Psalmus 52.
Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus.
2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in iniquitátibus: * non est qui fáciat bonum.
3 Dóminus de cœlo prospéxit super fílios hóminum: * ut vídeat si est intélligens, aut requírens Deum.
4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
5 Nonne scient omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam ut cibum panis?
6 Deum non invocavérunt: * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
7 Quóniam Deus dissipávit ossa eórum qui homínibus placent: * confúsi sunt, quóniam Deus sprevit eos.
8 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum convérterit Deus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 54.
Exaúdi Deus oratiónem meam, et ne despéxeris deprecatiónem meam: * inténde mihi, et exaúdi me.
2 Contristátus sum in exercitatióne mea: * et conturbátus sum a voce inimíci, et a tribulatióne peccatóris.
3 Quóniam declinavérunt in me iniquitátes: * et in ira molésti erant mihi.
4 Cor meum conturbátum est in me: * et formído mortis cécidit super me.
5 Timor et tremor venérunt super me: * et contexérunt me ténebræ.
6 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut colúmbæ, * et volábo, et requiéscam?
7 Ecce elongávi fúgiens: * et mansi in solitúdine.
8 Exspectábam eum, qui salvum me fecit * a pusillanimitáte spíritus et tempestáte.
9 Præcípita Dómine, dívide linguas eórum: * quóniam vidi iniquitátem et contradictiónem in civitáte.
10 Die ac nocte circúmdabit eam super muros ejus iníquitas: * et labor in médio ejus, et injustítia.
11 Et non defécit de platéis ejus * usúra, et dolus.
12 Quóniam si inimícus meus maledixísset mihi, * sustinuíssem útique.
13 Et si is, qui óderat me, super me magna locútus fuísset: * abscondíssem me fórsitan ab eo.
14 Tu vero homo unánimis: * dux meus, et notus meus.
15 Qui simul mecum dulces capiébas cibos: * in domo Dei ambulávimus cum consénsu.
16 Véniat mors super illos: * et descéndant in inférnum vivéntes:
17 Quóniam nequítiæ in habitáculis eórum: * in médio eórum.
18 Ego autem ad Deum clamávi: * et Dóminus salvábit me.
19 Véspere, et mane, et merídie narrábo et annuntiábo: * et exaúdiet vocem meam.
20 Rédimet in pace ánimam meam ab his, qui appropínquant mihi: * quóniam inter multos erant mecum.
21 Exaúdiet Deus, et humiliábit illos, * qui est ante sǽcula.
22 Non enim est illis commutátio, et non timuérunt Deum: * exténdit manum suam in retribuéndo.
23 Contaminavérunt testaméntum ejus, divísi sunt ab ira vultus ejus: * et appropinquávit cor illíus.
24 Mollíti sunt sermónes ejus super óleum: * et ipsi sunt jácula.
25 Jacta super Dóminum curam tuam, et ipse te enútriet: * non dabit in ætérnum fluctuatiónem justo.
26 Tu vero Deus dedúces eos, * in púteum intéritus.
27 Viri sánguinum, et dolósi non dimidiábunt dies suos: * ego autem sperábo in te Dómine.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Avértit Dóminus captivitátem plebis suæ.
Psalmus 55.
Miserére mei Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
2 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
3 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
4 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
5 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
6 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
7 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
8 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo,
9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
10 In quacúmque die invocávero te: * ecce cognóvi quóniam Deus meus es.
11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
12 In me sunt Deus vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 56.
Miserére mei Deus, miserére mei: * quóniam in te confídit ánima mea.
2 Et in umbra alárum tuárum sperábo, * donec tránseat iníquitas.
3 Clamábo ad Deum altíssimum: * Deum qui benefécit mihi.
4 Misit de cœlo, et liberávit me: * dedit in oppróbrium conculcántes me.
5 Misit Deus misericórdiam suam, et veritátem suam, * et erípuit ánimam meam de médio catulórum leónum: dormívi conturbátus.
6 Fílii hóminum dentes eórum arma et sagíttæ: * et lingua eórum gládius acútus.
7 Exaltáre super cœlos Deus: * et in omnem terram glória tua.
8 Láqueum paravérunt pédibus meis: * et incurvavérunt ánimam meam.
9 Fodérunt ante fáciem meam fóveam: * et incidérunt in eam.
10 Parátum cor meum Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psalmum dicam.
11 Exsúrge glória mea, exsúrge psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
12 Confitébor tibi in pópulis Dómine: * et psalmum dicam tibi in Géntibus:
13 Quóniam magnificáta est usque ad cœlos misericórdia tua, * et usque ad nubes véritas tua.
14 Exaltáre super cœlos Deus: * et super omnem terram glória tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Quóniam in te confídit ánima mea.
Psalmus 57.
Si vere útique justítiam loquímini: * recta judicáte fílii hóminum.
