Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.
Concússum est mare, * et contrémuit terra, ubi Archángelus Míchaël descendébat de cœlo.
Psalmus 8.
Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cœlos.
3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
4 Quóniam vidébo cœlos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
5 Quid est homo, quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
6 Minuísti eum paulo minus ab Angelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
7 Omnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8 Vólucres cœli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
9 Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
2 Denn Deine Herrlichkeit ist erhöhet * über die Himmel.
3 Aus dem Munde der Kinder und der Säuglinge hast Du vollkommenes Lob bereitet, um Deiner Feinde willen, * um den Feind und den Rachgierigen zu stürzen.
4 Denn schaue ich Deine Himmel an, das Werk Deiner Finger, * den Mond und die Sterne, die Du gegründet:
5 Was ist der Mensch, dass Du seiner gedenkest, * oder des Menschen Sohn, dass Du ihn heimsuchst?
6 Du hast ihn nur ein wenig unter die Engel erniedrigt, mit Herrlichkeit und Ehre ihn gekrönet, * und ihn gesetzet über die Werke Deiner Hände.
7 Alles hast Du seinen Füßen unterworfen, * Schafe und Rinder allzumal; dazu auch die Tiere des Feldes;
8 Die Vögel des Himmels und die Fische des Meeres, * welche die Wege des Meeres durchwandeln.
9 Herr, unser Herr, * wie wunderbar ist Dein Name auf der ganzen Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Concússum est mare, et contrémuit terra, ubi Archángelus Míchaël descendébat de cœlo.
Laudémus Dóminum, * quem laudant Angeli, quem Chérubim et Séraphim, Sanctus, Sanctus, Sanctus proclámant.
Psalmus 10.
In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
2 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
3 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
4 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cœlo sedes ejus:
5 Oculi ejus in paúperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Auf den Herrn ich vertraue; wie saget ihr zu meiner Seele: * Fliehe wie ein Sperling auf den Berg?
2 Denn siehe, die Sünder spannen den Bogen, halten bereit ihre Pfeile in dem Köcher, * um im Dunkeln zu schießen auf die, so aufrichtigen Herzen sind!
3 Denn was du vollbracht hast, zerstören sie; * was aber hat der Gerechte getan?
4 Der Herr ist in Seinem heiligen Tempel; * der Herr hat im Himmel Seinen Sitz.
5 Seine Augen schauen auf den Armen; * Seine Augenlider erforschen die Menschenkinder.
6 Der Herr erforschet den Gerechten und den Gottlosen; * wer aber die Missetat liebt, hasset seine Seele.
7 Er regnet Schlingen über die Bösen; * Feuer und Schwefel und Sturmwind ist der Anteil ihres Bechers.
8 Denn der Herr ist gerecht und liebt die Gerechtigkeit; * auf Billigkeit schauet Sein Antlitz.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Laudémus Dóminum, quem laudant Angeli, quem Chérubim et Séraphim, Sanctus, Sanctus, Sanctus proclámant.
Ascéndit fumus * arómatum in conspéctu Dómini de manu Angeli.
Psalmus 14.
Dómine quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
4 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
5 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
6 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
7 Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Herr, wer wird wohnen in Deinem Zelte? * Oder wer wird ruhen auf Deinem heiligen Berge?
2 Der einhergeht ohne Makel * und Gerechtigkeit übet;
3 Der Wahrheit spricht in seinem Herzen; * der nicht Trug übet mit seiner Zunge;
4 Der seinem Nächsten nichts Übels tut, * und Schmähung wider seinen Nächsten nicht annimmt;
5 In dessen Augen nichts gilt der Bösewicht, * der aber die, so den Herrn fürchten, verehrt;
6 Der seinem Nächsten schwört, und ihn nicht betrüget; * der sein Geld nicht gibt auf Wucher, und Geschenke nicht nimmt gegen den Unschuldigen.
