Die 28 Junii 2026.

Pretiosissimi Sanguinis D.N.J.C.

Duplex II. Classis.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.


Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.


℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.




Invitatorium.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Veníte adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Hódie si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Veníte adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in sǽcula sæculórum. Amen.

Veníte adorémus.

Christum Dei Fílium, qui suo nos redémit sánguine, * Veníte adorémus.

Hymnus.

Ira justa Conditóris,
Imbre aquárum víndice,
Criminósum mersit orbem
Noë in arca sóspite:
Mira tandem vis amóris
Lavit orbem sánguine.






Tam salúbri terra felix
Irrigáta plúvia,
Ante spinis quæ scatébat,
Germinávit flósculos:
Inque néctaris sapórem
Transiére absýnthia.

Triste prótinus venénum
Dirus anguis pósuit,
Et cruénta belluárum
Désiit ferócia:
Mitis Agni vulneráti
Hæc fuit victória.

O sciéntiæ supérnæ
Altitúdo impérvia!
O suávitas benígni
Prædicánda péctoris!
Servus erat morte dignus,
Rex luit pœnam óptimus.

Quando culpis provocámus
Ultiónem júdicis,
Tunc loquéntis protegámur
Sánguinis præséntia:
Ingruéntium malórum
Tunc recédant ágmina.

Te redémptus laudet orbis
Grata servans múnera,
O salútis sempitérnæ
Dux et auctor ínclyte,
Qui tenes beáta regna
Cum Parénte et Spíritu.

Amen.

Nocturnus I.

Postquam * consummáti sunt dies octo, ut circumciderétur puer, vocátum est nomen ejus Jesus.

Psalmus 2.

Quare fremuérunt Gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
3 Dirumpámus víncula eórum: * et projiciámus a nobis jugum ipsórum.
4 Qui hábitat in cœlis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
8 Póstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
10 Et nunc reges intellígite: * erudímini qui judicátis terram.
11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
13 Cum exárserit in brevi ira ejus, * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Postquam consummáti sunt dies octo, ut circumciderétur puer, vocátum est nomen ejus Jesus.

Factus in agonía, * prolíxius orábat, et factus est sudor ejus sicut guttæ sánguinis decurréntis in terram.

Psalmus 3.

Dómine quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
2 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3 Tu autem Dómine suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
4 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaúdivit me de monte sancto suo.
5 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
6 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge Dómine salvum me fac, Deus meus.
7 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
8 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.










Factus in agonía, prolíxius orábat, et factus est sudor ejus sicut guttæ sánguinis decurréntis in terram.

Judas, qui eum trádidit, * pœniténtia ductus, rétulit trigínta argénteos, dicens: Peccávi, tradens sánguinem justum.

Psalmus 15.

Consérva me Dómine, quóniam sperávi in te. * Dixi Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonórum meórum non eges.
2 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis.
3 Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
4 Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea.
5 Dóminus pars hæreditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hæreditátem meam mihi.
6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim hæréditas mea præclára est mihi.
7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei.
8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear.
9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
11 Notas mihi fecísti vias vitæ, adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Judas, qui eum trádidit, pœniténtia ductus, rétulit trigínta argénteos, dicens: Peccávi, tradens sánguinem justum.

Versiculus.

℣. Redemísti nos Dómine.
℟. In sánguine tuo.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.



De Epístola beáti Pauli Apóstoli ad Hebrǽos.

Hebr. 9. c.

Christus assístens Póntifex futurórum bonórum, per ámplius et perféctius tabernáculum non manufáctum, id est, non hujus creatiónis: neque per sánguinem hircórum, aut vitulórum, sed per próprium sánguinem introívit semel in Sancta, ætérna redemptióne invénta. Si enim sanguis hircórum, et taurórum, et cinis vítulæ aspérsus inquinátos sanctíficat ad emundatiónem carnis: quanto magis sanguis Christi, qui per Spíritum sanctum semetípsum óbtulit immaculátum Deo, emundábit consciéntiam nostram ab opéribus mórtuis, ad serviéndum Deo vivénti? Et ídeo novi testaménti mediátor est: ut morte intercedénte, in redemptiónem eárum prævaricatiónum, quæ erant sub prióri testaménto, repromissiónem accípiant, qui vocáti sunt ætérnæ hæreditátis.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium I.