2 Etenim in corde iniquitátes operámini: * in terra injustítias manus vestræ concínnant.
3 Alienáti sunt peccatóres a vulva, erravérunt ab útero: * locúti sunt falsa.
4 Furor illis secúndum similitúdinem serpéntis: * sicut áspidis surdæ, et obturántis aures suas:
5 Quæ non exaúdiet vocem incantántium: * et venéfici incantántis sapiénter.
6 Deus cónteret dentes eórum in ore ipsórum: * molas leónum confrínget Dóminus.
7 Ad níhilum devénient tamquam aqua decúrrens: * inténdit arcum suum donec infirméntur.
8 Sicut cera, quæ fluit, auferéntur: * supercécidit ignis, et non vidérunt solem.
9 Priúsquam intellígerent spinæ vestræ rhamnum: * sicut vivéntes, sic in ira absórbet eos.
10 Lætábitur justus cum víderit vindíctam: * manus suas lavábit in sánguine peccatóris.
11 Et dicet homo: Si útique est fructus justo: * útique est Deus júdicans eos in terra.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 58.
Eripe me de inimícis meis Deus meus: * et ab insurgéntibus in me líbera me.
2 Eripe me de operántibus iniquitátem: * et de viris sánguinum salva me.
3 Quia ecce cepérunt ánimam meam: * irruérunt in me fortes.
4 Neque iníquitas mea, neque peccátum meum Dómine: * sine iniquitáte cucúrri, et diréxi.
5 Exsúrge in occúrsum meum, et vide: * et tu Dómine Deus virtútum, Deus Israël,
6 Inténde ad visitándas omnes Gentes: * non misereáris ómnibus, qui operántur iniquitátem.
7 Converténtur ad vésperam: et famem patiéntur ut canes, * et circuíbunt civitátem.
8 Ecce loquéntur in ore suo, et gládius in lábiis eórum: * quóniam quis audívit?
9 Et tu Dómine deridébis eos: * ad níhilum dedúces omnes Gentes.
10 Fortitúdinem meam ad te custódiam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus, misericórdia ejus prævéniet me.
11 Deus osténdet mihi super inimícos meos, ne occídas eos: * nequándo obliviscántur pópuli mei.
12 Dispérge illos in virtúte tua: * et depóne eos protéctor meus Dómine:
13 Delíctum oris eórum, sermónem labiórum ipsórum: * et comprehendántur in supérbia sua.
14 Et de exsecratióne et mendácio annuntiabúntur in consummatióne: * in ira consummatiónis, et non erunt.
15 Et scient quia Deus dominábitur Jacob: * et fínium terræ.
16 Converténtur ad vésperam et famem patiéntur ut canes: * et circuíbunt civitátem.
17 Ipsi dispergéntur ad manducándum: * si vero non fúerint saturáti et murmurábunt.
18 Ego autem cantábo fortitúdinem tuam: * et exsultábo mane misericórdiam tuam.
19 Quia factus es suscéptor meus, * et refúgium meum, in die tribulatiónis meæ.
20 Adjútor meus tibi psallam, quia Deus suscéptor meus es: * Deus meus misericórdia mea.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Justa judicáte fílii hóminum.
Psalmus 59.
Deus repulísti nos, et destruxísti nos: * irátus es, et misértus es nobis.
2 Commovísti terram, et conturbásti eam: * sana contritiónes ejus, quia commóta est.
3 Ostendísti pópulo tuo dura: * potásti nos vino compunctiónis.
4 Dedísti metuéntibus te significatiónem: * ut fúgiant a fácie arcus:
5 Ut liberéntur dilécti tui: * salvum fac déxtera tua, et exaúdi me.
6 Deus locútus est in sancto suo: * Lætábor, et partíbor Síchimam: et convállem tabernaculórum metíbor.
7 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Ephraïm fortitúdo cápitis mei.
8 Juda rex meus: * Moab olla spei meæ.
9 In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ súbditi sunt.
10 Quis dedúcet me in civitátem munítam: * quis dedúcet me usque in Idumǽam?
11 Nonne tu Deus, qui repulísti nos: * et non egrediéris Deus in virtútibus nostris?
12 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
13 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet tribulántes nos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 60.
Exaúdi Deus deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
2 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
3 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
4 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
5 Quóniam tu Deus meus exaudísti oratiónem meam: * dedísti hæreditátem timéntibus nomen tuum.
6 Dies super dies regis adjícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
7 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
8 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Da nobis Dómine auxílium de tribulatióne.
Psalmus 61.
Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
2 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
3 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
4 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
5 Verúmtamen Deo subjécta esto ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
6 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
7 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
8 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
9 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
10 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
11 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi Dómine misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 63.
Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Nonne Deo subjécta erit ánima mea?
Psalmus 65.
Jubiláte Deo omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus.
2 Dícite Deo, quam terribília sunt ópera tua Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.
3 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.
4 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.
5 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.
6 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super Gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.
7 Benedícite Gentes Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus,
8 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.
9 Quóniam probásti nos Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.
10 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.
11 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.
12 Introíbo in domum tuam in holocaústis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.
13 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.
14 Holocaústa medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.
15 Veníte, audíte, et narrábo, omnes qui timétis Deum, * quanta fecit ánimæ meæ.
16 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.
17 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exaúdiet Dóminus.
18 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.
