Die 1 Martii 2026.

Dominica II Quadragesimæ.

Semiduplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.


Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.


℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.




Invitatorium.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Non sit vobis vanum mane súrgere ante lucem: * Quia promísit Dóminus corónam vigilántibus.

Hymnus.

Ex more docti mýstico
Servémus hoc jejúnium,
Deno diérum círculo
Ducto quater notíssimo.




Lex et prophétæ prímitus
Hoc prætulérunt, póstmodum
Christus sacrávit, ómnium
Rex atque factor témporum.

Utámur ergo párcius
Verbis, cibis et pótibus,
Somno, jocis, et árctius
Perstémus in custódia.

Vitémus autem nóxia,
Quæ súbruunt mentes vagas:
Nullúmque demus cállidi
Hostis locum tyránnidi.

Flectámus iram víndicem,
Plorémus ante júdicem,
Clamémus ore súpplici,
Dicámus omnes cérnui:

Nostris malis offéndimus
Tuam Deus cleméntiam:
Effúnde nobis désuper,
Remíssor, indulgéntiam.

Meménto quod sumus tui,
Licet cadúci, plásmatis:
Ne des honórem nóminis
Tui, precámur, álteri.

Laxa malum quod fécimus,
Auge bonum quod póscimus:
Placére quo tandem tibi
Possímus hic, et pérpetim.

Præsta beáta Trínitas,
Concéde simplex Unitas,
Ut fructuósa sint tuis
Jejuniórum múnera.

Amen.

Nocturnus I.

Servíte Dómino.

Psalmus 1.

Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
4 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
5 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem projícit ventus a fácie terræ.
6 Ideo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
7 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Psalmus 2.

Quare fremuérunt Gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
3 Dirumpámus víncula eórum: * et projiciámus a nobis jugum ipsórum.
4 Qui hábitat in cœlis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
8 Póstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
10 Et nunc reges intellígite: * erudímini qui judicátis terram.
11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
13 Cum exárserit in brevi ira ejus, * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 3.

Dómine quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
2 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3 Tu autem Dómine suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
4 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaúdivit me de monte sancto suo.
5 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
6 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge Dómine salvum me fac, Deus meus.
7 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
8 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Psalmus 6.

Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
2 Miserére mei Dómine quóniam infírmus sum: * sana me Dómine quóniam conturbáta sunt ossa mea.
3 Et ánima mea turbáta est valde: * sed tu Dómine úsquequo?
4 Convértere Dómine, et éripe ánimam meam: * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
5 Quóniam non est in morte qui memor sit tui: * in inférno autem quis confitébitur tibi?
6 Laborávi in gémitu meo, lavábo per síngulas noctes lectum meum: * lácrimis meis stratum meum rigábo.
7 Turbátus est a furóre óculus meus: * inveterávi inter omnes inimícos meos.
8 Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem: * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
9 Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
10 Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei: * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Servíte Dómino in timóre: et exsultáte ei cum tremóre.

Deus judex justus,

Psalmus 7.

Dómine Deus meus in te sperávi: * salvum me fac ex ómnibus persequéntibus me, et líbera me.
2 Nequándo rápiat ut leo ánimam meam, * dum non est qui rédimat, neque qui salvum fáciat.
3 Dómine Deus meus si feci istud, * si est iníquitas in mánibus meis:
4 Si réddidi retribuéntibus mihi mala, * décidam mérito ab inimícis meis inánis.
5 Persequátur inimícus ánimam meam, et comprehéndat, et concúlcet in terra vitam meam, * et glóriam meam in púlverem dedúcat.
6 Exsúrge Dómine in ira tua: * et exaltáre in fínibus inimicórum meórum.
7 Et exsúrge Dómine Deus meus in præcépto quod mandásti: * et synagóga populórum circúmdabit te.
8 Et propter hanc in altum regrédere: * Dóminus júdicat pópulos.
9 Júdica me Dómine secúndum justítiam meam, * et secúndum innocéntiam meam super me.
10 Consumétur nequítia peccatórum, et díriges justum, * scrutans corda et renes Deus.
11 Justum adjutórium meum a Dómino, * qui salvos facit rectos corde.
12 Deus judex justus, fortis, et pátiens: * numquid iráscitur per síngulos dies?
13 Nisi convérsi fuéritis, gládium suum vibrábit: * arcum suum teténdit, et parávit illum.
14 Et in eo parávit vasa mortis: * sagíttas suas ardéntibus effécit.
15 Ecce partúriit injustítiam: * concépit dolórem, et péperit iniquitátem.
16 Lacum apéruit, et effódit eum: * et íncidit in fóveam quam fecit.
17 Convertétur dolor ejus in caput ejus: * et in vérticem ipsíus iníquitas ejus descéndet.
18 Confitébor Dómino secúndum justítiam ejus: * et psallam nómini Dómini altíssimi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.




