℟. Jesus, ut sanctificáret per suum sánguinem pópulum, extra portam passus est: * Exeámus ígitur ad eum extra castra, impropérium ejus portántes.
℣. Nondum enim usque ad sánguinem restitístis advérsus peccátum repugnántes.
℟. Exeámus ígitur ad eum extra castra, impropérium ejus portántes.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.



Ubi enim testaméntum est: mors necésse est intercédat testatóris. Testaméntum enim in mórtuis confirmátum est: alióquin nondum valet, dum vivit qui testátus est. Unde nec primum quidem sine sánguine dedicátum est. Lecto enim omni mandáto legis a Móyse univérso pópulo: accípiens sánguinem vitulórum, et hircórum cum aqua et lana coccínea, et hyssópo: ipsum quoque librum, et omnem pópulum aspérsit, dicens: Hic sanguis testaménti, quod mandávit ad vos Deus. Etiam tabernáculum, et ómnia vasa ministérii sánguine simíliter aspérsit: et ómnia pene in sánguine secúndum legem mundántur: et sine sánguinis effusióne non fit remíssio.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium II.

℟. Móyses sumptum sánguinem respérsit in pópulum, * Et ait: Hic est sanguis fœ́deris, quod pépigit Dóminus vobíscum.
℣. Fide celebrávit Pascha et sánguinis effusióne, ne qui vastábat primitíva, tángeret eos.
℟. Et ait: Hic est sanguis fœ́deris, quod pépigit Dóminus vobíscum.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.



Hebr. 10. d.

Habéntes ítaque fratres fidúciam in intróitu Sanctórum in sánguine Christi, quam initiávit nobis viam novam, et vivéntem per velámen, id est, carnem suam, et sacerdótem magnum super domum Dei: accedámus cum vero corde in plenitúdine fídei, aspérsi corda a consciéntia mala, et ablúti corpus aqua munda, teneámus spei nostræ confessiónem indeclinábilem, (fidélis enim est qui repromísit) et considerémus ínvicem in provocatiónem caritátis, et bonórum óperum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium III.

℟. Vos, qui aliquándo erátis longe, facti estis prope in sánguine Christi: * Ipse enim est pax nostra, qui fecit útraque unum.
℣. Complácuit per eum reconciliáre ómnia in ipsum, pacíficans per sánguinem crucis ejus, sive quæ in terris, sive quæ in cœlis sunt.
℟. Ipse enim est pax nostra, qui fecit útraque unum.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Ipse enim est pax nostra, qui fecit útraque unum.





Nocturnus II.

Pilátus * volens pópulo satisfácere, trádidit illis Jesum flagéllis cæsum.

Psalmus 22.

Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.
2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.
3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum.
4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.
5 Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.
6 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.
7 Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!
8 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:
9 Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.











Pilátus volens pópulo satisfácere, trádidit illis Jesum flagéllis cæsum.

Videns autem * quia nihil profíceret, accépta aqua, lavit manus coram pópulo, dicens: Innocens ego sum a sánguine Justi hujus.

Psalmus 29.

Exaltábo te Dómine quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.
2 Dómine Deus meus clamávi ad te, * et sanásti me.
3 Dómine eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
4 Psállite Dómino sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
5 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
6 Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
8 Dómine in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
9 Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
10 Ad te Dómine clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
11 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
12 Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
13 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
14 Convertísti planctum meum in gaúdium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
15 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine Deus meus in ætérnum confitébor tibi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

















Videns autem quia nihil profíceret, accépta aqua, lavit manus coram pópulo, dicens: Innocens ego sum a sánguine Justi hujus.

Et respóndens * univérsus pópulus, dixit: Sanguis ejus super nos, et super fílios nostros.

Psalmus 63.

Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Et respóndens univérsus pópulus, dixit: Sanguis ejus super nos, et super fílios nostros.

Versiculus.

℣. Sanguis Jesu Christi Fílii Dei.
℟. Emúndat nos ab omni peccáto.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Lectio IV.

Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.



