Dicuntur secreto.
Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Onze Vader, die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren; en leid ons niet in bekoring, maar verlos ons van het kwade. Amen.
Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Wees gegroet, Maria, vol van genade, de Heer is met u. Gij zijt de gezegende onder de vrouwen en gezegend is Jezus, de vrucht van uw schoot. Heilige Maria, Moeder van God, bid voor ons, zondaars, nu en in het uur van onze dood. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Ik geloof in God den almachtigen Vader, Schepper van hemel en aarde. En in Jesus Christus, zijn enigen Zoon, onzen Heer; die ontvangen is van den Heiligen Geest, geboren uit de Maagd Maria; die geleden heeft onder Pontius Pilatus, is gekruisigd, gestorven en begraven; die nedergedaald is ter helle, de derde dag verrezen uit de doden; die opgestegen is ten hemel, zit aan de rechterhand van God den almachtigen Vader; vandaar zal Hij komen oordelen de levenden en de doden. Ik geloof in den Heiligen Geest; de heilige katholieke Kerk; de gemeenschap van de heiligen; de vergeving van de zonden; de verrijzenis van het lichaam; het eeuwig leven. Amen.
℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
Jam toto súbitus vesper eat polo,
Et sol attónitum præcípitet diem,
Dum sæve récolo ludíbrium necis,
Divinámque catástrophen.
Spectátrix áderas supplício Parens,
Malis uda, gerens cor adamántinum:
Natus funérea péndulus in cruce
Altos dum gémitus dabat.
Pendens ante óculos Natus, atrócibus
Sectus verbéribus, Natus hiántibus
Fossus vulnéribus, quot penetrántibus
Te confíxit acúleis!
Heu! sputa, álapæ, vérbera, vúlnera,
Clavi, fel áloë, spóngia, láncea,
Sitis spina, curor, quam vária pium
Cor pressére tyránnide!
Cunctis intérea stat generósior
Virgo Martýribus: prodígio novo,
In tantis móriens non móreris Parens,
Diris fixa dolóribus.
Sit summæ Tríadi glória, laus, honor,
A qua supplíciter, sollícita prece,
Posco virgínei róboris ǽmulas
Vires rebus in ásperis.
Multiplicáti sunt, * qui tríbulant me: multi insúrgunt advérsum me.
Psalmus 3.
Dómine quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
2 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
3 Tu autem Dómine suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
4 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaúdivit me de monte sancto suo.
5 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
6 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge Dómine salvum me fac, Deus meus.
7 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
8 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Multiplicáti sunt, qui tríbulant me: multi insúrgunt advérsum me.
Paravérunt * sagíttas suas in pháretra, ut sagíttent in obscúro rectos corde.
Psalmus 10.
In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
2 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
3 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
4 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cœlo sedes ejus:
5 Oculi ejus in paúperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Paravérunt sagíttas suas in pháretra, ut sagíttent in obscúro rectos corde.
Defécit * in dolóre vita mea, et anni mei in gemítibus.
Psalmus 30.
In te Dómine sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me.
2 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me.
3 Esto mihi in Deum protectórem: et in domum refúgii, * ut salvum me fácias.
4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus.
6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me Dómine Deus veritátis.
7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue.
8 Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua.
9 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam.
10 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos.
11 Miserére mei Dómine quóniam tríbulor: † conturbátus est in ira óculus meus, * ánima mea, et venter meus:
12 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus.
13 Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt.
14 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis.
15 Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde.
16 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu.
17 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt.
18 Ego autem in te sperávi Dómine: † dixi: Deus meus es tu: * in mánibus tuis sortes meæ.
19 Eripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me.
20 Illústra fáciem tuam super servum tuum, † salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine non confúndar, quóniam invocávi te.
21 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa.
22 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem, * in supérbia, et in abusióne.
23 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
24 Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
25 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum.
26 Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum.
27 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
28 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum.
29 Ideo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
30 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: † quóniam veritátem requíret Dóminus, * et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam.
31 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes qui sperátis in Dómino.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Defécit in dolóre vita mea, et anni mei in gemítibus.
Versiculus.
℣. Regína Mártyrum ora pro nobis.
℟. Quæ juxta crucem Jesu constitísti.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
Exaúdi Dómine Jesu Christe preces servórum tuórum, † et miserére nobis, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Benedictióne perpétua * benedícat nos Pater ætérnus.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Thren. 1.
Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ ejus in maxíllis ejus: non est qui consolétur eam ex ómnibus caris ejus: omnes amíci ejus sprevérunt eam, et facti sunt ei inimíci. Vide Dómine quóniam tríbulor, conturbátus est venter meus: subvérsum est cor meum in memetípsa, quóniam amaritúdine plena sum. Foris intérficit gládius, et domi mors símilis est. Audiérunt quia ingemísco ego, et non est qui consolétur me.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium I.
Jube, domne, benedícere.
Unigénitus Dei Fílius * nos benedícere et adjuváre dignétur.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Thren. 2. d.
Cui comparábo te? vel cui assimilábo te fília Jerúsalem? cui exæquábo te, et consolábor te virgo fília Sion? magna est enim velut mare contrítio tua: quis medébitur tui? Plausérunt super te mánibus omnes transeúntes per viam: sibilavérunt, et movérunt caput suum super fíliam Jerúsalem: Hǽccine est urbs, dicéntes, perfécti decóris, gaúdium univérsæ terræ? Aperuérunt super te os suum omnes inimíci tui: sibilavérunt, et fremuérunt déntibus, et dixérunt: Devorábimus.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium II.
Jube, domne, benedícere.
Spíritus sancti grátia * illúminet sensus et corda nostra.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Fecit Dóminus quæ cogitávit, complévit sermónem suum, quem præcéperat a diébus antíquis: destrúxit, et non pepércit, et lætificávit super te inimícum, et exaltávit cornu hóstium tuórum. Clamávit cor eórum ad Dóminum super muros fíliæ Sion: Deduc quasi torréntem lácrimas per diem, et noctem: non des réquiem tibi, neque táceat pupílla óculi tui.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium III.
Factum est cor meum * tamquam cera liquéscens in médio ventris mei.
Psalmus 21.
Deus Deus meus réspice in me: † quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum.
2 Deus meus clamábo per diem, et non exaúdies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
3 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël.
4 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos.
5 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.
6 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.
7 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
8 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
9 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ.
10 In te projéctus sum ex útero: † de ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me:
11 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet.
12 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me.
13 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens.
14 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea.
15 Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei.
16 Aruit tamquam testa virtus mea, † et lingua mea adhǽsit faúcibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me.
17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me.
18 Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea.
19 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: † divisérunt sibi vestiménta mea, * et super vestem meam misérunt sortem.
20 Tu autem Dómine ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice.
21 Erue a frámea Deus ánimam meam: * et de manu canis únicam meam:
22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te.
24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob glorificáte eum.
25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem paúperis:
26 Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me.
27 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
28 Edent paúperes, et saturabúntur: † et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi.
29 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ:
30 Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ Géntium.
31 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur Géntium.
32 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram.
33 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi.
34 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: † et annuntiábunt cœli justítiam ejus pópulo qui nascétur, * quem fecit Dóminus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Factum est cor meum tamquam cera liquéscens in médio ventris mei.
Deus vitam meam * annuntiávi tibi: posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
Psalmus 55.
Miserére mei Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
2 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
3 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
4 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
5 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
6 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
7 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
8 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo,
9 Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
10 In quacúmque die invocávero te: * ecce cognóvi quóniam Deus meus es.
11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
12 In me sunt Deus vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deus vitam meam annuntiávi tibi: posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
Fuérunt * mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte.
Psalmus 41.
Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te Deus.
2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
6 Quare tristis es ánima mea? * et quare contúrbas me?
7 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
8 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
9 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
10 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
11 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
12 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
13 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
14 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
15 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me?
16 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte.
Versiculus.
℣. Fascículus myrrhæ diléctus meus mihi.
℟. Inter úbera mea commorábitur.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Sermo sancti Bernárdi Abbátis.
Ex Sermone de duodecim stellis.
