Die 31 Martii 2026.

Feria III Majoris Hebdomadæ.

Simplex.

Aperi Dómine os meum ad benedicéndum nomen sanctum tuum: munda quoque cor meum ab ómnibus vanis, pervérsis et aliénis cogitatiónibus: intelléctum illúmina, afféctum inflámma, ut digne, atténte ac devóte hoc Offícium recitáre váleam, et exaudíri mérear ante conspéctum divínæ Majestátis tuæ. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Dómine in unióne illíus divínæ intentiónis, qua ipse in terris laudes Deo persolvísti, has tibi Horas persólvo.

Öffne, Herr, meinen Mund zum Preise Deines heiligen Namens. Reinige auch mein Herz von allen eitlen, verkehrten und fremden Gedanken; erleuchte den Verstand, entzünde das Herz, damit ich würdig, aufmerksam und andächtig dieses Stundengebet verrichte, und Erhörung vor den Augen Deiner göttlichen Majestät zu finden verdiene, durch Christus, unsern Herrn. Amen.
Herr, in Vereinigung mit jener gotteswürdigen Absicht, in der Du selbst auf Erden Gott Lob dargebracht hast, will ich dieses Stundengebet (diese Stundengebete) verrichten.

Ad Matutinum.

Dicuntur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cœli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos: tértia die resurréxit a mórtuis: ascéndit ad cœlos, sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Ich glaube an Gott, den Vater, den Allmächtigen, den Schöpfer des Himmels und Erde, und an Jesus Christus, Seinen eingeborenen Sohn, unsern Herrn, empfangen durch den Heiligen Geist, geboren von der Jungfrau Maria, gelitten unter Pontius Pilatus, gekreuzigt, gestorben und begraben, hinabgestiegen in die Hölle, am dritte Tage auferstanden von den Toten, aufgefahren in den Himmel; Er sitzet zur Rechten Gottes, des allmächtigen Vaters, von dannen Er kommen wird, zu richten die Lebenden und die Toten. Ich glaube an den Heiligen Geist, die heilige katholische Kirche, Gemeinschaft der Heiligen, Vergebung der Sünden, Auferstehung der Fleisches und das ewige Leben. Amen.

Deinde clara voce:

℣. Dómine, †︎ lábia mea apéries.
℟. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

℣. Herr, † öffne meine Lippen.
℟. Damit mein Mund Dein Lob verkünde.

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Invitatorium.

Hódie si vocem Dómini audiéritis, * Nolíte obduráre corda vestra.

Hódie si vocem Dómini audiéritis, * Nolíte obduráre corda vestra.

Psalmus 94.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Kommet, lasset uns dem Herrn frohlocken, jubeln Gott, unserem Heile. Lasset uns früh mit Lobpreis vor Sein Angesicht treten, und mit Psalmen Ihm jubeln!

Hódie si vocem Dómini audiéritis, * Nolíte obduráre corda vestra.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos: quóniam non repéllet Dóminus plebem suam, quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Denn ein großer Gott ist der Herr und ein großer König über alle Götter. Denn in Seiner Hand sind alle Grenzen der Erde und die Höhen der Berge sind Sein.

Nolíte obduráre corda vestra.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus: (Flexis genibus) veníte adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus Deus noster: nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Sein ist das Meer, Er hat es geschaffen, und das Festland haben Seine Hände gebildet. Kommet, lasset uns anbeten und niederfallen, und weinen vor dem Herrn, der uns erschaffen hat. Denn Er ist der Herr, unser Gott, und wir sind das Volk Seiner Weide und die Schafe Seiner Hand.

Hódie si vocem Dómini audiéritis, * Nolíte obduráre corda vestra.

Sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Heute, wenn ihr Seine Stimme höret, verhärtet eure Herzen nicht, wie bei der Reizung am Tage der Versuchung in der Wüste, wo Mich versuchten eure Väter, Mich prüften, und doch sahen Meine Werke!

Nolíte obduráre corda vestra.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi, Semper hi errant corde: ipsi vero non cognovérunt vias meas, quibus jurávi in ira mea, si introíbunt in réquiem meam.

Vierzig Jahre hatte Ich Verdruss an diesem Geschlechte und sprach: Stets irren sie im Herzen! Und sie haben Meine Wege nicht erkannt, so schwur Ich in meinem Zorne: Sie sollen nicht eingehen in Meine Ruhe.

Hódie si vocem Dómini audiéritis, * Nolíte obduráre corda vestra.

Hymnus.

Pange lingua gloriósi
Laúream certáminis,
Et super Crucis trophǽo
Dic triúmphum nóbilem:
Quáliter Redémptor orbis
Immolátus vícerit.






De paréntis protoplásti
Fraude Factor cóndolens,
Quando pomi noxiális
In necem morsu ruit:
Ipse lignum tunc notávit,
Damna ligni ut sólveret.

Hoc opus nostræ salútis
Ordo depopóscerat;
Multifórmis proditóris
Ars ut artem fálleret,
Et medélam ferret inde,
Hostis unde lǽserat.

Quando venit ergo sacri,
Plenitúdo témporis,
Missus est ab arce Patris
Natus, orbis Cónditor;
Atque ventre virgináli
Carne amíctus pródiit.

Vagit infans inter arcta
Cónditus præsépia:
Membra pannis involúta
Virgo Mater álligat:
Et Dei manus pedésque
Stricta cingit fáscia.

Sempitérna sit beátæ
Trinitáti glória,
Æqua Patri, Filióque;
Par decus Paráclito:
Uníus Triníque nomen
Laudet univérsitas.

Amen.

Nocturnus.

Psalmi.

Ut non delínquam.

Psalmus 38.

Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
2 Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi Dómine finem meum.
6 Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
7 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
8 Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
9 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
10 Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
11 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
12 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
13 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
14 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
15 Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
16 Exaúdi oratiónem meam Dómine, et deprecatiónem meam: * aúribus pércipe lácrimas meas.
17 Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
18 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.




















Psalmus 39.