7 Wer solches tut, * der wankt nicht in Ewigkeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Ascéndit fumus arómatum in conspéctu Dómini de manu Angeli.
Versiculus.
℣. Stetit Angelus juxta aram templi.
℟. Habens thuríbulum aúreum in manu sua.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Erhöre, o Herr Jesus Christus, die Bitten Deiner Diener, † und erbarme Dich unser, * der Du mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebst und herrschst in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Mit stetigem Segen * segne uns der ewige Vater.
Dan. 7. c.
Aspiciébam donec throni pósiti sunt, et antíquus diérum sedit: vestiméntum ejus cándidum quasi nix, et capílli cápitis ejus quasi lana munda: thronus ejus flammæ ignis: rotæ ejus ignis accénsus. Flúvius ígneus, rapidúsque egrediebátur a fácie ejus. Míllia míllium ministrábant ei, et décies míllies centéna míllia assistébant ei: judícium sedit, et libri apérti sunt. Aspiciébam propter vocem sermónum grándium, quos cornu illud loquebátur: et vidi quóniam interfécta esset béstia, et periísset corpus ejus, et tráditum esset ad comburéndum igni.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Der eingeborene Sohn Gottes * würdige sich, uns zu segnen und beizustehen.
Dan. 10.
Die autem vigésima et quarta mensis primi, eram juxta flúvium magnum, qui est Tigris. Et levávi óculos meos, et vidi: et ecce vir unus vestítus líneis, et renes ejus accíncti auro obrízo: et corpus ejus quasi chrysólithus, et fácies ejus velut spécies fúlguris, et óculi ejus ut lampas ardens: et bráchia ejus, et quæ deórsum sunt usque ad pedes, quasi spécies æris candéntis: et vox sermónum ejus ut vox multitúdinis. Vidi autem ego Dániel solus visiónem: porro viri qui erant mecum, non vidérunt: sed terror nímius írruit super eos, et fugérunt in abscónditum. Ego autem relíctus solus vidi visiónem grandem hanc: et non remánsit in me fortitúdo, sed et spécies mea immutáta est in me, et emárcui, nec hábui quidquam vírium.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Des Heiligen Geistes Gnade * erleuchte unsere Sinne und Herzen.
Et audívi vocem sermónum ejus: et aúdiens jacébam consternátus super fáciem meam, et vultus meus hærébat terræ. Et ecce manus tétigit me, et eréxit me super génua mea, et super artículos mánuum meárum. Et dixit ad me: Dániel vir desideriórum, intéllige verba, quæ ego loquor ad te, et sta in gradu tuo: nunc enim sum missus ad te. Cumque dixísset mihi sermónem istum, steti tremens. Et ait ad me: Noli metúere Dániel: quia ex die primo quo posuísti cor tuum ad intelligéndum ut te afflígeres in conspéctu Dei tui, exaudíta sunt verba tua: et ego veni propter sermónes tuos. Princeps autem regni Persárum réstitit mihi vigínti et uno diébus: et ecce Míchaël, unus de princípibus primis, venit in adjutórium meum, et ego remánsi ibi juxta regem Persárum. Veni autem ut docérem te quæ ventúra sunt pópulo tuo in novíssimis diébus, quóniam adhuc vísio in dies.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium III.
Míchaël Archángele, * veni in adjutórium pópulo Dei.
Psalmus 18.
Cœli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
2 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
3 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.
4 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.
5 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:
6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cœlo egréssio ejus:
7 Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus.
8 Lex Dómini immaculáta convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum: illúminans óculos.
10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa.
11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.
12 Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.
13 Delícta quis intélligit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.
14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.
15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.
16 Dómine adjútor meus, * et redémptor meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Die Himmel erzählen die Herrlichkeit Gottes, * und das Firmament verkündet die Werke Seiner Hände.
