Psalmus 38.
Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
2 Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi Dómine finem meum.
6 Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
7 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
8 Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
9 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
10 Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
11 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
12 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
13 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
14 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
15 Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
16 Exaúdi oratiónem meam Dómine, et deprecatiónem meam: * aúribus pércipe lácrimas meas.
17 Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
18 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 39.
Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.
2 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos.
4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.
5 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino.
6 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas.
7 Multa fecísti tu Dómine Deus meus mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
8 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum.
9 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi.
10 Holocaústum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce vénio.
11 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus vólui, et legem tuam in médio cordis mei.
12 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce lábia mea non prohibébo: Dómine tu scisti.
13 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
14 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo.
15 Tu autem Dómine ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me.
16 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem.
17 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me.
18 Compláceat tibi Dómine ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice.
19 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut aúferant eam.
20 Convertántur retrórsum, et revereántur * qui volunt mihi mala.
21 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
22 Exsúltent, et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
23 Ego autem mendícus sum et pauper: * Dóminus sollícitus est mei.
24 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ut non delínquam in lingua mea.
Psalmus 40.
Beátus qui intélligit super egénum, et paúperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
2 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
3 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
4 Ego dixi: Dómine miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
5 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
6 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur, * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adjíciet ut resúrgat?
10 Etenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
11 Tu autem Dómine miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
14 Benedíctus Dóminus Deus Israël a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 41.
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te Deus.
2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
6 Quare tristis es ánima mea? * et quare contúrbas me?
7 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
8 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
9 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
10 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
11 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
12 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
13 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
14 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
15 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me?
16 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Sana Dómine ánimam meam, quia peccávi tibi.
Psalmus 43.
Deus aúribus nostris audívimus: * patres nostri annuntiavérunt nobis.
2 Opus, quod operátus es in diébus eórum, * et in diébus antíquis.
3 Manus tua Gentes dispérdidit, et plantásti eos: * afflixísti pópulos, et expulísti eos.
4 Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos:
5 Sed déxtera tua, et bráchium tuum, et illuminátio vultus tui: * quóniam complacuísti in eis.
6 Tu es ipse Rex meus et Deus meus: * qui mandas salútes Jacob.
7 In te inimícos nostros ventilábimus cornu, * et in nómine tuo spernémus insurgéntes in nobis.
8 Non enim in arcu meo sperábo: * et gládius meus non salvábit me.
9 Salvásti enim nos de affligéntibus nos: * et odiéntes nos confudísti.
10 In Deo laudábimur tota die: * et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
11 Nunc autem repulísti et confudísti nos: * et non egrediéris Deus in virtútibus nostris.
12 Avertísti nos retrórsum post inimícos nostros: * et qui odérunt nos, diripiébant sibi.
13 Dedísti nos tamquam oves escárum: * et in Géntibus dispersísti nos.
14 Vendidísti pópulum tuum sine prétio: * et non fuit multitúdo in commutatiónibus eórum.
15 Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
16 Posuísti nos in similitúdinem Géntibus: * commotiónem cápitis in pópulis.
17 Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me.
18 A voce exprobrántis, et obloquéntis: * a fácie inimíci et persequéntis.
19 Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te: * et iníque non égimus in testaménto tuo.
20 Et non recéssit retro cor nostrum: * et declinásti sémitas nostras a via tua:
21 Quóniam humiliásti nos in loco afflictiónis, * et coopéruit nos umbra mortis.
22 Si oblíti sumus nomen Dei nostri, * et si expándimus manus nostras ad deum aliénum:
23 Nonne Deus requíret ista? * ipse enim novit abscóndita cordis.
24 Quóniam propter te mortificámur tota die: * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
25 Exsúrge, quare obdórmis Dómine? * exsúrge, et ne repéllas in finem.
26 Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ, et tribulatiónis nostræ?
27 Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra: * conglutinátus est in terra venter noster.
28 Exsúrge Dómine, ádjuva nos: * et rédime nos propter nomen tuum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 44.
Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Eructávit cor meum verbum bonum.
Psalmus 45.
Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 46.
Omnes Gentes plaúdite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis.
2 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
3 Subjécit pópulos nobis: * et Gentes sub pédibus nostris.
4 Elégit nobis hæreditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit.
5 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
6 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
7 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
8 Regnábit Deus super Gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
9 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Abraham: * quóniam dii fortes terræ, veheménter eleváti sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Adjútor in tribulatiónibus.
Psalmus 47.
Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus.
2 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas regis magni.
3 Deus in dómibus ejus cognoscétur, * cum suscípiet eam.
4 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.
5 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.
6 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.
7 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.
8 Suscépimus Deus misericórdiam tuam, * in médio templi tui.
9 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * justítia plena est déxtera tua.
10 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Judæ * propter judícia tua Dómine.
11 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus ejus.
12 Pónite corda vestra in virtúte ejus: * et distribúite domos ejus, ut enarrétis in progénie áltera.
13 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 48.
Audíte hæc omnes Gentes: * aúribus percípite omnes, qui habitátis orbem:
2 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper.
3 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam.
4 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam.
5 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me:
6 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.
7 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam.
8 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem.
9 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt.
10 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlchra eórum domus illórum in ætérnum.