Martýrium Vírginis tam in Simeónis prophetía, quam in ipsa Domínicæ passiónis história commendátur. Pósitus est hic (ait sanctus senex de púero Jesu) in signum cui contradicétur; et tuam ipsíus ánimam (ad Maríam autem dicébat) pertransíbit gládius. Vere tuam, o beáta Mater, ánimam pertransívit: alióquin, nónnisi eam pertránsiens, carnem Fílii tui penetráret. Et quidem posteáquam emísit spíritum tuus ille Jesus, ipsíus plane non áttigit ánimam crudélis láncea, quæ ipsíus apéruit latus, sed tuam útique ánimam pertransívit. Ipsíus nimírum ánima jam ibi non erat, sed tua plane inde nequíbat avélli.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium IV.
Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Tuam ergo pertransíbit ánimam vis dolóris, ut plusquam Mártyrem non immérito prædicémus, in qua nimírum corpóreæ sensum passiónis excésserit compassiónis afféctus. An non tibi plusquam gládius fuit sermo ille, revéra pertránsiens ánimam, et pertíngens usque ad divisiónem ánimæ et spíritus: Múlier, ecce fílius tuus? O commutatiónem! Joánnes tibi pro Jesu tráditur, servus pro Dómino, discípulus pro Magístro, fílius Zebedǽi pro Fílio Dei, homo purus pro Deo vero. Quómodo non tuam affectuosíssimam ánimam pertransíret hæc audítio, quando et nostra, licet sáxea, licet férrea péctora, sola recordátio scindit?
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium V.
Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Non mirémini, fratres, quod María Martyr in ánima fuísse dicátur. Mirétur qui non memínerit se audivísse Paulum inter máxima Géntium crímina memorántem, quod sine affectióne fuíssent. Longe id fuit a Maríæ viscéribus, longe sit a sérvulis ejus. Sed forte quis dicat: Numquid non eum præscíerat moritúrum? Et indubitánter. Numquid non sperábat contínuo resurrectúrum? Et fidéliter. Super hæc dóluit crucifíxum? Et veheménter. Alióquin quisnam tu, frater, aut unde tibi hæc sapiéntia, ut miréris plus Maríam compatiéntem, quam Maríæ Fílium patiéntem? Ille étiam mori córpore pótuit; ista cómmori corde non pótuit? Fecit illud cáritas, qua majórem nemo hábuit: fecit et hoc cáritas, cui post illam símilis áltera non fuit.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VI.
Intendérunt arcum * rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
Psalmus 63.
Exaúdi Deus oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
2 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
3 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
4 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
5 Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
6 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
7 Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
Anima mea * turbáta est valde: sed tu Dómine úsquequo?
Psalmus 6.
Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
2 Miserére mei Dómine quóniam infírmus sum: * sana me Dómine quóniam conturbáta sunt ossa mea.
3 Et ánima mea turbáta est valde: * sed tu Dómine úsquequo?
4 Convértere Dómine, et éripe ánimam meam: * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
5 Quóniam non est in morte qui memor sit tui: * in inférno autem quis confitébitur tibi?
6 Laborávi in gémitu meo, lavábo per síngulas noctes lectum meum: * lácrimis meis stratum meum rigábo.
7 Turbátus est a furóre óculus meus: * inveterávi inter omnes inimícos meos.
8 Discédite a me omnes, qui operámini iniquitátem: * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
9 Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
10 Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei: * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Anima mea turbáta est valde: sed tu Dómine úsquequo?
Deus adjútor * in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.
Psalmus 45.
Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Deus adjútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.
Versiculus.
℣. Per te salútem hauriámus, Virgo María.
℟. Ex vulnéribus Christi.
Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
Onze Vader.
Die in de hemel zijt: uw Naam worde geheiligd, uw rijk kome, uw wil geschiede op aarde zoalsin de hemel. Geef ons heden ons dagelijks brood, en vergeef ons onze schulden, zoals ook wij vergeven aan onze schuldenaren;
℣. En leid ons niet in bekoring.
℟. Maar verlos ons van het kwade.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum * absólvat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
℟. Amen.
Jube, domne, benedícere.
Evangélica léctio * sit nobis salus et protéctio.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem.
Joann. 19. e.
In illo témpore: Stabant juxta crucem Jesu Mater ejus, et soror Matris ejus María Cléophæ, et María Magdaléne. Et réliqua.
Homilía sancti Ambrósii Epíscopi.
De Institut. Virg. cap. 7.
