Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Onze Vader, die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren; en leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ik geloof in God den almachtigen Vader, Schepper van hemel en aarde. En in Jesus Christus, zijn enigen Zoon, onzen Heer; die ontvangen is van den Heiligen Geest, geboren uit de Maagd Maria; die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven; die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden; die opgestegen is ten hemel, zit aan de rechterhand van God den almachtigen Vader; vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in den Heiligen Geest; de heilige katholieke Kerk; de gemeenschap van de heiligen; de vergeving van de zonden; de verrijzenis van het lichaam; het eeuwig leven. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Angelus Dómini * appáruit in somnis Joseph, dicens: Surge, et áccipe púerum et matrem ejus, et fuge in Ægýptum, et esto ibi usque dum dicam tibi, allelúja.
Psalmus 1.
Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
4 Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
5 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem projícit ventus a fácie terræ.
6 Ideo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
7 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 2.
Quare fremuérunt Gentes, * et pópuli meditáti sunt inánia?
2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
3 Dirumpámus víncula eórum: * et projiciámus a nobis jugum ipsórum.
4 Qui hábitat in cœlis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
8 Póstula a me, et dabo tibi Gentes hæreditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
10 Et nunc reges intellígite: * erudímini qui judicátis terram.
11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
13 Cum exárserit in brevi ira ejus, * beáti omnes qui confídunt in eo.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 3.
Dómine quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
2 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3 Tu autem Dómine suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
4 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaúdivit me de monte sancto suo.
5 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
6 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge Dómine salvum me fac, Deus meus.
7 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
8 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Angelus Dómini appáruit in somnis Joseph, dicens: Surge, et áccipe púerum et matrem ejus, et fuge in Ægýptum, et esto ibi usque dum dicam tibi, allelúja.
Versiculus.
℣. Confitébor nómini tuo, allelúja.
℟. Quóniam adjútor et protéctor factus es mihi, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Gen. 39.
Igitur Joseph ductus est in Ægýptum, emítque eum Pútiphar eunúchus Pharaónis, princeps exércitus, vir Ægýptius, de manu Ismaëlitárum, a quibus perdúctus erat. Fuítque Dóminus cum eo, et erat vir in cunctis próspere agens: habitavítque in domo dómini sui, qui óptime nóverat Dóminum esse cum eo, et ómnia, quæ géreret, ab eo dírigi in manu illíus. Invenítque Joseph grátiam coram dómino suo, et ministrábat ei, a quo præpósitus ómnibus, gubernábat créditam sibi domum, et univérsa quæ ei trádita fúerant: benedixítque Dóminus dómui Ægýptii propter Joseph, et multiplicávit tam in ǽdibus quam in agris cunctam ejus substántiam: nec quidquam áliud nóverat, nisi panem quo vescebátur. Erat autem Joseph pulchra fácie, et decórus aspéctu.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Gen. 41. e.
Plácuit Pharaóni consílium, et cunctis minístris ejus, locutúsque est ad eos: Num inveníre potérimus talem virum, qui spíritu Dei plenus sit? Dixit ergo ad Joseph: Quia osténdit tibi Deus ómnia quæ locútus es, numquid sapientiórem et consímilem tui inveníre pótero? Tu eris super domum meam, et ad tui oris impérium cunctus pópulus obédiet: uno tantum regni sólio te præcédam. Dixítque rursus Phárao ad Joseph: Ecce constítui te super univérsam terram Ægýpti. Tulítque ánnulum de manu sua, et dedit eum in manu ejus: vestivítque eum stola býssina, et collo torquem aúream circumpósuit. Fecítque eum ascéndere super currum suum secúndum, clamánte præcóne, ut omnes coram eo genu flécterent, et præpósitum esse scirent univérsæ terræ Ægýpti.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Gen. 41. f.
Dixit quoque rex ad Joseph: Ego sum Phárao: absque tuo império non movébit quisquam manum aut pedem in omni terra Ægýpti. Vertítque nomen ejus, et vocávit eum lingua ægyptíaca Salvatórem mundi. Dedítque illi uxórem Aseneth fíliam Putipháre sacerdótis Heliopóleos. Egréssus est ítaque Joseph ad terram Ægýpti (trigínta autem annórum erat quando stetit in conspéctu regis Pharaónis), et circuívit omnes regiónes Ægýpti. Venítque fertílitas septem annórum: et in manípulos redáctæ ségetes congregátæ sunt in hórrea Ægýpti. Omnis étiam frugum abundántia in síngulis úrbibus cóndita est. Tántaque fuit abundántia trítici, ut arénæ maris coæquarétur, et cópia mensúram excéderet.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium III.
