Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
Psalmus 1.
Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
4 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
5 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem projícit ventus a fácie terræ.
6 Ideo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
7 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Selig der Mann, der nach dem Rate der Gottlosen nicht geht, und auf dem Pfade der Sünder nicht steht, * und auf dem Stuhle der Pestilenz nicht sitzt.
2 Sondern im Gesetze des Herrn seine Lust hat, * und in seinem Gesetze betrachtet Tag und Nacht!
3 Und er wird sein wie ein Baum, der gepflanzt ist an Wasserbächen, * der seine Frucht bringt zu seiner Zeit;
4 Und sein Laub wird nicht abfallen, * und alles, was er tut, wird gelingen.
5 Nicht so die Gottlosen, nicht so, * sondern wie Staub, den der Wind aufweht von der Erde.
6 Darum werden die Gottlosen nicht bestehen im Gerichte, * noch die Sünder in der Versammlung der Gerechten.
7 Denn der Herr kennt den Pfad der Gerechten, * und der Wandel der Gottlosen führt zum Verderben.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Fructum salutíferum gustándum dedit Dóminus mortis suæ témpore.
Psalmus 4.
Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
2 Miserére mei, * et exaúdi oratiónem meam.
3 Fílii hóminum úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exaúdiet me cum clamávero ad eum.
5 Irascímini, et nolíte peccáre: † quæ dícitis in córdibus vestris, * in cubílibus vestris compungímini.
6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, † et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
7 Signátum est super nos lumen vultus tui Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
10 Quóniam tu Dómine singuláriter in spe * constituísti me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Da ich rief, erhörte mich der Gott meiner Gerechtigkeit; * in der Trübsal hast Du mir Raum gemacht.
2 Erbarme Dich meiner * und erhöre mein Gebet!
3 Ihr Menschenkinder! Wie lange noch ist schwer euer Herz? * Warum liebet ihr die Eitelkeit und suchet die Lüge?
4 Wisset doch, dass der Herr Wunder getan an Seinem Heiligen; * der Herr erhöret mich, wenn ich zu Ihm rufe.
5 Zürnet ihr, so sündiget nicht! * Was ihr sprechet in eurem Herzen, das bereuet auf euern Lagern!
6 Opfert ein Opfer der Gerechtigkeit und hoffet auf den Herrn. * Viele sagen: Wer wird uns Gutes sehen lassen?
7 Gezeichnet über uns ist das Licht Deines Angesichtes, Herr; * Du hast Freude in mein Herz gegeben.
8 Von der Frucht des Getreides, des Weines und Öles * sind sie reich geworden.
9 In Frieden darüber schlafe ich * und ruhe;
10 Denn Du, Herr, hast mich sonderlich festgestellt * in der Hoffnung.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
A fructu fruménti et vini multiplicáti fidéles in pace Christi requiéscunt.
Psalmus 15.
Consérva me Dómine, quóniam sperávi in te. * Dixi Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonórum meórum non eges.
2 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis.
3 Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
4 Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea.
5 Dóminus pars hæreditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hæreditátem meam mihi.
6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim hæréditas mea præclára est mihi.
7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei.
8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear.
9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
11 Notas mihi fecísti vias vitæ, adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Bewahre mich, Herr, denn ich habe gehofft auf Dich. * Ich sprach zu dem Herrn: Mein Gott bist Du; denn meiner Güter bedarfst Du nicht.
2 Zu den Heiligen, die in Seinem Lande sind, * hat Er wunderbar alle meine Neigung gerichtet.
3 Es hat sich gemehrt ihr Elend; * darnach eilten sie herbei.
4 Ich will ihre Zusammenkünfte nicht versammeln zu Blutopfern, * noch deren Namen auf meine Lippen bringen.
5 Der Herr ist der Teil meines Erbes und meines Bechers; * Du bist es, der mir zurückgibt mein Erbe.
6 Das Los ist mir gefallen auf Herrliches; * denn ein herrliches Erbe ist mir geworden.
7 Ich will loben den Herrn, der mir Verstand gegeben; * dazu mahnen mich bis in die Nacht meine Nieren.
8 Ich sehe den Herrn allezeit vor Augen; * denn Er ist mir zur Rechten, damit ich nicht wanke.
9 Darum freut sich mein Herz und frohlocket meine Zunge; * und auch mein Fleisch wird ruhen in der Hoffnung.
10 Denn Du wirst meine Seele nicht in der Hölle lassen, * noch Deinem Heiligen zu sehen geben die Verwesung.
11 Du tust mir kund die Wege des Lebens, wirst mir Freude geben vollauf durch Dein Angesicht: * Wonne zu Deiner Rechten ewiglich.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Communióne cálicis, quo Deus ipse súmitur, non vitulórum sánguine, congregávit nos Dóminus.
Versiculus.
