ad cœléstia desidéria érigas, te rogámus audi nos.
Ut ómnibus benefactóribus nostris sempitérna bona retríbuas, te rogámus audi nos.
Ut ánimas nostras, fratrum, propinquórum et benefactórum nostrórum ab ætérna damnatióne erípias, te rogámus audi nos.
Ut fructus terræ dare et conserváre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut ómnibus fidélibus defúnctis réquiem ætérnam donáre dignéris, te rogámus audi nos.
Ut nos exaudíre dignéris, te rogámus audi nos.
Fili Dei, te rogámus audi nos.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, parce nobis Dómine.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, exaúdi nos Dómine.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi, miserére nobis.
Christe audi nos.
Christe exaúdi nos.
Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.






















































































































Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Psalmus 69.

Deus in adjutórium meum inténde: * Dómine ad adjuvándum me festína.
2 Confundántur, et revereántur, * qui quærunt ánimam meam:
3 Avertántur retrórsum, et erubéscant, * qui volunt mihi mala:
4 Avertántur statim erubescéntes, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
5 Exsúltent et læténtur in te omnes qui quærunt te, * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
6 Ego vero egénus, et pauper sum: * Deus ádjuva me.
7 Adjútor meus, et liberátor meus es tu: * Dómine ne moréris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Salvos fac servos tuos.
℟. Deus meus sperántes in te.
℣. Esto nobis Dómine turris fortitúdinis.
℟. A fácie inimíci.
℣. Nihil profíciat inimícus in nobis.
℟. Et fílius iniquitátis non appónat nocére nobis.
℣. Dómine non secúndum peccáta nostra fácias nobis.
℟. Neque secúndum iniquitátes nostras retríbuas nobis.
℣. Orémus pro Pontífice nostro N.
℟. Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra, et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
℣. Orémus pro benefactóribus nostris.
℟. Retribúere dignáre Dómine ómnibus nobis bona faciéntibus propter nomen tuum vitam ætérnam. Amen.
℣. Orémus pro fidélibus defúnctis.
℟. Réquiem ætérnam dona eis Dómine: et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Pro frátribus nostris abséntibus.
℟. Salvos fac servos tuos, Deus meus sperántes in te.
℣. Mitte eis Dómine auxílium de sancto.
℟. Et de Sion tuére eos.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.






























℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Oremus.
Deus, cui próprium est miseréri semper et párcere: súscipe deprecatiónem nostram; ut nos, et omnes fámulos tuos, quos delictóru caténa constríngit, miserátio tuæ pietátis cleménter absólvat.
Exaúdi, quǽsumus Dómine, súpplicum preces, et confiténtium tibi parce peccátis: ut páriter nobis indulgéntiam tríbuas benígnus et pacem.
Ineffábilem nobis Dómine misericórdiam tuam cleménter osténde: ut simul nos et a peccátis ómnibus éxuas, et a pœnis, quas pro his merémur, erípias.
Deus, qui culpa offénderis, pœniténtia placáris: preces pópuli tui supplicántis propítius réspice; et flagélla tuæ iracúndiæ, quæ pro peccátis nostris merémur, avérte.
Omnípotens sempitérne Deus, miserére fámulo tuo Pontífici nostro N., et dírige eum secúndum tuam cleméntiam in viam salútis ætérnæ: ut, te donánte, tibi plácita cúpiat, et tota virtúte perfíciat.
Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem; ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla.
Ure igne sancti Spíritus renes nostros et cor nostrum Dómine: ut tibi casto córpore serviámus, et mundo corde placeámus.
Fidélium, Deus, ómnium Cónditor et Redémptor, animábus famulórum famularúmque tuárum remissiónem cunctórum tríbue peccatórum: ut indúlgeam, quam semper optavérunt, piis supplicatiónibus consequántur.
Actiónes nostras, quǽsumus Dómine, aspirándo prǽveni, et adjuvándo proséquere: ut cuncta nostra orátio et operátio a te semper incípiat, et per te cœpta finiátur.
Omnípotens sempitérne Deus, qui vivórum domináris simul et mortuórum, omniúmque miseréris quos tuos fide et ópere futúros esse prænóscis: te súpplices exorámus; ut pro quibus effúndere preces decrévimus, quosque vel præsens sǽculum adhuc in carne rétinet, vel futúrum jam exútos córpore suscépit, intercedéntibus ómnibus Sanctis tuis, pietátis tuæ cleméntia ómnium delictórum suórum véniam consequántur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.












Durch unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

℣. Exaúdiat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
℣. Et fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.




Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.

Der hochheiligen und ungeteilten Dreifaltigkeit, der Menschheit unseres gekreuzigten Herrn Jesus Christus, der fruchtbaren Unversehrtheit der seligsten und glorwürdigsten, allzeit jungfräulichen Maria und allen Heiligen sei stets Lob, Ehre, Kraft und Ruhm von jeglichem Geschöpfe, uns aber Nachlass aller Sünden, von immerwährender Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen.
Selig ist der Schoß der Jungfrau Maria, der getragen hat des ewigen Vaters Sohn.
Und selig die Brust, die genährt hat Christus den Herrn.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.