Angelus Dómini * appáruit in somnis Joseph, dicens: Surge, et áccipe púerum et matrem ejus, et vade in terram Israël: defúncti sunt enim qui quærébant ánimam púeri, allelúja.
Psalmus 4.
Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
2 Miserére mei, * et exaúdi oratiónem meam.
3 Fílii hóminum úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exaúdiet me cum clamávero ad eum.
5 Irascímini, et nolíte peccáre: † quæ dícitis in córdibus vestris, * in cubílibus vestris compungímini.
6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, † et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
7 Signátum est super nos lumen vultus tui Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
10 Quóniam tu Dómine singuláriter in spe * constituísti me.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 5.
Verba mea aúribus pércipe Dómine, * intéllige clamórem meum.
2 Inténde voci oratiónis meæ, * rex meus et Deus meus.
3 Quóniam ad te orábo: * Dómine mane exaúdies vocem meam.
4 Mane astábo tibi et vidébo: * quóniam non Deus volens iniquitátem tu es.
5 Neque habitábit juxta te malígnus: * neque permanébunt injústi ante óculos tuos.
6 Odísti omnes, qui operántur iniquitátem: * perdes omnes, qui loquúntur mendácium.
7 Virum sánguinum et dolósum abominábitur Dóminus: * ego autem in multitúdine misericórdiæ tuæ.
8 Introíbo in domum tuam: * adorábo ad templum sanctum tuum in timóre tuo.
9 Dómine deduc me in justítia tua: * propter inimícos meos dírige in conspéctu tuo viam meam.
10 Quóniam non est in ore eórum véritas: * cor eórum vanum est.
11 Sepúlchrum patens est guttur eórum, linguis suis dolóse agébant, * júdica illos Deus.
12 Décidant a cogitatiónibus suis, secúndum multitúdinem impietátum eórum expélle eos, * quóniam irritavérunt te Dómine.
13 Et læténtur omnes, qui sperant in te, * in ætérnum exsultábunt: et habitábis in eis.
14 Et gloriabúntur in te omnes, qui díligunt nomen tuum, * quóniam tu benedíces justo.
15 Dómine, ut scuto bonæ voluntátis tuæ * coronásti nos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 8.
Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
2 Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cœlos.
3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
4 Quóniam vidébo cœlos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
5 Quid est homo, quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
6 Minuísti eum paulo minus ab Angelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
7 Omnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
8 Vólucres cœli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
9 Dómine Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Angelus Dómini appáruit in somnis Joseph, dicens: Surge, et áccipe púerum et matrem ejus, et vade in terram Israël: defúncti sunt enim qui quærébant ánimam púeri, allelúja.
Versiculus.
℣. Réspice de cœlo, et vide, et vísita víneam istam, allelúja.
℟. Et pérfice eam, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Sermo sancti Bernardíni Senénsis.
Serm. 1. de S. Joseph.