Psalmus 8.

Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cœlos.
3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
4 Quóniam vidébo cœlos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
5 Quid est homo, quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
6 Minuísti eum paulo minus ab Angelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
7 Omnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8 Vólucres cœli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
9 Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.











Psalmus 9.

Confitébor tibi Dómine in toto corde meo: * narrábo ómnia mirabília tua.
2 Lætábor et exsultábo in te: * psallam nómini tuo Altíssime.
3 In converténdo inimícum meum retrórsum: * infirmabúntur et períbunt a fácie tua.
4 Quóniam fecísti judícium meum et causam meam: * sedísti super thronum qui júdicas justítiam.
5 Increpásti Gentes, et périit ímpius: * nomen eórum delésti in ætérnum, et in sǽculum sǽculi.
6 Inimíci defecérunt frámeæ in finem: * et civitátes eórum destruxísti.
7 Périit memória eórum cum sónitu: * et Dóminus in ætérnum pérmanet.
8 Parávit in judício thronum suum: * et ipse judicábit orbem terræ in æquitáte, judicábit pópulos in justítia.
9 Et factus est Dóminus refúgium paúperi: * adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne.
10 Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: * quóniam non dereliquísti quæréntes te Dómine.
11 Psállite Dómino, qui hábitat in Sion: * annuntiáte inter Gentes stúdia ejus:
12 Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est: * non est oblítus clamórem paúperum.
13 Miserére mei Dómine: * vide humilitátem meam de inimícis meis.
14 Qui exáltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
15 Exsultábo in salutári tuo: * infíxæ sunt Gentes in intéritu, quem fecérunt.
16 In láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
17 Cognoscétur Dóminus judícia fáciens: * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
18 Convertántur peccatóres in inférnum, * omnes Gentes quæ obliviscúntur Deum.
19 Quóniam non in finem oblívio erit paúperis: * patiéntia paúperum non períbit in finem.
20 Exsúrge Dómine, non confortétur homo: * judicéntur Gentes in conspéctu tuo.
21 Constítue Dómine legislatórem super eos: * ut sciant Gentes quóniam hómines sunt.
22 Ut quid Dómine recessísti longe, * déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne?
23 Dum supérbit ímpius, incénditur pauper: * comprehendúntur in consíliis quibus cógitant.
24 Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ: * et iníquus benedícitur.
25 Exacerbávit Dóminum peccátor, * secúndum multitúdinem iræ suæ non quæret.
26 Non est Deus in conspéctu ejus: * inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore.
27 Auferúntur judícia tua a fácie ejus: * ómnium inimicórum suórum dominábitur.
28 Dixit enim in corde suo: * Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo.
29 Cujus maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo: * sub lingua ejus labor et dolor.
30 Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis, * ut interfíciat innocéntem.
31 Oculi ejus in paúperem respíciunt: * insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua.
32 Insidiátur ut rápiat paúperem: * rápere paúperem, dum áttrahit eum.
33 In láqueo suo humiliábit eum: * inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit paúperum.
34 Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, * avértit fáciem suam ne vídeat in finem.
35 Exsúrge Dómine Deus, exaltétur manus tua: * ne obliviscáris paúperum.
36 Propter quid irritávit ímpius Deum? * dixit enim in corde suo: Non requíret.
37 Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas: * ut tradas eos in manus tuas.
38 Tibi derelíctus est pauper: * órphano tu eris adjútor.
39 Cóntere bráchium peccatóris et malígni: * quærétur peccátum illíus, et non inveniétur.
40 Dóminus regnábit in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * períbitis Gentes de terra illíus.
41 Desidérium paúperum exaudívit Dóminus: * præparatiónem cordis eórum audívit auris tua.
42 Judicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












































Psalmus 10.

In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
2 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
3 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
4 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cœlo sedes ejus:
5 Oculi ejus in paúperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Deus judex justus, fortis et longánimis: numquid irascétur per síngulos dies?

Tu Dómine.

Psalmus 11.