Sermo sancti Joánnis Chrysóstomi.

Homilia 84. in Joannem, cap. 19.

Vultis sánguinis Christi audíre virtútem? Redeámus ad ejus exémplum, et priórem typum recordémur, et prístinam Scriptúram narrémus. In Ægýpto, nocte média, Ægýptiis Deus plagam décimam minabátur, ut eórum primogénita deperírent, quia primogénitum ejus pópulum detinébant. Sed ne amáta plebs Judæórum una cum illis periclitarétur, quia unus locus continébat univérsos, remédium discretiónis invéntum est. Proínde exémplum mirábile, ut discas in veritáte virtútem. Ira divínæ indignatiónis sperabátur, et domos síngulas mórtifer circuíbat. Quid ígitur Móyses? Occídite, inquit, agnum annículum, et sánguine ejus liníte jánuas. Quid ais, Móyses? Sanguis ovis rationálem hóminem liberáre consuévit? Valde, inquit; non eo quod sanguis est, sed quia Domínici sánguinis per eum demonstrátur exémplum.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium IV.

℟. In timóre incolátus vestri conversámini, * Sciéntes quod non corruptibílibus auro, vel argénto redémpti estis.
℣. Sed pretióso sánguine, quasi agni immaculáti Christi.
℟. Sciéntes quod non corruptibílibus auro, vel argénto redémpti estis.



Lectio V.

Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.



Nam sicut regnántium státuæ, quæ sine causa sunt, et sermóne, nonnúmquam ad se confugiéntibus homínibus ánima, et ratióne decorátis, subveníre consuevérunt, non quia sunt ære conféctæ, sed quia rétinent imáginem principálem: ita et sanguis ille, qui irrationális fuit, ánimas habéntes hómines liberávit: non quia sanguis fuit, sed quia hujus sánguinis ostendébat advéntum. Et tunc Angelus ille vastátor, cum linítos postes, atque áditus pervidéret, transjécit gressus, et non est ausus intráre. Nunc ergo si víderit inimícus, non póstibus impósitum sánguinem typi, sed fidélium ore lucéntem sánguinem veritátis Christi, templi póstibus dedicátum, multo magis se súbtrahet. Si enim Angelus cessit exémplo, quanto magis terrébitur inimícus, si ipsam perspéxerit veritátem? Vis et áliam hujus sánguinis scrutári virtútem? Volo. Unde primum cucúrrit inspícias, et de quo fonte manávit. De ipsa primum cruce procéssit: latus illud Domínicum inítium fuit. Mórtuo enim, ait, Jesu, et adhuc in cruce pendénte, appróximat miles, latus láncea percússit, et exínde aqua fluxit, et sanguis. Unum baptísmatis sýmbolum, áliud sacraménti. Ideo non ait: Exiit sanguis et aqua; sed éxiit aqua primum et sanguis, quia primum baptísmate dilúimur, et póstea mystério dedicámur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium V.

℟. Empti estis prétio magno: * Glorificáte, et portáte Deum in córpore vestro.
℣. Prétio empti estis, nolíte fíeri servi hóminum.
℟. Glorificáte, et portáte Deum in córpore vestro.



Lectio VI.

Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.



Latus miles apéruit, et templi sancti paríetem patefécit. Et ego thesaúrum præclárum invéni, et fulgéntes divítias me grátulor reperíre. Sic et de illo agno factum est. Judǽi ovem occidérunt, et ego fructum de sacraménto cognóvi. De látere sanguis et aqua. Nolo tam fácile, audítor tránseas tanti secréta mystérii. Restat enim mihi mýstica, atque secretális orátio. Dixi baptísmatis sýmbolum et mysteriórum aquam illam, et sánguinem demonstráre. Ex his enim sancta fundáta est Ecclésia per lavácri regeneratiónem, et renovatiónem Spíritus sancti. Per baptísma, inquam, et mystéria, quæ ex látere vidéntur esse proláta. Ex látere ígitur suo Christus ædificávit Ecclésiam, sicut de látere Adam ejus conjux Heva proláta est. Nam hac de causa Paulus quoque testátur, dicens: De córpore ejus, et de óssibus ejus sumus; latus vidélicet illud signíficans. Nam sicut de illo látere Deus fecit féminam procreári, sic et de suo látere Christus aquam nobis et sánguinem dedit, unde repararétur Ecclésia.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VI.