Omnium singulárium gratiárum alícui rationábili creatúræ communicatárum generális régula est, quod, quandocúmque divína grátia éligit áliquem ad áliquam grátiam singulárem, seu ad áliquem sublímem statum, ómnia charísmata donet, quæ illi persónæ sic eléctæ, et ejus offício necessária sunt, atque illam copióse decórant. Quod máxime verificátum est in sancto Joseph, putatívo patre Dómini nostri Jesu Christi, et vero sponso Regínæ mundi et Dóminæ Angelórum, qui ab ætérno Patre eléctus est fidélis nutrítius, atque custos principálium thesaurórum suórum, scílicet Fílii ejus et sponsæ suæ: quod offícium fidelíssime prosecútus est. Cui proptérea Dóminus ait: Serve bone et fidélis, intra in gaúdium Dómini tui.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Si cómpares eum ad totam Ecclésiam Christi, nonne iste est homo eléctus et speciális, per quem et sub quo Christus est ordináte et honéste introdúctus in mundum? Si ergo Vírgini Matri tota Ecclésia sancta débitrix est, quia per eam Christum suscípere digna facta est: sic profécto post eam huic debet grátiam et reveréntiam singulárem. Ipse enim est clavis véteris testaménti, in qua patriarchális et prophetális dígnitas promíssum conséquitur fructum. Porro hic est solus, qui corporáliter possédit, quod eis divína dignátio repromísit. Mérito ígitur figurátur per illum patriárcham Joseph, qui pópulis fruménta servávit. Sed et hic illum præcéllit, quia non solum Ægýptiis panem corporális vitæ, sed ómnibus eléctis panem de cœlo, qui cœléstem vitam tríbuit, cum multa solértia enutrívit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Profécto dubitándum non est, quod Christus familiaritátem, reveréntiam, atque sublimíssimam dignitátem, quam illi exhíbuit, dum ágeret in humánis, tamquam fílius patri suo, in cœlis útique non negávit, quin pótius complévit et consummávit. Unde non immérito in verbo propósito a Dómino subinfértur: Intra in gaúdium Dómini tui. Unde, licet gaúdium ætérnæ beatitúdinis in cor hóminis intret, máluit tamen Dóminus ei dícere: Intra in gaúdium: ut mýstice innuátur, quod gaúdium illud non solum in eo sit intra, sed úndique illum circúmdans et absórbens, et ipsum velut abýssus infiníta submérgens. Meménto ígitur nostri, beáte Joseph, et tuæ oratiónis suffrágio apud tuum putatívum Fílium intercéde: sed et beatíssimam Vírginem sponsam tuam nobis propítiam redde, quæ Mater est ejus, qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VI.
Consúrgens Joseph * accépit púerum et matrem ejus, et venit in terram Israël: et habitávit in civitáte quæ vocátur Názareth, allelúja.
Psalmus 14.
Dómine quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
4 Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
5 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
6 Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
7 Qui facit hæc, * non movébitur in ætérnum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 20.
Dómine in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
2 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
3 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
4 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
5 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
6 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gaúdio cum vultu tuo.
7 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
8 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
9 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
10 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
11 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
12 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
13 Exaltáre Dómine in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 23.
Dómini est terra, et plenitúdo ejus: * orbis terrárum, et univérsi qui hábitant in eo.
2 Quia ipse super mária fundávit eum: * et super flúmina præparávit eum.
3 Quis ascéndet in montem Dómini? * aut quis stabit in loco sancto ejus?
4 Innocens mánibus et mundo corde, † qui non accépit in vano ánimam suam, * nec jurávit in dolo próximo suo.
5 Hic accípiet benedictiónem a Dómino: * et misericórdiam a Deo salutári suo.
6 Hæc est generátio quæréntium eum, * quæréntium fáciem Dei Jacob.
7 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
8 Quis est iste Rex glóriæ? † Dóminus fortis et potens: * Dóminus potens in prǽlio.
9 Attóllite portas príncipes vestras, † et elevámini portæ æternáles: * et introíbit Rex glóriæ.
10 Quis est iste Rex glóriæ? * Dóminus virtútum ipse est Rex glóriæ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Consúrgens Joseph accépit púerum et matrem ejus, et venit in terram Israël: et habitávit in civitáte quæ vocátur Názareth, allelúja.
Versiculus.
℣. Invocávi Dóminum, Patrem Dómini mei, allelúja.
℟. Ut non derelínquat me in die tribulatiónis, allelúja.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 3. d.
In illo témpore: Factum est autem, cum baptizarétur omnis pópulus, et Jesu baptizáto, et oránte, apértum est cœlum. Et réliqua.
Homilía sancti Augustíni Epíscopi.
Lib. 2. de Consensu Evang.