Exspéctans exspectávi Dóminum, * et inténdit mihi.
2 Et exaudívit preces meas: * et edúxit me de lacu misériæ, et de luto fæcis.
3 Et státuit super petram pedes meos: * et diréxit gressus meos.
4 Et immísit in os meum cánticum novum, * carmen Deo nostro.
5 Vidébunt multi, et timébunt: * et sperábunt in Dómino.
6 Beátus vir, cujus est nomen Dómini spes ejus: * et non respéxit in vanitátes et insánias falsas.
7 Multa fecísti tu Dómine Deus meus mirabília tua: * et cogitatiónibus tuis non est qui símilis sit tibi.
8 Annuntiávi et locútus sum: * multiplicáti sunt super númerum.
9 Sacrifícium et oblatiónem noluísti: * aures autem perfecísti mihi.
10 Holocaústum et pro peccáto non postulásti: * tunc dixi: Ecce vénio.
11 In cápite libri scriptum est de me ut fácerem voluntátem tuam: * Deus meus vólui, et legem tuam in médio cordis mei.
12 Annuntiávi justítiam tuam in ecclésia magna, * ecce lábia mea non prohibébo: Dómine tu scisti.
13 Justítiam tuam non abscóndi in corde meo: * veritátem tuam et salutáre tuum dixi.
14 Non abscóndi misericórdiam tuam et veritátem tuam * a concílio multo.
15 Tu autem Dómine ne longe fácias miseratiónes tuas a me: * misericórdia tua et véritas tua semper suscepérunt me.
16 Quóniam circumdedérunt me mala, quorum non est númerus: * comprehendérunt me iniquitátes meæ, et non pótui ut vidérem.
17 Multiplicátæ sunt super capíllos cápitis mei: * et cor meum derelíquit me.
18 Compláceat tibi Dómine ut éruas me: * Dómine, ad adjuvándum me réspice.
19 Confundántur et revereántur simul, qui quærunt ánimam meam, * ut aúferant eam.
20 Convertántur retrórsum, et revereántur * qui volunt mihi mala.
21 Ferant conféstim confusiónem suam, * qui dicunt mihi: Euge, euge.
22 Exsúltent, et læténtur super te omnes quæréntes te: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus: qui díligunt salutáre tuum.
23 Ego autem mendícus sum et pauper: * Dóminus sollícitus est mei.
24 Adjútor meus, et protéctor meus tu es: * Deus meus, ne tardáveris.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


























Ut non delínquam in lingua mea.

Sana.

Psalmus 40.

Beátus qui intélligit super egénum, et paúperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
2 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
3 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
4 Ego dixi: Dómine miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
5 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
6 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur, * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
7 Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adjíciet ut resúrgat?
10 Etenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
11 Tu autem Dómine miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
14 Benedíctus Dóminus Deus Israël a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
















Psalmus 41.

Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te Deus.
2 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
3 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
4 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
5 In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
6 Quare tristis es ánima mea? * et quare contúrbas me?
7 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
8 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
9 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
10 Omnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
11 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
12 Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
13 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
14 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
15 Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es ánima mea, et quare contúrbas me?
16 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


















Sana Dómine ánimam meam, quia peccávi tibi.

Eructávit.

Psalmus 43.

Deus aúribus nostris audívimus: * patres nostri annuntiavérunt nobis.
2 Opus, quod operátus es in diébus eórum, * et in diébus antíquis.
3 Manus tua Gentes dispérdidit, et plantásti eos: * afflixísti pópulos, et expulísti eos.
4 Nec enim in gládio suo possedérunt terram, * et bráchium eórum non salvávit eos:
5 Sed déxtera tua, et bráchium tuum, et illuminátio vultus tui: * quóniam complacuísti in eis.
6 Tu es ipse Rex meus et Deus meus: * qui mandas salútes Jacob.
7 In te inimícos nostros ventilábimus cornu, * et in nómine tuo spernémus insurgéntes in nobis.
8 Non enim in arcu meo sperábo: * et gládius meus non salvábit me.
9 Salvásti enim nos de affligéntibus nos: * et odiéntes nos confudísti.
10 In Deo laudábimur tota die: * et in nómine tuo confitébimur in sǽculum.
11 Nunc autem repulísti et confudísti nos: * et non egrediéris Deus in virtútibus nostris.
12 Avertísti nos retrórsum post inimícos nostros: * et qui odérunt nos, diripiébant sibi.
13 Dedísti nos tamquam oves escárum: * et in Géntibus dispersísti nos.
14 Vendidísti pópulum tuum sine prétio: * et non fuit multitúdo in commutatiónibus eórum.
15 Posuísti nos oppróbrium vicínis nostris, * subsannatiónem et derísum his, qui sunt in circúitu nostro.
16 Posuísti nos in similitúdinem Géntibus: * commotiónem cápitis in pópulis.
17 Tota die verecúndia mea contra me est, * et confúsio faciéi meæ coopéruit me.
18 A voce exprobrántis, et obloquéntis: * a fácie inimíci et persequéntis.
19 Hæc ómnia venérunt super nos, nec oblíti sumus te: * et iníque non égimus in testaménto tuo.
20 Et non recéssit retro cor nostrum: * et declinásti sémitas nostras a via tua:
21 Quóniam humiliásti nos in loco afflictiónis, * et coopéruit nos umbra mortis.
22 Si oblíti sumus nomen Dei nostri, * et si expándimus manus nostras ad deum aliénum:
23 Nonne Deus requíret ista? * ipse enim novit abscóndita cordis.
24 Quóniam propter te mortificámur tota die: * æstimáti sumus sicut oves occisiónis.
25 Exsúrge, quare obdórmis Dómine? * exsúrge, et ne repéllas in finem.
26 Quare fáciem tuam avértis, * oblivísceris inópiæ nostræ, et tribulatiónis nostræ?
27 Quóniam humiliáta est in púlvere ánima nostra: * conglutinátus est in terra venter noster.
28 Exsúrge Dómine, ádjuva nos: * et rédime nos propter nomen tuum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






























Psalmus 44.

Eructávit cor meum verbum bonum: * dico ego ópera mea regi.
2 Lingua mea cálamus scribæ, * velóciter scribéntis.
3 Speciósus forma præ fíliis hóminum, diffúsa est grátia in lábiis tuis: * proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
4 Accíngere gládio tuo super femur tuum, * potentíssime,
5 Spécie tua et pulchritúdine tua * inténde, próspere procéde, et regna.
6 Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam: * et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
7 Sagíttæ tuæ acútæ, pópuli sub te cadent, * in corda inimicórum regis.
8 Sedes tua Deus in sǽculum sǽculi: * virga directiónis virga regni tui.
9 Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: * proptérea unxit te Deus Deus tuus óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
10 Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis: * ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
11 Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto: * circúmdata varietáte.
12 Audi fília, et vide, et inclína aurem tuam: * et oblivíscere pópulum tuum, et domum patris tui.
13 Et concupíscet Rex decórem tuum: * quóniam ipse est Dóminus Deus tuus, et adorábunt eum.
14 Et fíliæ Tyri in munéribus * vultum tuum deprecabúntur: omnes dívites plebis.
15 Omnis glória ejus fíliæ Regis ab intus, * in fímbriis aúreis circumamícta varietátibus.
16 Adducéntur Regi vírgines post eam: * próximæ ejus afferéntur tibi.
17 Afferéntur in lætítia et exsultatióne: * adducéntur in templum Regis.
18 Pro pátribus tuis nati sunt tibi fílii: * constítues eos príncipes super omnem terram.
19 Mémores erunt nóminis tui: * in omni generatióne et generatiónem.
20 Proptérea pópuli confitebúntur tibi in ætérnum: * et in sǽculum sǽculi.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.






















Eructávit cor meum verbum bonum.

Adjútor.

Psalmus 45.

Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.
2 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
3 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
4 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
5 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
6 Conturbátæ sunt Gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
7 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
8 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * aúferens bella usque ad finem terræ.
9 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
10 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in Géntibus, et exaltábor in terra.
11 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.