Salvum me fac Dómine, quóniam defécit sanctus: * quóniam diminútæ sunt veritátes a fíliis hóminum.
2 Vana locúti sunt unusquísque ad próximum suum: * lábia dolósa, in corde et corde locúti sunt.
3 Dispérdat Dóminus univérsa lábia dolósa, * et linguam magníloquam.
4 Qui dixérunt: Linguam nostram magnificábimus, lábia nostra a nobis sunt, * quis noster Dóminus est?
5 Propter misériam ínopum, et gémitum paúperum, * nunc exsúrgam, dicit Dóminus.
6 Ponam in salutári: * fiduciáliter agam in eo.
7 Elóquia Dómini, elóquia casta: * argéntum igne examinátum, probátum terræ purgátum séptuplum.
8 Tu Dómine servábis nos: et custódies nos * a generatióne hac in ætérnum.
9 In circúitu ímpii ámbulant: * secúndum altitúdinem tuam multiplicásti fílios hóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.











Psalmus 12.

Usquequo Dómine obliviscéris me in finem? * Usquequo avértis fáciem tuam a me?
2 Quámdiu ponam consília in ánima mea, * dolórem in corde meo per diem?
3 Usquequo exaltábitur inimícus meus super me? * réspice, et exaúdi me Dómine Deus meus.
4 Illúmina óculos meos ne umquam obdórmiam in morte: * nequándo dicat inimícus meus: Præválui advérsus eum.
5 Qui tríbulant me, exsultábunt si motus fúero: * ego autem in misericórdia tua sperávi.
6 Exsultábit cor meum in salutári tuo: cantábo Dómino qui bona tríbuit mihi: * et psallam nómini Dómini altíssimi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.








Psalmus 13.

Dixit insípiens in corde suo: * Non est Deus.
2 Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
3 Dóminus de cœlo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intélligens, aut requírens Deum.
4 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
5 Sepúlchrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant, * venénum áspidum sub lábiis eórum.
6 Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
7 Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
8 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
9 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
10 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
11 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Psalmus 14.

Dómine quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
4 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
5 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
6 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
7 Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Tu Dómine servábis nos: et custódies nos.

Versiculus.

℣. Ipse liberávit me de láqueo venántium.
℟. Et a verbo áspero.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.



De libro Génesis.

Gen. 27.

Sénuit autem Isaac, et caligavérunt óculi ejus, et vidére non póterat: vocavítque Esau fílium suum majórem, et dixit ei: Fili mi? Qui respóndit: Adsum. Cui pater: Vides, inquit, quod senúerim et ignórem diem mortis meæ. Sume arma tua, pháretram, et arcum, et egrédere foras: cumque venátu áliquid apprehénderis, fac mihi inde pulméntum sicut velle me nosti, et affer ut cómedam: et benedícat tibi ánima mea ántequam móriar. Quod cum audísset Rebécca, et ille abiísset in agrum ut jussiónem patris impléret, dixit fílio suo Jacob: Audívi patrem tuum loquéntem cum Esau fratre tuo, et dicéntem ei: Affer mihi de venatióne tua, et fac cibos ut cómedam, et benedícam tibi coram Dómino ántequam móriar. Nunc ergo fili mi, acquiésce consíliis meis: et pergens ad gregem, affer mihi duos hœdos óptimos, ut fáciam ex eis escas patri tuo, quibus libénter véscitur: quas cum intúleris, et coméderit, benedícat tibi priúsquam moriátur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium I.

℟. Tolle arma tua, pháretram et arcum, et affer de venatióne tua, ut cómedam: * Et benedícat tibi ánima mea.
℣. Cumque venátu áliquid attúleris, fac mihi inde pulméntum, ut cómedam.
℟. Et benedícat tibi ánima mea.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.



Cui ille respóndit: Nosti quod Esau frater meus homo pilósus sit, et ego lenis: si attrectáverit me pater meus, et sénserit, tímeo ne putet me sibi voluísse illúdere, et indúcam super me maledictiónem pro benedictióne. Ad quem mater: In me sit, ait, ista maledíctio, fili mi: tantum audi vocem meam, et pergens affer quæ dixi. Abiit, et áttulit, dedítque matri. Parávit illa cibos, sicut velle nóverat patrem illíus. Et véstibus Esau valde bonis, quas apud se habébat domi, índuit eum: pelliculásque hœdórum circúmdedit mánibus, et colli nuda protéxit. Dedítque pulméntum, et panes, quos cóxerat, trádidit. Quibus illátis, dixit: Pater mi? At ille respóndit: Aúdio. Quis es tu fili mi? Dixítque Jacob: Ego sum primogénitus tuus Esau: feci sicut præcepísti mihi: surge, sede, et cómede de venatióne mea, ut benedícat mihi ánima tua. Rursúmque Isaac ad fílium suum: Quómodo, inquit, tam cito inveníre potuísti, fili mi? Qui respóndit: Volúntas Dei fuit ut cito occúrreret mihi quod volébam.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium II.