℣. Panem cœli dedit eis, allelúja.
℟. Panem Angelórum manducávit homo, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
I. Reg. 6. d. et 7.
Percússit autem de viris Bethsamítibus, eo quod vidíssent arcam Dómini: et percússit de pópulo septuagínta viros, et quinquagínta míllia plebis. Luxítque pópulus, eo quod Dóminus percussísset plebem plaga magna. Et dixérunt viri Bethsamítæ: Quis póterit stare in conspéctu Dómini Dei sancti hujus? et ad quem ascéndet a nobis? Miserúntque núntios ad habitatóres Cariathíarim, dicéntes: Reduxérunt Philísthiim arcam Dómini, descéndite, et redúcite eam ad vos. Venérunt ergo viri Cariathíarim, et reduxérunt arcam Dómini, et intulérunt eam in domum Abínadab in Gábaa. Eleázarum autem fílium ejus sanctificavérunt, ut custodíret arcam Dómini.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Et factum est, ex qua die mansit arca Dómini in Cariathíarim, multiplicáti sunt dies (erat quippe jam annus vigésimus) et requiévit omnis domus Israël post Dóminum. Ait autem Sámuel ad univérsam domum Israël, dicens: Si in toto corde vestro revertímini ad Dóminum, auférte deos aliénos de médio vestri, Báalim et Astaroth: et præparáte corda vestra Dómino, et servíte ei soli, et éruet vos de manu Philísthiim. Abstulérunt ergo fílii Israël Báalim et Astaroth, et serviérunt Dómino soli.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Dixit autem Sámuel: Congregáte univérsum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dóminum. Et convenérunt in Masphath: hauserúntque aquam, et effudérunt in conspéctu Dómini, et jejunavérunt in die illa, atque dixérunt ibi: Peccávimus Dómino. Judicavítque Sámuel fílios Israël in Masphath. Et audiérunt Philísthiim quod congregáti essent fílii Israël in Masphath, et ascendérunt sátrapæ Philisthinórum ad Israël. Quod cum audíssent fílii Israël, timuérunt a fácie Philisthinórum. Dixerúntque ad Samuélem: Ne cesses pro nobis clamáre ad Dóminum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinórum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Psalmus 19.
Exaúdiat te Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob.
2 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
3 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocaústum tuum pingue fiat.
4 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
5 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
6 Impleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
7 Exaúdiet illum de cœlo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini Dei nostri invocábimus.
9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
10 Dómine salvum fac regem: * et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Der Herr erhöre dich am Tage der Trübsal; * es schirme dich der Name des Gottes Jakobs.
2 Er sende dir Hilfe aus dem Heiligtume, * und von Sion aus beschütze Er dich.
3 Er gedenke alle deiner Speiseopfer, * und dein Brandopfer sei ihm fett.
4 Er gebe dir nach deinem Herzen, * und alle deine Ratschläge erfülle er.
5 Wir wollen uns freuen in deinem Heile * und im Namen unseres Gottes uns rühmen.
6 Der Herr erfülle all dein Begehren! * Nun erkenne ich, dass der Herr geholfen Seinem Gesalbten.
7 Er wird ihn erhören von Seinem heiligen Himmel; * denn mächtig ist das Heil Seiner Rechten.
8 Diese vertrauen auf Wagen, und jene auf Rosse; * wir aber rufen den Namen des Herrn, unseres Gottes, an.
9 Sie werden verstrickt und fallen; * wir aber stehen auf und sind aufrecht.
10 Herr, hilf dem Könige, * und erhöre uns am Tage, da wir Dich anrufen!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Memor sit Dóminus sacrifícii nostri, et holocaústum nostrum pingue fiat.
Psalmus 22.
Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.
2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.
3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum.
4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.
5 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.
6 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.
7 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!
8 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:
9 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Der Herr regiert mich, und nichts wird mir mangeln; * auf einem Weideplatze, da hat Er mich gelagert;
2 Am Wasser der Erquickung hat Er mich erzogen, * hat meine Seele bekehret;
3 Er hat mich geführet auf die Wege der Gerechtigkeit * um Seines Namens willen.
4 Denn wenn ich auch wandle mitten im Todesschatten, so will ich nichts Übels fürchten, * weil Du bei mir bist.
5 Deine Rute und Dein Stab, * die haben mich getröstet.
6 Bereitet hast Du vor meinem Angesichte einen Tisch, * wider die, so mich quälen.
7 Du hast gesalbet mit Öl mein Haupt, * und mein berauschender Becher, wie herrlich ist er!
8 Und Deine Barmherzigkeit folgt mir * alle Tage meines Lebens,
9 Dass ich wohne im Hause des Herrn * auf lange Zeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Parátur nobis mensa Dómini advérsus omnes qui tríbulant nos.
Psalmus 41.
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te Deus.