℟. Comméndat caritátem suam Deus in nobis: * Quóniam cum adhuc peccatóres essémus, secúndum tempus Christus pro nobis mórtuus est.
℣. Multo ígitur magis nunc justificáti in sánguine ipsíus, salvi érimus ab ira per ipsum.
℟. Quóniam cum adhuc peccatóres essémus, secúndum tempus Christus pro nobis mórtuus est.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. Quóniam cum adhuc peccatóres essémus, secúndum tempus Christus pro nobis mórtuus est.





Nocturnus III.

Exívit ergo Jesus * portans corónam spíneam, et purpúreum vestiméntum, et dixit eis: Ecce homo.

Psalmus 73.

Ut quid Deus repulísti in finem: * irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ?
2 Memor esto congregatiónis tuæ, * quam possedísti ab inítio.
3 Redemísti virgam hæreditátis tuæ: * mons Sion, in quo habitásti in eo.
4 Leva manus tuas in supérbias eórum in finem: * quanta malignátus est inimícus in sancto!
5 Et gloriáti sunt qui odérunt te: * in médio solemnitátis tuæ.
6 Posuérunt signa sua, signa: * et non cognovérunt sicut in éxitu super summum.
7 Quasi in silva lignórum secúribus excidérunt jánuas ejus in idípsum: * in secúri et áscia dejecérunt eam.
8 Incendérunt igni sanctuárium tuum: * in terra polluérunt tabernáculum nóminis tui.
9 Dixérunt in corde suo cognátio eórum simul: * Quiéscere faciámus omnes dies festos Dei a terra.
10 Signa nostra non vídimus, jam non est prophéta: * et nos non cognóscet ámplius.
11 Usquequo Deus improperábit inimícus: * irrítat adversárius nomen tuum in finem?
12 Ut quid avértis manum tuam, et déxteram tuam, * de médio sinu tuo in finem?
13 Deus autem Rex noster ante sǽcula: * operátus est salútem in médio terræ.
14 Tu confirmásti in virtúte tua mare: * contribulásti cápita dracónum in aquis.
15 Tu confregísti cápita dracónis: * dedísti eum escam pópulis Æthíopum.
16 Tu dirupísti fontes, et torréntes: * tu siccásti flúvios Ethan.
17 Tuus est dies, et tua est nox: * tu fabricátus es auróram et solem.
18 Tu fecísti omnes términos terræ: * æstátem et ver tu plasmásti ea.
19 Memor esto hujus, inimícus improperávit Dómino: * et pópulus insípiens incitávit nomen tuum.
20 Ne tradas béstiis ánimas confiténtes tibi, * et ánimas paúperum tuórum ne obliviscáris in finem.
21 Réspice in testaméntum tuum: * quia repléti sunt, qui obscuráti sunt terræ dómibus iniquitátum.
22 Ne avertátur húmilis factus confúsus: * pauper et inops laudábunt nomen tuum.
23 Exsúrge Deus, júdica causam tuam: * memor esto improperiórum tuórum, eórum quæ ab insipiénte sunt tota die.
24 Ne obliviscáris voces inimicórum tuórum: * supérbia eórum, qui te odérunt, ascéndit semper.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


























Exívit ergo Jesus portans corónam spíneam, et purpúreum vestiméntum, et dixit eis: Ecce homo.

Et bájulans sibi crucem, * exívit in eum, qui dícitur Calváriæ, locum: ubi crucifixérunt eum.

Psalmus 87.