Psalmus 46.

Omnes Gentes plaúdite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis.
2 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
3 Subjécit pópulos nobis: * et Gentes sub pédibus nostris.
4 Elégit nobis hæreditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit.
5 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
6 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
7 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
8 Regnábit Deus super Gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
9 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Abraham: * quóniam dii fortes terræ, veheménter eleváti sunt.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.











Adjútor in tribulatiónibus.

Magnus Dóminus.

Psalmus 47.

Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto ejus.
2 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas regis magni.
3 Deus in dómibus ejus cognoscétur, * cum suscípiet eam.
4 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.
5 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.
6 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.
7 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.
8 Suscépimus Deus misericórdiam tuam, * in médio templi tui.
9 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * justítia plena est déxtera tua.
10 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Judæ * propter judícia tua Dómine.
11 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus ejus.
12 Pónite corda vestra in virtúte ejus: * et distribúite domos ejus, ut enarrétis in progénie áltera.
13 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.















Psalmus 48.

Audíte hæc omnes Gentes: * aúribus percípite omnes, qui habitátis orbem:
2 Quique terrígenæ, et fílii hóminum: * simul in unum dives et pauper.
3 Os meum loquétur sapiéntiam: * et meditátio cordis mei prudéntiam.
4 Inclinábo in parábolam aurem meam: * apériam in psaltério propositiónem meam.
5 Cur timébo in die mala? * iníquitas calcánei mei circúmdabit me:
6 Qui confídunt in virtúte sua: * et in multitúdine divitiárum suárum gloriántur.
7 Frater non rédimit, rédimet homo: * non dabit Deo placatiónem suam.
8 Et prétium redemptiónis ánimæ suæ: * et laborábit in ætérnum, et vivet adhuc in finem.
9 Non vidébit intéritum, cum víderit sapiéntes moriéntes: * simul insípiens, et stultus períbunt.
10 Et relínquent aliénis divítias suas: * et sepúlchra eórum domus illórum in ætérnum.
11 Tabernácula eórum in progénie et progénie: * vocavérunt nómina sua in terris suis.
12 Et homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
13 Hæc via illórum scándalum ipsis: * et póstea in ore suo complacébunt.
14 Sicut oves in inférno pósiti sunt: * mors depáscet eos.
15 Et dominabúntur eórum justi in matutíno: * et auxílium eórum veteráscet in inférno a glória eórum.
16 Verúmtamen Deus rédimet ánimam meam de manu ínferi, * cum accéperit me.
17 Ne timúeris cum dives factus fúerit homo: * et cum multiplicáta fúerit glória domus ejus.
18 Quóniam cum interíerit, non sumet ómnia: * neque descéndet cum eo glória ejus.
19 Quia ánima ejus in vita ipsíus benedicétur: * confitébitur tibi cum beneféceris ei.
20 Introíbit usque in progénies patrum suórum; * et usque in ætérnum non vidébit lumen.
21 Homo, cum in honóre esset, non intelléxit: * comparátus est juméntis insipiéntibus, et símilis factus est illis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.























Magnus Dóminus et laudábilis nimis.

Deus deórum.

Psalmus 49.

Deus deórum Dóminus locútus est: * et vocávit terram.
2 A solis ortu usque ad occásum: * ex Sion spécies decóris ejus.
3 Deus maniféste véniet: * Deus noster et non silébit.
4 Ignis in conspéctu ejus exardéscet: * et in circúitu ejus tempéstas válida.
5 Advocábit cœlum desúrsum: * et terram discérnere pópulum suum.
6 Congregáte illi sanctos ejus: * qui órdinant testaméntum ejus super sacrifícia.
7 Et annuntiábunt cœli justítiam ejus: * quóniam Deus judex est.
8 Audi pópulus meus, et loquar: Israël, et testificábor tibi: * Deus Deus tuus ego sum.
9 Non in sacrifíciis tuis árguam te: * holocaústa autem tua in conspéctu meo sunt semper.
10 Non accípiam de domo tua vítulos: * neque de grégibus tuis hircos.
11 Quóniam meæ sunt omnes feræ silvárum, * juménta in móntibus et boves.
12 Cognóvi ómnia volatília cœli: * et pulchritúdo agri mecum est.
13 Si esuríero, non dicam tibi: * meus est enim orbis terræ, et plenitúdo ejus.
14 Numquid manducábo carnes taurórum? * aut sánguinem hircórum potábo?
15 Immola Deo sacrifícium laudis: * et redde Altíssimo vota tua.
16 Et ínvoca me in die tribulatiónis: * éruam te, et honorificábis me.
17 Peccatóri autem dixit Deus: * Quare tu enárras justítias meas, et assúmis testaméntum meum per os tuum?
18 Tu vero odísti disciplínam: * et projecísti sermónes meos retrórsum:
19 Si vidébas furem, currébas cum eo: * et cum adúlteris portiónem tuam ponébas.
20 Os tuum abundávit malítia: * et lingua tua concinnábat dolos.
21 Sedens advérsus fratrem tuum loquebáris, et advérsus fílium matris tuæ ponébas scándalum: * hæc fecísti, et tácui.
22 Existimásti iníque quod ero tui símilis: * árguam te, et státuam contra fáciem tuam.
23 Intellígite hæc qui obliviscímini Deum: * nequándo rápiat, et non sit qui erípiat.
24 Sacrifícium laudis honorificábit me: * et illic iter, quo osténdam illi salutáre Dei.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.


























Psalmus 51.

Quid gloriáris in malítia, * qui potens es in iniquitáte?
2 Tota die injustítiam cogitávit lingua tua: * sicut novácula acúta fecísti dolum.
3 Dilexísti malítiam super benignitátem: * iniquitátem magis quam loqui æquitátem.
4 Dilexísti ómnia verba præcipitatiónis, * lingua dolósa.
5 Proptérea Deus déstruet te in finem, * evéllet te, et emigrábit te de tabernáculo tuo: et radícem tuam de terra vivéntium.
6 Vidébunt justi, et timébunt, et super eum ridébunt, et dicent: * Ecce homo, qui non pósuit Deum adjutórem suum:
7 Sed sperávit in multitúdine divitiárum suárum: * et præváluit in vanitáte sua.
8 Ego autem, sicut olíva fructífera in domo Dei, * sperávi in misericórdia Dei in ætérnum: et in sǽculum sǽculi.
9 Confitébor tibi in sǽculum, quia fecísti: * et exspectábo nomen tuum, quóniam bonum est in conspéctu sanctórum tuórum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.











Deus deórum Dóminus locútus est.

Versiculus.

℣. De ore leónis líbera me Dómine.
℟. Et a córnibus unicórnium humilitátem meam.


Pater noster. secreto.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, * qui cum Patre et Spíritu sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
℟. Amen.

Die Güte und Barmherzigkeit dessen möge uns beistehen, * der mit dem Vater und dem Heiligen Geiste lebt und herrscht in alle Ewigkeit.
℟. Amen.

Lectio I.