19 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 67.
Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus.
2 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
3 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
4 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (Fit reverentia) Dóminus nomen illi.
5 Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum, et júdicis viduárum.
6 Deus in loco sancto suo: * Deus qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine: * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlchris.
8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
9 Terra mota est, étenim cœli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
10 Plúviam voluntáriam segregábis Deus hæreditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua paúperi Deus.
12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
13 Rex virtútum dilécti dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri.
15 Dum discérnit cœléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus:
20 Etenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
21 Benedíctus Dóminus die quotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
22 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
23 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
24 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
25 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum inimícis, ab ipso.
26 Vidérunt ingréssus tuos Deus, * ingréssus Dei mei: Regis mei qui est in sancto.
27 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus, * in médio juvenculárum tympanistriárum.
28 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
29 Ibi Bénjamin adolescéntulus, * in mentis excéssu.
30 Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
31 Manda Deus virtúti tuæ: * confírma hoc Deus, quod operátus es in nobis.
32 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
33 Increpa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
34 Díssipa Gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo.
35 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
36 Psállite Deo, qui ascéndit super cœlum cœli, * ad Oriéntem.
37 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus.
38 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Benedícite Gentes Deum nostrum.
Versiculus.
℣. Elégit eam Deus, et præelégit eam.
℟. In tabernáculo suo habitáre facit eam.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
IV. Reg. 4.
Múlier autem quædam de uxóribus prophetárum clamábat ad Eliséum, dicens: Servus tuus vir meus mórtuus est, et tu nosti quia servus tuus fuit timens Dóminum: et ecce créditor venit ut tollat duos fílios meos ad serviéndum sibi. Cui dixit Eliséus: Quid vis ut fáciam tibi? Dic mihi, quid habes in domo tua? At illa respóndit: Non hábeo ancílla tua quidquam in domo mea, nisi parum ólei, quo ungar. Cui ait: Vade, pete mútuo ab ómnibus vicínis tuis vasa vácua non pauca. Et ingrédere, et claude óstium tuum, cum intrínsecus fúeris tu, et fílii tui; et mitte inde in ómnia vasa hæc: et cum plena fúerint, tolles.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Ivit ítaque múlier, et clausit óstium super se, et super fílios suos: illi offerébant vasa, et illa infundébat. Cumque plena fuíssent vasa, dixit ad fílium suum: Affer mihi adhuc vas. Et ille respóndit: Non hábeo. Stetítque óleum. Venit autem illa, et indicávit hómini Dei. Et ille, Vade, inquit, vende óleum, et redde creditóri tuo: tu autem, et fílii tui vívite de réliquo. Facta est autem quædam dies, et transíbat Eliséus per Sunam: erat autem ibi múlier magna, quæ ténuit eum ut coméderet panem: cumque frequénter inde transíret, divertébat ad eam ut coméderet panem. Quæ dixit ad virum suum: Animadvérto quod vir Dei sanctus est iste, qui transit per nos frequénter. Faciámus ergo ei cœnáculum parvum, et ponámus ei in eo léctulum, et mensam, et sellam, et candelábrum, ut cum vénerit ad nos, máneat ibi. ¶ Facta est ergo dies quædam, et véniens divértit in cœnáculum, et requiévit ibi. Dixítque ad Giézi púerum suum: Voca Sunamítidem istam. Qui cum vocásset eam, et illa stetísset coram eo, dixit ad púerum suum: Lóquere ad eam: Ecce, sédule in ómnibus ministrásti nobis, quid vis ut fáciam tibi? numquid habes negótium, et vis ut loquar regi, sive príncipi milítiæ? Quæ respóndit: In médio pópuli mei hábito. Et ait: Quid ergo vult ut fáciam ei? Dixítque Giézi: Ne quæras: fílium enim non habet, et vir ejus senex est. Præcépit ítaque ut vocáret eam: quæ cum vocáta fuísset, et stetísset ante óstium, dixit ad eam: In témpore isto, et in hac eádem hora, si vita comes fúerit, habébis in útero fílium. At illa respóndit: Noli quæso dómine mi, vir Dei, noli mentíri ancíllæ tuæ. Et concépit múlier, et péperit fílium in témpore, et in hora eádem, qua díxerat Eliséus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Praxédes, virgo Romána, Pudentiánæ vírginis soror, Marco Antoníno imperatóre Christiános persequénte, eos facultátibus, ópera, consolatióne, et omni caritátis offício prosequebátur. Nam álios domi occultábat: álios ad fídei constántiam hortabátur: aliórum córpora sepeliébat: iis, qui in cárcere inclúsi erant, qui in ergástulis exercebántur, nulla re déerat. Quæ cum tantam Christianórum stragem jam ferre non posset, Deum precáta est, ut, si mori expedíret, se e tantis malis eríperet. Itaque duodécimo Kaléndas Augústi ad pietátis prǽmia vocátur in cœlum. Cujus corpus a Pastóre presbýtero in patris et soróris Pudentiánæ sepúlchrum illátum est, quod erat in cœmetério Priscíllæ, via Salária.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.