Dómine Deus salútis meæ: * in die clamávi, et nocte coram te.
2 Intret in conspéctu tuo orátio mea: * inclína aurem tuam ad precem meam:
3 Quia repléta est malis ánima mea: * et vita mea inférno appropinquávit.
4 Æstimátus sum cum descendéntibus in lacum: * factus sum sicut homo sine adjutório, inter mórtuos liber.
5 Sicut vulneráti dormiéntes in sepúlchris, quorum non es memor ámplius: * et ipsi de manu tua repúlsi sunt.
6 Posuérunt me in lacu inferióri: * in tenebrósis, et in umbra mortis.
7 Super me confirmátus est furor tuus: * et omnes fluctus tuos induxísti super me.
8 Longe fecísti notos meos a me: * posuérunt me abominatiónem sibi.
9 Tráditus sum, et non egrediébar: * óculi mei languérunt præ inópia.
10 Clamávi ad te Dómine tota die: * expándi ad te manus meas.
11 Numquid mórtuis fácies mirabília: * aut médici suscitábunt, et confitebúntur tibi?
12 Numquid narrábit áliquis in sepúlchro misericórdiam tuam, * et veritátem tuam in perditióne?
13 Numquid cognoscéntur in ténebris mirabília tua: * et justítia tua in terra obliviónis?
14 Et ego ad te Dómine clamávi: * et mane orátio mea prævéniet te.
15 Ut quid Dómine repéllis oratiónem meam: * avértis fáciem tuam a me?
16 Pauper sum ego, et in labóribus a juventúte mea: * exaltátus autem, humiliátus sum et conturbátus.
17 In me transiérunt iræ tuæ: * et terróres tui conturbavérunt me.
18 Circumdedérunt me sicut aqua tota die: * circumdedérunt me simul.
19 Elongásti a me amícum et próximum: * et notos meos a miséria.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.





















Et bájulans sibi crucem, exívit in eum, qui dícitur Calváriæ, locum: ubi crucifixérunt eum.

Ut vidérunt eum jam mórtuum, * non fregérunt ejus crura, sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.

Psalmus 93.

Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
2 Exaltáre qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
3 Usquequo peccatóres Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
5 Pópulum tuum Dómine humiliavérunt: * et hæreditátem tuam vexavérunt.
6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélliget Deus Jacob.
8 Intellígite insipiéntes in pópulo: * et stulti aliquándo sápite.
9 Qui plantávit aurem, non aúdiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
10 Qui córripit Gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
12 Beátus homo, quem tu erudíeris Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hæreditátem suam non derelínquet.
15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua Dómine adjuvábat me.
19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus Deus noster.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

























Ut vidérunt eum jam mórtuum, non fregérunt ejus crura, sed unus mílitum láncea latus ejus apéruit, et contínuo exívit sanguis et aqua.

Versiculus.

℣. Christus diléxit nos.
℟. Et lavit nos in sánguine suo.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.




Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.


Lectio VII.

Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.



Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem.

Joann. 19. f.

In illo témpore: Cum accepísset Jesus acétum, dixit: Consummátum est. Et inclináto cápite, trádidit spíritum. Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi.

Tractatus 120. in Joannem.

Vigilánti verbo Evangelísta usus est, ut non díceret: Latus ejus percússit, aut vulnerávit, aut quid áliud, sed apéruit; ut illic quodámmodo vitæ óstium panderétur, unde sacraménta Ecclésiæ manavérunt, sine quibus ad vitam, quæ vera vita est, non intrátur. Ille sanguis qui fusus est, in remissiónem fusus est peccatórum. Aqua illa salutáre témperat póculum: hæc et lavácrum præstat, et potum. Hoc prænuntiábat quod Noë in látere arcæ óstium fácere jussus est, quo intrárent animália, quæ non erant dilúvio peritúra, quibus præfigurabátur Ecclésia. Propter hoc prima múlier facta est de látere viri dormiéntis, et appelláta est vita, matérque vivórum. Magnum quippe significávit bonum, ante magnum prævaricatiónis malum. Hic secúndus Adam, inclináto cápite, in cruce dormívit, ut inde formarétur ei conjux, quæ de látere dormiéntis efflúxit. O mors, unde mórtui revivíscunt! Quid isto sánguine múndius? Quid vúlnere isto salúbrius?
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VII.

℟. Hic est, qui venit per aquam et sánguinem, Jesus Christus: * Non in aqua solum, sed in aqua et sánguine.
℣. In die illa erit fons patens dómui David, et habitántibus Jerúsalem, in ablutiónem peccatóris.
℟. Non in aqua solum, sed in aqua et sánguine.



Lectio VIII.