Jube, domne, benedícere.
Deus Pater omnípotens * sit nobis propítius et clemens.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Gott der allmächtige Vater, * sei uns gnädig und gütig.

De Jeremía Prophéta.

Jerem. 11. c.

Quid est, quod diléctus meus in domo mea fecit scélera multa? numquid carnes sanctæ aúferent a te malítias tuas, in quibus gloriáta es? Olívam úberem, pulchram, fructíferam, speciósam vocávit Dóminus nomen tuum: ad vocem loquélæ, grandis exársit ignis in ea, et combústa sunt frutéta ejus. Et Dóminus exercítuum qui plantávit te, locútus est super te malum: pro malis domus Israël et domus Juda, quæ fecérunt sibi ad irritándum me, libántes Báalim. Tu autem Dómine demonstrásti mihi, et cognóvi: tunc ostendísti mihi stúdia eórum. Et ego quasi agnus mansuétus, qui portátur ad víctimam: et non cognóvi quia cogitavérunt super me consília, dicéntes: Mittámus lignum in panem ejus, et eradámus eum de terra vivéntium, et nomen ejus non memorétur ámplius. Tu autem Dómine Sábaoth, qui júdicas juste, et probas renes et corda, vídeam ultiónem tuam ex eis: tibi enim revelávi causam meam.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium I.

℟. Contumélias et terróres passus sum ab eis, qui erant pacífici mei, et custodiéntes latus meum, dicéntes: Decipiámus eum, et prævaleámus illi: sed tu Dómine mecum es tamquam bellátor fortis. * Cadant in oppróbrium sempitérnum, ut vídeam vindíctam in eis, quia tibi revelávi causam meam.
℣. Júdica Dómine causam ánimæ meæ, defénsor vitæ meæ.
℟. Cadant in oppróbrium sempitérnum, ut vídeam vindíctam in eis, quia tibi revelávi causam meam.



Lectio II.

Jube, domne, benedícere.
Christus perpétuæ * det nobis gaúdia vitæ.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Christus verleihe * uns die Freuden des ewigen Lebens.

Jerem. 12.

Justus quidem tu es Dómine, si dísputem tecum: verúmtamen justa loquar ad te: Quare via impiórum prosperátur: bene est ómnibus, qui prævaricántur, et iníque agunt? Plantásti eos, et radícem misérunt: profíciunt et fáciunt fructum: prope es tu ori eórum, et longe a rénibus eórum. Et tu Dómine nosti me, vidísti me, et probásti cor meum tecum: cóngrega eos quasi gregem ad víctimam, et sanctífica eos in die occisiónis. Usquequo lugébit terra, et herba omnis regiónis siccábitur propter malítiam habitántium in ea? consúmptum est ánimal, et vólucre, quóniam dixérunt: Non vidébit novíssima nostra.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium II.

℟. Deus Israël, propter te sustínui impropérium, opéruit reveréntia fáciem meam, extráneus factus sum frátribus meis, et hospes fíliis matris meæ: * Quóniam zelus domus tuæ comédit me.
℣. Inténde ánimæ meæ, et líbera eam, propter inimícos meos éripe me.
℟. Quóniam zelus domus tuæ comédit me.



Lectio III.

Jube, domne, benedícere.
Ignem sui amóris * accéndat Deus in córdibus nostris.
℟. Amen.

Erteile, Herr, den Segen.
Das Feuer Seiner Liebe * entzünde Gott in unseren Herzen.

Relíqui domum meam, dimísi hæreditátem meam: dedi diléctam ánimam meam in manu inimicórum ejus. Facta est mihi hæréditas mea quasi leo in silva: dedit contra me vocem, ídeo odívi eam. Numquid avis díscolor hæréditas mea mihi? numquid avis tincta per totum? veníte, congregámini omnes béstiæ terræ, properáte ad devorándum. Pastóres multi demolíti sunt víneam meam, conculcavérunt partem meam: dedérunt portiónem meam desiderábilem in desértum solitúdinis. Posuérunt eam in dissipatiónem, luxítque super me: desolatióne desoláta est omnis terra, quia nullus est qui recógitet corde.
Tu autem Dómine miserére nobis.
℟. Deo grátias.


Du aber, Herr, erbarme Dich unser.
Dank sei Gott.

Responsorium III.

℟. Synagóga populórum circumdedérunt me: et non réddidi retribuéntibus mihi mala. * Consumétur Dómine nequítia peccatórum, et díriges justum.
℣. Júdica me Dómine secúndum justítiam meam, et secúndum innocéntiam meam super me.
℟. Consumétur Dómine nequítia peccatórum, et díriges justum.
℣. Synagóga populórum circumdedérunt me: et non réddidi retribuéntibus mihi mala.
℟. Consumétur Dómine nequítia peccatórum, et díriges justum.





Ad Laudes.

Deinde clara voce:

℣. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
℟. Dómine ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in sǽcula sæculórum. Amen. Laus tibi Dómine, Rex ætérnæ glóriæ.

Gott, auf meine Hilfe habe acht.
Herr, eile mir zu helfen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit und in Ewigkeit. Amen. Lob sei Dir, Herr, König der ewigen Herrlichkeit.

Psalmi.

Vide Dómine,

Psalmus 50.

Miserére mei Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
2 Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
3 Amplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
4 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
5 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut justificéris in sermónibus tuis, et vincas cum judicáris.
6 Ecce enim in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
7 Ecce enim veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
8 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
9 Audítui meo dabis gaúdium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
10 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
11 Cor mundum crea in me Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
12 Ne projícias me a fácie tua: * et Spíritum sanctum tuum ne aúferas a me.
13 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
14 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
15 Líbera me de sanguínibus Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea justítiam tuam.
16 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
17 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocaústis non delectáberis.
18 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum Deus non despícies.
19 Benígne fac Dómine in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Jerúsalem.
20 Tunc acceptábis sacrifícium justítiæ, oblatiónes, et holocaústa: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Erbarme Dich meiner, o Gott, * nach Deiner großen Barmherzigkeit!
2 Und nach der Menge Deiner Erbarmnisse * tilge meine Missetat!
3 Gänzlich wasche mich von meiner Ungerechtigkeit, * und von meiner Sünde reinige mich!
4 Denn meine Missetat erkenne ich, * und meine Sünde ist vor mir allezeit!
5 Dir allein habe ich gesündigt und Böses vor Dir getan, * auf dass Du gerecht befunden werdest in Deinen Worten und den Sieg erhältst, wenn man über Dich urteilt.
6 Siehe, denn in Ungerechtigkeit bin ich empfangen, * und in Sünden hat mich empfangen meine Mutter.
7 Siehe, denn die Wahrheit hast Du geliebt, * die heimlichen und verborgenen Dinge Deiner Weisheit mir geoffenbart.
8 Besprenge mich mit Hyssop, so werde ich gereinigt; * wasche mich, so werde ich weißer als der Schnee.
9 Meinem Gehör gib Freude und Wonne, * so werden frohlocken die gedemütigten Gebeine.
10 Wende ab Dein Angesicht von meinen Sünden * und alle meine Missetaten tilge!
11 Ein reines Herz erschaff in mir, o Gott, * und den rechten Geist erneuere in meinem Innern!
12 Verwirf mich nicht von Deinem Angesichte * und Deinen heiligen Geist nimm nicht von mir!
13 Gib mir wieder die Freude Deines Heiles * und mit dem fürstlichen Geiste befestige mich!
14 Ich will lehren die Ungerechten Deine Wege, * und die Gottlosen werden sich zu Dir bekehren.
15 Erlöse mich von den Blutschulden, o Gott, Gott meines Heils, * so wird mit Freuden meine Zunge Deine Gerechtigkeit preisen.
16 Herr, öffne meine Lippen, * und mein Mund wird Dein Lob verkünden.
17 Denn wenn Du Opfer gewollt hättest, hätte ich sie freilich gegeben; * an Brandopfern wirst Du kein Gefallen haben.
18 Ein Opfer vor Gott ist ein betrübter Geist; * ein zerknirschtes und gedemütigtes Herz wirst Du, o Gott, nicht verachten.
19 Tue, Herr, Gnade nach Deinem guten Willen an Sion, * damit die Mauern Jerusalems erbauet werden.
20 Dann wirst Du annehmen das Opfer der Gerechtigkeit, Gaben und Brandopfer; * dann wird man Kälber auf Deinen Altar legen.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Vide Dómine, et consídera, quóniam tríbulor: velóciter exaúdi me.