2 Ein Tag bringt dem andern das Wort herfür, * und eine Nacht meldet der andern die Kunde.
3 Es ist keine Sprache, es ist kein Wort, * deren Stimme man nicht hörte.
4 Über die ganze Erde geht aus ihr Schall, * und bis an die Grenzen des Erdkreises ihr Wort.
5 In der Sonne hat Er Seine Wohnung gesetzt, * und sie gehet hervor, wie ein Bräutigam aus Seiner Kammer;
6 Sie frohlockte wie ein Riese, zu laufen den Weg; * vom äußersten Himmel ist ihr Ausgang;
7 Und ihre Rückkehr am Äußersten desselben; * und ist niemand, der sich bergen kann vor ihrer Hitze.
8 Das Gesetz des Herrn ist unbefleckt und bekehret die Seele; * das Zeugnis des Herrn ist getreu und gibt Weisheit den Kleinen.
9 Die Rechte des Herrn sind gerade und erfreuen die Herzen; * das Gebot des Herrn ist hell und erleuchtet die Augen.
10 Die Furcht des Herrn ist heilig und dauert in Ewigkeit; * die Gerichte des Herrn sind wahrhaft, gerechtfertigt in sich selber.
11 Wünschenswerter sind sie, als Gold und viel Edelgestein, * und süßer als Honig und Honigseim.
12 Dein Knecht bewahret sie auch; * in ihrer Beobachtung ist vielfache Vergeltung.
13 Aber die Sünden, wer merket sie? Von meinen verborgenen Sünden reinige mich, * und der fremden wegen schone Deines Knechtes!
14 Wenn sie über mich nicht herrschen, dann werde ich unbefleckt sein * und gereinigt werden von der größten Sünde.
15 Und es werden Dir wohlgefallen die Reden meines Mundes, * und das Sinnen meines Herzens wird in Deiner Gegenwart sein allezeit.
16 Herr, Du bist mein Helfer, * und mein Erlöser.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Míchaël Archángele, veni in adjutórium pópulo Dei.
Míchaël * præpósitus paradísi, quem honoríficant Angelórum cives.
Psalmus 23.
Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
4 Innocens mánibus et mundo corde, † qui non accépit in vano ánimam suam, * nec jurávit in dolo próximo suo.
5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo salutári suo.
6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
7 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
8 Quis est iste Rex glóriæ? † Dóminus fortis et potens: * Dóminus potens in prǽlio.
9 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Des Herrn ist die Erde, und was sie erfüllt; * der Erdkreis, und alle, die darauf wohnen.
2 Denn Er hat ihn auf Meere gegründet * und auf Strömen ihn bereitet.
3 Wer wird hinaufsteigen den Berg des Herrn, * oder wer wird stehen an seinem heiligen Orte?
4 Wer unschuldig an Händen und rein von Herzen, * nicht zum Eiteln gebraucht seine Seele, und nicht fälschlich schwört seinem Nächsten.
5 Der wird erlangen den Segen vom Herrn * und Barmherzigkeit von Gott, seinem Heilande.
6 Dies ist das Geschlecht, das sich nach Ihm sehnt, * die sich sehnen nach dem Angesichte des Gottes Jakobs.
7 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
8 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr, der Starke und Mächtige; der Herr, mächtig im Kriege.
9 Hebet eure Tore, ihr Fürsten, erhebet euch, ihr ewigen Tore, * dass einziehe der König der Herrlichkeit!
10 Wer ist dieser König der Herrlichkeit? * Der Herr der Heerscharen, dieser ist der König der Herrlichkeit.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.
Míchaël præpósitus paradísi, quem honoríficant Angelórum cives.
Gloriósus apparuísti * in conspéctu Dómini: proptérea decórem índuit te Dóminus.
Psalmus 33.
Benedícam Dóminum in omni témpore: * semper laus ejus in ore meo.