Jube, domne, benedícere.
Divínum auxílium * máneat semper nobíscum.
℟. Amen.



Tenebántur hómines captívi sub diábolo, et dæmónibus serviébant, sed redémpti sunt a captivitáte. Véndere enim se potuérunt, sed redímere non potuérunt. Venit Redémptor, et dedit prétium: fudit sánguinem suum, et emit orbem terrárum. Quǽritis quid émerit? Vidéte quid déderit, et inveniétis quid émerit. Sanguis Christi prétium est. Tanti quid valet? Quid, nisi totus orbis? Quid, nisi omnes gentes? Valde ingráti sunt prétio suo, aut multum supérbi sunt, qui dicunt, aut illud tam parum esse, ut solos Afros émerit, aut se tam magnos esse, pro quibus solis illud sit datum. Non ergo exsúltent, non supérbiant. Pro toto dedit, quantum dedit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Responsorium VIII.

℟. Prædestinávit nos Deus in adoptiónem filiórum per Jesum Christum, * In quo habémus redemptiónem per sánguinem ejus.
℣. Remissiónem peccatórum secúndum divítias grátiæ ejus, quæ superabundávit in nobis.
℟. In quo habémus redemptiónem per sánguinem ejus.
℣. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
℟. In quo habémus redemptiónem per sánguinem ejus.





Lectio IX.

Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.



Dominica V post Pentecosten.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.

Matth. 5. c.

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nisi abundáverit justítia vestra plus quam scribárum et pharisæórum, non intrábitis in regnum cœlórum. Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi.

Liber 1. de Sermone Domini in monte. cap. 9.

Justítia pharisæórum est, ut non occídant: justítia eórum qui intratúri sunt in regnum cœlórum, ut non irascántur sine causa. Mínimum est ergo, non occídere: et qui illud sólverit, mínimus vocábitur in regno cœlórum. Qui autem illud impléverit, ut non occídat, non contínuo magnus erit, et idóneus regno cœlórum; sed tamen ascéndit áliquem gradum: perficiétur autem, si nec irascátur sine causa: quod si perfécerit, multo remótior erit ab homicídio. Quaprópter qui docet ut non irascámur, non solvit legem ne occidámus, sed implet pótius: ut et foris, dum non occídimus; et in corde, dum non iráscimur, innocéntiam custodiámus. Gradus ítaque sunt in istis peccátis: ut primo quisque irascátur, et eum motum retíneat corde concéptum. Jam si extórserit vocem indignántis ipsa commótio, non significántem áliquid, sed illum ánimi motum ipsa eruptióne testántem, qua feriátur ille, cui iráscitur: plus est útique quam si surgens ira siléntio premerétur. Si vero non solum vox indignántis audiátur, sed étiam verbum, quo jam certam ejus vituperatiónem, in quem profértur, desígnet et notet: quis dúbitet, ámplius hoc esse, quam si solus indignatiónis sonus ederétur? Vide nunc étiam tres reátus, judícii, concílii, et gehénnæ ignis. Nam in judício adhuc defensióni datur locus. In concílio autem, quamquam et judícium esse sóleat, tamen quia interésse áliquid hoc loco fatéri cogit ipsa distínctio, vidétur ad concílium pertinére senténtiæ prolátio: quando non jam cum ipso reo ágitur, utrum damnándus sit; sed inter se, qui júdicant, cónferunt quo supplício damnári opórteat, quem constat esse damnándum. Gehénna vero ignis, nec damnatiónem habet dúbiam, sicut judícium; nec damnáti pœnam, sicut concílium: in gehénna quippe ignis, certa est damnátio, et pœna damnáti.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.



Hymnus Te Deum.

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.





























Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Allelúja.




Psalmi.

Hi qui amícti sunt * stolis albis, qui sunt, et unde venérunt?

Psalmus 92.

Dóminus regnávit, decórem indútus est: * indútus est Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se.
2 Etenim firmávit orbem terræ, * qui non commovébitur.
3 Paráta sedes tua ex tunc: * a sǽculo tu es.
4 Elevavérunt flúmina Dómine: * elevavérunt flúmina vocem suam.
5 Elevavérunt flúmina fluctus suos, * a vócibus aquárum multárum.
6 Mirábiles elatiónes maris: * mirábilis in altis Dóminus.
7 Testimónia tua credibília facta sunt nimis: * domum tuam decet sanctitúdo Dómine in longitúdinem diérum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.