℟. Ecce odor fílii mei sicut odor agri pleni, cui benedíxit Dóminus: créscere te fáciat Deus meus sicut arénam maris: * Et donet tibi de rore cœli benedictiónem.
℣. Deus autem omnípotens benedícat tibi, atque multíplicet.
℟. Et donet tibi de rore cœli benedictiónem.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.



Dixítque Isaac: Accéde huc, ut tangam te, fili mi, et probem utrum tu sis fílius meus Esau, an non. Accéssit ille ad patrem, et palpáto eo, dixit Isaac: Vox quidem, vox Jacob est: sed manus, manus sunt Esau. Et non cognóvit eum, quia pilósæ manus similitúdinem majóris exprésserant. Benedícens ergo illi, ait: Tu es fílius meus Esau? Respóndit, Ego sum. At ille: Affer mihi, inquit, cibos de venatióne tua, fili mi, ut benedícat tibi ánima mea. Quos cum oblátos comedísset, óbtulit ei étiam vinum. Quo hausto, dixit ad eum: Accéde ad me, et da mihi ósculum, fili mi. Accéssit, et osculátus est eum. Statímque ut sensit vestimentórum illíus fragrántiam, benedícens illi, ait: Ecce odor fílii mei sicut odor agri pleni, cui benedíxit Dóminus. Det tibi Deus de rore cœli, et de pinguédine terræ abundántiam fruménti et vini. Et sérviant tibi pópuli, et adórent te tribus: esto dóminus fratrum tuórum, et incurvéntur ante te fílii matris tuæ. Qui maledíxerit tibi, sit ille maledíctus: et qui benedíxerit tibi, benedictiónibus repleátur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium III.

℟. Det tibi Deus de rore cœli et de pinguédine terræ abundántiam: sérviant tibi tribus et pópuli: * Esto dóminus fratrum tuórum.
℣. Et incurvéntur ante te fílii matris tuæ.
℟. Esto dóminus fratrum tuórum.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Esto dóminus fratrum tuórum.





Nocturnus II.

Bonórum meórum.

Psalmus 15.

Consérva me Dómine, quóniam sperávi in te. * Dixi Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonórum meórum non eges.
2 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis.
3 Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
4 Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea.
5 Dóminus pars hæreditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hæreditátem meam mihi.
6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim hæréditas mea præclára est mihi.
7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei.
8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear.
9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
11 Notas mihi fecísti vias vitæ, adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Bonórum meórum non índiges, in te sperávi, consérva me Dómine.

Propter verba.

Psalmus 16.

Exaúdi Dómine justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
2 Aúribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
3 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
4 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
5 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
6 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
7 Ego clamávi, quóniam exaudísti me Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exaúdi verba mea.
8 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
9 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
10 Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
11 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
12 Projiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
13 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
14 Exsúrge Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
15 Dómine a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
16 Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
17 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.



















Propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.

Díligam te.

Psalmus 17.

Díligam te Dómine fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
2 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
3 Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi:
8 Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
9 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
10 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
11 Inclinávit cœlos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
12 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
13 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
14 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
15 Et intónuit de cœlo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
16 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
17 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
18 Ab increpatióne tua Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
19 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
20 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab iis qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
21 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
22 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
23 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam, * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
24 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
25 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
26 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
27 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
28 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
29 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
30 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
31 Quóniam tu illúminas lucérnam meam Dómine: * Deus meus illúmina ténebras meas.
32 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
33 Deus meus impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
34 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
35 Deus qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
36 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
37 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, bráchia mea.
38 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
39 Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
40 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
41 Pérsequar inimícos meos, et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
42 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
43 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
44 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
45 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
46 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
47 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput Géntium.
48 Pópulus, quem non cognóvi, servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
49 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
50 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus, * et exaltétur Deus salútis meæ.
51 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me, * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
52 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
53 Proptérea confitébor tibi in natiónibus Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
54 Magníficans salútes regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David, * et sémini ejus usque in sǽculum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
























































Díligam te Dómine virtus mea.