2 In Dómino laudábitur ánima mea: * aúdiant mansuéti, et læténtur.
3 Magnificáte Dóminum mecum: * et exaltémus nomen ejus in idípsum.
4 Exquisívi Dóminum, et exaudívit me: * et ex ómnibus tribulatiónibus meis erípuit me.
5 Accédite ad eum, et illuminámini: * et fácies vestræ non confundéntur.
6 Iste pauper clamávit, et Dóminus exaudívit eum: * et de ómnibus tribulatiónibus ejus salvávit eum.
7 Immíttet Angelus Dómini in circúitu timéntium eum: * et erípiet eos.
8 Gustáte et vidéte quóniam suávis est Dóminus: * beátus vir, qui sperat in eo.
9 Timéte Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam non est inópia timéntibus eum.
10 Dívites eguérunt et esuriérunt: * inquiréntes autem Dóminum non minuéntur omni bono.
11 Veníte fílii audíte me: * timórem Dómini docébo vos.
12 Quis est homo qui vult vitam: * díligit dies vidére bonos?
13 Próhibe linguam tuam a malo: * et lábia tua ne loquántur dolum.
14 Divérte a malo, et fac bonum: * inquíre pacem, et perséquere eam.
15 Oculi Dómini super justos: * et aures ejus in preces eórum.
16 Vultus autem Dómini super faciéntes mala: * ut perdat de terra memóriam eórum.
17 Clamavérunt justi, et Dóminus exaudívit eos: * et ex ómnibus tribulatiónibus eórum liberávit eos.
18 Juxta est Dóminus iis, qui tribuláto sunt corde: * et húmiles spíritu salvábit.
19 Multæ tribulatiónes justórum: * et de ómnibus his liberábit eos Dóminus.
20 Custódit Dóminus ómnia ossa eórum: * unum ex his non conterétur.
21 Mors peccatórum péssima: * et qui odérunt justum, delínquent.
22 Rédimet Dóminus ánimas servórum suórum: * et non delínquent omnes qui sperant in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Gloriósus apparuísti in conspéctu Dómini: proptérea decórem índuit te Dóminus.
Versiculus.
℣. Ascéndit fumus arómatum in conspéctu Dómini.
℟. De manu Angeli.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.
Sermo sancti Gregórii Papæ.
Ex Homil. 34. in Evang., ante medium.
Novem Angelórum órdines dícimus, quia vidélicet esse, testánte sacro elóquio scimus: Angelos, Archángelos, Virtútes, Potestátes, Principátus, Dominatiónes, Thronos, Chérubim atque Séraphim. Esse namque Angelos et Archángelos pene omnes sacri elóquii páginæ testántur: Chérubim vero atque Séraphim sæpe, ut notum est, libri prophetárum loquúntur. Quátuor quoque órdinum nómina Paulus Apóstolus ad Ephésios enúmerat, dicens: Supra omnem Principátum, et Potestátem, et Virtútem, et Dominatiónem. Qui rursus ad Colossénses scribens, ait: Sive Throni, sive Potestátes, sive Principátus, sive Dominatiónes. Dum ergo illis quátuor, quæ ad Ephésios dixit, conjungúntur Throni, quinque sunt órdines: quibus dum Angeli et Archángeli, Chérubim atque Séraphim adjúncta sunt, procul dúbio novem esse Angelórum órdines inveniúntur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.
Sciéndum vero quod Angelórum vocábulum nomen est offícii, non natúræ. Nam sancti illi cœléstis pátriæ spíritus semper quidem sunt spíritus, sed semper vocári Angeli nequáquam possunt: quia tunc solum sunt Angeli, cum per eos áliqua nuntiántur. Unde et per Psalmístam dícitur: Qui facit Angelos suos spíritus. Ac si paténter dicat: Qui eos, quos semper habet spíritus, étiam cum volúerit, Angelos facit. Hi autem qui mínima núntiant, Angeli: qui vero summa annúntiant, Archángeli vocántur. Hinc est enim quod ad Maríam Vírginem non quílibet Angelus, sed Gábriel Archángelus míttitur. Ad hoc quippe ministérium, summum Angelum veníre dignum fúerat, qui summum ómnium nuntiábat. Qui idcírco étiam privátis nomínibus censéntur, ut signétur per vocábula, étiam in operatióne quid váleant. Míchaël namque, Quis ut Deus? Gábriel autem, Fortitúdo Dei: Ráphaël vero dícitur Medicína Dei.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.