Hi qui amícti sunt stolis albis, qui sunt, et unde venérunt?

Hi sunt, * qui venérunt de tribulatióne magna; et lavérunt stolas suas in sánguine Agni.

Psalmus 99.

Jubiláte Deo omnis terra: * servíte Dómino in lætítia.
2 Introíte in conspéctu ejus, * in exsultatióne.
3 Scitóte quóniam Dóminus ipse est Deus: * ipse fecit nos, et non ipsi nos.
4 Pópulus ejus, et oves páscuæ ejus: * introíte portas ejus in confessióne, átria ejus in hymnis: confitémini illi.
5 Laudáte nomen ejus: quóniam suávis est Dóminus, in ætérnum misericórdia ejus, * et usque in generatiónem et generatiónem véritas ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.







Hi sunt, qui venérunt de tribulatióne magna; et lavérunt stolas suas in sánguine Agni.

Ideo sunt * ante thronum Dei, et sérviunt ei die, ac nocte.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.



















Ideo sunt ante thronum Dei, et sérviunt ei die, ac nocte.

Et ipsi vicérunt * dracónem propter sánguinem Agni, et propter testaméntum Verbi sui.

Canticum Trium Puerorum.

Benedícite ómnia ópera Dómini Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
2 Benedícite Angeli Dómini Dómino: * benedícite cœli Dómino.
3 Benedícite aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, Dómino: * benedícite omnes virtútes Dómini Dómino.
4 Benedícite sol et luna Dómino: * benedícite stellæ cœli Dómino.
5 Benedícite omnis imber et ros Dómino: * benedícite omnes spíritus Dei Dómino.
6 Benedícite ignis et æstus Dómino: * benedícite frigus et æstus Dómino.
7 Benedícite rores et pruína Dómino: * benedícite gelu et frigus Dómino.
8 Benedícite glácies et nives Dómino: * benedícite noctes et dies Dómino.
9 Benedícite lux et ténebræ Dómino: * benedícite fúlgura et nubes Dómino.
10 Benedícat terra Dóminum: * laudet, et superexáltet eum in sǽcula.
11 Benedícite montes et colles Dómino: * benedícite univérsa germinántia in terra Dómino.
12 Benedícite fontes Dómino: * benedícite mária et flúmina Dómino.
13 Benedícite cete, et ómnia, quæ movéntur in aquis, Dómino: * benedícite omnes vólucres cœli Dómino.
14 Benedícite omnes béstiæ et pécora Dómino: * benedícite fílii hóminum Dómino.
15 Benedícat Israël Dóminum: * laudet et superexáltet eum in sǽcula.
16 Benedícite sacerdótes Dómini Dómino: * benedícite servi Dómini Dómino.
17 Benedícite spíritus, et ánimæ justórum Dómino: * benedícite sancti, et húmiles corde Dómino.
18 Benedícite Ananía, Azaría, Mísaël Dómino: * laudáte et superexaltáte eum in sǽcula.
19 (Fit reverentia) Benedicámus Patrem et Fílium cum sancto Spíritu: * laudémus et superexaltémus eum in sǽcula.
20 Benedíctus es Dómine in firmaménto cœli: * et laudábilis, et gloriósus, et superexaltátus in sǽcula.




















Et ipsi vicérunt dracónem propter sánguinem Agni, et propter testaméntum Verbi sui.

Beáti * qui lavant stolas suas in sánguine Agni.

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
































Beáti qui lavant stolas suas in sánguine Agni.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Fratres: Christus assístens póntifex futurórum bonórum, per ámplius et perféctius tabernáculum non manufáctum, id est, non hujus creatiónis: † neque per sánguinem hircórum aut vitulórum, sed per próprium sánguinem introívit semel in sancta, * ætérna redemptióne invénta.
℟. Deo grátias.


Hymnus.

Salvéte Christi vúlnera,
Imménsi amóris pígnora,
Quibus perénnes rívuli
Manant rubéntis sánguinis.