Versiculus.

℣. Scápulis suis obumbrábit tibi.
℟. Et sub pennis ejus sperábis.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Lectio IV.

Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.



Ex libro sancti Augustíni Epíscopi contra mendácium.

Cap. 10. tom. 4. post initium.

Jacob quod matre fecit auctóre, ut patrem fállere viderétur, si diligénter et fidéliter attendátur, non est mendácium, sed mystérium. Quæ si mendácia dixérimus, omnes étiam parábolæ ac figúræ significandárum quarumcúmque rerum, quæ non ad proprietátem accipiéndæ sunt, sed in eis áliud ex álio est intelligéndum, dicéntur esse mendácia: quod absit omníno. Nam qui hoc putat, trópicis étiam tam multis locutiónibus ómnibus potest hanc importáre calúmniam: ita ut hæc ipsa, quæ appellátur metáphora, hoc est, de re própria ad rem non própriam verbi alicújus usurpáta translátio, possit ista ratióne mendácium nuncupári.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium IV.

℟. Dum exíret Jacob de terra sua, vidit glóriam Dei, et ait: Quam terríbilis est locus iste! * Non est hic áliud, nisi domus Dei, et porta cœli.
℣. Vere Deus est in loco isto, et ego nesciébam.
℟. Non est hic áliud, nisi domus Dei, et porta cœli.



Lectio V.

Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.



Quæ significántur enim, útique ipsa dicúntur: putántur autem mendácia, quóniam non ea, quæ vere significántur, dicta intelligúntur; sed ea, quæ falsa sunt, dicta esse credúntur. Hoc ut exémplis fiat plánius, idípsum quod Jacob fecit, atténde. Hœdínis certe péllibus membra contéxit. Si causam próximam requirámus, mentítum putábimus: hoc enim fecit, ut putarétur esse qui non erat. Si autem hoc factum ad illud, propter quod significándum revéra factum est, referátur: per hœdínas pelles, peccáta; per eum vero, qui eis se opéruit, ille significátus est, qui non sua, sed aliéna peccáta portávit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium V.

℟. Si Dóminus Deus meus fúerit mecum in via ista, per quam ego ámbulo, et custodíerit me, et déderit mihi panem ad edéndum, et vestiméntum quo opériar, et revocáverit me cum salúte: * Erit mihi Dóminus in refúgium, et lapis iste in signum.
℣. Surgens ergo mane Jacob, tulit lápidem quem supposúerat cápiti suo, et eréxit in títulum, fundénsque óleum désuper, dixit.
℟. Erit mihi Dóminus in refúgium, et lapis iste in signum.



Lectio VI.

Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.



Verax ergo significátio nullo modo mendácium recte dici potest: ut autem in facto, ita et in verbo. Nam cum ei pater dixísset: Quis es tu, fili? ille respóndit: Ego sum Esau primogénitus tuus. Hoc si referátur ad duos illos géminos, mendácium vidébitur: si autem ad illud, propter quod significándum ista gesta díctaque conscrípta sunt; ille est hic intelligéndus in córpore suo, quod est ejus Ecclésia, qui de hac re loquens, ait: Cum vidéritis Abraham et Isaac et Jacob et omnes Prophétas in regno Dei, vos autem expélli foras. Et, Vénient ab Oriénte et Occidénte, et Aquilóne et Austro, et accúmbent in regno Dei. Et, Ecce sunt novíssimi, qui erant primi: et sunt primi, qui erant novíssimi. Sic enim quodámmodo minor majóris primátum frater ábstulit, atque in se tránstulit fratris.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VI.

℟. Erit mihi Dóminus in Deum, et lapis iste quem eréxi in títulum, vocábitur domus Dei: et de univérsis quæ déderis mihi, * Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.
℣. Si revérsus fúero próspere ad domum patris mei.
℟. Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Décimas et hóstias pacíficas ófferam tibi.





Nocturnus III.

Non sunt loquélæ,

Psalmus 18.