Et quóties miræ virtútis áliquid ágitur, Míchaël mitti perhibétur: ut ex ipso actu et nómine detur intélligi, quia nullus potest fácere, quod fácere prǽvalet Deus. Unde et ille antíquus hostis, qui Deo esse per supérbiam símilis concupívit, dicens: In cœlum conscéndam, super astra cœli exaltábo sólium meum, símilis ero Altíssimo: dum in fine mundi in sua virtúte relinquétur extrémo supplício periméndus, cum Michaéle Archángelo præliatúrus esse perhibétur, sicut per Joánnem dícitur: Factum est prǽlium cum Michaéle Archángelo. Ad Maríam quoque Gábriel míttitur, qui Dei fortitúdo nominátur. Illum quippe nuntiáre veniébat, qui ad debellándas aéreas potestátes húmilis apparére dignátus est. Ráphaël quoque interpretátur, ut díximus, Medicína Dei: quia vidélicet dum Tobíæ óculos quasi per offícium curatiónis tétigit, cæcitátis ejus ténebras tersit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VI.
Angelus Archángelus * Míchaël, Dei núntius pro animábus justis, allelúja, allelúja.
Psalmus 95.
Cantáte Dómino cánticum novum: * cantáte Dómino omnis terra.
2 Cantáte Dómino, et benedícite nomini ejus: * annuntiáte de die in diem salutáre ejus.
3 Annuntiáte inter Gentes glóriam ejus, * in ómnibus pópulis mirabília ejus.
4 Quóniam magnus Dóminus, et laudábilis nimis: * terríbilis est super omnes deos.
5 Quóniam omnes dii Géntium dæmónia: * Dóminus autem cœlos fecit.
6 Conféssio, et pulchritúdo in conspéctu ejus: * sanctimónia et magnificéntia in sanctificatióne ejus.
7 Afférte Dómino pátriæ Géntium, afférte Dómino glóriam et honórem: * afférte Dómino glóriam nómini ejus.
8 Tóllite hóstias, et introíte in átria ejus: * adoráte Dóminum in átrio sancto ejus.
9 Commoveátur a fácie ejus univérsa terra: * dícite in Géntibus quia Dóminus regnávit.
10 Etenim corréxit orbem terræ qui non commovébitur: * judicábit pópulos in æquitáte.
11 Læténtur cœli, et exsúltet terra: commoveátur mare, et plenitúdo ejus: * gaudébunt campi, et ómnia quæ in eis sunt.
12 Tunc exsultábunt ómnia ligna silvárum a fácie Dómini, quia venit: * quóniam venit judicáre terram.
13 Judicábit orbem terræ in æquitáte, * et pópulos in veritáte sua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Angelus Archángelus Míchaël, Dei núntius pro animábus justis, allelúja, allelúja.
Data sunt ei * incénsa multa, ut adoléret ea ante altáre aúreum, quod est ante óculos Dómini.
Psalmus 96.
Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
6 Annuntiavérunt cœli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
8 Adoráte eum omnes Angeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
9 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua Dómine:
10 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
11 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
12 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
13 Lætámini justi in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Data sunt ei incénsa multa, ut adoléret ea ante altáre aúreum, quod est ante óculos Dómini.
Multa magnália * de Michaéle Archángelo, qui fortis in prǽlio fecit victóriam.
Psalmus 102.
Bénedic ánima mea Dómino: * et ómnia, quæ intra me sunt, nómini sancto ejus.