Discérne causam meam.

Psalmus 42.

Júdica me Deus, et discérne causam meam de gente non sancta, * ab hómine iníquo, et dolóso érue me.
2 Quia tu es Deus fortitúdo mea: * Quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
3 Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
4 Et introíbo ad altáre Dei: * ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
5 Confitébor tibi in cíthara Deus meus: * quare tristis es ánima mea? et quare contúrbas me?
6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Schaffe mir Recht, Gott, und entscheide meine Sache wider das unheilige Volk; * vom ungerechten und arglistigen Manne rette mich!
2 Denn Du, Gott, bist meine Stärke. Warum hast Du mich verstoßen? * Und warum gehe ich trauernd einher, da der Feind mich bedrängt?
3 Sende Dein Licht und Deine Wahrheit; * sie werden mich leiten und führen auf Deinen heiligen Berg und in Deine Zelte.
4 Und ich will treten zum Altare Gottes, * zu Gott, der meine Jugend erfreut.
5 Ich werde Dich loben auf der Harfe, Gott, mein Gott! * Warum bist du traurig, meine Seele, und warum verwirrest du mich?
6 Hoffe auf Gott, denn ich werde Ihm noch danken; * Er ist das Heil meines Angesichtes und mein Gott.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Discérne causam meam Dómine: ab hómine iníquo et dolóso éripe me.

Dum tribulárer.

Psalmus 62.

Deus Deus meus * ad te de luce vígilo.
2 Sitívit in te ánima mea, * quam multiplíciter tibi caro mea.
3 In terra desérta, et ínvia, et inaquósa: * sic in sancto appárui tibi, ut vidérem virtútem tuam, et glóriam tuam.
4 Quóniam mélior est misericórdia tua super vitas: * lábia mea laudábunt te.
5 Sic benedícam te in vita mea: * et in nómine tuo levábo manus meas.
6 Sicut ádipe et pinguédine repleátur ánima mea: * et lábiis exsultatiónis laudábit os meum.
7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutínis meditábor in te: * quia fuísti adjútor meus.
8 Et in velaménto alárum tuárum exsultábo, adhǽsit ánima mea post te: * me suscépit déxtera tua.
9 Ipsi vero in vanum quæsiérunt ánimam meam, introíbunt in inferióra terræ: * tradéntur in manus gládii, partes vúlpium erunt.
10 Rex vero lætábitur in Deo, laudabúntur omnes qui jurant in eo: * quia obstrúctum est os loquéntium iníqua.
Psalmus 66.
1 Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: * illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri.
2 Ut cognoscámus in terra viam tuam: * in ómnibus Géntibus salutáre tuum.
3 Confiteántur tibi pópuli Deus: * confiteántur tibi pópuli omnes.
4 Læténtur et exsúltent Gentes: * quóniam júdicas pópulos in æquitáte, et Gentes in terra dírigis.
5 Confiteántur tibi pópuli Deus, confiteántur tibi pópuli omnes: * terra dedit fructum suum.
6 Benedícat nos Deus, Deus noster, benedícat nos Deus: * et métuant eum omnes fines terræ.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

O Gott, mein Gott, * frühe wache ich zu Dir.
2 Meine Seele dürstet nach Dir, * gar sehr nach Dir mein Fleisch.
3 Im wüsten, weglosen und wasserlosen Lande, * so erscheine ich vor Dir, wie im Heiligtume, Deine Kraft und Deine Herrlichkeit zu schauen.
4 Denn besser ist Deine Barmherzigkeit als Leben; * meine Lippen wollen Dich loben.
5 Dann will ich Dich preisen in meinem Leben * und in Deinem Namen aufheben meine Hände.
6 Wie von Mark und Fett sättige meine Seele, * dass mit jubelnden Lippen Dich lobe mein Mund!
7 Gedenke ich Deiner auf meinem Lager, am Morgen sinne ich über Dich; * denn Du bist mein Helfer.
8 Und im Schatten Deiner Flügel will ich jubeln; es hanget meine Seele an Dir; * mich nahm auf Deine Rechte.
9 Sie aber suchen vergebens meine Seele, fahren hinunter in die Tiefen der Erde, * werden hingegeben dem Schwerte, eine Beute der Füchse.
10 Aber der König wird sich freuen in Gott; gepriesen ein jeglicher der bei ihm schwört. * Denn verstopfet wird deren Mund, die Böses reden.

1 Gott erbarme sich unser und segne uns; * Er lasse leuchten Sein Angesicht über uns und erbarme sich unser!
2 Damit wir auf Erden Deinen Weg erkennen,* unter allen Völkern Dein Heil.
3 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, * Dich preisen alle Völker!
4 Es sollen sich freuen und jubeln die Völker; * denn Du richtest die Völker in Gerechtigkeit und lenkest die Heiden auf Erden.
5 Es sollen Dich preisen die Völker, o Gott, Dich preisen alle Völker! Die Erde wird geben ihre Frucht.
6 Es segne uns Gott, unser Gott, es segne uns Gott, * und es sollen Ihn fürchten alle Enden der Erde!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Dum tribulárer clamávi ad Dóminum de ventre ínferi, et exaudívit me.

Dómine vim pátior,

Canticum Ezechiae.