Cœli enárrant glóriam Dei, * et ópera mánuum ejus annúntiat firmaméntum.
2 Dies diéi erúctat verbum, * et nox nocti índicat sciéntiam.
3 Non sunt loquélæ, neque sermónes, * quorum non audiántur voces eórum.
4 In omnem terram exívit sonus eórum: * et in fines orbis terræ verba eórum.
5 In sole pósuit tabernáculum suum: * et ipse tamquam sponsus procédens de thálamo suo:
6 Exsultávit ut gigas ad curréndam viam, * a summo cœlo egréssio ejus:
7 Et occúrsus ejus usque ad summum ejus: * nec est qui se abscóndat a calóre ejus.
8 Lex Dómini immaculáta convértens ánimas: * testimónium Dómini fidéle, sapiéntiam præstans párvulis.
9 Justítiæ Dómini rectæ, lætificántes corda: * præcéptum Dómini lúcidum: illúminans óculos.
10 Timor Dómini sanctus, pérmanens in sǽculum sǽculi: * judícia Dómini vera, justificáta in semetípsa.
11 Desiderabília super aurum et lápidem pretiósum multum: * et dulcióra super mel et favum.
12 Etenim servus tuus custódit ea, * in custodiéndis illis retribútio multa.
13 Delícta quis intélligit? ab occúltis meis munda me: * et ab aliénis parce servo tuo.
14 Si mei non fúerint domináti, tunc immaculátus ero: * et emundábor a delícto máximo.
15 Et erunt ut compláceant elóquia oris mei: * et meditátio cordis mei in conspéctu tuo semper.
16 Dómine adjútor meus, * et redémptor meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


















Non sunt loquélæ, neque sermónes, quorum non audiántur voces eórum.

Exaúdiat.

Psalmus 19.

Exaúdiat te Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob.
2 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
3 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocaústum tuum pingue fiat.
4 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
5 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
6 Impleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
7 Exaúdiet illum de cœlo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini Dei nostri invocábimus.
9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
10 Dómine salvum fac regem: * et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.












Exaúdiat te Dóminus in die tribulatiónis.

Dómine.

Psalmus 20.

Dómine in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
2 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
3 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
4 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
5 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
6 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gaúdio cum vultu tuo.
7 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
8 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
9 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
10 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
11 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
12 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
13 Exaltáre Dómine in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Dómine in virtúte tua lætábitur rex.

Versiculus.

℣. Scuto circúmdabit te véritas ejus.
℟. Non timébis a timóre noctúrno.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.


Lectio VII.

Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.



Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.

Matth. 17.

In illo témpore: Assúmpsit Jesus Petrum, et Jacóbum, et Joánnem fratrem ejus, et duxit illos in montem excélsum seórsum: et transfigurátus est ante eos. Et réliqua.

De Homilía sancti Leónis Papæ.

De Homil. de Transfiguratione Domini.

Assúmpsit Jesus Petrum, et Jacóbum, et fratrem ejus Joánnem, et conscénso cum eis seórsum monte præcélso, claritátem suæ glóriæ demonstrávit: quia licet intellexíssent in eo majestátem Dei, ipsíus tamen córporis. quo divínitas tegebátur, poténtiam nesciébant. Et ídeo próprie signantérque promíserat, quosdam de astántibus discípulis non prius gustáre mortem, quam vidérent Fílium hóminis veniéntem in regno suo, id est, in régia claritáte, quam spiritáliter ad natúram suscépti hóminis pertinéntem, his tribus viris vóluit esse conspícuam. Nam illam ipsíus Deitátis ineffábilem et inaccessíbilem visiónem, quæ in ætérnam vitam mundis corde servátur, nullo modo mortáli adhuc carne circúmdati intuéri póterant et vidére.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VII.

℟. Dixit Angelus ad Jacob: * Dimítte me, auróra est. Respóndit ei: Non dimíttam te, nisi benedíxeris mihi. Et benedíxit ei in eódem loco.
℣. Cumque surrexísset Jacob, ecce vir luctabátur cum eo usque mane: et cum vidéret quod eum superáre non posset, dixit ad eum.
℟. Dimítte me, auróra est. Respóndit ei: Non dimíttam te, nisi benedíxeris mihi. Et benedíxit ei in eódem loco.



Lectio VIII.

Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.



Dicénte Patre: Hic est Fílius meus diléctus, in quo mihi bene complácui, ipsum audíte: nonne evidénter audítum est: Hic est Fílius meus, cui ex me et mecum esse sine témpore est? quia nec génitor génito prior, nec génitus est genitóre postérior. Hic est Fílius meus, quem a me non séparat Déitas, non dívidit potéstas, non discérnit ætérnitas. Hic est Fílius meus, non adoptívus, sed próprius: non aliúnde creátus, sed ex me génitus: nec de ália natúra mihi factus comparábilis, sed de mea esséntia mihi natus æquális.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VIII.