Stabat juxta crucem Mater, et fugiéntibus viris, stabat intrépida. Vidéte, utrum pudórem mutáre potúerit Mater Jesu, quæ ánimum non mutávit. Spectábat piis óculis Fílii vúlnera, per quæ sciébat ómnibus futúram redemptiónem. Spectábat non degéneri Mater spectáculo, quæ non metúerat peremptórem. Pendébat in cruce Fílius: Mater se persecutóribus offerébat.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VII.
Jube, domne, benedícere.
Cujus festum cólimus, * ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Ex ejusdem Epist. 25. ad Ecclesiam Vercellensem, prope finem.
María Mater Dómini ante crucem Fílii stabat. Nullus me hoc dócuit, nisi sanctus Joánnes Evangelísta. Mundum álii concússum in passióne Dómini conscripsérunt, cœlum ténebris obdúctum, refugísse solem, in paradísum latrónem, sed post piam confessiónem, recéptum. Joánnes dócuit quod álii non docuérunt, quemádmodum in cruce pósitus Matrem appelláverit. Pluris putátur, quod victor suppliciórum pietátis offícia Matri exhibébat, quam quod regnum cœléste donábat. Nam si religiósum est, quod latróni donátur vénia, multo uberióris pietátis est, quod a Fílio Mater tanto afféctu honorátur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Responsorium VIII.
Jube, domne, benedícere.
Per Evangélica dicta * deleántur nostra delícta.
℟. Amen.
Geef uw zegen, heer.
Amen.
Dominica XVII post Pentecosten.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 22. d.
In illo témpore: Accessérunt ad Jesum pharisǽi: et interrogávit eum unus ex eis legis doctor, tentans eum: Magíster, quod est mandátum magnum in lege? Et réliqua.
Homilía sancti Joánnis Chrysóstomi.
Homilia 72. in Matthæum.
Sadducǽis confúsis, pharisǽi rursus aggrediúntur: cumque quiéscere oportéret, decertáre voluérunt: et legis perítiam profiténtem præmíttunt, non díscere, sed tentáre cupiéntes: ac ita intérrogant: Quodnam primum mandátum in lege sit. Nam cum primum illud sit, Díliges Dóminum Deum tuum: putántes causas sibi allatúrum ad mandátum hoc corrigéndum, áliquid addéndo, quóniam Deum se faciébat, hoc modo intérrogant. Quid ígitur Christus? Ut osténdat idcírco ad hæc eos devenísse, quia nulla in eis esset cáritas, sed invídiæ livóre tabéscerent: Díliges, inquit, Dóminum Deum tuum: hoc primum et magnum mandátum est. Secúndum autem símile huic: Díliges próximum tuum sicut teípsum. ¶ Quamóbrem símile est huic? quóniam hoc illud indúcit, et ab illo rursus munítur. Quicúmque enim male agit, ódio habet lucem, et non venit ad lucem. Et rursus: Dixit insípiens in corde suo, Non est Deus. Deínde séquitur: Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis. Et íterum: Radix ómnium malórum avarítia est: quam quidam appeténtes, erravérunt a fide. Et, Qui díligit me, mandáta mea servábit: quorum caput et radix est: Díliges Dóminum Deum tuum, et próximum tuum sicut teípsum. ¶ Si ergo dilígere Deum, dilígere próximum est: (nam si díligis me, o Petre, inquit, pasce oves meas) si étiam diléctio próximi facit ut mandáta custódias: mérito ait in his totam legem et Prophétas pendére. Et quemádmodum in superióribus, cum de resurrectióne interrogarétur, plus dócuit quam tentántes petébant: sic in hoc loco de primo interrogátus mandáto, secúndum étiam non valde quam primum inférius, sponte áttulit: secúndum enim est primo símile. Ita occúlte insinuávit, ódio illos ad quæréndum incitári. Cáritas enim, inquit, non æmulátur.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.
Gij, Heer, ontferm U over ons.
℟. Gode zij dank.
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Angeli, * tibi cœli, et univérsæ potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim, * incessábili voce proclámant:
(Fit reverentia) Sanctus, * Sanctus, * Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cœli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis,
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium,
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu rex glóriæ * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
(Fit reverentia) Tu ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu devícto mortis acúleo: * aperuísti credéntibus regna cœlórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
(Flexis genibus) Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni: * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis: * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum Dómine, * et bénedic hæreditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre Dómine die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri Dómine: * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua Dómine super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te Dómine sperávi: * non confúndar in ætérnum.