2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
6 Quare tristis es ánima mea? * et quare contúrbas me?
7 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
8 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
9 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
10 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
11 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
12 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
13 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
14 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
15 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me?
16 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
In voce exsultatiónis résonent epulántes in mensa Dómini.
Versiculus.
℣. Cibávit illos ex ádipe fruménti, allelúja.
℟. Et de petra, melle saturávit eos, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
Ex libro sancti Ambrósii Epíscopi de Sacraméntis.
Lib. 4. Cap. 4.
Auctor sacramentórum quis est, nisi Dóminus Jesus? De cœlo ista sacraménta venérunt. Consílium enim omne de cœlo est. Vere autem magnum est et divínum miráculum, quod pópulo pluit Deus manna de cœlo, et non laborábat pópulus, et manducábat. Tu forte dicis: Meus panis est usitátus. Sed panis iste, panis est ante verba sacramentórum: ubi accésserit consecrátio, de pane fit caro Christi. Hoc ígitur astruámus. Quómodo potest, qui panis est, corpus esse Christi? Consecratióne. Consecrátio ígitur quibus verbis est, et cujus sermónibus? Dómini Jesu. Nam réliqua ómnia quæ dicúntur, laudem Deo déferunt, orátio præmíttitur pro pópulo, pro régibus, pro céteris: ubi venítur ut conficiátur venerábile Sacraméntum, jam non suis sermónibus sacérdos, sed útitur sermónibus Christi.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Ergo sermo Christi hoc cónficit Sacraméntum. Quis sermo Christi? Nempe is, quo facta sunt ómnia. Jussit Dóminus, et factum est cœlum: jussit Dóminus, et facta est terra: jussit Dóminus, et facta sunt mária: jussit Dóminus, et omnis creatúra generáta est. Vides ergo quam operatórius sit sermo Christi. Si ergo tanta vis est in sermóne Dómini Jesu, ut incíperent esse quæ non erant: quanto magis operatórius est, ut quæ erant, in áliud commuténtur? Cœlum non erat, mare non erat, terra non erat. Sed audi dicéntem: Ipse dixit, et facta sunt: ipse mandávit, et creáta sunt. Ergo tibi ut respóndeam, non erat corpus Christi ante consecratiónem: sed post consecratiónem dico tibi quod jam corpus est Christi. Ipse dixit, et factum est: ipse mandávit, et creátum est.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Cap. 5.
Jam redi mecum ad propositiónem meam. Magnum quidem et venerábile, quod manna Judǽis pluit e cœlo. Sed intéllige quid est ámplius, manna de cœlo, an corpus Christi? Corpus Christi útique, qui auctor est cœli. Deínde manna qui manducávit, mórtuus est: qui manducáverit hoc corpus, fiet ei remíssio peccatórum, et non moriétur in ætérnum. Ergo non otióse, cum áccipis, tu dicis, Amen; jam in spíritu cónfitens quod accípias corpus Christi. Dicit tibi sacérdos, Corpus Christi: et tu dicis, Amen, hoc est, verum. Quod confitétur lingua, téneat afféctus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Psalmus 42.
Júdica me Deus, et discérne causam meam de gente non sancta, * ab hómine iníquo, et dolóso érue me.
2 Quia tu es Deus fortitúdo mea: * Quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
3 Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
4 Et introíbo ad altáre Dei: * ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
5 Confitébor tibi in cíthara Deus meus: * quare tristis es ánima mea? et quare contúrbas me?
6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Schaffe mir Recht, Gott, und entscheide meine Sache wider das unheilige Volk; * vom ungerechten und arglistigen Manne rette mich!
2 Denn Du, Gott, bist meine Stärke. Warum hast Du mich verstoßen? * Und warum gehe ich trauernd einher, da der Feind mich bedrängt?
3 Sende Dein Licht und Deine Wahrheit; * sie werden mich leiten und führen auf Deinen heiligen Berg und in Deine Zelte.
4 Und ich will treten zum Altare Gottes, * zu Gott, der meine Jugend erfreut.
5 Ich werde Dich loben auf der Harfe, Gott, mein Gott! * Warum bist du traurig, meine Seele, und warum verwirrest du mich?
6 Hoffe auf Gott, denn ich werde Ihm noch danken; * Er ist das Heil meines Angesichtes und mein Gott.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Introíbo ad altáre Dei: sumam Christum, qui rénovat juventútem meam.
Psalmus 80.
Exsultáte Deo adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
2 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
3 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
4 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
5 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
6 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
7 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
8 Audi pópulus meus, et contestábor te: * Israël si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
9 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
10 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
11 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum, * ibunt in adinventiónibus suis.
12 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
13 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
14 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
15 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Cibávit nos Dóminus ex ádipe fruménti: et de petra, melle saturávit nos.
Psalmus 83.
Quam dilécta tabernácula tua Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
2 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum.