℟. Vidi Dóminum fácie ad fáciem: * Et salva facta est ánima mea.
℣. Et dixit mihi: Nequáquam vocáberis Jacob, sed Israël erit nomen tuum.
℟. Et salva facta est ánima mea.



Lectio IX.

Jube, domne, benedícere.
Ad societátem cívium supernórum * perdúcat nos Rex Angelórum.
℟. Amen.



Hic est Fílius meus, per quem ómnia facta sunt, et sine quo factum est nihil: qui ómnia quæ fácio, simíliter facit; et quidquid óperor, inseparabíliter mecum atque indifferénter operátur. Hic est Fílius meus, qui eam, quam mecum habet æqualitátem, non rapína appétiit, nec usurpatióne præsúmpsit: sed manens in forma glóriæ meæ, ut ad reparándum genus humánum exsequerétur commúne consílium, usque ad formam servílem inclinávit incommutábilem Deitátem. Hunc ergo, in quo mihi per ómnia bene compláceo, et cujus prædicatióne maniféstor, cujus humilitáte claríficor, incunctánter audíte: quia ipse est véritas et vita, ipse virtus mea atque sapiéntia.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium IX.

℟. Cum audísset Jacob quod Esau veníret contra eum, divísit fílios suos et uxóres, dicens: Si percússerit Esau unam turmam, salvábitur áltera. * Líbera me Dómine, qui dixísti mihi: * Multiplicábo semen tuum sicut stellas cœli, et sicut arénam maris, quæ præ multitúdine numerári non potest.
℣. Dómine, qui dixísti mihi, Revértere in terram nativitátis tuæ: Dómine, qui pascis me a juventúte mea.
℟. Líbera me Dómine, qui dixísti mihi:
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Multiplicábo semen tuum sicut stellas cœli, et sicut arénam maris, quæ præ multitúdine numerári non potest.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.




Psalmi.

Dómine,

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






















Dómine, lábia mea apéries, et os meum annuntiábit laudem tuam.

Déxtera Dómini.

Psalmus 117.

Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
2 Dicat nunc Israël quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
3 Dicat nunc domus Aaron: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
4 Dicant nunc qui timent Dóminum: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
5 De tribulatióne invocávi Dóminum: * et exaudívit me in latitúdine Dóminus.
6 Dóminus mihi adjútor: * non timébo quid fáciat mihi homo.
7 Dóminus mihi adjútor: * et ego despíciam inimícos meos.
8 Bonum est confídere in Dómino, * quam confídere in hómine:
9 Bonum est speráre in Dómino, * quam speráre in princípibus.
10 Omnes Gentes circuiérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
11 Circumdántes circumdedérunt me: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
12 Circumdedérunt me sicut apes, † et exarsérunt sicut ignis in spinis: * et in nómine Dómini quia ultus sum in eos.
13 Impúlsus evérsus sum ut cáderem: * et Dóminus suscépit me.
14 Fortitúdo mea, et laus mea Dóminus: * et factus est mihi in salútem.
15 Vox exsultatiónis, et salútis * in tabernáculis justórum.
16 Déxtera Dómini fecit virtútem: † déxtera Dómini exaltávit me, * déxtera Dómini fecit virtútem.
17 Non móriar, sed vivam: * et narrábo ópera Dómini.
18 Castígans castigávit me Dóminus: * et morti non trádidit me.
19 Aperíte mihi portas justítiæ, † ingréssus in eas confitébor Dómino: * hæc porta Dómini, justi intrábunt in eam.
20 Confitébor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salútem.
21 Lápidem, quem reprobavérunt ædificántes: * hic factus est in caput ánguli.
22 A Dómino factum est istud: * et est mirábile in óculis nostris.
23 Hæc est dies, quam fecit Dóminus: * exsultémus, et lætémur in ea.
24 O Dómine, salvum me fac, † o Dómine bene prosperáre: * benedíctus qui venit in nómine Dómini.
25 Benedíximus vobis de domo Dómini: * Deus Dóminus, et illúxit nobis.
26 Constitúite diem solémnem in condénsis, * usque ad cornu altáris.
27 Deus meus es tu, et confitébor tibi: * Deus meus es tu, et exaltábo te.
28 Confitébor tibi quóniam exaudísti me: * et factus es mihi in salútem.
29 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.































Déxtera Dómini fecit virtútem: déxtera Dómini exaltávit me.

Factus est.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.



















Factus est adjútor meus Deus meus.

Trium puerórum.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.




















Trium puerórum cantémus hymnum, quem cantábant in camíno ignis, benedicéntes Dóminum.