Ego dixi: In dimídio diérum meórum * vadam ad portas ínferi.
2 Quæsívi resíduum annórum meórum. * Dixi: Non vidébo Dóminum Deum in terra vivéntium.
3 Non aspíciam hóminem ultra, * et habitatórem quiétis.
4 Generátio mea abláta est, et convolúta est a me, * quasi tabernáculum pastórum.
5 Præcísa est velut a texénte, vita mea: dum adhuc ordírer, succídit me: * de mane usque ad vésperam fínies me.
6 Sperábam usque ad mane, * quasi leo sic contrívit ómnia ossa mea:
7 De mane usque ad vésperam fínies me: * sicut pullus hirúndinis sic clamábo, meditábor ut colúmba:
8 Attenuáti sunt óculi mei, * suspiciéntes in excélsum:
9 Dómine vim pátior, respónde pro me. * Quid dicam, aut quid respondébit mihi, cum ipse fécerit?
10 Recogitábo tibi omnes annos meos * in amaritúdine ánimæ meæ.
11 Dómine si sic vívitur, et in tálibus vita spíritus mei, corrípies me, et vivificábis me. * Ecce in pace amaritúdo mea amaríssima:
12 Tu autem eruísti ánimam meam ut non períret: * projecísti post tergum tuum ómnia peccáta mea.
13 Quia non inférnus confitébitur tibi, neque mors laudábit te: * non exspectábunt qui descéndunt in lacum, veritátem tuam.
14 Vivens vivens ipse confitébitur tibi, sicut et ego hódie: * pater fíliis notam fáciet veritátem tuam.
15 Dómine salvum me fac, * et psalmos nostros cantábimus cunctis diébus vitæ nostræ in domo Dómini.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ich sprach: In der Mitte meiner Tage * muss ich scheiden in des Totenreiches Pforten,
2 Vermissend den Rest meiner Jahre. * Ich sprach: Nimmer schaue ich Gott den Herrn im Lande der Lebendigen.
3 Nimmer erblicke ich ferner Menschen * und Bewohner des ruhigen Landes.
4 Mein Leben wird von mir genommen * und zusammengewickelt wie ein Hirtenzelt.
5 Mein Leben wird abgeschnitten wie vom Weber; da ich noch kaum begonnen, schneidet Er mich ab; * vom Morgen bis zum Abend bringst Du mich zum Ende.
6 Ich hoffte bis zum Morgen,* aber wie ein Löwe zerbricht Er mir alle Gebeine.
7 Vom Morgen bis zum Abend bringst Du mich zum Ende; * wie eine junge Schwalbe schrie ich, gurrte wie eine Taube.
8 Meine Augen wurden schwach * vor Schauen in die Höhe.
9 Herr, ich leide gewaltig; nimm dich meiner an! * Was soll ich sagen? Oder was wird Er mir entgegnen, da Er es selbst getan?
10 Ich will vor dir alle meine Jahre überdenken * in der Bitterkeit meiner Seele.
11 Herr, lebt man durch solches, und ist darin meines Geistes Leben, so magst Du mich strafen und beleben. * Siehe, meine bitterste Bitterkeit ist mir zum Frieden geworden.
12 Du rettetest meine Seele, dass sie nicht umkäme, * warfest hinter Dich alle meine Sünden.
13 Denn nicht preiset Dich die Unterwelt, noch lobsinget Dir der Tod; * nicht hoffen, die in die Grube fahren, auf Deine Treue.
14 Wer lebt, wer lebt, der preiset Dich, wie ich heute; * der Vater tut den Kindern Deine Treue kund.
15 Herr, schaffe mir Heil, * so wollen wir unsere Psalmen singen alle Tage unseres Lebens im Hause des Herrn.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Dómine vim pátior, respónde pro me: quia néscio quid dicam inimícis meis.

Dixérunt ímpii:

Psalmus 148.

Laudáte Dóminum de cœlis: * laudáte eum in excélsis.
2 Laudáte eum omnes Angeli ejus: * laudáte eum omnes virtútes ejus.
3 Laudáte eum sol et luna: * laudáte eum omnes stellæ, et lumen.
4 Laudáte eum cœli cœlórum: * et aquæ omnes, quæ super cœlos sunt, laudent nomen Dómini.
5 Quia ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
6 Státuit ea in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * præcéptum pósuit, et non præteríbit.
7 Laudáte Dóminum de terra, * dracónes, et omnes abýssi.
8 Ignis, grando, nix, glácies, spíritus procellárum: * quæ fáciunt verbum ejus:
9 Montes, et omnes colles: * ligna fructífera, et omnes cedri.
10 Béstiæ, et univérsa pécora: * serpéntes, et vólucres pennátæ:
11 Reges terræ, et omnes pópuli: * príncipes, et omnes júdices terræ.
12 Júvenes, et vírgines: senes cum junióribus laudent nomen Dómini: * quia exaltátum est nomen ejus solíus.
13 Conféssio ejus super cœlum, et terram: * et exaltávit cornu pópuli sui.
14 Hymnus ómnibus sanctis ejus: * fíliis Israël, pópulo appropinquánti sibi.
Psalmus 149.
1 Cantáte Dómino cánticum novum: * laus ejus in ecclésia sanctórum.
2 Lætétur Israël in eo, qui fecit eum: * et fílii Sion exsúltent in rege suo.
3 Laudent nomen ejus in choro: * in týmpano, et psaltério psallant ei.
4 Quia beneplácitum est Dómino in pópulo suo: * et exaltábit mansuétos in salútem.
5 Exsultábunt sancti in glória: * lætabúntur in cubílibus suis.
6 Exaltatiónes Dei in gútture eórum: * et gládii ancípites in mánibus eórum:
7 Ad faciéndam vindíctam in natiónibus: * increpatiónes in pópulis.
8 Ad alligándos reges eórum in compédibus: * et nóbiles eórum in mánicis férreis.
9 Ut fáciant in eis judícium conscríptum: * glória hæc est ómnibus sanctis ejus.
Psalmus 150.
1 Laudáte Dóminum in sanctis ejus: * laudáte eum in firmaménto virtútis ejus.
2 Laudáte eum in virtútibus ejus: * laudáte eum secúndum multitúdinem magnitúdinis ejus.
3 Laudáte eum in sono tubæ: * laudáte eum in psaltério, et cíthara.
4 Laudáte eum in týmpano, et choro: * laudáte eum in chordis, et órgano.
5 Laudáte eum in cýmbalis benesonántibus: laudáte eum in cýmbalis jubilatiónis: * omnis spíritus laudet Dóminum.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Lobet den Herrn vom Himmel her; * lobet Ihn in den Höhen!
2 Lobet Ihn, alle seine Engel; * lobet Ihn, alle seine Heere!
3 Lobet Ihn, Sonne und Mond, * lobet Ihn, alle leuchtende Sterne!
4 Lobet Ihn, Himmel der Himmel, * und alle Wasser, die über dem Himmel sind, sie sollen loben den Namen des Herrn!
5 Denn Er sprach, und sie sind geworden;* Er befahl, und sie wurden geschaffen.
6 Er stellte sie fest auf immer und ewig; * ein Gebot hat Er gegeben, und es wird nicht vergehen.
7 Lobet den Herrn auf der Erde, * ihr Ungeheuer und alle Tiefen!
8 Feuer, Hagel, Schnee, Eis, Sturmwind, * die Sein Wort ausrichten!
9 Ihr Berge und alle Hügel, * ihr Fruchtbäume und alle Zedern!
10 Ihr wilden Tiere und alles Vieh, * ihr Schlangen und gefiederte Vögel!
11 Ihr Könige der Erde und alle Völker, * ihr Fürsten und alle Richter der Erde!
12 Jünglinge und Jungfrauen, jung und alt, lobet den Namen des Herrn, * denn erhaben ist Sein Name allein!
13 Sein Lob ist über Himmel und Erde, * und Er erhöhet das Horn Seines Volkes.
14 Lobpreis ziemt allen Seinen Heiligen, * den Söhnen Israels, dem Volke, das Ihm nahe ist.