Maniféstum est illud quod ait: Ut putabátur fílius Joseph: propter illos dixísse, qui eum ex Joseph, sicut álii hómines nascúntur, natum arbitrántur. Quos autem movet, quod álios progenitóres Matthǽus enúmerat, descéndens a David usque ad Joseph, álios autem Lucas ascéndens a Joseph usque ad David, fácile est ut advértant, duos patres habére potuísse Joseph: unum a quo génitus, álterum a quo fúerit adoptátus. Antíqua est enim consuetúdo adoptándi étiam in illo pópulo Dei, ut sibi fílios fácerent, quos non ipsi genuíssent. Unde intellígitur Lucas patrem Joseph, non a quo génitus, sed a quo fúerat adoptátus, suscepísse in Evangélio suo, cujus progenitóres sursum versus commémorat, donec exíret ad David.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Cujus festum cólimus, * ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Cum enim necésse sit, utróque Evangelísta vera narránte, et Matthǽo scílicet et Luca, ut unus eórum ejus patris oríginem tenéret, qui genúerat; alter ejus qui adoptáverat Joseph: quem probabílius intellígimus adoptántis oríginem tenuísse quam eum, qui nóluit Joseph génitum dícere ab illo cujus eum fílium esse narrábat? Matthǽus autem dicens: Abraham génuit Isaac, Isaac génuit Jacob, atque ita in hoc verbo, quod est, génuit, persevérans, donec in último díceret, Jacob autem génuit Joseph, satis expréssit ad eum patrem se perduxísse oríginem generántium, a quo Joseph non adoptátus, sed génitus erat. ¶ Quamquam si étiam Lucas génitum díceret Joseph ab Heli, nec sic nos hoc verbum perturbáre debéret, ut áliud crederémus, quam ab uno Evangelísta gignéntem, ab áltero adoptántem patrem fuísse commemorátum. Neque enim absúrde quisque dícitur non carne, sed caritáte genuísse quem fílium sibi adoptáverit. At vero étiam nos quibus dedit Deus potestátem fílios ejus fíeri, de natúra atque substántia sua non nos génuit, sicut únicum Fílium, sed útique dilectióne adoptávit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Dominica III post Pascha.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 16. b.
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Módicum, et jam non vidébitis me: et íterum módicum, et vidébitis me: quia vado ad Patrem. Et réliqua.
Homilía sancti Augustíni Epíscopi.
Tract. 101. in Joann., sub finem.
Módicum est hoc totum spátium, quo præsens pérvolat sǽculum. Unde dicit idem ipse Evangelísta in Epístola sua: Novíssima hora est. Ideo namque áddidit: Quia vado ad Patrem: quod ad priórem senténtiam referéndum est, ubi ait: Módicum, et jam non vidébitis me: non ad posteriórem, ubi ait: Et íterum módicum, et vidébitis me. Eúndo quippe ad Patrem, factúrus erat ut eum non vidérent. Ac per hoc non ídeo dictum est, quia fúerat moritúrus, et donec resúrgeret, ab eórum aspéctibus recessúrus: sed quod esset itúrus ad Patrem, quod fecit posteáquam resurréxit, et, cum eis per quadragínta dies conversátus, ascéndit in cœlum. ¶ Illis ergo ait: Módicum, et jam non vidébitis me; qui eum corporáliter tunc vidébant: quia itúrus erat ad Patrem, et eum deínceps mortálem visúri non erant, qualem, cum ista loquerétur, vidébant. Quod vero áddidit: Et íterum módicum, et vidébitis me: univérsæ promísit Ecclésiæ, sicut univérsæ promísit: Ecce ego vobíscum sum usque ad consummatiónem sǽculi. Non tardat Dóminus promíssum. Módicum, et vidébimus eum: ubi jam nihil rogémus, nihil interrogémus, quia nihil desiderándum remanébit, nihil quæréndum latébit. ¶ Hoc módicum longum nobis vidétur, quóniam adhuc ágitur: cum finítum fúerit, tunc sentiémus quam módicum fúerit. Non ergo sit gaúdium nostrum quale habet mundus, de quo dictum est: Mundus autem gaudébit. Nec tamen in hujus desidérii parturitióne sine gaúdio tristes simus: sed, sicut ait Apóstolus: Spe gaudéntes: In tribulatióne patiéntes: quia et ipsa partúriens, cui comparáti sumus, plus gaudet de mox futúra prole, quam tristis est de præsénti dolóre. Sed hujus sermónis iste sit finis: habent enim quæstiónem molestíssimam, quæ sequúntur: nec brevitáte coarctánda sunt, ut possint commódius, si Dóminus volúerit, explicári.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.