Nitóre stellas víncitis,
Rosas odóre et bálsama,
Prétio lapíllos Indicos,
Mellis favos dulcédine.

Per vos patet gratíssimum
Nostris asýlum méntibus;
Non huc furor minántium
Umquam penétrat hóstium.

Quot Jesus in prætório
Flagélla nudus éxcipit!
Quot scissa pellis úndique
Stillat cruóris gúttulas!

Frontem venústam, proh dolor! Coróna pungit spínea,
Clavi retúsa cúspide
Pedes manúsque pérforant.

Postquam sed ille trádidit
Amans, volénsque spíritum,
Pectus ferítur láncea,
Geminúsque liquor éxsilit.

Ut plena sit redémptio,
Sub torculári stríngitur,
Suíque Jesus ímmemor,
Sibi nil resérvat sánguinis.

Veníte, quotquot críminum
Funésta labes ínficit:
In hoc salútis bálneo
Qui se lavat, mundábitur.

Summi ad Paréntis déxteram
Sedénti habénda est grátia,
Qui nos redémit sánguine,
Sanctóque firmat Spíritu.

Amen.

Versiculus.

℣. Justificáti in sánguine Christi.
℟. Salvi érimus ab ira per ipsum.


Canticum Zachariæ.

Erit sanguis Agni * vobis in signum, dicit Dóminus: et vidébo sánguinem, et transíbo vos, nec erit in vobis plaga dispérdens.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.














Erit sanguis Agni vobis in signum, dicit Dóminus: et vidébo sánguinem, et transíbo vos, nec erit in vobis plaga dispérdens.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.


Orémus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui unigénitum Fílium tuum mundi Redemptórem constituísti, ac ejus sánguine placári voluísti: † concéde, quǽsumus, salútis nostræ prétium solémni cultu ita venerári, atque a præséntis vitæ malis ejus virtúte deféndi in terris; * ut fructu perpétuo lætémur in cœlis.
Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.



Dominica V post Pentecosten.

Audístis * quia dictum est antíquis: Non occídes: qui autem occíderit, reus erit judício.

℣. Dóminus regnávit, decórem índuit.
℟. Induit Dóminus fortitúdinem, et præcínxit se virtúte.


Orémus.

Deus, qui diligéntibus te bona invisibília præparásti: † infúnde córdibus nostris tui amóris afféctum: ut te in ómnibus, et super ómnia diligéntes, * promissiónes tuas, quæ omne desidérium súperant, consequámur.

S. Leonis Papæ et Conf.

Euge serve bone * et fidélis, quia in pauca fuísti fidélis, supra multa te constítuam, intra in gaúdium Dómini tui.

℣. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas.
℟. Et osténdit illi regnum Dei.


Orémus.

Deus, qui beátum Leónem Pontíficem sanctórum tuórum méritis coæquásti: † concéde propítius; ut, qui commemoratiónis ejus festa percólimus, * vitæ quoque imitémur exémpla.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.



℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.


Benedicámus Dómino.
Deo grátias.


Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.


Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Antiphona B.M.V.

Deinde si discedendum sit a Choro, dicitur Antiphona B.M.V.

℣. Dóminus det nobis suam pacem.
℟. Et vitam ætérnam. Amen.


Salve Regína, * mater misericórdiæ, vita, dulcédo et spes nostra, salve. Ad te clamámus, éxsules fílii Hevæ. Ad te suspirámus, geméntes et flentes in hac lacrimárum valle. Eja ergo, advocáta nostra, illos tuos misericórdes óculos ad nos convérte. Et Jesum, benedíctum fructum ventris tui, nobis post hoc exsílium osténde. O clemens, o pia, o dulcis Virgo María.

℣. Ora pro nobis sancta Dei Génitrix.
℟. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.


Orémus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui gloriósæ Vírginis Matris Maríæ corpus et ánimam, ut dignum Fílii tui habitáculum éffici mererétur, Spíritu sancto cooperánte, præparásti: † da, ut, cujus commemoratióne lætámur, * ejus pia intercessióne, ab instántibus malis, et a morte perpétua liberémur.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.



Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
℟. Amen.


Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.



Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.