1 Singet dem Herrn ein neues Lied; * sein Lob sei in der Gemeine der Heiligen!
2 Es freue sich Israel in seinem Schöpfer; * die Kinder Sions sollen frohlocken in ihrem Könige!
3 Sie sollen loben Seinen Namen in Chören, * mit Pauken und Harfen Ihm lobsingen!
4 Denn der Herr hat Wohlgefallen an Seinem Volke * und erhöhet die Sanftmütigen zum Heile.
5 Es frohlocken die Heiligen in der Herrlichkeit; * sie freuen sich auf ihren Lagern.
6 Lobpreisungen Gottes sind in ihrer Kehle, * und zweischneidige Schwerter in ihren Händen;
7 Um Rache zu üben unter den Völkern, * Strafe an den Nationen;
8 Um ihre Könige zu binden mit Ketten, * ihre Edeln im eisernen Banden;
9 Um ihnen zu tun nach dem geschriebenen Rechte. * Ruhm ist dies für alle Seine Heiligen!

1 Lobet den Herrn in Seinen Heiligtume; * lobet Ihn in der Feste Seiner Kraft!
2 Lobet Ihn in Seinen Kräften;* lobet Ihn nach Seiner vielfältigen Größe!
3 Lobet Ihn mit Posaunenschall, lobet Ihn mit Harfen und Zithern!
4 Lobet Ihn mit Pauken und Chören, * lobet ihn mit Saiten und Pfeifen!
5 Lobet Ihn mit wohllautenden Cymbeln * lobet ihn mit Freudencymbeln! Alles, was Odem hat, lobe den Herrn!
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Dixérunt ímpii: Opprimámus virum justum, quóniam contrárius est opéribus nostris.

Capitulum, Hymnus & Versiculus.

Capitulum. Jerem. 11. d.

Veníte, mittámus lignum in panem ejus, † et eradámus eum de terra vivéntium, * et nomen ejus non memorétur ámplius.
℟. Deo grátias.


Dank sei Gott.

Hymnus.

Lustra sex qui jam perégit,
Tempus implens córporis,
Sponte líbera Redémptor
Passióni déditus,
Agnus in Crucis levátur
Immolándus stípite.






Felle potus ecce languet:
Spina, clavi, láncea
Mite corpus perforárunt:
Unda manat, et cruor:
Terra, pontus, astra, mundus,
Quo lavántur flúmine!

Crux fidélis, inter omnes
Arbor una nóbilis:
Silva talem nulla profert
Fronde, flore, gérmine:
Dulce ferrum, dulce lignum,
Dulce pondus sústinent.

Flecte ramos arbor alta,
Tensa laxa víscera,
Et rigor lentéscat ille,
Quem dedit natívitas;
Et supérni membra regis
Tende miti stípite.

Sola digna tu fuísti
Ferre mundi víctimam;
Atque portum præparáre
Arca mundo naúfrago,
Quam sacer cruor perúnxit,
Fusus Agni córpore.

Sempitérna sit beátæ
Trinitáti glória,
Æqua Patri, Filióque;
Par decus Paráclito:
Uníus Triníque nomen
Laudet univérsitas.

Amen.

Versiculus.

℣. Eripe me de inimícis meis Deus meus.
℟. Et ab insurgéntibus in me líbera me.


Canticum Zachariæ.

Ante diem festum.

Benedictus.

Benedíctus ✠ Dóminus Deus Israël, * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
2 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David púeri sui.
3 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
4 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos:
5 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
6 Jusjurándum, quod jurávit ad Abraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
7 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
8 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
9 Et tu puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini paráre vias ejus:
10 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
11 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
12 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Gepriesen sei der Herr, Gott Israels, * denn Er hat heimgesucht Sein Volk, und Erlösung ihm bereitet.
2 Ein Horn des Heiles hat Er uns aufgerichtet * im Hause Davids, Seines Knechtes.
3 Wie Er es verheißen hat durch Seiner heiligen Propheten Mund, * die von Alters her gewesen:
4 Uns zu erlösen von unsern Feinden, * und aus der Hand aller, die uns hassen,
5 Barmherzigkeit zu üben an unsern Vätern * und zu gedenken Seines heiligen Bundes,
6 Des Eides, den Er unserm Vater Abraham geschworen hat, * uns zu verleihen,
7 Dass wir ohne Furcht, befreit aus unserer Feinde Hand, * Ihm dienen,
8 In Heiligkeit und Gerechtigkeit vor Ihm * alle unsere Tage.
9 Und du, Kind, wirst heißen ein Prophet des Höchsten; * denn du wirst einhergehen vor dem Antlitz des Herrn, Seine Wege zu bereiten
10 Um Sein Volk zur Erkenntnis des Heiles zu führen, * zur Vergebung ihrer Sünden,
11 Durch die innigste Barmherzigkeit unseres Gottes, * in welcher Er uns heimgesucht, der Aufgang aus der Höhe,
12 Um denen zu leuchten, die in Finsternis und Todesschatten sitzen, * und zu leiten unsere Schritte auf den Weg des Friedens.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.

Ante diem festum Paschæ, sciens Jesus quia venit hora ejus, cum dilexísset suos, in finem diléxit eos.

Preces.

Flexis genibus

Kýrie eléison. Christe eléison. Kýrie eléison.

Pater noster. totum dicitur clara voce.
Qui es in cœlis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
℣. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
℟. Sed líbera nos a malo.
℣. Ego dixi: Dómine miserére mei.
℟. Sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
℣. Convértere Dómine úsquequo.
℟. Et deprecábilis esto super servos tuos.
℣. Fiat misericórdia tua Dómine super nos.
℟. Quemádmodum sperávimus in te.
℣. Sacerdótes tui induántur justítiam.
℟. Et sancti tui exsúltent.
℣. Dómine salvum fac regem.
℟. Et exaúdi nos in die, qua invocavérimus te.
℣. Salvum fac pópulum tuum Dómine, et bénedic hæreditáti tuæ.
℟. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
℣. Meménto congregatiónis tuæ.
℟. Quam possedísti ab inítio.
℣. Fiat pax in virtúte tua.
℟. Et abundántia in túrribus tuis.
℣. Orémus pro fidélibus defúnctis.
℟. Réquiem ætérnam dona eis Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
℣. Requiéscant in pace.
℟. Amen.
℣. Pro frátribus nostris abséntibus.
℟. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
℣. Pro afflíctis et captívis.
℟. Líbera eos Deus Israël ex ómnibus tribulatiónibus suis.
℣. Mitte eis Dómine auxílium de sancto.
℟. Et de Sion tuére eos.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Vater unser.
Im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern;
℣. Und führe uns nicht in Versuchung.
℟. Sondern erlöse uns von dem Bösen.



