2 Bénedic ánima mea Dómino: * et noli oblivísci omnes retributiónes ejus.
3 Qui propitiátur ómnibus iniquitátibus tuis: * qui sanat omnes infirmitátes tuas.
4 Qui rédimit de intéritu vitam tuam: * qui corónat te in misericórdia et miseratiónibus.
5 Qui replet in bonis desidérium tuum: * renovábitur ut áquilæ juvéntus tua:
6 Fáciens misericórdias Dóminus: * et judícium ómnibus injúriam patiéntibus.
7 Notas fecit vias suas Móysi, * fíliis Israël voluntátes suas.
8 Miserátor, et miséricors Dóminus: * longánimis, et multum miséricors.
9 Non in perpétuum irascétur: * neque in ætérnum comminábitur.
10 Non secúndum peccáta nostra fecit nobis: * neque secúndum iniquitátes nostras retríbuit nobis.
11 Quóniam secúndum altitúdinem cœli a terra: * corroborávit misericórdiam suam super timéntes se.
12 Quantum distat ortus ab occidénte: * longe fecit a nobis iniquitátes nostras.
13 Quómodo miserétur pater filiórum, misértus est Dóminus timéntibus se: * quóniam ipse cognóvit figméntum nostrum.
14 Recordátus est quóniam pulvis sumus: * homo, sicut fœnum dies ejus, tamquam flos agri sic efflorébit.
15 Quóniam spíritus pertransíbit in illo, et non subsístet: * et non cognóscet ámplius locum suum.
16 Misericórdia autem Dómini ab ætérno, * et usque in ætérnum super timéntes eum.
17 Et justítia illíus in fílios filiórum, * his qui servant testaméntum ejus:
18 Et mémores sunt mandatórum ipsíus, * ad faciéndum ea.
19 Dóminus in cœlo parávit sedem suam: * et regnum ipsíus ómnibus dominábitur.
20 Benedícite Dómino omnes Angeli ejus: * poténtes virtúte, faciéntes verbum illíus, ad audiéndam vocem sermónum ejus.
21 Benedícite Dómino omnes virtútes ejus: * minístri ejus, qui fácitis voluntátem ejus.
22 Benedícite Dómino ómnia ópera ejus: * in omni loco dominatiónis ejus, bénedic ánima mea Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Multa magnália de Michaéle Archángelo, qui fortis in prǽlio fecit victóriam.
Versiculus.
℣. In conspéctu Angelórum psallam tibi Deus meus.
℟. Adorábo ad templum sanctum tuum, et confitébor nómini tuo.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Von den Fesseln unserer Sünden * erlöse uns der allmächtige und barmherzige Herr.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die Lesung des Evangeliums * sei unser Heil und Schutz.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 18.
In illo témpore: Accessérunt discípuli ad Jesum, dicéntes: Quis, putas, major est in regno cœlórum? Et réliqua.
Homilía sancti Hierónymi Presbýteri.
Lib. 3. Comm. in cap. 18. Matth.
Post invéntum statérem, post tribúta réddita, quid sibi vult Apostolórum repentína interrogátio, Quis, putas, major est in regno cœlórum? Quia víderant pro Petro et Dómino idem tribútum rédditum, ex æqualitáte prétii arbitráti sunt Petrum ómnibus Apóstolis esse prælátum, qui in redditióne tribúti Dómino fúerat comparátus: ídeo intérrogant quis major sit in regno cœlórum. Vidénsque Jesus cogitatiónes eórum, et causas erróris intélligens, vult desidérium glóriæ humilitátis contentióne sanáre.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Quorum festum cólimus, * ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
Die, deren Fest wir feiern, * mögen fürbitten für uns beim Herrn.