11 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis.
12 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
13 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt.
14 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos.
15 Et dominabúntur eórum justi in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum.
16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi, * cum accéperit me.
17 Ne timúeris cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus ejus.
18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória ejus.
19 Quia ánima ejus in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei.
20 Introíbit usque in progénies patrum suórum; * et usque in ætérnum non vidébit lumen.
21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Magnus Dóminus et laudábilis nimis.
Psalmus 49.
Deus deórum Dóminus locútus est: * et vocávit terram.
2 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris ejus.
3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit.
4 Ignis in conspéctu ejus exardéscet: * et in circúitu ejus tempéstas válida.
5 Advocábit cœlum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum.
6 Congregáte illi sanctos ejus: * qui órdinant testaméntum ejus super sacrifícia.
7 Et annuntiábunt cœli justítiam ejus: * quóniam Deus judex est.
8 Audi pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus Deus tuus ego sum.
9 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocaústa autem tua in conspéctu meo sunt semper.
10 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos.
11 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * juménta in móntibus et boves.
12 Cognóvi ómnia volatília cœli: * et pulchritúdo agri mecum est.
13 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo ejus.
14 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo?
15 Immola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua.
16 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me.
17 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras justítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum?
18 Tu vero odísti disciplínam: * et projecísti sermónes meos retrórsum:
19 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas.
20 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos.
21 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui.
22 Existimásti iníque quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam.
23 Intellígite hæc qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat.
24 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 51.
Quid gloriáris in malítia, * qui potens es in iniquitáte?
2 Tota die injustítiam cogitávit lingua tua: * sicut novácula acúta fecísti dolum.
3 Dilexísti malítiam super benignitátem: * iniquitátem magis quam loqui æquitátem.
4 Dilexísti ómnia verba præcipitatiónis, * lingua dolósa.
5 Proptérea Deus déstruet te in finem, * evéllet te, et emigrábit te de tabernáculo tuo: et radícem tuam de terra vivéntium.
6 Vidébunt justi, et timébunt, et super eum ridébunt, et dicent: * Ecce homo, qui non pósuit Deum adjutórem suum:
7 Sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum: * et præváluit in vanitáte sua.
8 Ego autem, sicut olíva fructífera in domo Dei, * sperávi in misericórdia Dei in ætérnum: et in sǽculum sǽculi.
9 Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti: * et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deus deórum Dóminus locútus est.
Versiculus.
℣. Immola Deo sacrifícium laudis.
℟. Et redde Altíssimo vota tua.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
I. Reg. 12.
Dixit autem Sámuel ad univérsum Israël: Ecce audívi vocem vestram juxta ómnia quæ locúti estis ad me, et constítui super vos regem. Et nunc rex gráditur ante vos: ego autem sénui, et incánui: porro fílii mei vobíscum sunt: ítaque conversátus coram vobis ab adolescéntia mea usque ad hanc diem, ecce præsto sum. Loquímini de me coram Dómino, et coram Christo ejus, utrum bovem cujúsquam túlerim, aut ásinum: si quémpiam calumniátus sum, si oppréssi áliquem, si de manu cujúsquam munus accépi: et contémnam illud hódie, restituámque vobis. Et dixérunt: Non es calumniátus nos, neque oppressísti, neque tulísti de manu alicújus quíppiam. Dixítque ad eos: Testis est Dóminus advérsum vos, et testis Christus ejus in die hac, quia non invenéritis in manu mea quíppiam. Et dixérunt: Testis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Et ait Sámuel ad pópulum: Dóminus qui fecit Móysen et Aaron, et edúxit patres nostros de Terra Ægýpti. Nunc ergo state, ut judício conténdam advérsum vos coram Dómino de ómnibus misericórdiis Dómini, quas fecit vobíscum, et cum pátribus vestris: quómodo Jacob ingréssus est in Ægýptum, et clamavérunt patres vestri ad Dóminum: et misit Dóminus Móysen et Aaron, et edúxit patres vestros de Ægýpto: et collocávit eos in loco hoc. Qui oblíti sunt Dómini Dei sui, et trádidit eos in manu Sísaræ magístri milítiæ Hasor, et in manu Philisthinórum, et in manu regis Moab, et pugnavérunt advérsum eos.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Póstea autem clamavérunt ad Dóminum, et dixérunt: Peccávimus, quia derelíquimus Dóminum, et servívimus Báalim et Astaroth: nunc ergo érue nos de manu inimicórum nostrórum, et serviémus tibi. Et misit Dóminus Jeróbaal, et Badan, et Jephte, et Sámuel, et éruit vos de manu inimicórum vestrórum per circúitum, et habitástis confidénter. Vidéntes autem quod Naas rex filiórum Ammon venísset advérsum vos, dixístis mihi: Nequáquam, sed rex imperábit nobis: cum Dóminus Deus vester regnáret in vobis. Nunc ergo præsto est rex vester, quem elegístis et petístis: ecce dedit vobis Dóminus regem. Si timuéritis Dóminum, et serviéritis ei, et audiéritis vocem ejus, et non exasperavéritis os Dómini: éritis et vos, et rex qui ímperat vobis, sequéntes Dóminum Deum vestrum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.