Státuit ea.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
































Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: præcéptum pósuit, et non præteríbit.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. I. Thess. 4.

Fratres: Rogámus vos, et obsecrámus in Dómino Jesu: † ut quemádmodum accepístis a nobis, quómodo vos opórteat ambuláre, et placére Deo, * sic et ambulétis, ut abundétis magis.
℟. Deo grátias.


Hymnus.

O sol salútis, íntimis
Jesu refúlge méntibus,
Dum nocte pulsa grátior
Orbi dies renáscitur.




Dans tempus acceptábile,
Da, lacrimárum rívulis
Laváre cordis víctimam,
Quam læta adúrat cáritas.

Quo fonte manávit nefas,
Fluent perénnes lácrimæ,
Si virga pœniténtiæ
Cordis rigórem cónterat.

Dies venit, dies tua,
In qua reflórent ómnia:
Lætémur et nos in viam
Tua redúcti déxtera.

Te prona mundi máchina
Clemens adóret Trínitas,
Et nos novi per grátiam
Novum canámus cánticum.

Amen.

Versiculus.

℣. Angelis suis Deus mandávit de te.
℟. Ut custódiant te in ómnibus viis tuis.


Canticum Zachariæ.

Assúmpsit Jesus.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.














Assúmpsit Jesus discípulos suos, et ascéndit in montem, et transfigurátus est ante eos.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.


Orémus.

Deus, qui cónspicis omni nos virtúte destítui, intérius exteriúsque custódi: † ut ab ómnibus adversitátibus muniámur in córpore, * et a pravis cogitatiónibus mundémur in mente.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.



De S. Maria.

Sancta María * succúrre míseris, juva pusillánimes, réfove flébiles, ora pro pópulo, intérveni pro clero, intercéde pro devóto femíneo sexu: séntiant omnes tuum juvámen, quicúmque célebrant tuam sanctam commemoratiónem.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.


Orémus.

Concéde nos fámulos tuos, quǽsumus Dómine Deus, perpétua mentis et córporis sanitáte gaudére, † et gloriósa beátæ Maríæ semper Vírginis intercessióne, * a præsénti liberári tristítia, et ætérna pérfrui lætítia.

De S. Joseph.

Ipse Jesus * erat incípiens quasi annórum trigínta, ut putabátur fílius Joseph.

℣. Os justi meditábitur sapiéntiam.
℟. Et lingua ejus loquétur judícium.


Orémus.

Deus, qui ineffábili providéntia beátum Joseph sanctíssimæ Genetrícis tuæ sponsum elígere dignátus es: † præsta quǽsumus; ut quem protectórem venerámur in terris, * intercessórem habére mereámur in cœlis:

De Apostolis.

Gloriósi príncipes terræ, * quómodo in vita sua dilexérunt se, ita et in morte non sunt separáti.

℣. In omnem terram exívit sonus eórum.
℟. Et in fines orbis terræ verba eórum.


Orémus.

Deus, cujus déxtera beátum Petrum ambulántem in flúctibus, ne mergerétur, eréxit, et coapóstolum ejus Paulum, tértio naufragántem, de profúndo pélagi liberávit: † exaúdi nos propítius, et concéde; * ut ambórum méritis æternitátis glóriam consequámur:

De Pace.

Da pacem Dómine * in diébus nostris, quia non est álius, qui pugnet pro nobis, nisi tu Deus noster.

℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.


Orémus.

Deus, a quo sancta desidéria, recta consília, et justa sunt ópera: † da servis tuis illam, quam mundus dare non potest, pacem: * ut et corda nostra mandátis tuis dédita, et hóstium subláta formídine, témpora sint tua protectióne tranquílla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.



℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.


Benedicámus Dómino.
Deo grátias.


Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.


Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Antiphona B.M.V.

Deinde si discedendum sit a Choro, dicitur Antiphona B.M.V.

℣. Dóminus det nobis suam pacem.
℟. Et vitam ætérnam. Amen.


Ave Regína cœlórum, *
Ave Dómina Angelórum:
Salve radix, salve porta,
Ex qua mundo lux est orta.
Gaude Virgo gloriósa,
Super omnes speciósa,
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra.








℣. Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta.
℟. Da mihi virtútem contra hostes tuos.


Orémus.

Concéde, misericórs Deus, fragilitáti nostræ præsídium: † ut qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus, * intercessiónibus ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.



Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
℟. Amen.


Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.



Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.