In Vigilia S. Andreæ Apostoli.

Audíte cœli quæ loquor: * aúdiat terra verba oris mei.
2 Concréscat ut plúvia doctrína mea, * fluat ut ros elóquium meum,
3 Quasi imber super herbam, et quasi stillæ super grámina. * Quia nomen Dómini invocábo:
4 Date magnificéntiam Deo nostro. * Dei perfécta sunt ópera, et omnes viæ ejus judícia:
5 Deus fidélis, et absque ulla iniquitáte, justus et rectus. * Peccavérunt ei, et non fílii ejus in sórdibus:
6 Generátio prava atque pervérsa. * Hǽccine reddis Dómino pópule stulte et insípiens?
7 Numquid non ipse est pater tuus, * qui possédit te, et fecit, et creávit te?
8 Meménto diérum antiquórum, * cógita generatiónes síngulas:
9 Intérroga patrem tuum, et annuntiábit tibi: * majóres tuos, et dicent tibi.
10 Quando dividébat Altíssimus Gentes: * quando separábat fílios Adam,
11 Constítuit términos populórum * juxta númerum filiórum Israël.
12 Pars autem Dómini, pópulus ejus: * Jacob funículus hæreditátis ejus.
13 Invénit eum in terra desérta, * in loco horróris, et vastæ solitúdinis:
14 Circumdúxit eum, et dócuit: * et custodívit quasi pupíllam óculi sui.
15 Sicut áquila próvocans ad volándum pullos suos, * et super eos vólitans,
16 Expándit alas suas, et assúmpsit eum, * atque portávit in húmeris suis.
17 Dóminus solus dux ejus fuit: * et non erat cum eo deus aliénus.
18 Constítuit eum super excélsam terram: * ut coméderet fructus agrórum,
19 Ut súgeret mel de petra, * oleúmque de saxo duríssimo.
20 Butýrum de arménto, et lac de óvibus * cum ádipe agnórum, et aríetum filiórum Basan:
21 Et hircos cum medúlla trítici, * et sánguinem uvæ bíberet meracíssimum.
22 Incrassátus est diléctus, et recalcitrávit: * incrassátus, impinguátus, dilatátus,
23 Derelíquit Deum factórem suum, * et recéssit a Deo salutári suo.
24 Provocavérunt eum in diis aliénis, * et in abominatiónibus ad iracúndiam concitavérunt.
25 Immolavérunt dæmóniis, et non Deo, * diis, quos ignorábant:
26 Novi recentésque venérunt, * quos non coluérunt patres eórum.
27 Deum qui te génuit dereliquísti, * et oblítus es Dómini creatóris tui.
28 Vidit Dóminus, et ad iracúndiam concitátus est: * quia provocavérunt eum fílii sui et fíliæ.
29 Et ait: Abscóndam fáciem meam ab eis, * et considerábo novíssima eórum:
30 Generátio enim pervérsa est, * et infidéles fílii.
31 Ipsi me provocavérunt in eo, qui non erat Deus, * et irritavérunt in vanitátibus suis:
32 Et ego provocábo eos in eo, qui non est pópulus, * et in gente stulta irritábo illos.
33 Ignis succénsus est in furóre meo, * et ardébit usque ad inférni novíssima:
34 Devorabítque terram cum gérmine suo, * et móntium fundaménta combúret.
35 Congregábo super eos mala, * et sagíttas meas complébo in eis.
36 Consuméntur fame, * et devorábunt eos aves morsu amaríssimo:
37 Dentes bestiárum immíttam in eos, * cum furóre trahéntium super terram, atque serpéntium.
38 Foris vastábit eos gládius, et intus pavor, * júvenem simul ac vírginem, lacténtem cum hómine sene.
39 Dixi: Ubinam sunt? * cessáre fáciam ex homínibus memóriam eórum.
40 Sed propter iram inimicórum dístuli: * ne forte superbírent hostes eórum,
41 Et dícerent: Manus nostra excélsa, et non Dóminus, * fecit hæc ómnia.
42 Gens absque consílio est, et sine prudéntia. * Utinam sáperent, et intellígerent, ac novíssima providérent.
43 Quómodo persequátur unus mille, * et duo fugent decem míllia?
44 Nonne ídeo, quia Deus suus véndidit eos, * et Dóminus conclúsit illos?
45 Non enim est Deus noster ut dii eórum: * et inimíci nostri sunt júdices.
46 De vínea Sodomórum, vínea eórum, * et de suburbánis Gomórrhæ:
47 Uva eórum uva fellis, * et botri amaríssimi.
48 Fel dracónum vinum eórum, * et venénum áspidum insanábile.
49 Nonne hæc cóndita sunt apud me, * et signáta in thesaúris meis?
50 Mea est últio, et ego retríbuam in témpore, * ut labátur pes eórum:
51 Juxta est dies perditiónis, * et adésse festínant témpora.
52 Judicábit Dóminus pópulum suum, * et in servis suis miserébitur:
53 Vidébit quod infirmáta sit manus, * et clausi quoque defecérunt, residuíque consúmpti sunt.
54 Et dicet: Ubi sunt dii eórum, * in quibus habébant fidúciam?
55 De quorum víctimis comedébant ádipes, * et bibébant vinum libáminum:
56 Surgant, et opituléntur vobis, * et in necessitáte vos prótegant.
57 Vidéte quod ego sim solus, * et non sit álius Deus præter me:
58 Ego occídam, et ego vívere fáciam: percútiam, et ego sanábo, * et non est qui de manu mea possit erúere.
59 Levábo ad cœlum manum meam, et dicam: * Vivo ego in ætérnum.
60 Si acúero ut fulgur gládium meum, * et arripúerit judícium manus mea:
61 Reddam ultiónem hóstibus meis, * et his qui odérunt me retríbuam.
62 Inebriábo sagíttas meas sánguine, * et gládius meus devorábit carnes,
63 De cruóre occisórum, * et de captivitáte, nudáti inimicórum cápitis.
64 Laudáte Gentes pópulum ejus, * quia sánguinem servórum suórum ulciscétur:
65 Et vindíctam retríbuet in hostes eórum, * et propítius erit terræ pópuli sui.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.