3 Etenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos.
4 Altária tua Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus.
5 Beáti, qui hábitant in domo tua Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te.
6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco quem pósuit.
7 Etenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion.
8 Dómine Deus virtútum exaúdi oratiónem meam: * aúribus pércipe Deus Jacob.
9 Protéctor noster áspice Deus: * et réspice in fáciem Christi tui:
10 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia.
11 Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus.
13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ex altári tuo Dómine, Christum súmimus: in quem cor et caro nostra exsúltant.
Versiculus.
℣. Edúcas panem de terra, allelúja.
℟. Et vinum lætíficet cor hóminis, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 6. f.
In illo témpore: Dixit Jesus turbis Judæórum: Caro mea, vere est cibus: et sanguis meus, vere est potus. Et réliqua.
Homilía sancti Hilárii Epíscopi.
Lib. 8. de Trinit., ante med.
Non est humáno aut sǽculi sensu in Dei rebus loquéndum. Quæ scripta sunt, legámus: et quæ legérimus, intelligámus; et tunc perféctæ fídei offício fungémur. De naturáli enim in nobis Christi veritáte quæ dícimus, nisi ab eo díscimus, stulte atque ímpie dícimus. Ipse enim ait: Caro mea vere est esca, et sanguis meus vere est potus. Qui edit carnem meam, et bibit sánguinem meum, in me manet, et ego in eo. De veritáte carnis et sánguinis non relíctus est ambigéndi locus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die göttliche Hilfe * bleibe allezeit mit uns.
Nunc enim et ipsíus Dómini professióne, et fide nostra vere caro est, et vere sanguis est. Et hæc accépta atque hausta id effíciunt, ut et nos in Christo, et Christus in nobis sit. An ne hoc véritas non est? Contíngat plane his verum non esse, qui Christum Jesum verum esse Deum negant. Est ergo in nobis ipse per carnem, et sumus in eo, dum secum hoc quod nos sumus, in Deo est. Quod autem in eo per sacraméntum communicátæ carnis et sánguinis simus, ipse testátur, dicens: Et hic mundus jam me non videt, vos autem me vidébitis: quóniam ego vivo, et vos vivétis: quóniam ego in Patre meo, et vos in me, et ego in vobis. ¶ Quod autem in nobis naturális hæc únitas sit, ipse ita testátus est: Qui edit carnem meam, et bibit sánguinem meum, in me manet, et ego in eo. Non enim quis in eo erit, nisi in quo ipse fúerit: ejus tantum in se assúmptam habens carnem, qui suam súmpserit. Perféctæ autem hujus unitátis sacraméntum supérius jam docúerat, dicens: Sicut me misit vivens Pater, et ego vivo per Patrem; et qui mandúcat meam carnem, et ipse vivet per me. Vivit ergo per Patrem: et quo modo per Patrem vivit, eódem modo nos per carnem ejus vivémus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.
Ss. Marcellini Petri atque Erasmi Mm.
Petrus exorcísta, Diocletiáno imperatóre, Romæ a Seréno júdice propter christiánæ fídei confessiónem missus in cárcerem, Paulínam Artémii, qui cárceri prǽerat, fíliam a dǽmone agitátam liberávit. Quo facto et paréntes puéllæ cum tota família, et vicínos, qui ad rei novitátem concúrrerant, Jesu Christo conciliátos ad Marcellínum presbýterum addúxit, a quo omnes baptizáti sunt. Quod ubi rescívit Serénus, Petrum et Marcellínum ad se vocátos aspérius objúrgat, et ad verbórum acerbitátem minas ac terróres adjúngit, nisi Christo renúntient. Cui cum Marcellínus christiána libertáte respondéret: pugnis contúsum, et a Petro sejúnctum, nudum inclúdit in cárcerem stratum vitri fragméntis, sine cibo ac sine lúmine. Petrum item constríngi ímperat arctíssimis vínculis. Sed cum utríque ex torméntis fides et ánimus crésceret, constánti confessióne, et abscísso cápite, illústre testimónium Jesu Christo dedérunt. ¶ Erásmus epíscopus, imperatóribus Diocletiáno et Maximiáno, in Campánia plumbátis et fústibus cæsus, resína quoque, súlphure, plumbo liquefácto, et fervénti pice, cera, oleóque perfúsus, inde tamen ínteger et inviolátus evásit. Quo miráculo multi se ad Christi fidem convertérunt. Verum is íterum detrúsus in cárcerem, constríctus férreis gravissimísque vínculis, inde ab Angelo mirabíliter eréptus est. Deínde Fórmiis a Maximiáno váriis afféctus supplíciis, tunicáque ǽrea candénti indútus, illa étiam torménta divína virtúte superávit. Dénique plúrimis et in fide confirmátis, et ad fidem convérsis, insígnem martýrii palmam adéptus est.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.