Si autem manus tua, vel pes tuus scandalízat te, abscínde eum, et prójice abs te. Necésse est quidem veníre scándala: væ tamen ei est hómini, qui, quod necésse est ut fiat in mundo, vítio suo facit ut per se fiat. Igitur omnis truncátur afféctus, et univérsa propínquitas amputátur, ne per occasiónem pietátis unusquísque credéntium scándalis páteat. Si, inquit, ita est quis tibi conjúnctus, ut manus, pes, óculus, et est útilis atque sollícitus, et acútus ad perspiciéndum: scándalum autem tibi facit, et propter dissonántiam morum te pértrahit in gehénnam: mélius est ut et propinquitáte ejus, et emoluméntis carnálibus cáreas: ne dum vis lucrifácere cognátos et necessários, causam hábeas ruinárum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.
Erteile, Herr, den Segen.
In die Gemeinschaft der himmlischen Scharen * führe uns der König der Engel.
Dico vobis, quia Angeli eórum in cœlis semper vident fáciem Patris mei. Supra díxerat, per manum, et pedem, et óculum omnes propinquitátes et necessitúdines, quæ scándalum fácere póterant, amputándas: austeritátem ítaque senténtiæ subjécto præcépto témperat, dicens: Vidéte ne contemnátis unum ex pusíllis istis. Sic, inquit, præcípio severitátem, ut commiscéri cleméntiam dóceam: quia Angeli eórum in cœlis vident semper fáciem Patris. Magna dígnitas animárum, ut unaquǽque hábeat ab ortu nativitátis in custódiam sui Angelum delegátum. Unde légimus in Apocalýpsi Joánnis: Angelo Ephesi, et reliquárum ecclesiárum, scribe hæc. Apóstolus quoque prǽcipit velári cápita in ecclésiis feminárum propter Angelos.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Dich, o Gott, loben wir; * Dich, den Herrn, bekennen wir.
Dich, den ewigen Vater, * verehrt der ganze Erdkreis.
Dir rufen alle Engel, * Dir die Himmel und alle Mächte,
Dir Cherubim und Seraphim * mit unermüdlicher Stimme zu:
Heilig, * Heilig, * Heilig * ist der Herr, Gott der Heerscharen.
Himmel und Erde * sind voll der Hoheit Deiner Herrlichkeit.
Dich preist * der Apostel glorreicher Chor,
Dich der Propheten * lobwürdige Zahl,
Dich der Märtyrer * strahlendes Heer.
Dich bekennet über den ganzen Erdkreis hin * die heilige Kirche.
Dich, den Vater * unermesslicher Hoheit,
Deinen anbetungswürdigen, wahren * und einzigen Sohn,
Und den Heiligen Geist, * den Tröster.
Du, König der Herrlichkeit, * Christus;
Du bist des Vaters * ewiger Sohn.
Du bist Mensch zu befreien geworden; * scheutest nicht der Jungfrau Schoß.
Du hast bezwungen des Todes Stachel * und den Gläubigen das Himmelreich erschlossen.
Du sitzest zur Rechten Gottes * in der Herrlichkeit des Vaters.
Als Richter, so glauben wir, * kehrst Du einst wieder.
Dich bitten wir denn, komm Deinen Dienern zu Hilfe, * die Du mit Deinem kostbaren Blute erkauft hast.
Lass uns in ewiger Herrlichkeit * Deinen Heiligen zugezählt werden.
Rette Dein Volk, o Herr, * und segne Dein Erbe.
Und führe sie * und erhebe sie in Ewigkeit.
Tag für Tag * preisen wir Dich.
Und loben Deinen Namen in Ewigkeit, * und von Ewigkeit zu Ewigkeit.
Wollest Du, Herr, an diesem Tage * ohne Sünde uns bewahren.
Erbarme Dich unser, o Herr, * erbarme Dich unser.
Dein Erbarmen komme über uns, Herr, * wie wir auf Dich gehofft haben.
Auf Dich, o Herr, habe ich gehofft; * ich werde nicht zuschanden in Ewigkeit.