Psalmus 129.

De profúndis clamávi ad te Dómine: * Dómine exaúdi vocem meam:
2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
3 Si iniquitátes observáveris Dómine: * Dómine quis sustinébit?
4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te Dómine.
5 Sustínuit ánima mea in verbo ejus: * sperávit ánima mea in Dómino.
6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus ejus.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: * et in sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Dómine Deus virtútum convérte nos.
℟. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
℣. Exsúrge Christe, ádjuva nos.
℟. Et líbera nos propter nomen tuum.
℣. Dómine exaúdi oratiónem meam.
℟. Et clamor meus ad te véniat.

Aus den Tiefen rufe ich zu Dir, o Herr; * Herr, erhöre meine Stimme!
2 Lass acht haben Dein Ohr * auf die Stimme meines Flehens!
3 Wenn Du acht haben wolltest auf die Missetaten, o Herr; * Herr, wer könnte bestehen?
4 Aber bei Dir ist Versöhnung, * und um Deines Gesetzes willen harre ich auf Dich, o Herr!
5 Meine Seele harret auf Sein Wort, * meine Seele hoffet auf den Herrn.
6 Von der Morgenwache bis in die Nacht * hofft Israel auf den Herrn.
7 Denn bei dem Herrn ist Barmherzigkeit, * und bei Ihm ist überreiche Erlösung.
8 Und Er wird Israel erlösen * von allen seinen Sünden.
Ehre sei dem Vater und dem Sohne * und dem Heiligen Geiste.
Wie es war im Anfang, so auch jetzt und allezeit * und in Ewigkeit. Amen.




℣. Herr, erhöre mein Gebet.
℟. Und lass mein Rufen zu Dir kommen.

Collecta.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Orémus.

Lasset uns beten.

Omnípotens sempitérne Deus, † da nobis ita Domínicæ passiónis sacraménta perágere: * ut indulgéntiam percípere mereámur.
Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum: † Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus sancti Deus, * per ómnia sǽcula sæculórum.
℟. Amen.


Durch Ihn, unsern Herrn Jesus Christus, Deinen Sohn, der mit Dir lebt und herrscht in der Einheit des Heiligen Geistes, Gott von Ewigkeit zu Ewigkeit.

℣. Dóminus vobíscum.
℟. Et cum spíritu tuo.

℣. Der Herr sei mit euch.
℟. Und mit deinem Geiste.

Benedicámus Dómino.
Deo grátias.

Lasset uns preisen den Herrn.
Dank sei Gott.

Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
℟. Amen.

Die Seelen der verstorbenen Gläubigen mögen durch die Barmherzigkeit Gottes in Frieden ruhen.

Dicitur secreto.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Antiphona B.M.V.

Deinde si discedendum sit a Choro, dicitur Antiphona B.M.V.

℣. Dóminus det nobis suam pacem.
℟. Et vitam ætérnam. Amen.

℣. Der Herr gebe uns Seinen Frieden.
℟. Und das ewige Leben. Amen.

Flexis genibus

Ave Regína cœlórum, *
Ave Dómina Angelórum:
Salve radix, salve porta,
Ex qua mundo lux est orta.
Gaude Virgo gloriósa,
Super omnes speciósa,
Vale, o valde decóra,
Et pro nobis Christum exóra.

Gegrüßet seist, du Himmelskönigin, *
Sei gegrüßt, du Engel Herrin.
Heil dir, Wurzel, heil dir, Pforte
aus der der Welt das Licht aufging!
Freue dich, ruhmreiche Jungfrau,
über alle schön!
Wohl dir, du Frau, so anmutsreich!
Und bitte Christus für uns!

℣. Dignáre me laudáre te, Virgo sacráta.
℟. Da mihi virtútem contra hostes tuos.

℣. Würdige mich, dich zu loben, heilige Jungfrau!
℟. Gib mir Kraft wider deine Feinde!

Orémus.

Concéde, misericórs Deus, fragilitáti nostræ præsídium: † ut qui sanctæ Dei Genitrícis memóriam ágimus, * intercessiónibus ejus auxílio, a nostris iniquitátibus resurgámus.
Per eúmdem Christum Dóminum nostrum.
℟. Amen.

Verleihe, barmherziger Gott, unserer Gebrechlichkeit Schutz, damit wir, die wir das Andenken der heiligen Gottesgebärerin begehen, durch die Hilfe ihrer Fürbitte von unsern Missetaten auferstehen.
Durch Ihn Christus unseren Herrn.

Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
℟. Amen.

Die göttliche Hilfe bleibe allezeit mit uns.

Sacrosánctæ et indivíduæ Trinitáti, crucifíxi Dómini nostri Jesu Christi humanitáti, beatíssimæ et gloriosíssimæ sempérque Vírginis Maríæ fœcúndæ integritáti, et ómnium Sanctórum universitáti sit sempitérna laus, honor, virtus et glória ab omni creatúra, nobísque remíssio ómnium peccatórum, per infiníta sǽcula sæculórum. Amen.
℣. Beáta víscera Maríæ Vírginis, quæ portavérunt ætérni Patris Fílium.
℟. Et beáta úbera, quæ lactavérunt Christum Dóminum.

Der hochheiligen und ungeteilten Dreifaltigkeit, der Menschheit unseres gekreuzigten Herrn Jesus Christus, der fruchtbaren Unversehrtheit der seligsten und glorwürdigsten, allzeit jungfräulichen Maria und allen Heiligen sei stets Lob, Ehre, Kraft und Ruhm von jeglichem Geschöpfe, uns aber Nachlass aller Sünden, von immerwährender Ewigkeit zu Ewigkeit. Amen.
Selig ist der Schoß der Jungfrau Maria, der getragen hat des ewigen Vaters Sohn.
Und selig die Brust, die genährt hat Christus den Herrn.

Pater noster, qui es in cœlis: sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cœlo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Vater unser im Himmel, geheiliget werde Dein Name, Dein Reich komme, Dein Wille geschehe, wie im Himmel, so auf Erden! Unser tägliches Brot gib uns heute; und vergib uns unsere Schuld, wie auch wir vergeben unseren Schuldigern; und führe uns nicht in Versuchung, sondern erlöse uns von dem Bösen. Amen.

Ave María, grátia plena, Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Gegrüßet seist du, Maria, voll der Gnade, der Herr ist mit dir. Du bist gebenedeit unter den Frauen, und gebenedeit ist die Frucht deines Leibes, Jesus. Heilige Maria, Mutter Gottes, bitte für uns Sünder, jetzt und in der Stunde unseres Todes. Amen.